เดิมพันด้วยชีวิต

"คุณลืมไปแล้วหรือครับรินรดา ว่าศาลไม่ได้ตัดสินคดีด้วยความทรงจำที่หายไป แต่มันตัดสินด้วย 'หลักฐาน' ที่เหลืออยู่..." เสียงทุ้มต่ำที่กร้าวไปด้วยความเคียดแค้นดังก้องอยู่ในห้องทำงานที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์ที่ฉายอาบใบหน้าของรินรดาให้เห็นความซีดเผือด เธอไม่ได้หันไปมองเจ้าของเสียงในทันที แต่หัวใจในอกกลับเต้นรัวราวกับกลองรบที่กำลังจะแตกสลาย "ศรุต..." รินรดาเอ่ยชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ปลายนิ้วที่วางอยู่บนแป้นพิมพ์จะสั่นระริก "การบุกรุกเข้ามาในที่พักส่วนตัวไม่ใช่กลยุทธ์ที่ฉลาดของคนเพิ่งพ้นโทษหรอกนะครับ" ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มเดินออกมาจากเงามืด แสงไฟสลัวกระทบใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ ที่มุมปาก เขายิ้ม—รอยยิ้มที่ทำให้รินรดารู้สึกเหมือนถูกกระชากกลับไปในห้องพิจารณาคดีเมื่อสามปีก่อน วันที่เธอใช้หลักฐานชิ้นสุดท้ายส่งเขาเข้าคุกไปได้สำเร็จ "ฉลาดหรือไม่... มันก็ขึ้นอยู่กับว่า 'สิ่งที่ได้มา' มันคุ้มค่าแค่ไหน" ศรุตวางแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะทำงานของเธอ "ผมไม่ได้มาเพื่อข่มขู่คุณ รินรดา... ผมมาเพื่อเตือน ว่าไอ้เกมที่คุณกับธันวากำลังเล่นกันอยู่น่ะ มันไม่ใช่แค่เรื่องของความรักหรือความแค้น แต่มันกำลังจะกลายเป็นเรื่องของ 'คนตาย' ที่เดินได้" รินรดาเหลือบมองแฟ้มนั้น ความสงสัยในฐานะนักกฎหมายทำงานแข่งกับสัญชาตญาณเอาตัวรอด เธอรู้ดีว่าศรุตเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานที่ใหญ่กว่านี้ แต่การที่เขากล้าปรากฏตัวยามวิกาลแบบนี้ หมายความว่า 'โครงสร้าง' ทั้งหมดที่เธอพยายามขุดคุ้ยกำลังสั่นคลอน "ธันวาอยู่ที่ไหน" เธอถาม เปลี่ยนประเด็นอย่างรวดเร็ว "เขาเหรอ?" ศรุตแค่นหัวเราะ "เขาอยู่ในที่ที่เขาควรจะอยู่... ในที่ที่ความทรงจำของเขาจะถูกเติมเต็มด้วยเลือดและคำโกหก คุณคิดว่าธันวาที่หายไปสามปีนั่น คือคนเดิมที่คุณเคยรักงั้นหรือ? รินรดา... คุณเป็นทนายที่เก่ง แต่คุณดันใช้หัวใจเป็นพยานปากเอกในคดีนี้ มันพลาดตั้งแต่ต้นแล้ว" ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง เสียงนั้นไม่ได้รีบร้อน แต่หนักแน่นและเปี่ยมไปด้วยอำนาจ รินรดารีบคว้าเครื่องบันทึกเสียงขนาดเล็กขึ้นมาเตรียมพร้อม แต่ศรุตกลับเพียงแค่ยักไหล่พลางถอยหลังไปในเงามืดอีกครั้ง "ถึงเวลาต้องเลือกแล้วล่ะทนายความ... ว่าจะเปิดแฟ้มนั่น แล้วยอมเป็นศัตรูกับคนทั้งเมือง หรือจะปล่อยให้ทุกอย่างจบลงที่การปิดคดีแบบเงียบๆ แล้วลืมชายที่ชื่อธันวาไปเสีย" ประตูห้องทำงานเปิดออกช้าๆ ร่างของธันวาก้าวเข้ามาในห้อง ดวงตาของเขาดูว่างเปล่าและเยือกเย็นกว่าครั้งไหนๆ มือของเขาข้างหนึ่งล้วงอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ท ราวกับกำลังถือครองอำนาจอะไรบางอย่างที่รินรดาคาดไม่ถึง เขาไม่ได้มองศรุตที่ซ่อนอยู่ในมุมมืด แต่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของรินรดาด้วยสายตาที่ทำให้เธอต้องกลั้นหายใจ "คุณมาที่นี่ทำไม..." รินรดาถามเสียงสั่น แม้จะพยายามรักษามาดทนายความไว้ แต่ความอึดอัดนี้ทำให้ทุกอย่างดูเปราะบางไปหมด ธันวาเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นไอจางๆ ของดินปืนและกลิ่นบุหรี่ที่เขาไม่เคยสูบมาก่อน "ผมมาเพื่อบอกคุณว่า... ในแฟ้มเล่มนั้น ไม่ได้มีแค่รายชื่อของพยานที่คุณพยายามจะปกป้อง" เขาก้มลงกระซิบที่ข้างหูเธอ น้ำเสียงนั้นไม่ใช่เสียงคนรักที่อบอุ่น แต่เป็นเสียงของคนที่ผ่านสงครามมาอย่างโชกโชน "แต่มันมีชื่อของคุณอยู่ในรายชื่อ 'บุคคลที่ต้องถูกกำจัด' เป็นลำดับถัดไป... เพราะคุณดันไปพบความจริงที่ธนาคารสวิตเซอร์แลนด์เข้าเสียก่อน" ธันวาหยิบเครื่องบันทึกเสียงจากมือของรินรดาไปอย่างนุ่มนวล แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาหันไปพยักหน้าให้ศรุตที่เดินออกมาจากเงามืด ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยสายตาที่รินรดาแปลความหมายไม่ได้ว่านั่นคือมิตรหรือศัตรู รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพลิกคว่ำ ข้อมูลที่เธอเก็บเป็นความลับสุดยอด ความจริงที่เธอเพิ่งค้นพบจากการเจาะเข้าระบบของธนาคารเมื่อบ่ายนี้ กลายเป็นบ่วงบาศที่รัดคอเธอเอาไว้เสียเอง "เดิมพันด้วยชีวิตอย่างนั้นหรือ?" รินรดาสวนกลับด้วยรอยยิ้มที่แสยะออกอย่างท้าทาย แม้ขาสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ "ถ้าชีวิตนี้มันไร้ค่าพอที่จะถูกกำจัดทิ้งเพราะความจริงบางอย่าง งั้นก็มาดูกันว่า... ใครกันแน่ที่จะเป็นคนพังพินาศในตอนจบ" เธอกระชากแฟ้มสีน้ำตาลนั้นกลับมาด้วยความเร็วที่เหนือความคาดหมายของทั้งสองชาย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดปุ่มส่งข้อความที่เธอกลั่นกรองไว้ล่วงหน้าไปให้ใครบางคน หน้าจอโทรศัพท์ของธันวาสั่นขึ้นทันที เขาก้มลงมองข้อความนั้น ใบหน้าที่นิ่งเฉยของเขาเปลี่ยนไปเพียงชั่ววูบ ก่อนจะแสยะยิ้มตอบกลับมา "คุณส่งข้อมูลชุดสุดท้ายไปให้สำนักข่าวแล้วงั้นหรือ?" ธันวาเอ่ยพลางวางปืนลงบนโต๊ะข้างๆ แฟ้มนั้น "ฉลาดมากรินรดา... แต่น่าเสียดาย ที่คนที่คุณส่งไปให้น่ะ... คือคนของพวกมัน" ในวินาทีนั้น เสียงไซเรนรถตำรวจที่ไม่ได้ดังมาจากถนนด้านล่าง แต่ดังสะท้อนมาจากทางเดินชั้นบนของตึกที่เธอยืนอยู่ รินรดารู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง เมื่อเธอมองเห็นเงาของคนกลุ่มหนึ่งที่พุ่งเข้ามาจากหน้าต่างห้องทำงาน—ไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นหน่วยสังหารที่เธอเคยเห็นในแฟ้มคดีลับเมื่อสามปีก่อน เดิมพันครั้งนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว... มันคือการเอาชีวิตเข้าแลกกับความจริงที่ไม่มีวันตาย! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับรินรดานะครับ ครั้งหน้าเราจะมาดูบทสรุปที่ไม่มีใครคาดคิดครับผม