ตื่นขึ้นในร่างตัวประกอบสายแทงก์

"การที่แกสอบตกวิชาประสานพลังป้องกันติดต่อกันสามสมัยซ้อน ไม่เพียงแต่สร้างความอับอายให้แก่ 'สถาบันฝึก‑ยุทธเวทอาร์คานา' ของเราเท่านั้น... แต่ตราบใดที่แกยังคงสถานะ 'แทงก์เดี่ยว' ไร้กลุ่มก้อน คิริล... ชื่อเสียงของสถาบันที่สั่งสมมานับร้อยปีก็รังแต่จะเสื่อมเสียเพราะเศษสวะไร้ค่าอย่างแก!" แรงกระแทกจากกระดาษม้วนประกาศิตที่ถูกโยนลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังปึกใหญ่ สั่นสะเทือนไปถึงปลายนิ้วที่กำลังวางค้างอยู่บนสมุดบันทึกเวทมนตร์ คิริลไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองคราบน้ำลายที่กระเด็นออกมาพร้อมกับเสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวของมาสเตอร์บารอน หัวหน้าฝ่ายวินัยและประเมินผลผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวด ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีครามเข้มปักดิ้นเงินกำลังยืนหอบหายใจจนอกกระเพื่อม ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปี แต่เป็นก้อนขยะเปียกๆ ที่ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งในห้องทำงานอันโอ่อ่า สำหรับคนอื่น นี่อาจเป็นช่วงเวลาแห่งความหวาดกลัวและการคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา ทว่าสำหรับคิริล... อดีตโปรแกรมเมอร์มือฉมังผู้ใช้เวลาครึ่งชีวิตในการแก้บั๊กซอฟต์แวร์ระดับองค์กรและเจาะระบบโครงสร้างข้อมูลซับซ้อน เขากลับกำลังใช้สายตาคู่หนึ่งกวาดมองข้อความตัวอักษรโปร่งแสงสีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ—ซึ่งมีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่มองเห็น [ระบบวิเคราะห์โครงสร้างเวทมนตร์และสถานะ (เวอร์ชัน 3.0.4) กำลังทำงาน...] [เจ้าของร่าง: คิริล (Kirill)] [อาชีพปัจจุบัน: โล่เหล็กกล้าฝึกหัด (Iron Shield Trainee) - คลาสแทงก์เดี่ยว] [สถานะพลังชีวิต (HP): 1,240 / 1,240 (ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยมาตรฐาน 35%)] [พลังป้องกันกายภาพ: 85 (คำนวณจากน้ำหนักเกราะและทักษะติดตัวระดับ F)] [คำเตือนระบบ: โครงสร้างพลังเวทในร่างกายไม่เสถียร เนื่องจากความผิดพลาดในการกระจายมานาของสถาบันอาร์คานา มีความเสี่ยง 99.8% ที่จะถูกรีเซ็ตสถานะและขับไล่ออกจากระบบเกมในอีก 24 ชั่วโมงข้างหน้า] "เงียบทำไม คิริล!" เสียงทุบโต๊ะดังซ้ำขึ้นมาอีกครั้ง เรียกสติของเด็กหนุ่มให้ละสายตาจากหน้าต่างระบบกลับคืนสู่ความเป็นจริง คิริลค่อยๆ ปิดสมุดบันทึกในมือลงอย่างเชื่องช้า ท่าทางนุ่มนวลและไร้ซึ่งความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาสบตากับมาสเตอร์บารอนด้วยแววตานิ่งสนิท สุขุม จนอีกฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ ภายใต้ใบหน้าที่ดูเรียบเฉยและอ่อนเยาว์นั้น ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลย "ผมไม่ได้เงียบเพราะกลัวหรอกครับ... มาสเตอร์บารอน" คิริลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นุ่มนวล แต่ชัดถ้อยชัดคำ "แต่ผมกำลังคิดว่า กฎข้อที่สิบสองของสถาบันที่ระบุไว้ว่า *'แทงก์ผู้ใดที่ไม่สามารถผ่านเกณฑ์การรับความเสียหายจากบอสทดสอบภายในสามเทิร์น จะต้องถูกถอดถอนสิทธิ์'*... กฎข้อนี้ถูกร่างขึ้นโดยใช้หลักคณิตศาสตร์เวทมนตร์ที่ถูกต้องจริงๆ หรือเป็นเพียงความเข้าใจผิดของคนที่อ่านค่าพารามิเตอร์ไม่เป็นกันแน่ครับ" พรึบ! บรรยากาศภายในห้องทำงานพลันเงียบกริบลงทันที ราวกับมีคนกดปุ่มปิดเสียงรอบข้าง มาสเตอร์บารอนเบิกوตากว้าง ใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความโกรธเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความฉุนเฉียวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "แก... แกกล้าดียังไงมาวิจารณ์กฎของสถาบัน!" บารอนเค้นเสียงลอดไรฟัน ย่างสามขุมเข้ามาประชิดโต๊ะ "ไอ้เด็กไม่เจียมตัว! แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงได้กล้ามาทำเป็นอวดดี ทั้งที่คะแนนสอบภาคปฏิบัติของแกติดลบมาตลอดสามปี! แกมันก็แค่ตัวถ่วง เป็นแทงก์ที่ไม่มีปาร์ตี้ไหนเขาอยากร่วมงานด้วย เป็นไอ้เศษสวะที่แม้แต่การรับดาบจากกอบลินระดับล่างยังทำได้ไม่ถึงสองวินาทีด้วยซ้ำ!" คำพูดสאดเสียเทเสียพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย ทว่าคิริลกลับไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดหรือสะเทือนใจแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน สมองอันเฉียบคมของอดีตโปรแกรมเมอร์กำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่ได้รับจากคำพูดเหล่านั้นประกอบกับหน้าต่างระบบ *ปาร์ตี้... แทงก์เดี่ยว... การรับดาบ...* ในโลกเกมออนไลน์ต่างโลกแห่งนี้ 'คลาสแทงก์' ถูกมองว่าเป็นเพียงโล่มนุษย์ที่มีหน้าที่ยืนรับดาบและตายแทนพวกพ่วงสายดาบและนักเวท สถาบันอาร์คานาแห่งนี้สอนให้เด็กๆ เป็นเพียง 'กระสอบทรายเดินได้' ที่พึ่งพาแต่พลังชีวิตและเกราะหนัก โดยไม่เคยเข้าใจเลยว่า แก่นแท้ของแทงก์ระดับสูงคือการบริหารจัดการภัยคุกคาม (Aggro Management) และการรีดเร้นประสิทธิภาพสูงสุดจากช่องโหว่ของทักษะต่างหาก พวกเขากำลังมองข้ามระบบที่แท้จริงไป... และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมร่างนี้ถึงสอบตกซ้ำซาก "ที่มาสเตอร์พูดมาก็มีส่วนถูกครับ" คิริลแย้มรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ดูสุภาพเรียบร้อย แต่กลับสร้างความรู้สึกหนสันหลังวาบให้กับอาจารย์ผู้คุมกฎอย่างประหลาด "ผมเป็นแทงก์ที่ไม่มีปาร์ตี้ ไม่มีพวกพ้อง และกำลังจะถูกไล่ออกจากสถาบันในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า... แต่ก่อนที่ผมจะเซ็นเอกสารยอมรับความพ่ายแพ้และเดินออกไปจากที่นี่ ผมขอท้าทายสิทธิ์ตามมาตรา 45 ของสถาบันครับ" มาสเตอร์บารอนชะงักกึก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อหู "มาตรา 45? แก... แกหมายถึงการทดสอบประลองเดี่ยวกับ 'โกเลมหินอัคคี' ระดับสามของหอคอยทดสอบงั้นเริยะ?" "ถูกต้องครับ" คิริลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อคลุมนักเรียนสีเทาให้เข้ารูปอย่างใจเย็น "ถ้าผมสามารถยืนหยัดรับการโจมตีจากโกเลมหินอัคคีได้มากกว่าสามเทิร์นโดยไม่ใช้ยาฟื้นฟูพลังชีวิตแม้แต่ขวดเดียว... ผมขอสิทธิ์ในการถือครองสถานะ 'แทงก์เดี่ยว' ต่อไป พร้อมกับสิทธิ์ในการเข้าถึงคลังสมบัติชั้นใต้ดินของสถาบันเพื่ออัปเกรดอุปกรณ์ครับ" เสียงหัวroอในลำคอของบารอนดังขึ้นด้วยความสมเพช "หึ... ฮ่าๆๆๆ! แกคงจะสติหลุดไปแล้วจริงๆ สินะ คิริล! โกเลมหินอัคคีระดับสามมีพลังโจมตีทางกายภาพและเวทมนตร์ไฟรวมกันถึง 3,500 หน่วย ต่อให้เอาเกราะเหล็กกล้าชั้นดีมาสวมสี่ชั้น แกก็แหลกเป็นจุลภายในพริบตาเดียว! ได้... ในเมื่อแกอยากรนหาที่ตายนัก ข้าจะจัดให้! แต่ถ้าแกตายคาสนามประลอง หรือแพ้ภายในเทิร์นแรก... ศพของแกจะถูกโยนออกนอกประตูเมืองทันที ไม่มีข้อยกเว้น!" "ตกลงตามนั้นครับ" คิริลโค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างมีมารยาท น้ำเสียงนิ่งสงบไร้ความลังเล "ผมขอเวลาเตรียมตัวหนึ่งชั่วโมงที่สนามประลองหมายเลขเจ็ด" ร่างผอมบางในชุดนักเรียนเดินหันหลังออกจากห้องทำงานของฝ่ายวินัยอย่างมั่นคง ทิ้งให้มาสเตอร์บารอนยืนมองตามด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวระคนฉงนงงงวย ประตูกระจกบานใหญ่ปิดลงพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ ห่างออกไป ทว่า ในความเงียบงันภายในห้องนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คิริลรอคอยก็ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างชัดเจน [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขลับ: การท้าทายระบบด้วยคลาสแทงก์เดี่ยวภายใต้สถานการณ์วิกฤต] [ระบบทำการปลดล็อกทักษะเฉพาะตัว: 'เนตรวิเคราะห์จุดอ่อน (Analyzer Eye) - ระดับ SSS'] [คำเตือนระบบ: คุณเหลือเวลาอีก 59 นาที ก่อนที่กระบวนการลบตัวละครจะเริ่มต้นขึ้น... และดูเหมือนว่า 'ใครบางคน' กำลังรอคุณอยู่ที่สนามประลองหมายเลขเจ็ดด้วยความสนใจเป็นพิเศษ] ... โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ