การสืบเชิงลึก

"หากท่านแม่ทัพยังใช้สายตาคุกคามเช่นนี้มองข้ามไหล่ข้าพเจ้าเกรงว่าคุณหนูหลิวผู้งดงามที่ยืนคอยอยู่ด้านนอกคงได้วิ่งมาควักลูกตาข้าพเจ้าออกไปทำแกงจืดจริงๆ เป็นแน่ค่ะ" เสียงกระซิบที่เจือด้วยรอยยิ้มหยันดังขึ้นชิดริมหู ท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงชั้นในที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานราคาแพง เซี่ยอวี้เหยาไม่ได้ขยับถอยหนีแม้แต่น้อย แม้ว่าแผ่นหลังของนางจะแนบติดอยู่กับบานประตูไม้แกะสลักสกุลสูง และเบื้องหน้าคือร่างสูงใหญ่ของท่านแม่ทัพจางหย่งที่กักขังนางไว้ด้วยแขนแกร่งทั้งสองข้าง จางหย่งไม่ตอบคำถาม เขายังคงจ้องมองสตรีเจ้าเล่ห์ผู้นี้ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ความใกล้ชิดเมื่อครู่ที่ลากนางออกมาท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของบ่าวไพร่และคุณหนูหลิวชิงฮั่น ไม่ได้เกิดจากความพลั้งเผลอ หากแต่มันคือการประกาศอาณาเขตที่เฉียบขาดที่สุดในแบบฉบับของแม่ทัพผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อผู้ใด ทว่า คนที่กำลังจะเสียอาการกลับไม่ใช่เซี่ยอวี้เหยาผู้มีวาจาคมดั่งใบมีด แต่เป็นเขาเองที่หัวใจเต้นผิดจังหวะยามเมื่อกลิ่นกายหอมกรุ่นราวกับดอกเถาฮวาหลังฝนโปรดปรานลอยเข้ามารบกวนประสาทสัมผัส "เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว... เซี่ยอวี้เหยา" น้ำเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันด้วยความขัดเคือง ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาคมคายโน้มต่ำลงไปอีกนิด จนปลายจมูกแทบจะชนกัน "สตรีอื่นยามอยู่ต่อหน้าข้าล้วนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เหตุใดเจ้าจึงมีเรี่ยวแรงมาต่อปากต่อคำ หรือว่า... เจ้าจงใจเรียกร้องความสนใจจากข้ากันแน่" เซี่ยอวี้เหยาหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยาะหยันอย่างไม่เกรงกลัว นางเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาอย่างไร้ความสะทกสะท้าน ความใกล้ชิดระดับนี้ไม่ได้ทำให้นางหวั่นไหว หากแต่เป็นโอกาสอันดีในการเจาะเข้าถึงเป้าหมายที่นางรอคอย "เรียกร้องความสนใจ? ท่านแม่ทัพคงเข้าใจผิดคิดว่าตัวเองเป็นสุริยุปราคาที่ทุกคนต้องแหงนมองกระมังคะ ข้าเพียงแต่กำลังคิดว่า... หากท่านมัวแต่เล่นละครตบตาคุณหนูหลิวด้วยการลากข้ามาขังไว้ในห้องนี้ เครือข่ายใต้ดินที่ท่านอยากทลายลงนักหนา คงได้ขยายรากแก้วหยั่งลึกจนถึงห้องบรรทมฮ่องเต้เสียก่อน" คำพูดของนางราวกับเข็มเล่มเล็กที่ทิ่มแทงเข้าตรงจุดสำคัญ จางหย่งหรี่ตาลง รังสีความเย็นชาแผ่ซ่านออกจากร่างทันที บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าหญิงสาวกลับยังคงแย้มยิ้มอย่างท้าทาย "เจ้าล่วงรู้เรื่องเครือข่ายใต้ดินได้อย่างไร" เสียงของเขาเยียบเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "ถ้าข้าไม่รู้ แล้วข้าจะยืนอยู่ตรงนี้หรือคะ?" นางเอียงคอมองเขาด้วยท่าทางกวนประสาท "สารวัตรทหารของท่านตามสืบมาสามเดือนยังไม่เท่ากับที่ข้าใช้เวลาเดินตลาดสามวันเลยด้วยซ้ำ ท่านแม่ทัพ... การสืบเชิงลึกไม่ใช่การใช้กำลังทหารบุกเข้าไปพังประตูเรือนสำราญเหมือนพวกไร้สมองหรอกนะคะ แต่มันต้องใช้ 'ศิลปะ' และ 'สมอง'" คำว่า *พวกไร้สมอง* ทำให้มุมปากของจางหย่งกระตุกวูบ เขาออกแรงกดทับแขนลงบนบานประตูมากขึ้น กักขังร่างเพรียวบางให้อยู่ในอาณัติอย่างสมบูรณ์ "สามวัน? เจ้าเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าข้อมูลของเจ้าใช้การได้ ไม่แน่ว่าเจ้าอาจจะเป็นหนึ่งในสายลับของพวกมันเสียเอง" "ถ้าข้าเป็นสายลับของพวกมัน ป่านนี้ท่านคงไม่ได้ยืนหายใจรดต้นคอข้าด้วยความหงุดหงิดเช่นนี้หรอกค่ะ แต่คงนอนตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียงพร้อมลิ้นจุกปากไปแล้ว" นางตอบกลับทันควันอย่างไร้ความเกรงกลัว มือเรียวเล็กแกล้งยกขึ้นแตะเบาๆ ที่ปกเสื้อคลุมตัวนอกของเขาอย่างถือวิสาสะ "เลิกทำตัวเป็นหมาป่าหวงก้างแล้วฟังให้ดี... คืนนี้ที่หอคณิกาบุปผาสวรรค์ จะมีการส่งมอบบัญชีรายชื่อข้าราชการที่รับสินบน หากท่านช้าไปก้าวเดียว หัวของพยานปากเอกคนนั้นคงได้ไปประดับอยู่ก้นแม่น้ำฮวงโห" จางหย่งชะงักไป ดวงตาคมกริบกวาดมองสำรวจใบหน้าเนียนใสที่ไม่มีพิรุธแม้แต่น้อย ข้อมูลนี้เป็นความลับสุดยอดที่แม้แต่รองแม่ทัพยังไม่ล่วงรู้ เหตุใดสตรีตกอับผู้นี้จึงล่วงรู้ลึกซึ้งถึงเพียงนี้ "แล้วข้าจะได้อะไรจากการร่วมมือกับเจ้า" เขาถามเสียงพร่า ความใกล้ชิดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความตึงเครียด "อิสรภาพของตระกูลเซี่ย และ..." นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาพราวระยับด้วยประกายเจ้าเล่ห์ "ถอนหมั้นกับคุณหนูหลิวผู้นั้นเสีย ต่อหน้าข้า... เพราะข้าเก่งเกินกว่าจะเป็นอนุของใคร" คำประกาศกร้าวที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อยทำให้จางหย่งถึงกับมุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาดูได้ยาก เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทายและ... ความพึงพอใจอย่างประหลาด "สามหันนัก..." เขากระซิบชิดริมฝีปากนุ่มของนาง "แต่ข้อเสนอน่าสนใจไม่เบา..." ทว่า ก่อนที่บทสนทนารสแซ่บจะดำเนินไปไกลกว่านั้น เสียงทุบประตูกระแทกกระทั้นจากด้านนอกก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงกรีดแหลมสูงของคุณหนูหลิวชิงฮั่นที่ดังทะลุเข้ามา "ท่านแม่ทัพ! ท่านอยู่ในนั้นกับนังสารเลวผู้นั้นจริงด้วยนะเพคะ! เปิดประตูเดี๋ยวนี้!" เซี่ยอวี้เหاياกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ นางใช้มือดันแผ่นอกแกร่งของเขาออกเบาๆ ก่อนจะกระซิบเย้าแหย่ "ดูเหมือนสุนัขตัวโปรดของท่านจะหมดความอดทนแล้วนะคะ ท่านแม่ทัพ... เราคงต้องยกยอดเรื่อง 'การสืบเชิงลึก' ไปไว้ที่ห้องลับคืนนี้เสียแล้วกระมัง" จางหย่งยังไม่ทันได้ตอบคำถาม กลอนประตูไม้สักทองก็ถูกแรงกระแทกจากด้านนอกจนสลักไม้หักสะบั้นลง ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของหลิวชิงฮั่นที่พังประตูเข้ามาพร้อมกับกององครักษ์ประจำจวน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือท่านแม่ทัพผู้เย็นชาที่กำลังยืนชิดติดร่างสตรีปากกล้าในระยะประชิดชนิดที่ลมหายใจรดกัน! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางและฟินไปกับความปากแซ่บของคู่นี้ด้วยกันนะคะ!