เบื้องหลังม่านอำนาจ

"กดเสียทีไรอัน! ถ้าคุณอยากรอดออกจากสถานีเน่าๆ นี่ไปพร้อมกับลมหายใจ ก็อย่ามัวแต่ตั้งคำถามกับระบบ!" เสียงตวาดของวาร่าแผดผ่านความโกลาหล แรงกระชากที่แขนของผมรุนแรงจนกระดูกแทบจะลั่น ปลายนิ้วของผมสั่นระริกอยู่เหนือแผงควบคุมโฮโลแกรมที่กะพริบถี่เป็นสีแดงฉาน เสียงปืนพลาสม่าจากหน่วยรักษาความปลอดภัยที่พยายามบุกเข้ามาปะทะกับเสียงโลหะของสถานีที่บิดเบี้ยวจากการถูกโจมตีเบื้องล่าง ผมไม่ได้กดรหัสตามที่เธอสั่งทันที ความลังเลมันแล่นเข้ามาดั่งกระแสไฟฟ้าช็อตสมอง เมื่อวินาทีที่ผมแตะแผงควบคุมนั้น ข้อมูลบางอย่าง—ข้อมูลที่ผมไม่ควรเห็น—ก็ไหลทะลักเข้าสู่เรตินาของผม บันทึกการโอนถ่ายแร่ ‘ไอโซโทป-เซเนธ’ จำนวนมหาศาลไปยังเขตอำนาจของกลุ่มกบฏเถื่อนผ่านช่องทางลับของกองทัพ *นี่ไม่ใช่แค่การช่วยสถานี แต่นี่คือการชำระบัญชีอาชญากรรม* "วาร่า... ข้อมูลพวกนี้มันคืออะไร" ผมเค้นเสียงถามท่ามกลางเสียงระเบิดที่ดังใกล้เข้ามาทุกขณะ วาร่าหันกลับมามองผม ใบหน้าของเธอที่ผมเคยเชื่อว่าเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว กลับฉาบไปด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยียบจนผมรู้สึกหนาวสะท้านถึงไขสันหลัง เธอไม่ได้ดูตื่นตระหนกกับกระสุนปืนแม้แต่น้อย ดวงตาคู่นั้นกวาดมองแผงควบคุมด้วยความกระหาย "ไรอัน คุณมันก็แค่วิศวกรที่ฉลาดเกินไปสำหรับโลกที่แสนโง่เขลา" เธอโน้มตัวลงมาใกล้ กระซิบข้างหูผมจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ที่ตัดกับกลิ่นไหม้ของโลหะ "โลกนี้ขับเคลื่อนด้วยเชื้อเพลิง และเชื้อเพลิงที่แพงที่สุดไม่ได้อยู่ในถังเก็บ แต่มันอยู่ในความลับของคนระดับสูง... ซึ่งตอนนี้ คุณเพิ่งจะก้าวขาเข้าไปอยู่ในสมการนั้นเรียบร้อยแล้ว" "คุณหักหลังจักรวรรดิ?" ผมถอยหลังชนกับแผงเหล็ก สายตาจับจ้องไปที่ตราสัญลักษณ์บนอกเสื้อของเธอที่ดูขัดแย้งกับสิ่งที่เธอเพิ่งสารภาพ "จักรวรรดิไม่เคยให้อะไรเรานอกจากเศษเนื้อ" วาร่าแค่นหัวเราะ ก่อนจะคว้าปืนพกจากเอวขึ้นมาเล็งไปที่ประตูทางเข้าที่ถูกยิงถล่ม "คนพวกนั้นไม่ได้ต้องการปกป้องเรา พวกเขาต้องการสูบกินทรัพยากรจากสถานีศูนยภาวะแห่งนี้จนแห้งกรอด แล้วทิ้งพวกเราไว้ให้ตายในสุญญากาศ ผมแค่กำลังหาทางออกให้ตัวเอง... และคุณคือคนที่จะต้องแบกรับความผิดทั้งหมดหากทุกอย่างพังทลาย" สถานการณ์ตรงหน้าบีบคั้นจนผมแทบหยุดหายใจ หน่วยรักษาความปลอดภัยหยุดยิงไปชั่วขณะ แต่ความเงียบนั้นน่ากลัวยิ่งกว่า เสียงรองเท้าบูทหลายคู่เดินย่ำผ่านซากปรักหักพังเข้ามาใกล้พื้นที่ที่เราอยู่ วาร่ากดปุ่มปิดการสื่อสารของสถานีทันที เธอหันมามองผมด้วยสายตาที่แสดงถึงการต้อนให้จนมุมอย่างสมบูรณ์แบบ "ไรอัน ถ้าคุณไม่กดรหัสยืนยันการโอนย้ายเดี๋ยวนี้ พวกเขาจะเดินเข้ามาและเห็นคุณยืนอยู่กับฐานข้อมูลที่ถูกแฮก คุณจะกลายเป็นแพะรับบาปเพียงหนึ่งเดียว... ไม่ใช่ผม แต่เป็นคุณที่จะถูกประหารในฐานะกบฏ" มือของผมสั่นเทาอยู่เหนือแผงควบคุมอีกครั้ง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความผิดพลาดในอดีตที่ทำสถานีเก่าพินาศย้อนกลับมาหลอกหลอน หากผมไม่กดสถานีจะพังลงพร้อมกับความจริงที่ถูกฝังกลบ หากผมกด... ผมจะกลายเป็นอาชญากรสงครามที่สมรู้ร่วมคิดกับการค้าของผิดกฎหมายข้ามดวงดาว "คุณไม่มีทางเลือก" เธอว่าพลางเชิดหน้าขึ้น ในจังหวะนั้นเอง ประตูนิรภัยด้านหลังเธอก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงอัดมหาศาล เศษโลหะกระเด็นว่อน ผมก้มหลบตามสัญชาตญาณ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนเดินเข้ามา เสียงนั้นไม่ได้ฟังดูเหมือนทหารของสถานี แต่เป็นเสียงของรองเท้าหนังราคาแพงที่ก้าวเดินด้วยความมั่นใจ ผมเงยหน้าขึ้นมองผ่านควันจางๆ ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทูตของสภาดวงดาวก้าวเข้ามา มือขวาของเขาสวมถุงมือหนังสีดำ เขามองวาร่าด้วยแววตาที่ไม่มีความแปลกใจอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะเบนสายตามาที่ผม "คุณเคน... ผมรอโอกาสนี้มานานมากแล้ว" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงด้วยอำนาจที่ทำให้วาร่าถึงกับชะงัก "วาร่าคิดว่าตัวเองกำลังเล่นเกมอยู่ แต่เธอไม่ได้รู้เลยว่าเธอก็แค่เบี้ยตัวหนึ่งบนกระดานที่ถูกวางไว้เพื่อให้เราจับตัวคุณได้" ผมมองสลับไปมาระหว่างวาร่าที่หน้าซีดเผือดกับทูตสภาคนนั้น นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของคนสองคน แต่มันคือกับดักที่ซ้อนทับกันหลายชั้น ทันใดนั้น แผงควบคุมตรงหน้าผมก็เปลี่ยนสีจากแดงเป็นสีน้ำเงินเข้ม เสียงระบบเตือนภัยเงียบลงกะทันหัน แต่มีบางอย่างที่เลวร้ายกว่านั้นเกิดขึ้น ข้อมูลทั้งหมดที่ผมแฮกเข้ามาเริ่มเปลี่ยนทิศทาง มันไม่ได้ถูกส่งไปยังกลุ่มกบฏ แต่มันกำลังถูกดาวน์โหลดเข้าสู่เครื่องสวมหัวของทูตคนนั้นโดยตรง วาร่าหันมามองผมด้วยความตื่นตระหนก เธอรู้ตัวแล้วว่าเธอไม่ใช่คนคุมเกม แต่เธอกำลังถูกกำจัดทิ้ง "ไรอัน! กดปุ่มทำลายตัวเองเดี๋ยวนี้!" วาร่ากรีดร้องพลางหันปืนไปทางทูตสภา แต่ทูตคนนั้นเพียงแค่ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ร่างของวาร่าก็กระตุกเกร็งล้มลงกับพื้นด้วยแรงคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ปล่อยออกมาจากเพดาน ทูตสภาเดินตรงมาที่ผม เขาหยิบปืนพกของผมออกไปจากซองข้างตัวอย่างนุ่มนวล ก่อนจะวางมันลงบนแผงควบคุม แล้วกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูผมในจังหวะที่หัวใจผมแทบหยุดเต้น "ยินดีด้วยคุณเคน ตอนนี้คุณไม่ใช่แค่แพะรับบาปแล้ว... แต่คุณเพิ่งจะกดปุ่มสั่งการระเบิดสถานีทั้งสถานีด้วยตัวของคุณเอง" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในห้วงอวกาศอันมืดมิดกับผม ไฮเปอร์ไดรฟ์ นะครับ