ความเงียบคือคำตอบ

"เจ้ากล้าดียังไงถึงใช้แผนตื้นเขินเช่นนี้หลอกใช้ข้า เซี่ยอวี้เหยา!" เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของจางหย่งดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงมืดทึบ บรรยากาศรอบตัวเขาเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก นัยน์ตาคมกรามคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยโทสะที่ถูกหลอกลวง ทว่าลึก,ลงไปในความโกรธขึงนั้นกลับมีระลอกคลื่นความหวาดหวั่นบางเบาซ่อนอยู่—ความหวาดหวั่นที่ว่า หากสตรีตรงหน้าหายตัวไปจริงๆ หัวใจของเขาจะถูกควักติดมือไปด้วย เซี่ยอวี้เหยาที่เพิ่งถูกผลักจนแผ่นหลังแนบชิดกับบานประตูไม้แกะสลัก เผยยิ้มหยันที่มุมปากอย่างไม่เกรงกลัว นางไม่ได้ถอยหนีแม้แต่น้อย กลับเชิดหน้าขึ้นสบตากับแม่ทัพหนุ่มผู้ทรงอำนาจด้วยแววตาท้าทายที่ชวนให้คนมองอยากจะกักขังนางไว้ไม่ให้ไปไหน "แผนตื้นเขินอันใดเล่า ท่านแม่ทัพจาง หากข้าไม่ทำเช่นนี้ มีหรือที่ท่านจะยอมสละเวลาอันมีค่ามาติดกับดักจิตวิทยาของข้า?" นางแค่นหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงเจือความเย้ยหยันแต่นุ่มนวลจนน่าหมั่นไส้ "ท่านเดือดดาลเสียขนาดนี้ หรือกลัวว่า... ตัวเองจะเผลอใจไปกับสตรีปากร้ายเช่นข้าเข้าจริงๆ กันแน่คะ?" ประโยคย้อนถามที่แทงใจดำฉับพลันทำให้จางหย่งชะงัก ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะกันอยู่ใกล้เสียจนเขารับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ จากกายสาว ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนกที่พุ่งพล่านในอกซ้าย จังหวะชีพจรของแม่ทัพผู้เกรียงไกรเต้นรัวเร็วจนน่ารำคาญ ยิ่งมองริมฝีปากที่ขยับเถียงฉอดๆ ไม่หยุดหย่อนนั้น เขากลับยิ่งรู้สึกคоแห้งผาก ใช่... นางพูดถูก จางหย่งเริ่มยอมรับกับตัวเองในวินาทีนั้นแล้วว่า เขารักนาง รักความดื้อรั้น รักฝีปากกล้าที่คอยต่อกร รักรอยยิ้มเยหยันที่ทำให้เขาแทบคลั่ง และเกลียดตัวเองเหลือเกินที่ไม่อาจต้านทานเสน่ห์อันร้ายกาจนี้ได้เลย "เจ้า..." จางหย่งเค้นเสียงลอดไรฟัน มือหนาที่เคยจับดาบสังหารศัตรูในสนามรบเปลี่ยนมาตรึงข้อมือเล็กของนางไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาประคองกรอบหน้าเรียวด้วยความสั่นเทาเล็กน้อยที่เขาพยายามปกปิด "ปากเก่งนักนะเซี่ยอวี้เหยา คิดว่าข้าไม่กล้าจัดการเจ้าหรืออย่างไร?" "ถ้าท่านกล้า ท่านคงปล่อยข้าไปตั้งแต่จอกแรกแล้วล่ะค่ะท่านแม่ทัพ" อวี้เหายังคงไม่ลดราวาศอก ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทัน ทว่าหัวใจดวงน้อยกลับเต้นโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เมื่อปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาลูบไล้ผ่านพวงแก้มเนียนอย่างแผ่วเบาราวกับทะนุถนอม ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ทว่าความเงียบนั้นกลับดังสนั่นไปด้วยเสียงกรีดร้องของหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน จางหย่งมองลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น ความเย็นชาทั้งหมดที่มีถูกหลอมละลายจนไม่เหลือเค้าเดิม เหลือเพียงความโหยหาและลุ่มหลงที่ฉายชัดผ่านนัยน์ตาคมกราม เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้เรื่อยๆ จนลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่เหนือริมฝีปากนุ่ม เซี่ยอวี้เหยาถึงกับลมหายใจสะดุด สมองที่เคยประมวลผลคำพูดโต้ตอบได้อย่างรวดเร็วกลับขาวโพลนขึ้นมาดื้อๆ นางเบิกตากว้างเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่าระยะห่างระหว่างเขากับนางแทบจะไม่เหลือพื้นที่ว่าง "ถ้าข้าบอกว่า... ข้าพ่ายแพ้ให้แก่ความร้ายกาจของเจ้าไปหมดหัวใจแล้วล่ะ..." เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงนั้นจริงจัง หนักแน่น และเต็มไปด้วยความยอมจำนนอย่างราบคาบ "เจ้าจะยังกล้าผลไสข้าให้ออกไปจากชีวิตอีกหรือไม่?" คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของบุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเย็นชาดั่งน้ำแข็ง ทำให้โลกทั้งใบของเซี่ยอวี้เหยาหยุดหมุนชั่วขณะ ความรู้สึกตื้นตัน อุ่นวาบ และความหวานล้ำที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอกทำให้นางพูดไม่ออก นางได้แต่กะพริบตาปริบๆ หัวใจเต้นแรงเสียจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน ทว่าในจังหวะที่ริมฝีปากของทั้งคู่กำลังจะแนบชิดสนิทกันเพื่อปิดผนึกความรู้สึกที่ล้นปรอท *ปัง!* ประตูไม้บานใหญ่ที่ทั้งคู่เพิ่งพิงอยู่ถูกถีบเปิดผางเข้ามาอย่างแรงด้วยฝีเท้าของบุคคลที่สาม พร้อมกับเสียงแหลมสูงที่คุ้นเคยดังลั่นห้อง "แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะท่านแม่ทัพ! ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งด่วน—อุ๊ย!" หลี่กงกงที่ก้าวพรวดพราดเข้ามาพร้อมม้วนราชโองการในมือ ถึงกับต้องเบิกตากว้างอ้าปากค้าง เมื่อเห็นภาพแม่ทัพผู้สูงส่งกำลังโอบประคองสตรีเอกในระยะประชิดชนิดที่ริมฝีปากแทบจะติดกัน ขันทีเฒ่ารีบยกมือขึ้นปิดตาตัวเองทันทีด้วยความตกใจ ละล่ำละลักละลานพูดไม่ออก "อะ... เอえ.. คือว่า... กระหม่อม... กระหม่อมมาช้าไปใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ!" จางหย่งผละตัวออกจากเซี่ยอวี้เหยาอย่างหัวเสีย ใบหน้าคมคายบึ้งตึงขึ้นมาทันทีด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะสำคัญในชีวิต นัยน์ตาดุจพญาอินทรีหันไปถลึงใส่หลี่กงกงจนขันทีเฒ่าแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี ส่วนเซี่ยอวี้เหยาอาศัยจังหวะชุลมุนนี้ถอยหลังก้าวหนึ่ง ใบหน้าเนียนแดงก่ำด้วยความเขินอาย นางแอบอมยิ้มบางๆ ที่มุมปากเมื่อเหลือบไปเห็นสีหน้าคับแค้นใจของท่านแม่ทัพ ทว่ารอยยิ้มนั้นยังไม่ทันจางหาย หลี่กงกงก็ยื่นม้วนราชโองการในมือสั่นๆ ออกมา พร้อมกับประโยคพลิกผันที่ทำให้ลมหายใจของทั้งคู่ต้องสะดุดกงกันอีกครั้ง "ทะ... ท่านแม่ทัพ เซี่ยอวี้เหยา... ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้จับกุมตัวพวกท่านทั้งสองคนในข้อหา 'สมรู้ร่วมคิดหมั้นหมายกันโดยไม่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต' พ่ะย่ะค่ะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความโบ๊ะบ๊ะคลั่งรักของคู่กัดคู่นี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!