เดิมพันด้วยชีวิต

"หม่อมฉันไม่ได้มาเพื่อขอความเมตตา... แต่มาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมที่ถูกฝังไว้ใต้กองเลือดในจวนสกุลหลินเพคะ ฝ่าบาท" เสียงของหลินหว่านเอ๋อร์ราบเรียบราวกับผิวน้ำในยามไร้ลม ทว่าแววตาที่จ้องมองบุรุษผู้ครองแผ่นดินกลับคมกริบดุจปลายมีดที่ซ่อนอยู่ในผ้าแพร นางคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทรงอักษร สองมือกำม้วนกระดาษหนังแพะที่มีคราบเลือดจางๆ ไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ฮ่องเต้เฟยหลงชะงักพู่กันในมือ ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวตวัดมองสตรีตรงหน้า บรรยากาศภายในตำหนักบรรทมพลันหนักอึ้งจนขุนนางที่คอยปรนนิบัติอยู่รอบข้างแทบลืมหายใจ ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องโถงกว้าง มีเพียงเสียงหยดน้ำจากกระบอกไม้ไผ่ที่ดังเป็นจังหวะเนิบนาบชวนให้ใจสั่นระรัว "เจ้ากำลังเล่นกับไฟนะหว่านเอ๋อร์" ฮ่องเต้เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจ "หากสิ่งที่เจ้ากล่าวไม่เป็นความจริง หัวบนบ่าของเจ้าจะไม่ใช่สิ่งเดียวที่ต้องหลุดหายไป แต่รวมถึงตระกูลหลินทั้งตระกูลที่เหลือรอดอยู่ด้วย" หลินหว่านเอ๋อร์เงยหน้าขึ้นสบตาเขาโดยไม่หลบเลี่ยง ในใจของนางร่ำร้องด้วยความเจ็บปวดจากอดีต แต่นางกดข่มมันไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเยือกเย็น นางรู้ดีว่าในวังหลวงแห่งนี้ ความจริงไม่ใช่สิ่งที่คนต้องการฟัง แต่เป็นสิ่งที่คนใช้ทำลายกัน "หากหม่อมฉันไม่กล้าเดิมพันด้วยชีวิต แล้วหม่อมฉันจะเอาอะไรมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของมารดาที่ต้องตายอย่างเป็นธรรมไม่ได้เพคะ" นางคลี่ม้วนกระดาษออกช้าๆ "นี่คือบัญชีลับการค้าอาวุธเถื่อนที่กุ้ยเฟยเหม่ยหลินแอบทำร่วมกับแม่ทัพฝ่ายเหนือ... ทั้งหมดลงนามโดยตรายางประจำตัวของนาง และมีหลักฐานการโอนทองคำเข้าสู่บัญชีลับของตระกูลเหม่ย" ฮ่องเต้เฟยหลงหยิบม้วนกระดาษขึ้นมาพิจารณา พระเนตรหรี่ลงเมื่อกวาดสายตาผ่านตัวเลขและนามของบุคคลที่เกี่ยวข้อง ความโกรธเคืองที่ซ่อนอยู่ในดวงตาเริ่มคุกรุ่นขึ้นเหมือนไฟที่ถูกราดด้วยน้ำมัน กุ้ยเฟยเหม่ยหลิน... สตรีที่เขาเคยไว้วางใจให้ดูแลวังหลัง กำลังชักใยอยู่เบื้องหลังความพินาศของแผ่นดิน "เจ้าไปได้หลักฐานนี้มาจากไหน?" ฮ่องเต้ถามเสียงเข้ม "จากการแลกเปลี่ยนด้วยลมหายใจของคนสนิทนางเพคะ" หลินหว่านเอ๋อร์ตอบสั้นๆ โดยไม่ลงรายละเอียดเกี่ยวกับสายลับที่นางเพาะบ่มไว้ใต้เงาจันทร์ "หม่อมฉันใช้เวลาสามปีนับตั้งแต่ท่านแม่จากไป เพื่อให้ได้มาซึ่งกระดาษแผ่นนี้" ยังไม่ทันที่ฮ่องเต้จะได้ตรัสสิ่งใด เสียงฝีเท้าหนักๆ ของขันทีประจำตัวก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ตามด้วยเสียงประกาศก้องที่ทำให้หลินหว่านเอ๋อร์หัวใจกระตุก "กุ้ยเฟยเหนียงเหนียง เสด็จมาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ!" เพียงพริบตา ประตูปีกไม้แกะสลักก็ถูกผลักออก ร่างระหงของกุ้ยเฟยเหม่ยหลินก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตนั้นเผยยิ้มที่ดูใจดี ทว่าในดวงตาคู่สวยกลับซ่อนความอำมหิตไว้จนมิด แต่เมื่อเห็นหลินหว่านเอ๋อร์คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าฮ่องเต้ รอยยิ้มนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเหยียดหยาม "ดูเหมือนหม่อมฉันจะมาขัดจังหวะสำคัญนะเพคะ" เหม่ยหลินเอ่ยพลางชายตามองม้วนกระดาษในมือฮ่องเต้ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย "หว่านเอ๋อร์... เจ้าคงไม่ได้กำลังกุเรื่องปั้นน้ำเป็นตัวมาถวายฝ่าบาทเพื่อแก้แค้นเรื่องส่วนตัวอยู่หรอกใช่ไหม?" หลินหว่านเอ๋อร์ลุกขึ้นยืนช้าๆ แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากสตรีผู้กุมอำนาจวังหลัง นางยืดตัวตรง สบตากับศัตรูคู่อาฆาตด้วยความรู้สึกที่เหนือกว่า "ความจริงไม่ใช่เรื่องปั้นแต่งเพคะเหนียงเหนียง" หว่านเอ๋อร์ยิ้มบางๆ "หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ เหตุใดเหนียงเหนียงถึงต้องร้อนรนจนต้องรีบเสด็จมาด้วยตัวเองล่ะเพคะ?" กุ้ยเฟยเหม่ยหลินหน้าเปลี่ยนสีทันที นางหันไปหาฮ่องเต้ด้วยแววตาเว้าวอนที่ดูจอมปลอม "ฝ่าบาท... อย่าได้หลงเชื่อคำยุยงของนางนะคะ นางเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ต้องการทำลายความสงบของวังหลังเท่านั้น!" ในขณะที่ฮ่องเต้กำลังจะตัดสินใจ เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อองครักษ์ประจำพระองค์ก้าวเข้ามาอย่างเร่งรีบพร้อมใบหน้าที่ซีดเผือด "ฝ่าบาท... เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! จวนอัครมหาเสนาบดีถูกลอบวางเพลิง และตอนนี้... พบศพคนสนิทของกุ้ยเฟยในกองเพลิง พร้อมกับหลักฐานต้นฉบับที่นางพยายามทำลายทิ้งพ่ะย่ะค่ะ!" หลินหว่านเอ๋อร์หันไปมองกุ้ยเฟยเหม่ยหลินที่บัดนี้ใบหน้าถอดสีราวกับคนไร้วิญญาณ นางรู้ดีว่าแผนการของนางสำเร็จไปครึ่งทางแล้ว ทว่าคำพูดต่อมาขององครักษ์กลับทำให้ลมหายใจของนางแทบหยุดลง "แต่ที่น่าตกใจกว่านั้น... พบรอยประทับตราประจำตัวของสนมหลินหว่านเอ๋อร์ตกอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยพ่ะย่ะค่ะ!" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงอีกครั้ง คราวนี้มันกลับเต็มไปด้วยไอสังหารที่รุนแรงกว่าเดิม ฮ่องเต้เฟยหลงค่อยๆ หันมามองหลินหว่านเอ๋อร์ด้วยแววตาที่ยากจะอ่านออก ในขณะที่กุ้ยเฟยเหม่ยหลินเริ่มเผยรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่มุมปาก การเดิมพันที่คิดว่าชนะขาด กลับกลายเป็นกับดักที่นางเป็นคนเดินเข้าหาเองเสียแล้ว! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับเล่ห์เหลี่ยมในวังหลังด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ! - ไป๋เหลียนฮวา