เงาในห้องควบคุม

เสียงกระแทกของรองเท้าบูทเหล็กกับพื้นตะแกรงโลหะดังสะท้อนกึกก้องไปตามทางเดินแคบๆ ของสถานีศูนยภาวะ มันไม่ใช่เสียงย่ำเดินของมนุษย์ แต่มันคือจังหวะสม่ำเสมอไร้ความปราณีของหุ่นยนต์รุ่น 'การ์เดียน-เอ็กซ์' ไรอัน เคน แนบหลังชิดกับผนังเย็นเฉียบที่สั่นไหวตามแรงสั่นสะเทือนของเครื่องยนต์หลัก เหงื่อเม็ดเย็นเยียบไหลซึมผ่านขมับของเขา หยดลงบนแผงวงจรในมือที่เขากำลังเร่งฝังไวรัสทำลายระบบควบคุมความปลอดภัย "วาร่า... เธอคิดว่าการกำจัดฉันจะลบประวัติศาสตร์ที่เธอสร้างขึ้นได้จริงหรือ" ไรอันพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อความตาย แต่มันคือแรงแค้นที่ถูกกดทับมานานนับปี แสงเลเซอร์สีแดงเข้มจากเซนเซอร์ตรวจจับกวาดผ่านมุมตึก ห่างจากตำแหน่งของเขาเพียงไม่กี่นิ้ว ไรอันกลั้นหายใจจนปวดปอด เขาหลับตาลงนึกถึงภาพสถานีเก่าที่พินาศไปเพราะความผิดพลาดทางเทคนิคที่เขาไม่ได้ก่อ ทว่าครั้งนี้... เขาจะไม่ยอมเป็นแพะรับบาปให้ใครอีก *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากเครื่องมือสื่อสารส่วนตัวดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่มันจะดับวูบไป ทิ้งไว้เพียงข้อความสุดท้ายที่ปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรมสั้นๆ: *'เขามาถึงแล้ว ไรอัน'* ไรอันขบกรามแน่น เขาไม่ได้ถูกตามล่าโดยหุ่นยนต์เพียงลำพัง วาร่าส่งใครบางคนมา... ใครบางคนที่รู้จักทางหนีทีไล่ของสถานีนี้ดีพอๆ กับเขา เขาทิ้งตัวลงสไลด์ผ่านช่องระบายอากาศที่ถูกเปิดแง้มไว้ เสียงโลหะกระทบกันดังแกรกกรากเบาๆ หุ่นยนต์การ์เดียน-เอ็กซ์หยุดชะงักตรงจุดที่เขาเคยยืนอยู่ มันหมุนหัวโลหะ 360 องศา สแกนหาคลื่นความร้อนด้วยเซนเซอร์ตรวจจับความร้อนขั้นสูง ไรอันในช่องระบายอากาศพยายามเกร็งกล้ามเนื้อไม่ให้สั่น เขาหยิบ 'อุปกรณ์แทรกแซงสัญญาณ' ออกมาจากกระเป๋าคาดเอว นิ้วสั่นระริกขณะกดรหัสผ่านที่เขาสร้างขึ้นเองเมื่อสิบนาทีก่อน "ขอโทษนะเจ้าเครื่องจักร แต่วันนี้ระบบของแกต้องพักงานยาว" ไรอันกดส่งสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงเข้าสู่ระบบส่วนกลางของหุ่นยนต์ ทันใดนั้น แสงไฟสีแดงที่ดวงตาของมันก็กะพริบถี่ๆ ก่อนจะดับวูบลง หุ่นยนต์ยักษ์ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นโลหะที่ไร้จิตวิญญาณ ไรอันถอนหายใจยาว แต่ความรู้สึกโล่งอกอยู่กับเขาได้ไม่นาน กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำมันหล่อลื่นผสมกับกลิ่นไอของโอโซนโชยมาตามลมในช่องระบายอากาศ มันเป็นกลิ่นที่เขาคุ้นเคย... กลิ่นประจำตัวของอดีตมือขวาของวาร่า "ไรอัน... ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น" เสียงนุ่มนวลทว่าเยือกเย็นดังขึ้นจากเบื้องล่าง "นายไม่ต้องหนีหรอก ออกมาคุยกันดีๆ ในฐานะคนที่เคยร่วมงานกันเถอะ" ไรอันชะงัก กลิ่นที่เขาได้กลิ่นไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่มันคือ 'เอเลียส' เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่เขายังหลงเหลืออยู่ หรืออาจจะเป็นคนสุดท้ายที่เขาควรไว้ใจ "เอเลียส..." ไรอันตอบกลับผ่านตะแกรงระบายอากาศ เสียงของเขาสั่นสะท้าน "นายก็เป็นหนึ่งในแผนการของเธอด้วยหรือ?" ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงเสียงกระชากปืนเลเซอร์ออกจากซองหนังข้างเอว เสียงเหนี่ยวไกที่คุ้นเคยทำเอาไรอันใจหายวาบ เขาขยับตัวคืบคลานลึกเข้าไปในช่องระบายอากาศมากขึ้น หวังจะไปให้ถึงห้องควบคุมหลักที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร สถานีศูนยภาวะสั่นไหวรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เสียงประกาศฉุกเฉินดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง "เตือนภัย! ระบบควบคุมความดันอากาศในเซกเตอร์ที่ 4 กำลังรั่วไหล กรุณาอพยพทันที" ไรอันรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เหตุสุดวิสัย แต่มันคือสิ่งที่วาร่าจงใจทำเพื่อบีบให้เขาออกมาจากที่ซ่อน เขาไม่มีทางเลือก หากไม่ออกมาตอนนี้ ทั้งสถานีจะพินาศไปพร้อมกับความลับที่เขาถือครองอยู่ เขาตัดสินใจกระโดดลงจากช่องระบายอากาศสู่พื้นห้องควบคุมหลัก เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังสนั่น เขาหันไปประจันหน้ากับเอเลียสที่ยืนถือปืนเลเซอร์เล็งมาที่กลางหน้าอกของเขา ทว่าสิ่งที่ทำให้ไรอันต้องเบิกตากว้างไม่ใช่ปืนในมือเอเลียส แต่เป็นภาพบนจอมอนิเตอร์ยักษ์ตรงกลางห้อง... หน้าจอนั้นไม่ได้แสดงแผนผังสถานีอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับแสดงภาพถ่ายจากภายในห้องนอนของเขาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน... ซึ่งในภาพนั้น มีเขานั่งอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ทว่าเธอกำลังสวมเครื่องแบบที่มีตราสัญลักษณ์ของ 'กบฏจักรวรรดิ' ซึ่งเป็นกลุ่มที่วาร่าประกาศว่าต้องการกำจัดทิ้งตั้งแต่ต้น "นายถูกจัดฉากไว้หมดแล้ว ไรอัน" เอเลียสพูดพลางเดินเข้ามาใกล้ "วาร่าไม่ได้ต้องการแค่กำจัดนาย... เธอต้องการให้โลกนี้เชื่อว่านายคือผู้นำตัวจริงของพวกกบฏที่วางแผนทำลายสถานีนี้ตั้งแต่วันแรก" ไรอันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เขาไม่ได้เป็นแค่แพะรับบาปอีกต่อไป แต่นี่คือกับดักที่ออกแบบมาให้เขากลายเป็นอาชญากรข้ามดวงดาวผู้ทำลายความสงบสุขของจักรวรรดิโดยสมบูรณ์ ในขณะที่ไรอันกำลังจะอ้าปากเถียง เสียงเปิดประตูห้องควบคุมดังขึ้นพร้อมกับร่างของผู้บัญชาการวาร่าที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ทว่าแววตาของเธอกลับฉายแววผู้ชนะอย่างชัดเจน เธอเดินตรงมาหาไรอัน หยิบอุปกรณ์บันทึกข้อมูลในมือของเขาออกไปอย่างถือสิทธิ์ "ขอบคุณที่เก็บข้อมูลให้ฉันจนครบนะ ไรอัน" วาร่ากระซิบเบาๆ ข้างหูเขา "แต่เสียใจด้วยนะ... เพราะตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป บันทึกการเดินเรือทั้งหมดจะระบุว่าคุณเป็นคนกดปุ่มระเบิดสถานีศูนยภาวะแห่งนี้ด้วยตัวเอง" เธอกดปุ่มสีแดงบนแผงควบคุมหลักทันที แรงระเบิดที่จุดอื่นเริ่มสะเทือนจนกำแพงเริ่มร้าว ไรอันมองหน้าวาร่าด้วยความว่างเปล่า เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าทุกอย่างที่เขาทำมาตลอดไม่เคยมีค่าเลย... ก่อนที่เขาทั้งสองจะถูกแรงระเบิดเหวี่ยงกระเด็นไปคนละทิศทาง ประตูห้องควบคุมก็ถูกกระแทกเปิดออกโดยใครบางคนที่เขาคาดไม่ถึง หญิงสาวในชุดกบฏจากภาพถ่ายเดินเข้ามา พร้อมกับปืนในมือที่เล็งตรงไปยังวาร่า! หวังว่าตอนที่ 4 นี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะครับ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดนี้ด้วยกันครับ - ไรอัน เคน (ไฮเปอร์ไดรฟ์)