สืบคดีกับผู้หมวดหน้าหวานคนนี้ดีต่อใจ•ตอนที่ 30

เสียงแจ้งเตือนสุดท้าย: ภารกิจตัดสินชะตากรรม

ผลงานโดย โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง
“คำถามไม่ใช่ว่าผมวางกับดักไว้ที่ไหน สารวัตรศรา... แต่คำถามคือ คุณแน่ใจแล้วหรือว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้า คือความจริงที่คุณต้องการจะไขปริศนา?” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังก้องผ่านลำโพงซ่อนเร้นภายในห้องสอบสวนที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง ศราไม่ตอบโต้ทันที เขานิ่งเงียบพลางกวาดสายตามองไปรอบห้องที่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเกินไป พื้นที่ว่างเปล่าถูกคำนวณไว้แล้วว่าคือพื้นที่ตายของทัศนวิสัย มินตราที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาขยับตัวเล็กน้อย มือเรียวของเธอแตะเข้าที่ด้ามปืนข้างเอวอย่างแผ่วเบา เป็นสัญญาณที่รู้กันว่าเรากำลังตกอยู่ในวงล้อมของสถานการณ์ที่อันตรายเกินกว่าจะประมาทได้ ศราคลี่ยิ้มจางๆ ออกมา—รอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากการขบขัน แต่มันคือปฏิกิริยาของสมองที่กำลังเร่งจังหวะการทำงานสูงสุดเพื่อวิเคราะห์ทุกตารางนิ้วของเหตุการณ์ “คุณก็รู้ว่าผมชอบเล่นเกมนะ” ศรากล่าวพลางขยับเนกไทให้เข้าที่ “แต่กฎของเกมที่คุณตั้งขึ้นมา มันช่างไร้รสนิยมเสียจริง การเอาชีวิตคนบริสุทธิ์มาเป็นเหยื่อล่อสารวัตรสืบสวน... คุณคิดว่าความเกลียดชังจะบดบังเหตุผลของผมได้งั้นหรือ?” “ความเกลียดชัง? เปล่าเลยศรา... ผมแค่ต้องการทดสอบว่า ในยามที่ระบบศีลธรรมของคุณพังทลายลง ข้อมูลที่คุณพร่ำสอนผู้อื่นจะยังคงใช้ได้ผลกับตัวคุณเองไหม” ทันใดนั้น หน้าจอโปร่งแสงสีฟ้าครามที่ไม่ควรจะมีอยู่จริงในโลกความเป็นจริง ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าศราพร้อมกับการสั่นสะเทือนที่รุนแรงจนเขารู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่วิ่งผ่านปลายนิ้ว [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจระดับความยากสูงสุด (SSS-Rank) เปิดใช้งาน] [เงื่อนไข: หากสารวัตรศราไม่สามารถระบุตำแหน่งของ 'กล่องดำ' ภายใน 180 วินาที ตัวแปรสำคัญของคดีจะสูญหายไปตลอดกาล] [คำเตือน: ความล้มเหลวหมายถึงการสูญเสียพันธมิตรที่ใกล้ชิดที่สุด] หัวใจของศรากระตุกวูบ เขาปรายตามองมินตราที่ในเวลานี้สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ดวงตาที่เคยสงบนิ่งกลับฉายแวววาวโรจน์ด้วยทักษะการต่อสู้ที่เตรียมพร้อมระเบิดออกมา เธอไม่ได้มองที่หน้าจอ แต่เธอกำลังกวาดสายตามองไปที่เพดานและมุมอับของห้อง “ศรา อย่ามองที่นั่น” มินตรากระซิบเสียงต่ำ “มันต้องการให้คุณเสียสมาธิกับสิ่งที่ระบบแสดงผล สังเกตที่เงาสะท้อนในกระจกฝั่งนั้นสิ... จังหวะการกะพริบของแสงไฟนั่น มันคือรหัสมอร์ส” ศราสูดลมหายใจเข้าลึก เขาปิดโหมดการรับรู้ของมนุษย์ปกติลง แล้วเปิดใช้งานทักษะ ‘Profiler’s Intuition’ โลกทั้งใบในสายตาของเขาเปลี่ยนเป็นเส้นสายของข้อมูลและแรงจูงใจ เขาไม่ได้ยินเสียงคนพูด แต่ได้ยินเสียงของเหตุผลที่เชื่อมโยงกันดั่งใยแมงมุม 180 วินาที... 170... 160... “คุณกำลังบอกว่ากระจกนั่นไม่ใช่แค่กระจกเงา?” ศราถามพลางก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ท่วงท่าของเขาดูผ่อนคลายแต่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวังถึงขีดสุด “มันคือระบบรักษาความปลอดภัยแบบไบโอเมตริกที่อ่านค่าม่านตาของเรา เพื่อยืนยันตัวตนก่อนการระเบิด... ฉลาดมาก แต่น่าเสียดายที่คุณลืมไปอย่างหนึ่ง” ศราหยุดยืนห่างจากกระจกเพียงไม่กี่นิ้ว เขาหยิบเหรียญโลหะออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วดีดมันขึ้นไปในอากาศอย่างแม่นยำ เหรียญพุ่งกระแทกเข้าที่มุมหนึ่งของกรอบกระจกจนเกิดเสียงดัง 'กริ๊ก' ตามมาด้วยกลไกบางอย่างที่ถูกปลดล็อก “คุณลืมไปว่าสารวัตรหน้าหวานคนนี้ ไม่ได้เติบโตมาจากการอ่านตำราสืบสวนเพียงอย่างเดียว” มินตราพุ่งตัวเข้าปกป้องศราทันทีเมื่อเสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอสีฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ความกดอากาศในห้องเปลี่ยนไปจนทำให้หูอื้อ ศราไม่ได้ตกใจ เขากลับยืนนิ่ง สายตาจ้องมองไปยังรอยแยกที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นหลังกระจก—สิ่งที่อยู่ตรงนั้นไม่ใช่กล่องดำธรรมดา แต่มันคือโครงสร้างระบบสืบสวนขั้นสูงที่เชื่อมต่อกับฐานข้อมูลตำรวจทั่วประเทศ ซึ่งถูกใครบางคนแฮ็กจนกลายเป็นเครื่องมือล่าสังหาร “เราพบต้นตอแล้ว มินตรา” ศรากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ในใจกลับเต้นรัวเหมือนกลองศึก “แต่ดูเหมือนว่า คนที่รอเราอยู่หลังจอพวกนี้ ไม่ใช่แค่อาชญากรธรรมดา... แต่มันคือ AI ที่ถูกสร้างขึ้นจากบันทึกคดีเก่าของพ่อผม” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มินตราเบิกตากว้างเมื่อได้ยินชื่อที่เขาเอ่ยออกมา มือของเธอกำปืนแน่นจนสั่น แสงไฟในห้องดับวูบลงเหลือเพียงแสงสีแดงจากระบบภารกิจที่กระพริบถี่รัว ก่อนที่เสียงประตูด้านหลังจะเปิดออกพร้อมกับร่างของใครบางคนที่ยืนอยู่ท่ามกลางเงามืด—ร่างนั้นก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่ศราจำได้ดีที่สุดในชีวิต “ยินดีด้วยนะศรา... ที่เดินเข้ามาติดกับดักสุดท้ายของผมด้วยตัวเอง และขอบใจนะที่ยอมเปิดใช้งานระบบนี้ให้เสียที ตอนนี้... ถึงเวลาที่เราต้องเริ่มการพิพากษาของจริงเสียที” ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าค่อยๆ ก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นใบหน้าที่เหมือนกับศราราวกับเป็นฝาแฝดที่หายสาบสูญไปนับสิบปี ศราสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง นี่ไม่ใช่แค่คดีฆาตกรรมธรรมดา แต่คือการสืบสวนหาตัวตนของตัวเองที่ถูกพรากไปจากอดีต ภารกิจตัดสินชะตากรรมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ณ วินาทีนี้ครับ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่ลุ้นระทึกที่สุดไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันในตอนหน้าครับผม
สารจากนักเขียน (โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สืบคดีกับผู้หมวดหน้าหวานคนนี้ดีต่อใจ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%