ระบบมหาเศรษฐีแจ้งเตือนแล้ว

"หยุดนะ! แกทำอะไรกับบัญชีของฉัน!" เสียงกรีดแหลมสูงของพิมพ์ชนกดังแหวksอากาศในห้องรับรองหรูหราจนแก้วคริสตัลบนโต๊ะแทบสั่นสะเทือน ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงบัดนี้บิดเบี้ยวจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ดวงตาเบิกโพงจ้องมองหน้าจอสมาร์ทโฟนในมือที่รัวข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นมาไม่หยุดหย่อน *‘บัญชีของคุณถูกอายัดเนื่องจากคำสั่งศาล’*... *‘วงเงินบัตรเครดิตทั้งหมดถูกระงับชั่วคราว’*... ทุกตัวอักษรเหมือนคมมีดที่กรีดลงกลางใจของหญิงสาวผู้รักความหรูหราเป็นชีวิตจิตใจ ข้างกายเธอ คริสชายหนุ่มผู้เคยยโสโอหังและสวมสูทแบรนด์เนมสั่งตัดพิเศษ ยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับจนไรผมเปียกชื้น มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเทาจนแทบจะจับไว้ไม่อยู่ เสียงปลายสายจากผู้จัดการธนาคารใหญ่ที่เขาเพิ่งโทรไปหาด้วยความตื่นตระหนกกำลังตะโกนลอดลำโพงออกมาด้วยน้ำเสียงลนลานและหวาดกลัว *(‘คุณคริสครับ! ทางเราช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ ครับ! คำสั่งนี้มาจากสำนักงานใหญ่ระดับประเทศ... บัญชีบริษัทของคุณถูกตรวจสอบเส้นทางการเงินย้อนหลังทั้งหมด และถูกระงับสิทธิ์การทำธุรกรรมทันที! พวกเราเองก็กำลังจะตกงานเพราะเรื่องนี้เหมือนกันครับ!’)* ตู๊ด... ตู๊ด... สายถูกตัดไปอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งให้คริสยืนอ้าปากค้าง สมองขาวโพลนคิดอะไรไม่ออก ในห้องรับรองอันเงียบเชียบ ท่ามกลางความตื่นตระหนกราวกับโลกถล่มทลายของคนทั้งสอง มีเพียงคู่รักคู่หนึ่งที่ยังคงนั่งนิ่งสงบอยู่ที่โซฟาฝั่งตรงข้าม อาคินนั่งไขว่ห้างอย่างไร้ความกังวล ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้รอยยิ้ม แต่แววตากลับคมกริบราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองเหยื่อดิ้นรนอยู่ในกำมือ ส่วนรินรดานั่งอยู่ข้างกายเขา มือเรียวบางของเธอกำลังถือแก้วน้ำอุ่นไว้นิ่งๆ ดวงตากลมโตมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งแปลกใจ ตกตะลึง แต่ในขณะเดียวกัน ความอบอุ่นและปลอดภัยก็แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจเมื่อเธอเหลือบไปมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่เธอร่วมทุกข์ร่วมสุขมานานหลายปี "เธอ... แกทำอะไรกับพวกเรา อาคิน?" คริสเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาสดุดีความโกรธเกรี้ยวพุ่งตรงมาที่ชายหนุ่ม ชี้หน้าสั่นระริก "แก... แกมันก็แค่พนักงานเงินเดือนจนๆ ที่ฉันหยิบยื่นเศษเงินให้ใช้! แกไม่มีปัญญาทำอะไรฉันหรอก!" อาคินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองปลายนิ้วที่สั่นเทาของคริสด้วยความรู้สึกเวทนา เขาค่อยๆ วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในความเงียบงัน "พนักงานเงินเดือนจนๆ อย่างนั้นเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่ทรงพลังจนคริสถึงกับชะงัก "คริส นายเคยถามตัวเองไหมว่า ทำไมตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา นายถึงชนะประมูลงานชิ้นใหญ่ได้ทุกครั้ง ทำไมบริษัทคู่แข่งถึงล้มละลายหายไปทีละราย... นายคิดจริงๆ หรือว่าเป็นเพราะความสามารถอันน้อยนิดของสมองกลวงๆ ของนาย?" หัวใจของคริสกระตุกวูบ ใบหน้าซีดเผือกยิ่งกว่าเดิม "แก... แกหมายความว่ายังไง?" "หมายความว่า ทุกอย่างที่นายเคยภูมิใจ ทุกสิ่งที่นายแย่งชิงมาจากคนอื่น และทุกบาททุกสตางค์ที่นายใช้เหยียบย่ำหัวคนอื่น... มันเป็นของฉันตั้งแต่แรกต่างหาก" อาคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกจากร่างของชายหนุ่มจนพิมพ์ชนกถึงกับเข่าทรุดลงไปนั่งกองกับพื้น ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนพิเศษจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของอาคินก็ดังขึ้น *'ติ๊ง!'* ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนธรรมดา แต่เป็นเสียงสังเคราะห์ระดับพรีเมียมที่ถูกตั้งค่าไว้เฉพาะระบบลับระดับสูงสุด... **[ระบบมหาเศรษฐีตระกูลอคราธร ทำการปลุกพลังสมบูรณ์แบบ]** หน้าจอโฮโลแกรมใสที่มองเห็นได้เฉพาะอาคินปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับตัวเลขจำนวนเงินมหาศาลที่ถูกโอนเข้าสู่ "บัญชีดำ" (Black Account) บัญชีลับสุดยอดที่ไม่เคยปรากฏในระบบการเงินทั่วไปของโลก **[ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 100,000,000,000 บาท]** **[เงินโอนก้อนแรกเข้าสู่บัญชีดำ: 100,000,000 บาท ได้รับการยืนยันเรียบร้อยแล้ว]** อาคินก้มมองหน้าจอสมาร์ทโฟนที่สว่างวาบขึ้นด้วยรอยยิ้มมุมปากที่หาดูได้ยาก เงินหนึ่งร้อยล้านบาทแรกถูกโอนเข้ามานอนนิ่งอยู่ในบัญชีเรียบร้อยแล้ว และนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของความบันเทิงในวันนี้เท่านั้น รินรดาลุกขึ้นยืนตามสามี เธอสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่รอบตัวเขา แม้จะไม่เข้าใจว่าระบบหน้าจอแสงสีฟ้าที่เธอเห็นลางๆ นั้นคืออะไร แต่สายตาที่อาคินใช้มองโลกใบนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว มันคือสายตาของผู้กุมชะตากรรมอย่างแท้จริง มือเล็กเอื้อมไปจับชายเสื้อสูทราคาถูกของอาคินไว้เบาๆ เป็นการส่งผ่านความห่วงใยและยืนยันว่าจะยืนหยัดเคียงข้างเขาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น อาคินหันมามองภรรยา แววตาที่แข็งกร้าวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนล้ำลึก เขายกมือขึ้นลูบศีรษะเธอเบาๆ ก่อนจะหันกลับไปจ้องมองคริสและพิมพ์ชนกที่กำลังเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวขั้นสุด "อยากรู้ไหมคริส... ว่าเงินหนึ่งร้อยล้านแรกที่เพิ่งเข้าบัญชีฉันเมื่อกี้นี้ ฉันจะเอาไปทำอะไร?" อาคินก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ชิดทีละก้าว เสียงรองเท้ากระทบพื้นราวกับเสียงนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลัง คริสถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้อง ดวงตาสกลุกลนด้วยความตื่นตระหนก "แก... แกจะทำอะไร..." "ฉันจะซื้อตึกนี้..." อาคินหยุดยืนตรงหน้าคริสโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงกระซิบที่เยือกเย็นจนกระดูกสันหลังวาบหวิว "และฉันก็จะไล่ตะردหัวแกกับผู้หญิงของแก ออกไปจากที่นี่... แบบตัวเปล่าเล่าเปลือย เหมือนอย่างที่พวกนายเคยทำกับฉันในอดีตยังไงล่ะ" ยังไม่ทันที่คริสจะได้เปล่งเสียงร้องขอชีวิต ประตูห้องรับรองหรูหราก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลเนี๊ยบกริบ ซึ่งเป็นประธานกรรมการบริหารสูงสุดของกลุ่มธนาคารพาณิชย์ยักษ์ใหญ่ที่คริสเคยใช้บริการ ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นตระหนกเหงื่อท่วมตัว เขาไม่ได้ชายตาแลคริสหรือพิมพ์ชนกเลยแม้แต่น้อย แต่กลับรีบพุ่งตรงเข้ามาคุกเข่าลงแทบเท้าของอาคินท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง! "ท่านประธานอาคินครับ! ทางเราทำตามคำสั่งทุกประการแล้วครับ! หุ้นทั้งหมดของบริษัทคริสและตระกูลพรรคพวกถูกซื้อกิจการและยึดทรัพย์เรียบร้อยในเวลาสามนาที! โปรด... โปรดให้โอกาสกระผมได้ทำงานรับใช้ท่านต่อไปด้วยครับ!" รินรดากลั้นหายใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความช็อกระลอกใหญ่ เมื่อมองชายสูงวัยที่กำลังก้มกราบสามีของเธอด้วยความเคารพยำเกรงสุดหัวใจ ส่วนอาคิน เพียงแค่ปรายตามองชายผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังหมอบราบคาบแก้วอยู่แทบเท้า ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดเปิดหน้าจอแบล็คการ์ดสีดำสนิทที่สะท้อนประกายแสงเพชรระยิบระยับไร้ขีดจำกัดวงเงิน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เฉียบคมราวดาบ "ดีมาก... งั้นเริ่มขั้นตอนต่อไปได้เลย" (โปรดติดตามตอนต่อไป...) -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและส่งเสียงเชียร์ให้อาคินกับรินรดามา ณ ที่นี้นะคะ!