พันธนาการรักฉบับประธานร้าย•ตอนที่ 17

ความเย็นชาที่กลับมาอีกครั้ง

ผลงานโดย กลิ่นลิลลี่สีขาว
“คุณพิมคะ... ที่พูดมาทั้งหมดนี่ หมายความว่ายังไงคะ?” เสียงของรินรดาสั่นพร่า ทว่าดวงตากลมโตกลับจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาเย็นชาของประธานสาวอย่างไม่หลบเลี่ยง ความเงียบงันในห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าดูเหมือนจะบีบคั้นอากาศจนแทบหายใจไม่ออก พิมพิศาหมุนเก้าอี้หนังราคาแพงกลับไปเผชิญหน้ากับหน้าต่างบานใหญ่ที่เผยให้เห็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวง แผ่นหลังที่เคยดูสง่างามตอนนี้กลับดูโดดเดี่ยวและเต็มไปด้วยกำแพงหนาที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อกั้นกลางระหว่างเธอกับคนตัวเล็ก “มันก็ชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอ รินรดา” เสียงเรียบเฉยเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามอง “หน้าที่ของเลขาก็คือทำตามคำสั่ง ไม่ใช่ตั้งคำถามในสิ่งที่ฉันตัดสินใจไปแล้ว” “หน้าที่เหรอคะ?” รินรดาแค่นยิ้ม ทั้งที่ขอบตาร้อนผ่าว “ตลอดเวลาที่ผ่านมา สำหรับคุณ... ฉันเป็นได้แค่ ‘เลขานุการ’ ที่ต้องทำตามคำสั่งงั้นเหรอคะ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันไม่มีความหมายอะไรเลยใช่ไหม” พิมพิศากำหมัดแน่นอยู่ใต้โต๊ะทำงาน ความเจ็บปวดจากการต้องฝืนใจทำร้ายคนที่ตัวเองรักเพื่อให้คนคนนั้นรอดพ้นจากเกมการเมืองที่สกปรกของตระกูลมันทรมานยิ่งกว่าการถูกมีดกรีดลงบนผิวหนังเสียอีก เมย์ร่าไม่ได้แค่ขู่ แต่เธอมีหลักฐานบางอย่างที่พร้อมจะทำลายรินรดาให้ย่อยยับหากพิมพิศายังคงดึงดันที่จะแสดงความสัมพันธ์ที่ชัดเจนออกมา “อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลย” พิมพิศาหมุนเก้าอี้กลับมา ใบหน้าสวยคมนิ่งสนิทราวกับรูปสลักน้ำแข็ง “ที่ฉันทำไปทั้งหมด ก็แค่เห็นว่าเธอทำงานใช้ได้ แต่ถ้าตอนนี้เธอเริ่มทำให้งานของฉันติดขัด ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเก็บเอาไว้” เพล้ง! ความรู้สึกในใจของรินรดาเหมือนแก้วที่แตกกระจายไม่มีชิ้นดี เธอไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่เคยโอบกอดเธอไว้ในคืนที่ฝนตกหนัก ผู้หญิงที่เคยกระซิบคำหวานในพื้นที่ส่วนตัว จะสามารถเปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชาได้รวดเร็วเพียงนี้ “ถ้าคุณต้องการแบบนั้น... ก็ได้ค่ะ” รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสะกดกั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา “นับจากนี้ ฉันจะเป็นแค่เลขาที่ดีให้คุณ จะไม่มี ‘รินรดา’ คนที่เคยเป็นห่วงหรือคาดหวังอะไรจากคุณอีก ขอตัวนะคะ ท่านประธาน” ร่างบางหันหลังเดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามอง พิมพิศาทรุดตัวลงกับเก้าอี้ น้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นลงบนเอกสารสำคัญ เธอรีบปาดมันทิ้งด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาใครบางคน “เมย์ร่า... ฉันทำตามที่เธอต้องการแล้ว หวังว่าข้อตกลงของเราจะยังคงเดิม” (น่ารักมากค่ะ พิม... แต่ว่านะ ความเย็นชามันต้องมากกว่านี้ ถ้าอยากให้เด็กนั่นปลอดภัย ก็จงทำตัวให้เหมือนไม่เคยรู้จักกันอีกเลยล่ะ) เสียงหัวเราะเยาะของเมย์ร่าดังลอดผ่านสายมา สร้างความสะอิดสะเอียนให้กับพิมพิศาจนเธอต้องกดตัดสายทิ้ง ในอีกมุมหนึ่งของออฟฟิศ รินรดาเดินโซเซมาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง ธันวาที่เห็นเหตุการณ์มาตลอดรีบปรี่เข้ามาประคองเพื่อนสนิทไว้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ริน! เกิดอะไรขึ้น พิมพิศาทำอะไรเธอ?” “ธัน... ฉันว่าฉันไม่ได้เป็นคนสำคัญสำหรับเขาหรอกนะ” รินรดาซบหน้าลงกับมือตัวเอง “ทุกอย่างที่ผ่านมา... ฉันคงคิดไปเองฝ่ายเดียว” “ไม่จริง! ฉันเห็นสายตาเขาทุกครั้งที่เขามองเธอ มันไม่ใช่สายตาที่มองลูกน้องทั่วไปนะริน มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ” ในขณะที่ธันวากำลังจะโน้มน้าวต่อ ประตูกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานท่านประธานก็เปิดออก พิมพิศาก้าวออกมาด้วยท่วงท่าสง่างามตามปกติ หากแต่สายตาคมกริบคู่นั้นกลับมองผ่านรินรดาไปราวกับเธอเป็นเพียงอากาศธาตุ เธอหยุดยืนลงตรงหน้าโต๊ะของรินรดา โยนแฟ้มเอกสารชุดหนึ่งลงบนโต๊ะด้วยท่าทีเฉยเมย “รินรดา พรุ่งนี้เช้าฉันมีนัดทานข้าวกับเมย์ร่าที่โรงแรมหรู เธอเตรียมเอกสารสรุปยอดโครงการใหม่ให้ฉันด้วย และจำไว้ว่า... การพบปะลูกค้าคนสำคัญแบบนี้ ฉันไม่ต้องการให้ใครมาทำตัววุ่นวายหรือแสดงความใกล้ชิดที่ดูน่ารำคาญให้เห็น” พิมพิศาจงใจเน้นคำว่า ‘น่ารำคาญ’ สายตาที่เคยมองด้วยความรักบัดนี้กลับกลายเป็นความหมางเมินที่บาดลึกถึงกระดูก รินรดาเงยหน้าขึ้นมองประธานสาว ความเจ็บปวดในใจเปลี่ยนเป็นความเข้มแข็งที่ถูกปลุกขึ้นมาแทนที่ “ทราบแล้วค่ะ ท่านประธาน” รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไม่แพ้กัน เธอหยิบแฟ้มนั้นขึ้นมา กวาดสายตามองไปที่รายชื่อแขกในนัดหมาย ก่อนจะหยุดกึกที่ชื่อของเมย์ร่า รินรดาเงยหน้าขึ้น สบตาพิมพิศาตรงๆ ด้วยรอยยิ้มที่ทำให้พิมพิศาชะงักไปชั่วขณะ “แต่ดูเหมือนว่า... ฉันจะมีนัดสำคัญที่ต้องไปกับคุณเมย์ร่าในวันนั้นพอดีนะคะ พอดีว่าท่านประธานเมย์ร่าเพิ่งส่งคำเชิญมาให้ฉันเป็นส่วนตัว ในฐานะ... แขกพิเศษ” บรรยากาศรอบโต๊ะทำงานเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ พิมพิศาชะงักไป ความเย็นชาบนใบหน้าเริ่มสั่นคลอนด้วยความตกใจ ขณะที่เมย์ร่าเดินนวยนาดเข้ามาจากโถงทางเดิน พร้อมกับรอยยิ้มผู้ชนะที่ดูมีเลศนัย “อ้าว รินรดา... ฉันไม่ได้บอกพิมเหรอจ๊ะว่าฉันชวนเธอไปด้วย?” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงเคียงข้างและเป็นกำลังใจให้กันเสมอในทุกๆ ตอนนะคะ กลิ่นลิลลี่สีขาวสัญญาว่าจะพาไปลุ้นกับบทสรุปความรักของทั้งคู่ที่เข้มข้นยิ่งกว่านี้ค่ะ!
สารจากนักเขียน (กลิ่นลิลลี่สีขาว)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธนาการรักฉบับประธานร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%