เสียงแจ้งเตือนจากระบบปริศนา

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและคราบน้ำมันเครื่องเก่าๆ คลุ้งตลบอบอวลอยู่ในห้องใต้ดินคับแคบ เสียงเฟืองจักรกลขนาดใหญ่ขัดสีกันดังเอี๊ยดอาดราวกับกระดูกที่กำลังลั่น ทว่าสิ่งดึงดูดสายตาของคิริลในเวลานี้ หาใช่ความทรุดโทรมของสถานที่ฝึกหัดกิลด์ระดับล่างไม่ หากแต่เป็นหยดเหงื่อที่ไหลรินลงตามกรอบหน้าของลีอา หญิงสาวผู้กำลังง่วนอยู่กับการปรับแต่งแกนมานาของโล่เหล็กกล้าในมือ "ถ้าคุณยังยืนกอดอกทำหน้าตายอยู่แบบนั้น ต่อให้เป็นแทงก์ระดับตำนาน ก็คงโดนออร์คป่าสับเป็นชิ้นปลาตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้าสู่ดันเจี้ยนชั้นสองแล้วนะครับ คิริล" เสียงใสเอ่ยแซوพร้อมกับใช้ประแจในมือเคาะเบาๆ ที่เกราะไหล่ของเขา รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเธอบ่งบอกถึงความระคนขันและเอ็นดูในความสุขุมเกินวัยของชายหนุ่ม คิริลถอนหายใจยาว เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างคนอารมณ์ดี เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของร่างแทงก์ฝึกหัดที่เพิ่งสลับวิญญาณเข้ามาสถิตได้ไม่นาน อดีตโปรแกรมเมอร์อย่างเขาคุ้นเคยกับการแก้บั๊กและรื้อโค้ดนับล้านบรรทัด มากกว่าการแบกโล่หนักอึ้งน้ำหนักร่วมร้อยกิโลกรัมนี้ แต่เมื่อระบบตรรกะของโลกแฟนตาซีใบนี้ทำงานคล้ายคลึงกับสถาปัตยกรรมซอฟต์แวร์ การหาช่องโหว่ (Bug) เพื่อเอาตัวรอดจึงกลายเป็นความถนัดโดยธรรมชาติของเขา "ผมแค่วิเคราะห์โครงสร้างแรงดันมานาของห้องนี้อยู่ต่างหากครับ ลีอา" คิริลตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ดวงตาสนเท่ห์กวาดมองไปรอบห้อง "คุณก็รู้ว่าระบบการจัดสรรสเตตของกิลด์เราตอนนี้มันผิดปกติ ค่าความทนทานของอุปกรณ์กับปริมาณมานาที่ไหลเวียนสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง ถ้าฝืนใช้ลงดันเจี้ยนวันนี้ มีหวังเกราะระเบิดคามือตั้งแต่เจอการโจมตีครั้งแรกแน่นอน" ลีอาชะงักมือที่กำลังขันน็อต เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตากลมโตฉายแววครุ่นคิดอย่างจริงจัง ก่อนจะยอมรับด้วยน้ำเสียงอ่อนลง "คุณพูดถูก... ตั้งแต่เหตุการณ์ประหลาดเมื่อวาน ค่าสถานะของกิลด์เราก็รวนไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะระบบส่วนกลางล่ม หรือมีใครบางคนกำลังเล่นตลกกับโค้ดพื้นฐานของทวีปนี้กันแน่" บรรยากาศในห้องเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องจักรกลทำงานเบาๆ เป็นฉากหลัง คิริลก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานที่มีแบบแปลนเวทมนตร์กระจัดกระจาย เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสลงบนหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ—หน้าต่างอินเทอร์เฟซที่ปกติแล้วจะแสดงแค่ข้อมูลไอเท็มและเลเวลทั่วไป ทว่า ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะโดนเส้นแสงสีฟ้าคราม... *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณเตือนภัยแหลมสูงดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาท ราวกับเสียงแจ้งเตือนระบบเซิร์ฟเวอร์หลักที่กำลังล่มสลาย ภาพรอบกายของห้องใต้ดินพลันบิดเบี้ยวเป็นคลื่นระลอกน้ำ แสงไฟสีส้มสลัวจากตะเกียงเวทมนตร์กะพริบถี่รัวจนดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงโค้ดต้องห้ามจากผู้ใช้งานภายนอก] [ตรวจพบสถานะตัวตน: 'คิริล' (สถานะ: ผู้บุกรุกมิติ / แทงก์ฝึกหัด)] [ระบบกำลังบังคับใช้มาตรการฉุกเฉิน... เริ่มต้นการทดสอบภาคสนามระดับ SSS] "คิริล! เกิดอะไรขึ้น!?" ลีอาอุทานเสียงหลง รีบคว้าคบเพลิงเวทมนตร์ขึ้นมาส่องสว่าง ทว่าแสงไฟกลับส่องไปได้ไม่ถึงสามก้าว เพราะหมอกควันสีดำสนิทพวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นห้องราวกับมีชีวิต ปิดกั้นทุกเส้นทางหลบหนี คิริลไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศนับสิบบรรทัด สมองส่วนวิเคราะห์ทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าตอนดีบักโปรแกรมระบบธนาคาร *ระบบทดสอบภาคสนามระดับ SSS? ในกิลด์ฝึกหัดระดับล่างเนี่ยนะ? นี่มันไม่ใช่ความผิดพลาดแบบบังเอิญแน่ๆ... มีคนจงใจเปิดประตูนี้รอไว้* [ภารกิจเร่งด่วน: 'กำแพงสุดท้ายแห่งการไถ่บาป'] [เงื่อนไข: ปกป้องแกนกลางกิลด์จากการโจมตีของ 'เงาอสุรกายแห่งห้วงมิติ' เป็นเวลา 3 นาที 00 วินาที] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ลบตัวละครถาวร (Permadeath) และสูญเสียความทรงจำทั้งหมดของโลกใบนี้] [เวลาเริ่มต้นนับถอยหลัง: 03:00... 02:59...] เสียงคำรามต่ำทุบสะท้านสะเทือนมาจากความมืดเบื้องหน้า แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนขนลุกซู่ ลีอาสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหวาดหวั่น เธอยกคทาเวทขึ้นเตรียมร่ายอาคมป้องกัน ทว่าคิริลกลับยื่นมือไปแตะไหล่ของเธอเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงทำให้หญิงสาวสงบสติอารมณ์ลงได้ทันที "ถอยไปข้างหลังผมครับ ลีอา" คิริลเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังและเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง เขาก้าวเท้าออกมายืนขวางหน้าหญิงสาว ชายหนุ่มยกโล่เหล็กกล้าขึ้นรับน้ำหนักตั้งท่ารับการปะทะ แววตานิ่งสนิทคู่นั้นสะท้อนประกายแสงสีแดงของหน้าต่างระบบที่กำลังนับถอยหลังเข้าใกล้ศูนย์ทีละวินาที ในจังหวะที่เงาดำมหึมาพุ่งทะยานแหวกความมืดเข้าประชิดตัว พร้อมกับเสียงกระซิบอันเย็นเยียบจากความว่างเปล่าที่ดังขึ้นข้างหูว่า... *“ยินดีต้อนรับสู่เกมที่คุณไม่มีวันชนะ... ผู้เล่นหมายเลขศูนย์”* --- ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกิลด์แห่งนี้ด้วยกันนะครับ