คดีคลี่คลายแต่ปมใหญ่ยังไม่จบ

"หมอบลงครับ!" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของ ร.ต.อ. ศรา ตะโกนก้องท่ามกลางความโกลาหล นัยน์ตาคู่สวยที่ปกติมักจะฉายแววขี้เล่นและเป็นกันเอง บัดนี้กลับหรี่แคบลงอย่างคมกริบ สมองเพชรระดับโปรไฟล์เลอร์ประมวลผลความเร็วและทิศทางของเสียงฝีเท้าเบื้องนอกอย่างรวดเร็ว—สี่คน... ไม่สิ อย่างน้อยหกคน รองเท้าคอมแบตกระทบพื้นคอนกรีตด้วยจังหวะก้าวที่ฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม ไม่มีเสียงหายใจติดขัด แสดงถึงสมรรถภาพทางกายที่เหนือกว่าตำรวจทั่วไปหลายเท่าตัว *ไม่ใช่ตำรวจท้องที่ และไม่ใช่กำลังเสริมที่พวกเราประสานงานไว้แน่ครับ* ปัง! กระสุนปืนเจาะทะลุกระจกห้องสอบสวนเข้ามาเฉียดไหล่ขวาของศราไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เศษกระจกใสกระจายเกลื่อนกลาดสะท้อนแสงไฟนีออนวับวาม ร.ต.ท.หญิง มินตรา ไม่รอช้า ร่างระหงของอาจารย์สาวลึกลับพลิกตัวหลบหลังโต๊ะเหล็กสอบสวนอย่างคล่องแคล่ว มือเรียวบางดึงปืนพกประจำกายออกมาขึ้นลำด้วยความเร็วแสง นัยน์ตาคมกริบของเธอดุดันและเย็นชาจนคนร้ายที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่บนเก้าอี้ถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว "ศรา ข้างนอกนั่นไม่ใช่ทีมสนับสนุนของเรา" มินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด เธอยิงสวนออกไปที่ประตูหนึ่งนัดทันทีเมื่อเห็นเงาดำเคลื่อนไหวผ่านกระจกฝ้า "ครับ ผมทราบแล้ว" ศราตอบรับในลำคอ ขณะที่สายตาคู่นั้นกวาดมองสภาพห้องและทางหนีทีไล่อย่างรอบคอบ "เป้าหมายของพวกมันไม่ใช่การช่วยเหลือผู้ต้องหา... แต่เป็นการปิดปาก" คำพูดของศราสอดคล้องกับพฤติกรรมของคนร้ายในห้องทันที เมื่อผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่พวกเขากล่อมจนยอมจำนนเมื่อครู่ กลับกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจกลัวเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้านั้น มันพยายามดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อมุดตัวหนีใต้โต๊ะ แต่ช้าไปเสียแล้ว— โครม! ประตูกระจกนิรภัยด้านนอกถูกแรงถีบมหาศาลจนแตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ควันสีขาวจากระเบิดควันถูกโยนเข้ามาพรางตาจนทั่วห้องทัศนวิสัยลดเหลือเพียงศูนย์ ในเสี้ยววินาทีนั้น ศราใช้ทักษะการวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรขั้นสูงหลับตาลง พึ่งพาประสาทสัมผัสทางหูและการคาดเดาวิถีการเคลื่อนไหวของมนุษย์ใต้ความกดดัน *ซ้ายมือ... ก้าวเท้าขวาเพื่อทรงตัว... จังหวะนี้แหละครับ!* ศราพุ่งตัวออกไปพร้อมกับซัดสันมือเข้าที่ลำคอของชายชุดดำสวมหน้ากากกันแก๊สพิษที่พุ่งเข้ามาหาเขา แรงกระแทกคำนวณมาอย่างแม่นยำทำให้ร่างหนาของมือสังหารล้มลงหมดสติทันที แต่ยังไม่ทันที่ศราจะได้ตั้งตัว เงาดำอีกร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาพร้อมมีดสั้นประกายแสงวาบในมือ เล็งตรงมาที่จุดตายบริเวณลิ้นปี่ พึ่บ! เงาร่างเพรียวบางของมินตราพุ่งเข้ามาแทรกกลางอย่างงดงาม ขาเรียวยาวเตะกวาดตัดขาของคนร้ายจนเสียหลัก ก่อนที่เธอจะใช้ด้ามปืนฟาดเข้าที่ขมับอย่างแม่นยำ ร่างนั้นทรุดฮวบลงกองกับพื้นทันทีโดยไร้ซึ่งเสียงร้อง ความเงียบสงบชั่วขณะกลับคืนมาพร้อมกับควันระเบิดที่เริ่มจางลง ศราหอบหายใจเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตสีขาวมีรอยเปื้อนฝุ่นและรอยขาดจากการต่อสู้ แต่แววตาของเขายังคงนิ่งสงบและเฉียบคม เขาก้มลงตรวจสอบศพและร่างของมือสังหารที่หมดสติทั้งสองคน นิ้วเรียวบรรจงแกะหน้ากากและสำรวจรอยสักปริมาณบนต้นคอของคนร้าย "รอยสักรูปงูกินหาง... ล้อมรอบด้วยสัญลักษณ์เฟืองจักรกลและเปลวไฟ" ศราพึมพำเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด นัยน์ตาคู่สวยฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง "ผมเคยเห็นสัญลักษณ์นี้ในแฟ้มลับคดีความมั่นคงระดับชาติเมื่อสามปีก่อน... มันคือสัญลักษณ์ขององค์กรใต้ดินที่ใช้ชื่อว่า 'โอโรโบรอส (Ouroboros)'" มินตราเดินเข้ามาใกล้ ชำเลืองมองรอยสักนั้นด้วยแววตาที่ไหววูบไปชั่วขณะ—ร่องรอยแห่งอดีตอันดำมืดที่เธอพยายามหนีห่างดูเหมือนจะคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที "องค์กรที่ควบคุมเครือข่ายอาชญากรรมข้ามชาติ และมีอิทธิพลแทรกซึมอยู่ในทุกระดับของโครงสร้างรัฐ... พวกมันไม่ได้สนใจคดีฆาตกรรมเล็กๆ นี้หรอกศรา" มินตราเอ่ยเสียงเครียด "แต่พวกมันสนใจ 'หลักฐาน' ที่ผู้ต้องหานี้ถืออยู่ต่างหาก" ศราพยักหน้ารับช้าๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หยิบแฟ้มหลักฐานอิเล็กทรอนิกส์ชิ้นสำคัญที่ดึงออกมาจากกระเป๋าเสื้อของผู้ต้องหาขึ้นมาดู ข้อมูลภายในนั้นเข้ารหัสไว้ด้วยอัลกอริทึมระดับทหาร ซึ่งเกินกว่าความสามารถของตำรวจภูธรจะเจาะเข้าไปได้โดยง่าย แต่ทว่า... หน้าจอแท็บเล็ตกลับแสดงผลความคืบหน้าบางอย่างขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ [ระบบกำลังทำการเชื่อมต่อเครือข่ายภายนอก...] [ตรวจพบการเข้าถึงจากแหล่งกำเนิดที่ไม่ทราบฝ่าย...] [คำเตือน: โครงสร้างข้อมูลกำลังถูกดาวน์โหลดไปยังแม่ข่ายหลักขององค์กร 'Ouroboros' ความปลอดภัยของระบบอยู่ในขั้นวิกฤต!] หน้าจอแท็บเล็ตในมือศรากะพริบเป็นสีแดงฉาน เสียงสัญญาณเตือนภัยดัง "ติ๊ดๆๆ" ถี่กระชั้น บรรยากาศในห้องสอบสวนที่เพิ่งผ่านพ้นวิกฤตการปะทะ กลับถูกแทนที่ด้วยความกดดันระลอกใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม ทันใดนั้น หน้าจอดังกล่าวก็ดับวูบลง ก่อนจะปรากฏข้อความตัวอักษรสีเลือดวิ่งขึ้นทีละบรรทัดอย่างช้าๆ ต่อหน้าต่อตาของศราและมินตรา *ยินดีต้อนรับสู่เกมใหม่... ร้อยตำรวจเอกศรา และ ร.ต.ท.หญิง มินตรา* *พวกคุณก้าวล้ำเข้ามาในเขตแดนของเรามากเกินไปแล้ว* *และของขวัญชิ้นต่อไป... กำลังรอต้อนรับพวกคุณอยู่ที่บ้านพักส่วนตัวของสารวัตร... ในอีกสามนาทีข้างหน้า* ศราเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ที่เคยประดับบนใบหน้าหายวับไปจนหมดสิ้น สัญชาตญาณการเอา1ชีวิตรอดกรีดร้องลั่นในหัวใจ—ไม่ใช่แค่พวกเขาที่ตกเป็นเป้าหมาย แต่คนใกล้ตัวและสถานที่ปลอดภัยที่สุดกำลังจะกลายเป็นสนามรบ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมไขคดีไปกับผมนะครับ