พลังลับที่แท้จริงของสกิลเกษตร

"เจ้าจอมมารเอลริค! ถ้าท่านยังกวนตะกอนในถังปุ๋ยหมักแบบไร้จังหวะอีกละก็ ผมขอสาปให้ท่านกลายเป็นปุ๋ยยูเรียจริงๆ เสียเดี๋ยวนี้เลยนะครับ!" เซนตะโกนลั่นฟาร์ม พลางใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ไหลซึมผ่านหน้าผากท่ามกลางกลิ่นฉุนกึ๊กของปุ๋ยอินทรีย์ชั้นดี มืออีกข้างของเขาถือตะเกียงวิญญาณสีฟ้าจางๆ ที่สั่นไหวตามอารมณ์ของผู้เป็นนาย เบื้องหน้าของเขามีร่างสูงโปร่งของราชาปีศาจเอลริคที่สวมผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้สีหวานแหวว กำลังถือไม้พายกวนถังปุ๋ยหมักด้วยสีหน้าบูดเบี้ยวเหมือนกลืนยาขม "ข้าคือราชาปีศาจ! ผู้ครองอาณาจักรแห่งความมืดมิดและหายนะ! ไม่ใช่คนรับใช้ในฟาร์มซอมซ่อของเจ้า!" เอลริคตวาดกลับ แม้จะไม่ได้หยุดมือที่กวนถังปุ๋ยเลยแม้แต่น้อย "ถ้าท่านไม่อยากเป็นคนรับใช้ ก็เชิญออกจากเขตอาคมของผมไปได้เลยครับ เชิญไปยึดครองโลกตามสบาย แต่จำไว้นะครับว่าโลกข้างนอกนั่นไม่มีผักออร์แกนิกเกรดพรีเมียมให้ท่านทาน และที่สำคัญ... ไม่มีโบนี่คอยตบตีมอนสเตอร์ที่มาทำลายแปลงมะเขือเทศให้ท่านด้วย" เอลริคชะงักกึก เขาเหลือบมอง 'โบนี่' โครงกระดูกผู้สวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูฟูฟ่อง กำลังบรรจงใช้ปลายนิ้วกระดูกปัดฝุ่นออกจากใบของต้นแครอทอย่างทะนุถนอม ราชาปีศาจขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเจ็บใจ พลังของเขาถูกผนึกไว้ในฟาร์มแห่งนี้ด้วยเงื่อนไขประหลาดที่เซนสร้างขึ้น เขาทำได้เพียงยอมก้มหน้ากวนปุ๋ยหมักต่อไปอย่างจำนน เซนถอนหายใจยาว เขาละสายตาจากจอมมารผู้หงุดหงิดไปยังมุมหนึ่งของฟาร์มที่ดูแห้งแล้งที่สุด ที่นั่นคือซากของ 'ต้นไม้แห่งชีวิต' ที่เหี่ยวเฉามานานนับเดือน มันเป็นไม้หายากที่เซนพยายามปลูกเพื่อนำผลมาทำเป็นยาสมานแผลระดับสูง แต่ไม่ว่าจะรดน้ำพรวนดินด้วยเวทมนตร์ธาตุดินเพียงใด มันก็ไม่เคยแตกใบอ่อนออกมาเลย "ทำไมกันนะ..." เซนเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ไร้ชีวิตต้นนั้น มือเรียวแตะที่ลำต้นที่แห้งกรอบราวกับกิ่งไม้ผุ ในขณะที่เขาพึมพำความในใจ พลังเวทเนโครแมนเซอร์ที่ไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือดของเขาก็เกิดการสั่นพ้องโดยไม่ตั้งใจ ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักทั้งวันทำให้สมาธิของเขาหลุดลอยไปชั่วขณะ แทนที่จะส่งผ่านเวทมนตร์ธาตุดินเพื่อบำรุงพืช เขากลับเผลอโคจรพลัง 'ปลุกชีพ' (Raise Dead) ที่เขาใช้กับโครงกระดูกลงไปในลำต้นที่ไร้ชีวิตนั้น บรรยากาศรอบข้างพลันเงียบสงัด เสียงกวนปุ๋ยของเอลริคหยุดลงฉับพลัน ดินรอบโคนต้นไม้เริ่มสั่นสะเทือน ไอหมอกสีม่วงหม่นพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเซนซึมเข้าสู่เนื้อไม้ กิ่งก้านที่แห้งกรอบเริ่มส่งเสียงลั่น 'เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ...' ราวกับกระดูกที่กำลังเคลื่อนไหว เส้นเลือดสีดำปรากฏขึ้นบนเปลือกไม้ ก่อนที่มันจะสูบฉีดพลังชีวิตที่ผิดเพี้ยนไปจากธรรมชาติ—พลังชีวิตของความตายที่มอบชีวิตใหม่ให้สิ่งของ "เซน... นั่นเจ้าทำบ้าอะไรลงไป?" เสียงของเอลริคสั่นพร่าด้วยความตกตะลึง เซนเบิกตากว้าง เขารู้สึกได้ถึง 'จังหวะการเต้นของหัวใจ' ที่ดังออกมาจากต้นไม้ที่เคยตายไปแล้ว ใบสีเขียวเข้มขอบดำค่อยๆ งอกออกมาจากกิ่งก้านที่เคยเหี่ยวเฉา แต่มันไม่ใช่ใบไม้ธรรมดา มันขยับไหวไปมาดุจมีชีวิต และในวินาทีที่ใบอ่อนใบแรกคลี่ออก กลิ่นอายความตายที่ทรงพลังก็แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศโดยรอบกลายเป็นสีเทา ไม่ใช่แค่ต้นไม้ที่ฟื้นคืนชีพ แต่ 'ราก' ของมันได้ชอนไชลงลึกไปยังใต้ดิน ดึงดูดเอาพลังงานวิญญาณที่ตกค้างอยู่ในผืนดินของฟาร์มขึ้นมาหล่อเลี้ยงตัวเองจนเติบโตพุ่งพรวดในพริบตา! "นี่มันไม่ใช่เวทเกษตร..." เซนพึมพำ มือของเขายังสั่นระริกจากการถ่ายโอนพลัง "นี่คือ... เนโครแมนเซอร์ที่แท้จริงสามารถควบคุมวัฏจักรของการเกิดและดับได้ แม้กระทั่งกับพืชพรรณ" ทว่าในตอนที่ต้นไม้นั้นกำลังขยายกิ่งก้านจนปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ เสียงกิ่งไม้ที่แตกหักและเสียงหอบหายใจของบางสิ่งที่อยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะการทดลองของเขา เซนหันขวับไปมองทางทิศตะวันออก ที่นั่น... ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีในฐานะคู่ปรับตลอดกาลกำลังยืนเด่นเป็นสง่า ดวงตาของคนผู้นั้นจับจ้องมาที่ 'ต้นไม้แห่งความตาย' ของเขาราวกับหิวโหย "ในที่สุดเจ้าก็ค้นพบมันจนได้นะ... เซน" เสียงทุ้มต่ำและแฝงไปด้วยแรงอาฆาตที่เขาไม่ได้ยินมานานดังขึ้น "พลังที่จะสร้างกองทัพพืชที่ไม่มีวันตาย... พลังที่จะเปลี่ยนฟาร์มขยะนี่ ให้กลายเป็นสมรภูมิที่แท้จริงเสียที" โบนี่วางจอบในมือลงและขยับเข้ามาบังหน้าเซนไว้ด้วยสัญชาตญาณของการปกป้อง แต่ทว่า... ต้นไม้ที่เพิ่งฟื้นชีพขึ้นมากลับขยับกิ่งก้านของมันพันธนาการตัวโบนี่ไว้แน่น และหันยอดของมันเล็งไปยังร่างที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นด้วยเจตนาสังหารที่ชัดเจน ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงติดตามเรื่องราวการทำฟาร์มสุดป่วนและปมปริศนาที่ค่อยๆ เปิดเผยออกมานะครับ เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด