ขยายอาณาจักรสู่ในเมือง

"ถ้าแม่ยังไม่หยุดพล่ามเรื่องเอาเงินไปทำบุญให้ลูกชายคนเล็กของแม่ที่เอาแต่สำมะเลเทเมา ผมจะถือว่าเงินค่ากับข้าวเดือนนี้คือการทำทานครั้งสุดท้ายที่ผมจะให้แม่... ต่อไปนี้อยากได้อะไร ก็ไปขอจากลูกชายสุดที่รักของแม่เอาเองนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของจางเหว่ยตัดบทสนทนาที่ยืดเยื้อของจางหม่าจนขาดสะบั้น เขาไม่ได้ตะคอก แต่แววตาที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งในฤดูหนาวกลับทำให้หญิงชราสะดุ้งโหยง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงเล็กๆ ของบ้านจางทันที หลินอิงที่กำลังบรรจงวางกล่องไม้เนื้อดีลงบนโต๊ะไม้ไผ่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเธอกลับชัดเจนพอที่จะทำให้คนมองรู้สึกหนาวสันหลัง "คุณพูดแรงไปหรือเปล่าคะจางเหว่ย?" หลินอิงเอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่ทว่าแฝงไปด้วยความนัย "แม่คงแค่หวังดีอยากให้พี่ชายคุณได้ดิบได้ดี แต่ก็นะ... เงินที่พวกเราหามาด้วยหยาดเหงื่อแรงงาน จะเอาไปถมที่ที่ไม่มีวันเต็มแบบนั้นก็น่าเสียดายจริงๆ" จางหม่าหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัดที่ถูกสะใภ้ตอกกลับหน้าตาย แต่นางไม่กล้าหือ เพราะสายตาของจางเหว่ยที่จ้องเขม็งมานั้นดุดันราวกับสิงโตที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อหากนางขยับตัวทำอะไรที่เป็นการรบกวนการทำงานของหลินอิง "อิงอิง... ของในกล่องพวกนี้ คือล็อตที่จะส่งเข้าเมืองใช่ไหม?" จางเหว่ยเปลี่ยนโทนเสียงเป็นอ่อนโยนทันทีที่หันมามองภรรยา มือหนาช่วยขยับกล่องให้เข้าที่เข้าทางอย่างคล่องแคล่ว "ใช่ค่ะ เป็นแยมผลไม้สูตรพิเศษที่ฉันสกัดความหวานจากน้ำตาลอ้อยที่หมักเองกับน้ำผึ้งป่า ส่วนอีกสองกล่องคือเนื้อหมูแดดเดียวอบเครื่องเทศลับของตระกูล" หลินอิงเปิดฝากล่องออก กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ กลิ่นเครื่องเทศที่เป็นเอกลักษณ์มีความละมุนปนความเผ็ดร้อนจางๆ ทำให้แม้แต่จางหม่าที่กำลังหงุดหงิดยังต้องแอบกลืนน้ำลาย ในยุค 70 การหาของกินที่มีรสชาติแปลกใหม่และคุณภาพสูงขนาดนี้ในตลาดมืดระดับจังหวัดคือสิ่งที่เศรษฐีใหม่และภรรยาเจ้าหน้าที่ระดับสูงโหยหา หลินอิงไม่ได้แค่ทำอาหารขาย เธอเลือกขาย "ความเหนือระดับ" "ผมเตรียมรถจี๊ปไว้หลังบ้านแล้ว" จางเหว่ยกระซิบข้างหู "ส่วนเรื่องเส้นสายในตัวจังหวัด ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว พ่อค้าคนกลางที่ชื่อคุณลุงหวงเขาเฝ้ารอของจากเราอยู่ เขาบอกว่าถ้าสินค้าล็อตนี้ขายดี เขาจะเปิดทางให้เราส่งของเข้าสหกรณ์ของรัฐได้ด้วย" หลินอิงพยักหน้า เธอรู้ดีว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ การจะตั้งตัวให้รวยในยุคนี้ไม่ใช่แค่การขายของไปวันๆ แต่คือการสร้างเครือข่ายและอิทธิพล หลินอิงหยิบตลับเล็กๆ ออกมา มันคือ "น้ำพริกเผาเห็ดหอม" ที่เธอใช้มิติฟาร์มในการเพาะเห็ดสายพันธุ์หายากที่ไม่มีใครในยุคนี้เคยพบเห็น "คุณจางเหว่ยคะ ถ้าล็อตนี้ขายหมด... เราจะมีเงินทุนมากพอที่จะซื้อเครื่องจักรทอผ้ามือสองมาไว้ที่บ้านเราแล้วนะคะ" เธอกระซิบตอบ ดวงตาเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่น ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังตระเตรียมของเพื่อการขนส่ง เสียงเคาะประตูรั้วไม้หน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง ผิดวิสัยของคนในหมู่บ้าน จางเหว่ยขมวดคิ้ว เขาเดินไปที่หน้าต่างแล้วชะโงกดู ก่อนจะหันมามองภรรยาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "มีคนของหน่วยพานิชย์มาที่หน้าบ้าน... พร้อมกับจางหมิง พี่ชายผม" หลินอิงชะงักมือที่กำลังปิดฝากล่อง ความรู้สึกเย็นเยียบแล่นผ่านสันหลัง จางหมิงคือตัวปัญหาที่มักจะนำความซวยมาให้เสมอ การที่เขามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่หน่วยพานิชย์ในวันที่เธอเตรียมจะส่งสินค้าล็อตใหญ่เข้าเมือง... นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน "ใจเย็นๆ นะครับ" จางเหว่ยเดินเข้ามาโอบไหล่ภรรยา "ต่อให้มันเป็นแผนร้าย ผมก็จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความฝันของคุณเด็ดขาด" หลินอิงสูดลมหายใจลึก กลิ่นหอมของน้ำพริกเผายังคงอบอวลอยู่ในอากาศ เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้สู้ด้วยตัวคนเดียว แต่ในขณะที่มือของเธอกำลังจะปิดกล่องสุดท้ายนั้นเอง เสียงเปิดประตูบ้านก็ดังปัง! พร้อมกับเสียงตะโกนของจางหมิงที่เต็มไปด้วยความสะใจ "น้องชาย! ทำของเถื่อนขายจนร่ำรวยไม่แบ่งญาติพี่น้องแบบนี้... รู้ใช่ไหมว่าโทษมันหนักแค่ไหน? เจ้าหน้าที่ครับ! คนพวกนี้ล่ะครับที่ลักลอบผลิตสินค้าไม่ผ่านการตรวจสอบ!" จางเหว่ยขยับตัวหมายจะพุ่งออกไป แต่หลินอิงกลับดึงแขนเขาไว้ เธอไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เธอกลับเดินไปที่โต๊ะ หยิบช้อนเงินขึ้นมาตักน้ำพริกเผาเห็ดหอมเข้าปากเล็กน้อย แล้วเดินไปเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มที่งดงามที่สุด "ท่านเจ้าหน้าที่คะ ก่อนจะจับกุมพวกเรา รบกวนช่วยชิมสินค้าที่พี่ชายของสามีฉันกล่าวหาว่าเป็นของเถื่อนดูหน่อยได้ไหมคะ? บางที... สินค้าที่ช่วยยกระดับปากท้องของคนในจังหวัดได้ อาจจะมีค่ามากกว่าการฟังคำกล่าวหาลอยๆ ของคนขี้อิจฉานะคะ" เจ้าหน้าที่หน่วยพานิชย์ชะงัก สายตาจับจ้องไปที่กล่องไม้ที่เปิดอ้าอยู่ กลิ่นหอมยั่วน้ำลายฟุ้งกระจายจนบรรยากาศที่ตึงเครียดเริ่มเปลี่ยนไปอย่างประหลาด ทว่าในวินาทีนั้นเอง จางหมิงกลับฉวยโอกาสพุ่งเข้ามาคว้ากล่องสินค้าจะทุ่มทิ้งลงพื้น! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง และร่วมลุ้นไปกับก้าวสำคัญของหลินอิงในครั้งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ กาแฟโบราณแก้วโต