การเข้าซื้อกิจการสายฟ้าแลบ

“คุณอาคิน... นี่มันหมายความว่ายังไงคะ!” เสียงแหลมสูงของรินรดาดังแทรกความเงียบงันภายในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทศัตรูคู่อาฆาต ร่างบางสั่นเทาขณะมองหน้าจอมือถือที่แสดงกราฟหุ้นพุ่งทะยานเป็นเส้นตรงสีเขียวตัดกับความฉิบหายวายป่วงของตระกูลคู่แข่ง เอกสารสัญญามูลค่าหลายร้อยล้านที่เพิ่งเซ็นอนุมัติไปเมื่อครู่หลุดจากมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นกระเบื้องเสียงดังลั่น ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวระคนตื่นตระหนก ภาพจำของสามีผู้แสนซื่อสัตย์ นั่งห่อไหล่ทำOTจนดึกดื่นเพื่อเงินเดือนไม่กี่หมื่นบาท พังทลายลงต่อหน้าต่อตาในเวลาไม่ถึงห้านาที! รอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากของอาคินในตอนนี้... กลับไม่ใช่รอยยิ้มของสามีที่เธอรู้จักอีกต่อไปแล้ว มันคือรอยยิ้มของผู้ล่าที่ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู ดวงตาคมกริบทอประกายอำนาจเยือกเย็นราวกับพญายมที่กำลังมองมดปลวก “อาคิน... คุณแกล้งจนเหรอคะ หรือว่าคุณ...” เสียงของรินรดาขาดห้วง เธอยกมือขึ้นปิดปากเมื่อตระหนักถึงความจริงอันน่าเหลือเชื่อ ชายหนุ่มที่เธอกอดคอใช้ชีวิตกัดก้อนเกลือกินมาด้วยกันห้าปี แท้จริงแล้วคือใครกันแน่? “ไม่ต้องตกใจไปหรอกค่ะที่รัก” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวกดดันจนหายใจแทบไม่ออก มือหนายื่นไปปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยออกจากใบหน้าภรรยาอย่างอ่อนโยน สัมผัสอบอุ่นที่คุ้นเคยยังคงอยู่ แต่สถานะและอำนาจรอบตัวเขามันเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว “แก! แกเป็นใครกันแน่ไอ้อาคิน!” คริส อดีตแฟนเก่าผู้เย่อหยิ่งและเป็นประธานกรรมการบริหารของบริษัทคู่แข่งพุ่งเข้ามาหมายจะกระชากคอเสื้ออาคินด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้นเมื่อเห็นอาณาจักรธุรกิจที่เขาสร้างมากับมือถูกกวาดซื้อจนเกลี้ยงพอร์ตภายในพริบตาเดียวด้วยเงินทุนมหาศาลที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน! ทว่า... คริสยังไม่ทันได้แตะชายเสื้อของอาคินด้วยซ้ำ บอดี้าร์ดชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคนที่ยืนล้อมกรอบอยู่รอบห้องก็พุ่งเข้าตรึงร่างของคริสกดลงกับพื้นอย่างไร้ความปรานี เสียงร้องโอดครวญดังขึ้นท่ามกลางความตกตะลึงของคณะผู้บริหารคนอื่นๆ ที่นั่งหน้าซีดตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำ “ระวังมือหน่อยนะคะคุณคริส” อาคินปัดเสื้อสูทของตัวเองเบื้องหน้าอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับกำลังปัดฝุ่นละอองน่ารำคาญ “เสื้อตัวนี้ภรรยาผมเป็นคนเลือกซื้อให้ แม้ว่าราคาหลักแสน แต่มันก็มีค่ามากกว่าชีวิตพวกคุณทั้งบริษัทรวมกันเสียอีก” รินรดายิ่งตัวชาดิกเข้าไปใหญ่ สมองของเธอกำลังประมวลผลอย่างหนัก เสื้อหลักแสน? ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เธอกับเขาเคยต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิตด้วยซ้ำในช่วงปีแรกที่คบกัน แล้วเงินมหาศาลที่ใช้กวาดซื้อหุ้นมูลค่าหมื่นล้านเมื่อห้านาทีที่แล้ว... มันมาจากไหนกัน! “อาคิน... หรือว่าที่คุณยอมลำบากกับหนูมาตลอดห้าปี…” รินรดาเค้นเสียงถามริมฝีปากสั่นระริก หยาดน้ำตาเอ่อคลอเบ้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งสับสน น้อยใจ และโล่งอกปะปนกันไปหมด อาคินหันกลับมามองคู่ชีวิตของตน แววตาที่เคยเรียเฉยแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นล้ำลึก เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียวบางที่เย็นเฉียบขึ้นมาแนบแก้ม น้ำเสียงที่ใช้พูดกับเธออ่อนโยนต่างจากเมื่อครู่ราวกับคนละคน “ผมบอกคุณแล้วไงคะว่า ผมจะทำให้คุณใช้ชีวิตแบบราชนิกร; อยากได้อะไรต้องได้” อาคินกระซิบเบาๆ “การพิสูจน์ใจคนมันต้องใช้เวลาค่ะ และตลอดห้าปีที่ผ่านมา คุณไม่เคยปล่อยมือจากผมเลยแม้แต่ในวันที่เราไม่มีอะไรติดตัว... ตอนนี้ ถึงเวลาที่ผมต้องทวงคืนทุกอย่างที่ควรจะเป็นของคุณแล้วค่ะ” พรึบ! หน้าจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องประชุมจู่ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครสั่ง ข้อความบนจอแสดงผลการโอนถ่ายกรรมสิทธิ์และการควบรวมกิจการทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์ 100% ชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ปรากฏหราด้วยตัวอักษรสีทองอร่าม — *ประธานกลุ่มธนาคารระดับโลก 'AKิน กรุ๊ป'* — เสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นทั่วทั้งห้อง บรรดาผู้บริหารที่เคยเหยียดหยามอาคินว่าเป็นแค่พนักงานกระจอกๆ ต่างพากันหน้าซีดเผือกจนแทบเป็นลม บางคนถึงกับทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นเมื่อตระหนักว่า ชายหนุ่มที่พวกตนเคยไล่ตะเพิดออกจากห้องประชุมเมื่อสัปดาห์ก่อน บัดนี้ได้กลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่และเจ้านายผู้ชี้ชะตาชีวิตของพวกเขาไปเสียแล้ว! “คะ... คุณอาคินคะ” เลขานุการส่วนตัวของคริสละล่ำละลักละลานเข้ามาด้วยความหวาดกลัว เธอคุกเข่าลงแทบเท้าของอาคินและรินรดาอย่างไม่หลงเหลือศักดิ์ศรี “ท่านประธาน... อ๋อย หมายถึง คุณอาคินคะ ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถอะค่ะ พวกเราแค่ทำตามคำสั่ง...” อาคินไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาเพียงแต่โอบไหล่รินรดาให้เข้ามาแนบชิดอกอุ่น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เฉียบขาด “กฎข้อแรกของการทำธุรกิจกับผมคือ ความซื่อสัตย์ และกฎข้อที่สอง... อย่าได้บังaانมาดูถูกผู้หญิงของผมเป็นอันขาด” คำพูดนั้นทำเอารินรดารู้สึกอบอุ่นวาบขึ้นมาในหัวใจ ความโกรธเคืองที่เคยมีมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความรักและความภาคภูมิใจในตัวชายหนุ่มที่ยืนเคียงข้างเธอมาตลอด เธอมองใบหน้าด้านข้างของสามีด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรง ไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่เธอกอดไว้ร้องไห้ยามท้อแท้ จะเป็นยักษ์ใหญ่แห่งโลกการเงินที่ทรงอิทธิพลขนาดนี้ “ไปกันเถอะค่ะที่รัก” อาคินก้มลงกระซิบชิดใบหูของเธอ “เครื่องบินส่วนตัวเตรียมพร้อมไว้แล้ว เราจะไปเซ็นเอกสารรับมอบธนาคารกลางแห่งใหม่อีกแห่งกันต่อ... ในฐานะ 'ท่านประธานินี่' และ 'คุณนายอาคิน' ตัวจริงเสียงจริง” รินรดายังไม่ทันได้เอ่ยปฏิเสธ อาคินก็จูงมือเธอให้ก้าวเดินออกไปจากห้องประชุมท่ามกลางสายตาดูลี่ตาเหลือของเหล่าคนใหญ่คนโตที่หมอบราบคาบแก้ว ทว่า... ก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวพ้นประตูห้องประชุม เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือของรินรดาก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศตึงเครียด *ติ๊ง!* รินรดาก้มลงมองหน้าจอตามสัญชาตญาณ และข้อความสั้นๆ จากแอปพลิเคชันธนาคารระดับเวิลด์คลาสก็ทำเอาเธอต้องหยุดชะงักกึก ลมหายใจสะดุดติดปลายนวมทันที — *[แจ้งเตือน: บัตรเครดิตสีดำ Infinite Black ของท่าน ทำการรูดชำระยอดซื้อกิจการเครือข่ายโรงแรมทั่วโลกสำเร็จ 50,000,000,000 บาท]* — — *วงเงินคงเหลือ: ไม่จำกัด* — รินรดาตาสว่างวาบ หันขวับไปมองหน้าสามีด้วยความอึ้งสนิท แต่วินาทีนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มขึ้นเหนือยอดตึกระฟ้า พร้อมกับร่างของบุคคลปริศนาในชุดสูททหารเต็มยศก้าวเข้ามาขวางทางออก พร้อมกับแฟ้มเอกสารลับสีแดงฉานที่ยื่นส่งให้อาคินด้วยท่าทีเคารพยำเกรงสูงสุด! “ท่านครับ... ทางฝั่งยุโรปส่งสัญญาณเตือนมาแล้วครับ 'พวกมัน' รู้ตัวแล้วว่าท่านคือนักลงทุนปริศนาที่กวาดซื้อตลาดหุ้นทั้งหมด!” เมฆฝนด้านนอกเริ่มตั้งเค้าคำราม อาคินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างน่ากลัว ก่อนที่เขาจะหันมามองหน้าภรรួสาวที่กำลังยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างกาย ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยกันนะคะ เมล่อนโซดาตื่นเต้นกับความฟินระดับพรีเมียมนี้จริงๆ ค่ะ!