ดีดนิ้วกู้โลกธุรกิจ: กับดักมหาเศรษฐีผู้ไร้ใจ•ตอนที่ 2

ระบบเปลี่ยนชะตา

ผลงานโดย เค้กวานิลลา
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของธันวาที่ดังโต้ตอบกลับมาหลังจากคำประกาศกร้าวของรินทร์นั้นช่างบาดลึกดั่งคมมีด แต่รินทร์ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขายืนนิ่งดุจรูปปั้นหินที่ไร้ความรู้สึก แววตาของเขาที่เคยหม่นแสงเพราะความสิ้นหวัง บัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยอำนาจบางอย่างที่กำลังถือกำเนิดขึ้นภายใต้ผิวหนัง “ซื้อชีวิตฉันด้วยเงินเศษเดนเหรอ? รินทร์... นายมันก็แค่สุนัขที่ถูกเหยียบซ้ำจนจมโคลน อย่าได้อาจหาญทำตัวเป็นเจ้าชีวิตใครในวันที่นายแม้แต่ที่ซุกหัวนอนยังไม่มี!” ธันวาพ่นคำดูถูกพร้อมกับผลักไหล่รินทร์จนถอยกรูไปชนกับมุมตึก ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับความเย็นเยียบของกำแพงคอนกรีต เสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ใสกระจ่างก็กังวานขึ้นในโสตประสาทของเขา—เสียงที่ไม่มีใครอื่นได้ยิน [ตรวจพบความต้องการมหาศาลของผู้ใช้งาน...] [ระบบ 'ผู้ถือครองอำนาจ' เริ่มต้นการติดตั้ง...] [ภารกิจแรก: สั่งสอนผู้ดูหมิ่นด้วย 'มูลค่า' ที่ไม่อาจประเมินได้] [สถานะ: ปลดล็อกวงเงินไร้ขีดจำกัด] [ยอดเงินโอนเข้าบัญชี: 100,000,000 บาทถ้วน] รินทร์แค่นยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ลลินซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลรีบก้าวเข้ามาคว้าแขนเขาไว้ เธอเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของเขาแล้วใจสั่นไหว เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่คุกรุ่นอยู่ในร่างชายหนุ่มข้างๆ “รินทร์... พอเถอะค่ะ เราไปกันเถอะ อย่าเอาชีวิตไปแลกกับคนประเภทนี้เลย” ลลินกระซิบ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเป็นห่วง รินทร์ไม่ได้หันไปมองเธอ แต่สายตาเขายังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าเย่อหยิ่งของธันวา “ลลิน... ยืนดูให้ดีนะ วันนี้ผมจะสอนให้รู้ว่า คำว่า ‘ค่าของคน’ ในโลกใบนี้ เขาตีราคากันอย่างไร” มือที่สั่นเทาเล็กน้อยของเขาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา หน้าจอแสดงยอดเงินในบัญชีที่เพิ่งถูกปรับเปลี่ยนจากหลักหน่วยให้กลายเป็นตัวเลขเก้าหลักที่ดูพร่าเลือนสำหรับคนทั่วไป รินทร์กดทำรายการบางอย่างอย่างรวดเร็วและเยือกเย็น ท่ามกลางสายตาของกลุ่มคนที่กำลังรอชมความอัปยศของเขา “แกจะทำอะไร?” ธันวาขมวดคิ้ว รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ กับความนิ่งสงบของอดีตลูกน้องคนนี้ “ฉันกำลังทำในสิ่งที่แกทำไม่ได้ไงล่ะ ธันวา” รินทร์เงยหน้าขึ้น จ้องมองคู่ปรับด้วยสายตาเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลก “ฉันกำลัง ‘กว้านซื้อ’ สิ่งที่แกภาคภูมิใจที่สุด... ทั้งหมด” เพียงไม่กี่อึดใจ เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของคนรอบข้างก็ดังระงมพร้อมกัน ราวกับเสียงสัญญาณเตือนภัยในยามวิกฤต ผู้คนเริ่มเปิดหน้าจออ่านข่าวสารด่วนจากแพลตฟอร์มธุรกิจยักษ์ใหญ่ที่กำลังสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมือง “คุณรินทร์... นี่มันหมายความว่ายังไงคะ?” ลลินถามขึ้นด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นพาดหัวข่าวในมือถือของเธอที่ระบุว่า ‘หุ้นของตระกูลธันวาถูกกว้านซื้อในราคามหาศาลผ่านบัญชีนิรนาม!’ รินทร์วางโทรศัพท์ลงพลางเดินตรงเข้าไปหาธันวาที่หน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เขาขยับเนกไทของอีกฝ่ายเบาๆ ราวกับจะจัดระเบียบให้เหยื่อก่อนที่งานเลี้ยงจะเลิกรา “รู้ไหมว่าสิ่งที่น่าสมเพชที่สุดไม่ใช่การไม่มีเงิน... แต่มันคือการได้เห็น ‘อำนาจ’ ที่แกเคยใช้กดขี่คนอื่น หลุดลอยไปอยู่ในมือของคนที่แกเคยเหยียบย่ำ” รินทร์กระซิบถ้อยคำที่เปรียบเสมือนคำพิพากษา ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่บินต่ำลงมาเหนือน่านฟ้าเหนืออาคารก็ดังสนั่นจนกระจกหน้าต่างสั่นสะเทือน ลมกรรโชกแรงพัดเอาฝุ่นควันและปมปัญหากระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ ผู้คนพากันเงยหน้าขึ้นมองเงาทะมึนของอากาศยานราคาแพงลิ่วที่กำลังร่อนลงจอดกลางลานกว้างหน้าตึก เสียงประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก ชายชุดดำนับสิบก้าวลงมาพร้อมกับเอกสารในแฟ้มสีทอง พวกเขาเดินตรงมาคุกเข่าลงต่อหน้ารินทร์อย่างพร้อมเพรียง ท่ามกลางความตกตะลึงของฝูงชนและธันวาที่ยืนขาสั่นอยู่เบื้องหลัง “คุณรินทร์ครับ ท่านประธานใหญ่รอคุณอยู่ที่สนามบินส่วนตัวครับ ยอดโอนเงินก้อนแรกเสร็จสมบูรณ์แล้ว และตอนนี้... คุณคือผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดในบริษัทของตระกูลธันวาเรียบร้อยแล้วครับ” ชายชุดดำกล่าวเสียงเรียบ รินทร์หันกลับมามองธันวาที่ใบหน้าไร้ความรู้สึกอีกครั้ง เขาหยิบธนบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนใส่หน้าอีกฝ่ายเหมือนเศษกระดาษ “เศษเงินที่แกเคยดูถูกน่ะ... วันนี้ฉันเอามาคืนให้ พร้อมกับดอกเบี้ยที่แกจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตที่เหลือ” ทว่า ในจังหวะที่รินทร์กำลังจะก้าวขึ้นเฮลิคอปเตอร์ มือถือของเขาก็สั่นไหวอีกครั้ง ข้อความจากระบบไม่ได้แจ้งเตือนถึงเงิน แต่เป็นคำเตือนที่ทำให้หัวใจเขากระตุกวูบ [คำเตือน: ผู้ถือครองอำนาจรายอื่นกำลังเคลื่อนไหว... และเป้าหมายของพวกเขา คือคนใกล้ชิดที่สุดของคุณ] รินทร์หยุดชะงัก สายตาหันกลับมาหาลลินที่ยืนอยู่ข้างหลัง แต่เขากลับพบว่าเงาของชายปริศนาในชุดสูทสีเทาเข้มคนหนึ่งกำลังยืนประชิดตัวเธออยู่พร้อมกับมีดเล่มเล็กที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อ ท่ามกลางเสียงใบพัดที่ยังคงดังสนั่น รินทร์ทำได้เพียงกำหมัดแน่นเมื่อเห็นคนคนนั้นยื่นนามบัตรสีดำทมิฬให้ลลิน... นามบัตรที่มีสัญลักษณ์เดียวกับ ‘ระบบ’ ของเขา! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับจุดเริ่มต้นแห่งอำนาจนี้ เค้กวานิลลาจะตั้งใจรังสรรค์ตอนต่อไปให้เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมนะคะ!
สารจากนักเขียน (เค้กวานิลลา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีดนิ้วกู้โลกธุรกิจ: กับดักมหาเศรษฐีผู้ไร้ใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

Dino Egg common
บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%