การประมูลเครื่องประดับระดับโลก

"ริน... ถ้าคุณชอบมัน เราจะเอากลับบ้านค่ะ" เสียงทุ้มต่ำของอาคินไม่ได้ดังไปกว่าเสียงกระซิบ แต่มันกลับก้องกังวานท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงประมูลระดับลักชัวรี รินรดาสะดุ้งน้อยๆ ดวงตากลมโตสั่นไหวขณะมองสร้อยคอเพชร 'หยาดน้ำตาแห่งดารา' ที่วางเด่นเป็นสง่าอยู่บนแท่นแก้ว เธอเพียงแค่เผลออุทานว่ามันงดงามเหลือเกินในตอนที่เดินผ่านมา ไม่คิดเลยว่าคนข้างกายจะหมายมั่นปั้นมือถึงขั้นนี้ "อาคิน... อย่าเลยค่ะ ราคามันสูงเกินไป คนพวกนั้นจ้องจะประมูลไปเพื่อเก็งกำไรนะคะ" รินรดาบีบมือหนาของชายหนุ่มแน่น ความกังวลฉายชัดในแววตา ไม่ใช่เพราะเธออยากได้ของหรูหรา แต่เธอไม่อยากให้อาคินต้องลำบากเอาเงินเก็บทั้งหมดมาทิ้งกับเครื่องประดับเพียงชิ้นเดียว "ราคาเหรอคะ?" อาคินแค่นยิ้มที่มุมปาก สายตาคมกริบเหลือบมองไปยังฝั่งตรงข้ามที่ 'คริส' กำลังยืนโอบเอวสาวสวยจัดด้วยท่าทางหยิ่งผยอง "หึ! ไอ้กระจอกอย่างแกจะเอาปัญญาที่ไหนมาสู้ราคาหลักสิบล้าน? สร้อยเส้นนี้มันคู่ควรกับคนระดับฉัน ไม่ใช่พนักงานกินเงินเดือนที่ต้องเช่าคอนโดรูหนูอยู่แบบแก!" คริสตะโกนข้ามห้องมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน เรียกสายตาจากบรรดาไฮโซในงานให้หันมามองเป็นตาเดียว บ้างก็หัวเราะเยาะ บ้างก็สมเพช อาคินไม่แม้แต่จะหันไปมองคู่ปรับเก่า เขายกมือขึ้นชูหมายเลขประมูลอย่างเรียบเฉย "สิบล้าน" เสียงพิธีกรประกาศก้อง "สิบสองล้าน" คริสขานรับทันทีอย่างไม่ยอมแพ้ พร้อมส่งสายตาดูถูกมาให้อาคิน "แกจะสู้ไหม? หรือจะให้ฉันสงเคราะห์เศษเงินค่าขนมให้?" "สิบห้าล้าน" อาคินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังสั่งกาแฟสักแก้ว "ยี่สิบล้าน!" คริสเริ่มหน้าแดงจัด เขาไม่ได้ต้องการสร้อยนั่นจริงๆ หรอก แต่เขาต้องการ 'เหยียบ' อาคินให้จมดินต่อหน้าสาธารณชน บรรยากาศในห้องเริ่มตึงเครียด หลายคนเริ่มกระซิบกระซาบว่านี่คือการทุบกระปุกของคนโง่เขลา หรือการท้าทายที่มีอะไรมากกว่าที่ตาเห็น รินรดาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง เธอขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงใหญ่ของอาคินมากขึ้น หวังจะรั้งให้เขาหยุด แต่เขากลับกุมมือเธอไว้แน่น สัมผัสที่ส่งผ่านมานั้นมั่นคงและอบอุ่นจนเธอใจชื้น "สามสิบล้าน" อาคินเอ่ยขึ้นทันทีที่พิธีกรเริ่มนับ ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประมูลชั่วขณะ สามสิบล้านสำหรับสร้อยคอเส้นเดียว? นี่มันเกินราคาตลาดไปมาก! คริสชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแค่นหัวเราะเสียงดัง "แกบ้าไปแล้ว! แกไม่มีทางมีเงินสดในบัญชีขนาดนั้นหรอก! การประมูลนี้ถ้าจ่ายไม่ได้ แกต้องติดคุกข้อหาฉ้อโกงนะเว้ย!" อาคินไม่สนใจคำขู่ เขาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา กดส่งข้อความเพียงสั้นๆ ก่อนจะเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ชำระเงินโดยไม่รอให้พิธีกรนับสามสิ้นสุด "ฉันไม่ได้จะประมูลแข่งกับแก" อาคินหยุดเดิน หันกลับมามองคริสด้วยสายตาที่เย็นเยียบจนอีกฝ่ายถึงกับขนลุก "ฉันแค่จะซื้อสิ่งที่ภรรยาฉันอยากได้ ส่วนแก... ก็แค่ตัวตลกที่พยายามจะซื้อความภูมิใจของตัวเองด้วยเศษเงิน" "ห้าสิบล้าน" อาคินเพิ่มตัวเลขทับหน้าตายโดยไม่กระพริบตา ห้องโถงเงียบสนิทราวกับป่าช้า คริสหน้าซีดเผือดเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่จนชาไปทั้งแถบ ห้าสิบล้านเงินสด? แม้แต่เขาที่อ้างตัวว่ารวยล้นฟ้ายังต้องขออนุมัติจากบอร์ดบริหารก่อนจะทำรายการขนาดนี้ แต่ชายที่ยืนตรงหน้าเขา กลับทำเหมือนเป็นการควักเศษเหรียญจ่ายค่าข้าว "เชิญคุณอาคินทำรายการได้เลยค่ะ" พนักงานสาวผู้ดูแลการประมูลกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเมื่อเห็นตัวเลขในหน้าจอระบบการชำระเงินที่เชื่อมต่อกับ 'บัตรเครดิตระดับแบล็คการ์ด' ที่หาดูได้ยากยิ่งในโลกนี้ อาคินยื่นบัตรใบสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟวิบวับให้พนักงาน เสียงเครื่องรูดบัตรดังขึ้นอย่างแผ่วเบา 'ติ๊ด' สัญญาณการอนุมัติผ่านฉลุยในเวลาไม่ถึงสามวินาที ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะหันไปหารินรดา ชายชุดดำสี่คนในชุดสูทเนี้ยบกริบก็เดินตรงเข้ามาคุกเข่าลงต่อหน้าอาคินท่ามกลางความตื่นตะลึงของคนทั้งงาน หัวหน้าการ์ดก้มศีรษะลงต่ำก่อนจะยื่นแฟ้มเอกสารสำคัญให้ "ท่านครับ... ทางธนาคารใหญ่แจ้งว่า 'การเข้าซื้อกิจการ' ของคู่แข่งคนสำคัญรายนั้นเสร็จสิ้นแล้วครับ ตอนนี้ทุกอย่าง... รวมไปถึงบริษัทของนายคริส ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของคุณรินรดาและคุณอาคินอย่างสมบูรณ์แล้วครับ" คริสที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงมองเอกสารในมืออาคินด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้เมล่อนโซดามาถึงตอนที่ 22 นี้ด้วยกันนะคะ!