ชัยชนะของผักกาดเนโครแมนเซอร์

"เจ้ากำลังดูหมิ่นวิชาศาสตร์มืดระดับสูง ด้วยการเอาเศษซากวิญญาณไปเร่งปุ๋ยหมักสำหรับผักกาดขาวงั้นรึ!" เสียงตะคอกของราชาปีศาจเอลริคดังสนั่นไปทั่วโรงเก็บผลผลิต ทว่าเซนเพียงแค่เลิกคิ้วมองชายผู้เคยครองบัลลังก์แห่งความมืด บัดนี้เขาสวมผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้หม่นๆ และกำลังใช้มือที่เคยถือดาบมารคลุกเคล้าเศษเปลือกไข่กับกากกาแฟอย่างขะมักเขม้น "ท่านเอลริคครับ ผักกาดต้นนี้มีรากฐานมาจากโครงกระดูกที่ท่านปลุกชีพขึ้นมาเมื่อวาน ความเข้มข้นของพลังงานชีวิตที่เหลืออยู่มันเปลี่ยนสารอาหารในดินให้กลายเป็นแร่ธาตุระดับตำนานเชียวนะครับ" เซนตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะบรรจงวางผักกาดขาวอวบอัดลงในตะกร้าสานไม้ไผ่ โบนี่ที่สวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานแหววเดินเข้ามาสมทบ มันส่งเสียง 'กึกกัก' ในลำคอพร้อมกับยื่นถุงปุ๋ยสูตรลับของเซนให้เจ้านาย ราชาปีศาจเอลริคแค่นหัวเราะพลางหันไปมองเจ้าโครงกระดูกที่ทำหน้าที่เป็น 'ผู้ช่วยเกษตรกร' มือหนึ่งของฟาร์มด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่ลึกๆ ในดวงตาคู่นั้นมีความสั่นไหวที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ "ข้าไม่ยอมรับ! ข้าคือจอมมาร! ข้าควรจะเป็นผู้ทำลายล้างดินแดน ไม่ใช่คนสวนที่คอยประคบประหงมผักกาดที่หน้าตาน่าขำนี่!" "ถ้าไม่ชนะเลิศการประกวด 'ผลผลิตแห่งความหวัง' ในบ่ายวันนี้ ท่านก็อดกินแกงกะหรี่ผักกาดสูตรพิเศษของผมไปตลอดสัปดาห์นะครับ" เซนพูดเพียงแค่นั้น ก่อนจะยกตะกร้าผักกาดเดินออกไปท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก สนามประชันผลผลิตประจำอาณาจักรเกมออนไลน์ถูกเนรมิตขึ้นใจกลางลุ่มน้ำศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นหอมฟุ้งของพืชพรรณนานาชนิดปะทะเข้ากับจมูก ผู้เข้าแข่งขันจากทุกกิลด์ต่างนำวัตถุดิบระดับแรร์ไอเทมมาประชันกัน บางคนใช้พลังเวทธาตุไฟเร่งผลผลิตให้โตผิดธรรมชาติ บางคนใช้การตีบวกระดับสูงใส่ในเมล็ดพันธุ์ เซนวางผักกาดขาวของเขาลงบนแท่นไม้ธรรมดาๆ โบนี่ก้าวตามมาติดๆ มันกอดผักกาดอีกหัวหนึ่งไว้แนบอก ราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต "นั่นน่ะเหรอ...ผักกาดของไอ้จอมมารกะโหลกนั่น?" เสียงซุบซิบจากกิลด์นักรบดังขึ้น "เห็นว่าใช้ปุ๋ยจากซากศพ นี่มันวิชาสายมืดชัดๆ น่ารังเกียจชะมัด" "ถ้ามันคือวิชาสายมืด แล้วทำไมไอ้ผักกาดบ้านั่นถึงมีออร่าสีทองเปล่งประกายออกมาได้ล่ะ?" คนจากกิลด์จอมเวทแย้งขึ้น สายตาของเขาจ้องเขม็งไปยังผักกาดขาวของเซนที่ดูฉ่ำน้ำจนเหมือนจะหยดออกมาเป็นหยาดน้ำค้างแห่งพลังชีวิต คณะกรรมการที่ประกอบด้วยเหล่า NPC ระดับสูงและผู้เล่นระดับตำนานเดินตรงเข้ามา เมื่อมือของกรรมการอาวุโสสัมผัสเข้ากับใบผักกาด สัมผัสเย็นเยียบและกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นก็แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศโดยรอบดูสงบนิ่งลงทันที ความชั่วร้ายที่คนมองว่าน่ารังเกียจ บัดนี้กลับกลายเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดเมื่อถูกขัดเกลาผ่านวิถีเกษตรกรรม "ข้าขอตัดสิน..." กรรมการประกาศด้วยเสียงสั่นเครือ "ผลผลิตนี้ไม่ได้แค่เติบโตด้วยสารอาหาร แต่มันเติบโตด้วย...ความรัก และความเข้าใจในวัฏจักรชีวิต รางวัลชนะเลิศแห่งงานเกษตรปีนี้ ขอมอบให้แก่ฟาร์มเนโครแมนเซอร์!" เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีดังระงม เซนยิ้มอย่างถ่อมตัว เขาหันไปมองโบนี่ที่กำลังเต้นระบำกระดูกไปมาอย่างดีใจ ส่วนราชาปีศาจเอลริคที่แอบยืนดูอยู่ในมุมมืดกลับกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเปลี่ยนจากความโกรธเกรี้ยวเป็นความรู้สึกซับซ้อนอย่างบอกไม่ถูก ทว่า ท่ามกลางความสำเร็จที่หอมหวาน รอยยิ้มของเซนกลับต้องชะงักลง เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่พุ่งตรงมายังจุดที่เขายืนอยู่ ไม่ใช่พลังงานจากเวทมนตร์ทั่วไป แต่มันเป็นกลิ่นอายของ 'ระบบ' ที่กำลังถูกแทรกแซงจากบุคคลภายนอก เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากหลังม่านหมอก เป็นชายหนุ่มในชุดเกราะสีเงินที่ไม่มีชื่อปรากฏบนหัวเหมือนผู้เล่นคนอื่นๆ เขามองมาที่เซนด้วยสายตาเยือกเย็นก่อนจะพึมพำออกมาว่า "พบตัวแล้ว...เนโครแมนเซอร์ผู้ทรยศต่อพันธสัญญาแห่งความตาย" เซนขมวดคิ้วแน่น มือของเขาที่ถือตะกร้าผักกาดสั่นเบาๆ เมื่อเขารู้สึกได้ว่าทักษะ 'เนโครแมนเซอร์' ของเขากำลังถูก 'ล็อก' โดยฝีมือของชายแปลกหน้าคนนี้ และในวินาทีนั้นเอง กองทัพอัศวินนิรนามนับร้อยก็ปรากฏตัวขึ้นล้อมรอบสนามประชันผลผลิต พร้อมกับกางอาณาเขตเวทมนตร์ปิดตายฟาร์มทั้งหมดของเซนเอาไว้ ความวุ่นวายเริ่มก่อตัวขึ้น และเป้าหมายของคนกลุ่มนี้...ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่การทำลายฟาร์ม แต่มันคือการพรากชีวิตของเซนไปให้พ้นจากโลกเกมใบนี้อย่างถาวร ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 28 นี้ด้วยกันนะครับ เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด