นำทางสู่ความรอด

คมเหล็กเย็นเฉียบเสียจนผิวเนื้อบริเวณแผ่นหลังของหลินหว่านเอ๋อร์ร่ำ ไรจะชาด้าน มันมิใช่เพียงปลายดาบที่จ่ออยู่ แต่มันคือเส้นแบ่งบางๆ ระหว่างความเป็นกับความตายในราชสำนักที่นางอุตส่าห์ปีนป่ายขึ้นมาด้วยหยดเลือดและคราบน้ำตา ความเงียบงันในตำหนักบูรพาเวลานี้หนักหน่วงราวนำเอาภูเขามาทับถม อากาศรอบตัวคล้ายถูกสูบออกจนหมดสิ้น กลิ่นอายสนิมเหล็กคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นหอมเย็นของกำยานชั้นดีที่มอดไหม้จนเกือบหมดเตา แม่ทัพตระกูลหลินผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้า ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความริษยาและอำนาจมืด ขณะที่เงาร่างด้านหลังนาง... ผู้ถือคมดาบพิฆาต กลับส่งเสียงหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ คล้ายเสียงพญายมกำลังเคาะเรียกวิญญาณ "หว่านเอ๋อร์ ลูกพ่อ..." สุ้มเสียงของแม่ทัพหลินแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยการเยาะหยัน "เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าการเดินหมากเพียงไม่กี่ตาในวังหลัง จะทำให้เจ้ายืนหยัดเหนือตระกูลหลินได้? เจ้าเป็นเพียงแค่สายเลือดที่เกิดจากหญิงชั้นต่ำ ปีกกล้าขาแข็งถึงเพียงนี้เชียวหรือ" หว่านเอ๋อร์ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองคมดาบที่แตะอยู่บนหลัง นางเพียงปรายหางตาลงเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงแรงกดที่เพิ่มขึ้นจนเนื้อผ้าอาภรณ์ไหมปักลายหงส์เริ่มปริขาด แต่แววตาของนางไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายวาวโรจน์ดุจหยกเย็นที่ถูกเจียระไนด้วยความแค้น "ท่านพ่อ..." หว่านเอ๋อร์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของนางราบเรียบ เยือกเย็น จนอีกฝ่ายถึงกับชะงัก "ท่านหลงลืมไปแล้วกระมัง ว่าตำแหน่งแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินของท่าน ได้มาด้วยการเหยียบย่ำกระดูกของมารดาข้า... และวันนี้ บัลลังก์ที่ท่านพยายามไขว่คว้าหาใช่ของท่านไม่ แต่มันคือหลุมศพที่ข้าเป็นผู้ขุดรอไว้ให้ท่านต่างหาก" สิ้นคำพูดของนาง บรรยากาศรอบด้านพลันแปรเปลี่ยน! เพล้ง! เสียงกระเบื้องเคลือบแตกกระจายดังสนั่นจากด้านนอก ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นนับร้อยที่ก้าวเข้ามาล้อมรอบตำหนักบูรพาอย่างเป็นระเบียบ แรงสั่นสะเทือนจากเกราะเหล็กกระทบพื้นทำให้เชิงเทียนสั่นไหว เงาร่างที่ถือดาบอยู่ด้านหลังหว่านเอ๋อร์สะดุ้งสุดตัว สัญชาตญาณนักฆ่าบอกให้ถอยร่น แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว เมื่อประตูตำหนักถูกถีบกระเด็นออกด้วยพละกำลังอันมหาศาล กองกำลังองครักษ์รักษาเขตพระราชฐานชั้นในภายใต้ชุดเกราะสีดำสนิท ประดับตรามังกรทองทะยานฟ้า กรูเข้ามาตรึงกำลังไว้ทุกด้านอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ ผู้ที่ก้าวเข้ามาคนแรกไม่ใช่ใครอื่น... หากแต่เป็นฮ่องเต้เฟยหลง พระองค์ทรงฉลองพระองค์สีทองเข้ม พระพักตร์เรียบเฉยราวน้ำแข็งพันปี แต่พระเนตรคู่นั้นกลับลุกโชนด้วยเพลิงโทสะที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า สายพระเนตรกวาดผ่านสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของหญิงสาวที่พระองค์ทรงรักและหวงแหนยิ่งกว่าสิ่งใด "บังani! ใครมันอาจหาญกล้าแตะต้องชายาของเจิ้น!" สุ้มเสียงทรงอำนาจดังก้องไปทั่วตำหนัก กดดันให้ทุกคนต้องคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว แม่ทัพหลินหน้าถอดสีทันที คมดาบในมือสั่นระริกเมื่อพบว่าสถานการณ์พลิกผันในพริบตา กองกำลังที่เขาเตรียมการมาเพื่อก่อกบฏ กลับถูกล้อมปราบโดยกองกำลังองครักษ์รักษาเขตพระราชฐานชั้นในที่ควรจะอยู่ภายใต้การควบคุมของฝ่ายตน! แต่นี่คือแผนการของหว่านเอ๋อร์... นางยอมเอาชีวิตเข้าแลกเป็นเหยื่อล่อ เพื่อกระชากหน้ากากกบฏของตระกูลหลินออกมาให้หมดเปลือก หว่านเอ๋อร์ค่อยๆ หันกลับไปช้าๆ นางมิได้สนใจเงาร่างด้านหลังที่ตอนนี้ถอยร่นจนมุม แต่นางกลับจ้องมองไปยังบุรุษผู้ถือคมดาบนั้นด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ดอกบัวขาวที่ผู้คนต่างคิดว่าอ่อนแอ แท้จริงแล้วซ่อนพิษร้ายไว้ลึกถึงเพียงนี้ มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบปิ่นปักผมหยกขาวที่ปักอยู่บนมวยผม ช้าๆ และมั่นคง ก่อนจะหันไปประสานสายตากับฮ่องเต้เฟยหลงที่กำลังเสด็จเข้ามาประชิดตัว พระหัตถ์หนายื่นมาโอบประคองเอวบางของนางไว้แน่น ราวกับต้องการยืนยันว่านางยังคงปลอดภัย "ฝ่าบาท..." หว่านเอ๋อร์เอ่ยเสียงหวาน ทว่าแฝงความเฉียบคม "คนผู้นี้คือเงาที่กุ้ยเฟยเหม่ยหลินส่งมาเพื่อจัดการหม่อมฉัน และยังเป็นผู้ถือบัญชีรายชื่อขุนนางกบฏทั้งหมดเพค่ะ" ฮ่องเต้เฟยหลงทอดพระเนตรนางด้วยความลุ่มหลงระคนชื่นชม พระองค์รู้ดีว่าหญิงสาวในอ้อมพระกรมิใช่สตรีที่จะยอมให้ใครรังแก แต่นางกลับกล้าใช้ตัวเองเป็นเดิมพันเพื่อเปิดโปงหนอนไส้กร่อนในราชสำนักครั้งใหญ่ ทว่า... ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าสถานการณ์สงบลงแล้ว และฝ่ายตระกูลหลินพ่ายแพ้อย่างราบคาบนั้นเอง จู่ๆ เงาร่างที่มุมมืดซึ่งควรจะจนมุม กลับยกย่องมุมปากขึ้นอย่างน่าประหลาด มันไม่ใช่รอยยิ้มของความพ่ายแพ้ แต่มันคือรอยยิ้มของปีศาจที่ทำภารกิจสำเร็จลุล่วง "ฮ่าๆๆๆ... หลินหว่านเอ๋อร์ เจ้าคิดว่าเจ้าชนะแล้วหรือ?" เสียงหัวเราะแหบแห้งดังขึ้น พร้อมกับที่เงาร่างนั้นกระชากเสื้อคลุมของตนเองออก เผยให้เห็นตราประทับลับของกองกำลังลับอีกกลุ่มหนึ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้เครื่องแบบองครักษ์! และก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว... ธนูอาบยาพิษนับร้อยดอกก็พุ่งแหวกอากาศจากมุมมืด พุ่งเป้าตรงมายังจุดที่ฮ่องเต้และหว่านเอ๋อร์ประทับอยู่ โดยมีทิศทางพุ่งตรงไปยังพระวรกายของโอรสสวรรค์อย่างแม่นยำไร้ที่ติ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเล่ห์กลอันล้ำลึกของหว่านเอ๋อร์นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!