จุดเปลี่ยนข้ามดวงดาว

"หยุดนิ้วของคุณเดี๋ยวนี้ ไรอัน... ถ้าคุณกดเอนเทอร์นั่นไป ผมรับรองว่าคุณจะไม่มีวันได้เห็นดวงดาวจากหน้าต่างห้องขังนั่นอีกเป็นครั้งที่สอง" เสียงของผู้บัญชาการวาร่าเยือกเย็นดุจโลหะแช่แข็งในอวกาศ เธอไม่ได้ก้าวเข้ามาในห้องควบคุมเครื่องยนต์หลัก แต่ยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างน่าขนลุก มือขวาของเธอขยับเบาๆ ไปที่ซองปืนพกข้างเอว ในขณะที่ไรอัน เคน กำลังตัวสั่นเทา นิ้วชี้ที่สั่นระริกของเขาค้างอยู่เหนือปุ่มส่งข้อมูลรหัสผ่านที่เขาเพิ่งถอดรหัสสำเร็จ ไรอันกลืนน้ำลายลงคอ ความรู้สึกเหมือนตอนที่สถานีเก่าของเขาเริ่มแตกสลายย้อนกลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง กลิ่นโอโซนและไอความร้อนจากเครื่องยนต์หลักที่กำลังทำงานหนักแผ่ซ่านไปทั่วห้อง "ผู้บัญชาการ... คุณก็รู้ว่าเรื่องนี้มันใหญ่เกินกว่าที่ใครจะปิดบังได้ ข้อมูลพวกนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายคุณ แต่มีไว้เพื่อหยุดยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้นกับคนทั้งสถานี!" วาร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเดินย่างสามขุมเข้ามาในห้อง แสงไฟสีแดงจากการแจ้งเตือนสถานะ 'วิกฤต' ฉาบลงบนใบหน้าเรียบเฉยของเธอจนดูเหมือนหน้ากากที่ไร้อารมณ์ "หายนะหรือครับ? คุณยังยึดติดกับจริยธรรมของวิศวกรตัวเล็กๆ ที่มองโลกในแง่ดีเกินไป โลกใบนี้... จักรวรรดินี้... ขับเคลื่อนด้วยการสูญเสียทั้งนั้น ถ้าคุณส่งข้อมูลนั้นไป ยานแม่จะไม่ได้มาช่วยสถานีนี้ แต่พวกเขาจะมาเพื่อกวาดล้างทุกอย่างที่ขัดขวางผลประโยชน์ของพวกเขา คุณกำลังส่งเพื่อนร่วมงานทุกคนไปสู่ความตายด้วยมือของคุณเองนะ ไรอัน" ไรอันกัดฟันแน่น หัวใจของเขาเต้นรัวจนเจ็บหน้าอก เขาหวนนึกถึงอดีต—ความผิดพลาดที่เขาเคยตัดสินใจพลาดไปเพียงเสี้ยววินาที ทำให้คนนับร้อยต้องจบชีวิตลงในช่องว่างระหว่างดวงดาว ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก เขาจะไม่ยอมเป็นแพะรับบาปในแผนการทุจริตของวาร่าอีกต่อไป "นั่นคือคำโกหกที่คุณสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเอง!" ไรอันตะโกนกลับ เสียงของเขาสั่นพร่าแต่หนักแน่น "ยานแม่ส่งสัญญาณตอบรับมาแล้ว พวกเขาต้องการความจริง และผมจะมอบให้เขา!" เขากระแทกนิ้วลงบนปุ่มคำสั่งอย่างแรง หน้าจอคอนโซลเปลี่ยนสถานะจากสีแดงเป็นสีน้ำเงินทันที แถบสถานะการส่งข้อมูล (Data Upload) วิ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว—สิบเปอร์เซ็นต์... สามสิบเปอร์เซ็นต์... วาร่าไม่ได้พุ่งเข้าใส่ เธอเพียงแต่หยุดเดิน แล้วมองดูหน้าจอด้วยสายตาที่ไร้ความประหลาดใจ "คุณช่างเป็นคนดีจริงๆ ไรอัน... น่าเสียดายที่คนดีมักไม่ได้รับอนุญาตให้เห็นจุดจบของเกมกระดานที่ตัวเองเล่น" เธอดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ประตูกั้นห้องนิรภัยก็ปิดตายลงพร้อมกับเสียงระบบล็อกแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ ไรอันรีบหันไปที่ประตู แต่เขาก็รู้ดีว่าไม่มีทางออก พลังงานสถานีถูกตัดขาดจากภายนอกเพื่อป้องกันการแทรกแซงจากจุดเชื่อมต่ออื่น "ข้อมูลส่งออกไปแล้ว!" ไรอันตะโกนด้วยความหวังที่ริบหรี่ แต่เมื่อเขาหันกลับมามองจอภาพ หลักฐานที่ควรจะส่งไปยังยานแม่กลับกลายเป็นไฟล์ว่างเปล่า "คุณลืมไปหรือเปล่าว่าที่นี่คือสถานีศูนยภาวะ" วาร่าพูดพลางหมุนวงแหวนที่นิ้วของเธออย่างใจเย็น "ระบบส่งสัญญาณทั้งหมดต้องผ่านเกตเวย์ของผม ข้อมูลที่คุณส่งออกไปไม่ได้ถูกส่งไปหายานแม่หรอกครับ แต่มันถูกคัดลอกลงในฮาร์ดไดรฟ์ของผม เพื่อที่ผมจะได้ใช้มันเป็นหลักฐานมัดตัวคุณในข้อหากบฏต่อจักรวรรดิอย่างสมบูรณ์แบบ" ไรอันทรุดตัวลงกับพื้น ราวกับโลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า ความฉลาดเป็นกรดที่เขาภาคภูมิใจถูกทำลายลงด้วยอำนาจการเมืองที่เขาไม่เคยเข้าใจอย่างถ่องแท้ "ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะครับ ไรอัน แต่การแสดงของคุณในฐานะแพะรับบาป มันจบลงตั้งแต่วินาทีที่คุณกดปุ่มเมื่อครู่นี้แล้ว" วาร่าเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ จากตัวเธอ เธอโน้มตัวลงมาสบตาเขา สายตาของเธอดุจงูพิษที่เตรียมปลิดชีพเหยื่อ "แต่เดี๋ยวก่อน..." วาร่าชะงัก สายตาของเธอเบนไปที่หน้าจอหลักที่ไรอันเพิ่งเปิดทิ้งไว้ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นสัญญาณแจ้งเตือนสีเขียวที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาใหม่จากโปรโตคอลที่ไม่รู้จัก หน้าจอแสดงผลข้อความย้อนกลับจากยานแม่: *[ได้รับไฟล์ลับ 100% — เริ่มกระบวนการกู้คืนข้อมูลสำรอง — รหัสอ้างอิง: แผนปฏิบัติการ 'เงาจักรวรรดิ' — ยืนยันการแทรกซึมสำเร็จ]* วาร่าหน้าซีดเผือด เธอหันขวับกลับมามองไรอันที่ตอนนี้ก็งุนงงไม่แพ้กัน "นี่มันอะไรกัน... ไรอัน! คุณทำอะไรลงไป!?" ไรอันแสยะยิ้มออกมาแม้จะหวาดกลัว เขาตระหนักได้ทันทีว่าโปรโตคอลที่เขาคิดว่าผิดพลาดในระบบนั้น แท้จริงแล้วคือ 'ประตูหลัง' (Backdoor) ที่ใครบางคน... อาจจะเป็นเพื่อนร่วมงานที่เขามองข้ามไป—วางเอาไว้เพื่อจัดการกับวาร่าโดยเฉพาะ ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยระดับสูงสุดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถานี ไฟฉุกเฉินเปลี่ยนเป็นสีขาวสว่างจ้าเกินความจำเป็น จนพวกเขาต้องหลับตาลง และในความวุ่นวายนั้น เสียงระบบประกาศของสถานีก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงที่ไรอันคุ้นเคยดีที่สุด "ผู้บัญชาการวาร่า นี่คือหน่วยปฏิบัติการพิเศษจากยานแม่ คุณถูกปลดจากตำแหน่งฐานความผิดในการละเมิดรหัสลับจักรวรรดิ และการทำลายทรัพยากรล้ำค่า... โปรดวางอาวุธทันที" เสียงปืนกระบอกหนึ่งตกลงบนพื้นโลหะดัง *เคร้ง* ตามด้วยเสียงรองเท้าบูทหลายคู่ที่กำลังวิ่งมุ่งหน้ามายังห้องควบคุมที่พวกเขาอยู่นี้ และก่อนที่วาร่าจะทันได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น บานประตูที่ปิดตายก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงอัดอากาศสูง ควันจางลงเผยให้เห็นร่างของชายในชุดเกราะสีดำสนิท—คนเดียวกับที่ไรอันเคยเห็นในฝันร้ายของเขามาตลอดหลายปี... เขาก้าวเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากโลหะ ก่อนจะเอ่ยชื่อของไรอันด้วยน้ำเสียงที่ทำให้วิศวกรหนุ่มถึงกับหยุดหายใจ "ไรอัน เคน... ในที่สุดเราก็ได้พบกันเสียที ในฐานะผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวของสถานีที่แล้ว" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดนี้ แล้วพบกันในบทถัดไปนะครับ - ไรอัน เคน และไฮเปอร์ไดรฟ์ครับ