เล่ห์กลในคดีลับ

"กระ... กระผมขอตัวก่อนพ่ะย่ะค่ะ!" เสียงกราบทูลละล่ำละลักขององครักษ์เงาที่เพิ่งพุ่งหายลับไปจากกรอบประตู ยังคงทิ้งคลื่นความเงียบงันเอาไว้เบื้องหลัง บรรยากาศภายในห้องพักรับรองของโรงเตี๊ยมรกร้างแห่งนี้กลับมาเย็นเยียบลงอีกครั้ง ทว่าไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างของคนทั้งสองกลับสวนทางกับอุณหภูมิรอบกายอย่างสิ้นเชิง เซี่ยอวี้เหยาปรายตามองเงาร่างที่วิ่งหนีตายราวกับเห็นผีสางนั่นด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ระคนขบขัน นางแค่นเสียงเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับต้นเหตุของความวุ่นวายทั้งหมด แม่ทัพหนุ่มผู้ยืนตระหง่านราวกับรูปสลักหินหยก ทว่ากลับมีดวงตาคมกริบที่กำลังหรี่มองนางด้วยความไม่พอใจ "เจ้าสนุกมากหรืออย่างไรที่ไล่ต้อนคนจนมุมแบบนั้น" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับเจือกระแสความขุ่นเคืองไว้อย่างปิดไม่มิด จางหย่งขยับกายเข้าใกล้ก้าวหนึ่ง ความสูงตระหง่านของเขาทำให้บรรยากาศรอบตัวนางแคบลงถนัดตา สัญชาตญาณเตือนให้ถอย แต่ศักดิ์ศรีในฐานะหญิงสาวผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อผู้ใดทำให้เซี่ยอวี้เหยาเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาดุดันคู่นั้นไม่ได้ทำให้นางหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งทำให้ความอยากเอาชนะในตัวพุ่งพล่าน "สนุกสิคะ ทำไมจะไม่สนุก" นางแย้มยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่ทว่าแฝงไว้ด้วยเขี้ยวเล็บ "หรือท่านแม่ทัพรู้สึกว่า ข้าทำลายบรรยากาศอันแสนสงบ... ยามที่เรากำลังถูกปองร้ายจากศัตรูที่ซ่อนอยู่ในความมืดกันล่ะคะ?" "เจ้าควรจะใช้สมองคิดหาทางหนีทีไล่ มากกว่าจะมายืนต่อปากต่อคำกับข้า" จางหย่งตวาดเสียงต่ำ เขาขยับเข้าประชิดจนร่างบางต้องเอนไปด้านหลังเล็กน้อย ฝ่ามือหนาวางทราบลงบนวงกบประตูเพื่อกั้นทางหนี ทอดเงาทาบทับร่างของนางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ "อย่าลืมว่าตอนนี้พวกเรากำลังตกเป็นเป้า" "โอ้? แล้วใครกันล่ะคะที่ทำให้เราตกเป็นเป้า?" เซี่ยอวี้เหยาไม่สะทกสะท้าน นางเอียงคอมองเขาด้วยรอยยิ้มเย้าแหย่ ปลายจมูกแทบจะชนกับแผงอกกว้างที่ภายใต้ชุดผ้าไหมเนื้อดีนั้นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตึงEแน่น "ถ้าไม่ใช่เพราะท่านแม่ทัพผู้เก่งกาจ ดึงดูดศัตรูรอบทิศทางด้วยชื่อเสียงอันโด่งดัง ป่านนี้ข้าคงนอนนับเงินอยู่ที่จวนสบายๆ ไปนานแล้ว ไม่ต้องมาวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนอยู่ในที่โสโครกเช่นนี้หรอกค่ะ" นี่คือความสามารถพิเศษของสตรีตรงหน้า... นางทำให้เขาอยากจะคว้าตัวมาเขย่าให้หายแค้นนัก หรือไม่ก็... ปิดริมฝีปากช่างเจรจานั้นเสียด้วยวิธีที่เด็ดขาดที่สุด จางหย่งขบกรามแน่น สันจมูกโด่งคมสันขยับเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่บนพวงแก้ม นัยน์ตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากอิบอิ่มที่ยังคงขยับต่อล้อต่อเถียงไม่หยุดหย่อน ความอดกลั้นที่สะสมมาตลอดทางเดินทัพกำลังจะพังทลายลงในไม่ช้า เคมีอันตรายระหว่างคนทั้งคู่ระอุจนแทบจะหลอมละลายอากาศรอบตัวให้กลายเป็นจุล ทว่า... ในจังหวะที่หัวใจของคนทั้งคู่เริ่มเต้นผิดจังหวะและระยะห่างกำลังลดลงจนแทบไม่เหลือช่องว่าง *กริ๊ก...* เสียงแผ่วเบาคล้ายวัตถุโลหะกระทบกันดังแว่วมาจากด้านนอกหน้าต่างกระดาษสาที่ปิดทึบ สัญชาตญาณนักรบของจางหย่งตื่นตัวขึ้นในเสี้ยววินาที เขารวบเอวบางของเซี่ยอวี้เหยาเข้าหาตัวด้วยมือข้างเดียวอย่างรวดเร็วก่อนจะพาหมุนหลบวิถีพุ่งชน พร้อมๆ กับที่คมดาบเล่มหนึ่งพุ่งทะลุกระดาษสาเข้ามาเฉียดผ่านหัวไหล่ของเขาไปเพียงนิดเดียว! "อ๊ะ!" เซี่ยอวี้เหยาอุทานออกมาเบาๆ เมื่อถูกดึงเข้าสู่อ้อมกว้างอย่างกะทันหัน กลิ่นกายบุรุษเจือกลิ่นอายสงครามและสนิมเหล็กโชยเข้าแตะจมูก ทว่าความตกใจมีอยู่เพียงชั่วพริบตา เมื่อสมองอันปราดเปรื่องประมวลผลได้ทันที นางเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มที่ตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลากลับเคร่งขึงจริงจังขึ้นมาทันตาเห็น "พวกมันตามมาไวเกินไป" จางหย่งกระซิบเสียงต่ำชิดริมหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอจนขนลุกซู่ "และดูเหมือน... จะไม่ใช่แค่กลุ่มเดียวเสียด้วย" เซี่ยอวี้เหยาไม่ได้หวาดกลัว นางหรี่ตาลงมองรอยขาดบนกระดาษสาที่มีไอความเย็นของคมดาบแผ่ออกมา รอยยิ้มเยาะเย้ยผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ นางก็ยังคงรักษาความเจ้าเล่ห์เอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น "ดูท่าทางแล้ว... พวกเราคงต้องต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญกันหน่อยแล้วกระมังคะ ท่านแม่ทัพ?" จางหย่งแค่นเสียงในลำคอ ดวงตาดำขลับวาวโรจน์ด้วยจิตสังหาร "เตรียมตัวให้ดี ถ้ารอดไปได้ ข้าจะคิดบัญชีกับฝีปากของเจ้าให้สาสมแน่" ยังไม่ทันที่เซี่ยอวี้เหยาจะได้สวนคำพูดใดกลับไป ประตูไม้เก่าแก่ด้านหน้าก็ถูกแรงมหาศาลกระแทกจนพังครืนลงมาเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเงาร่างนับสิบในชุดดำสนิทที่พรั่งพรูเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ แววตาของพวกมันคมกริบและเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอย่างชัดเจน ทว่าสิ่งที่ทำให้จางหย่งและเซี่ยอวี้เหยาต้องชะงักค้างไปไม่ใช่จำนวนของมือสังหาร... แต่เป็นสัญลักษณ์รูป "พยัคฆ์เหิน" ที่สลักอยู่บนด้ามดาบของหัวหน้ามือสังหาร ซึ่งเป็นตราประจำกองกำลังลับที่ควรจะถูกยุบไปตั้งแต่สิบปีก่อน—กองกำลังที่อยู่ภายใต้คำสั่งตรงของคนในราชสำนักชั้นสูง! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเล่ห์Aกลอันร้อนแรงนี้นะคะ!