ตลาดสดในดินแดนปีศาจ

“ในนามแห่งองค์ศาสดา ข้าขอสั่งประหารชีวิตเจ้าและทำลายพืชอัปมงคลเหล่านี้ให้สิ้นซาก… เอ๊ะ? เดียวก่อนนะ… นั่นมันกลิ่นของ ‘โสมโลหิตสวรรค์’ ที่สูญหายไปเมื่อพันปีก่อนไม่ใช่หรอกเรอะ!” เสียงคำรามด้วยความตกตะลึงจนเสียงหลงของแม่ทัพปีศาจ ‘โบรกัน’ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมโหดและหน้าตาที่เหมือนก้อนเนื้อเน่าๆ ถูกอัดรวมกัน ดังสะท้านไปทั่วหุบเขามรณะ ร่างมหึมาสูงสามเมตรในชุดเกราะเหล็กดำสนิทชะงักกึก ดาบยักษ์ที่เงื้อมขึ้นเตรียมผ่าร่างของเซนค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างจนแทบทะลุกระบอกตา จมูกมนุษย์กลายพันธุ์ฟุดฟิดสูดดมกลิ่นไอน้ำสีแดงเรืองรองที่ลอยละล่องออกมาจากแปลงผักเบื้องล่าง เซน—ชายหนุ่มในชุดคลุมนักบวชสีดำเขรอะฝุ่น ยืนกอดอกพิงจอบมือถืออย่างสบายอารมณ์ เขาส่งเสียง ‘จิ๊’ ในลำคอเบาๆ อย่างขัดใจที่อีกฝ่ายหยุดรบกวนเวลาตรวจแปลงเกษตร “จะฟันก็ฟันสิครับ จะมาทำหน้าเหมือนคนท้องผูกแล้วสูดขี้มูกฟุดฟิดอยู่ทำไม แปลงกะหล่ำปลีวิญญาณของผมช้ำหมดพอดี” เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับยอดนักรบระดับตำนานแห่งกองทัพปีศาจ แต่กำลังบ่นใส่พนักงานส่งของที่มาส่งสินค้าช้า ด้านหลังของเซน โบนี่ โครงกระดูกคู่ใจในชุดผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้สีชมพูหวานแหวว กำลังใช้มือข้างหนึ่งถือกระป๋องรดน้ำมนต์คำสาป อีกข้างถือตะหลิวไม้สำหรับพลิกปุ๋ยหมัก มันเอียงหัวน้อยๆ ขยقกะโหลกไปมาอย่างงุนงงกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว ก่อนจะตัดสินใจหยิบฟองน้ำขึ้นมาเช็ดคราบดินบนกระถางต้นไม้ใกล้ๆ อย่างขยันขันแข็ง โบรกันทิ้งดาบยักษ์ลงกับพื้นเสียงดังสนั่น *ตูม!* ฝุ่นตลบอบอวล เขาทรุดตัวลงคุกเข่าทั้งสองข้างจนพื้นดินสั่นสะเทือน น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้งระคนตกใจจนตัวสั่นเทิ้ม มืออันสั่นเทาเอื้อมออกไปคว้าดินแถวรากโสมโลหิตสวรรค์ขึ้นมาดมอย่างบ้าคลั่ง “นี่มัน… นี่มัน ‘ปุ๋ยหมักซากมังกรอัคคีผสมมูลค้างคาวรัตติกาล’ ใช่หรือไม่! เจ้า… เจ้ามนุษย์สารเลว… เอ้ย! ท่านปรมาจารย์ผู้สูงส่ง ท่านเอาสูตรปบิลด์เกษตรกรรมโบราณนี้มาจากไหน!” โบรกันละล่ำละลักถาม เสียงพูดติดอ่างด้วยความตื่นเต้นจนน้ำลายกระเด็น เซนถอนหายใจยาวเหยียด ปัดเศษดินออกจากชายเสื้อคลุม “ก็หมักเองตามมีตามเกิดนั่นแหละ ใครจะไปคิดว่าใส่กระดูกออร์คลงไปครึ่งตันแล้วมันจะงามขนาดนี้… ว่าแต่ แกจะซื้อผักไหม ถ้าไม่ซื้อก็ถอยไป ขวางทางทำมาหากินหมด ลูกค้าแถวนี้ยิ่งหายากอยู่” “ซื้อ! ข้าซื้อหมดนี่!” โบรกันผุดลุกขึ้นยืนพรวดพราด ชักถุงเงินทองคำแท้ที่พกไว้สำหรับซื้ออาวุธสงครามออกมากองตรงหน้าเซนจนภูเขาเงินย่อมๆ กองระเกะระระกะ “เอาโสมโลหิตสวรรค์นี่ไป! เอาหัวใจมังกรของข้าไปแลกด้วยก็ได้! ขอแค่ท่านสอนเคล็ดลับการผสมดินให้ข้า!” เซนก้มมองกองเงินทองตรงหน้าด้วยหางตาแวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็วราวกับเห็นกองขยะเปียก “เอาเงินสกุลปีศาจพวกนี้มาทำไม มันซื้อปุ๋ยยูเรียเกรดพรีเมียมไม่ได้หรอกนะ” เซนว่าพลางหยิบกระดานชนวนขึ้นมาขีดเขียนราคา “ถ้าจะซื้อ ต้องจ่ายเป็นเมล็ดพันธุ์พืชหายาก หรือไม่ก็แรงงานขุดดิน สามชั่วโมงต่อหัวกะหล่ำปลีหนึ่งหัว สนใจไหมล่ะท่านแม่ทัพ” บรรยากาศรอบด้านเงียบกริบ เหล่าสมุนปีศาจระดับล่างนับร้อยที่ยกโขยงกันมาเพื่อปล้นสะดมและเผาทำลายฟาร์ม ต่างอ้าปากค้างจนกรามแทบหลุด พวกมันมองหน้ากันเองสลับกับมองหน้าแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ที่ตอนนี้กำลังยืนพยักหน้างึกงักด้วยความเคารพเลื่อมใส ราวกับลูกศิษย์กำลังฟังคำสอนจากอาจารย์เซน “ตกลง! ข้าจะนำกองทัพปีศาจสามพันนายมาขุดดินให้ท่านเดี๋ยวนี้!” โบรกันประกาศกร้าวด้วยความฮึกเหิม ลืมสิ้นซึ่งภารกิจพิชิตดินแดนที่ราชาปีศาจมอบหมาย ในขณะที่เซนกำลังจะกวักมือเรียกโบนี่ให้ไปเตรียมป้ายประกาศ ‘ตลาดสดหุบเขามรณะ’ ทันใดนั้น เงาร่างสีดำสนิทสายหนึ่งก็แหวกม่านหมอกพิษลงมาประทับยืนบนโขดหินสูงตระหง่านอย่างสง่างาม ออร่าความมืดมิดแผ่ซ่านจนดอกไม้ในแปลงเหี่ยวเฉาลงในพริบตา ราชาปีศาจเอลริค—ผู้ปกครองดินแดนปีศาจอันเกรียงไกร ปรากฏกายขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ดวงตาสองสีคมกริบกวาดมองความวุ่นวายเบื้องล่างก่อนจะหยุดนิ่งที่ร่างของเซน “ช่างบังอาจนักนะ… เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย กล้าดียังไงถึงเปลี่ยนสนามรบระดับตำนานให้กลายเป็นตลาดนัดท้ายทายอำนาจข้า” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับจนเหล่าสมุนปีศาจต้องหมอบราบกับพื้น เซนเงยหน้าขึ้นสบตากับราชาปีศาจโดยไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆ พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “มาช้าจริงนะนายท่าน… เนี่ย ผักกาดขาวกำลังสดได้ที่พอดี จะเหมาหมดเลยไหม หรือว่าจะมาสมัครเป็นคนงานเฝ้าสวนแทนเจ้าตัวโตนี่ ค่าแรงวันละสามมื้อนะ สนใจไหมล่ะ?” ราชาปีศาจเอลริคชะงักกึก รอยยิ้มเยือกเย็นแข็งค้างอยู่บนใบหน้า เมื่อจู่ๆ เซนก็โยนตะกร้าใส่ปุ๋ยขี้วัวยักษ์ใส่มือของเขาเต็มแรง พร้อมกับเสียงกระซิบเบาๆ ที่ดังลอยมาตามลม “รับไปสิ… เดี๋ยวหัวหน้าฝ่ายจัดซื้อประจำตลาดสดจะมาตรวจสต็อกแล้วนะ เอลริค” —-------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาร่วมวงปลูกผักตบจูบกับเหล่าปีศาจในตอนนี้นะครับ! - เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด