กฎเหล็กของยัยบอสจอมเผด็จการ

"แนะนำให้รู้จักค่ะ... คนนี้แหละ 'คนพิเศษ' คนใหม่ของฉัน" ประโยคทิ้งท้ายที่ยังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของรินรดา ทำเอาอุณหภูมิในห้องทำงานท่านประธานพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ รอยยิ้มมุมปากของพิมพิศาช่างเป็นอาวุธร้ายกาจที่บาดลึกเข้ามาในความรู้สึก เมย์ร่าที่ยืนอยู่ข้างกายประธานสาวส่งยิ้มหวานหยดย้อยมาให้ ชนิดที่ถ้าอาบยาพิษได้ รินรดาคงนอนแน่นิ่งไปสามตลบแล้วค่ะ เด็กจบใหม่ไฟแรงอย่างรินรดากำมือแน่นจนเล็บแทบจิกเข้าไปในเนื้อ เธอไม่ได้โง่จนดูไม่อว่านี่คือเกมจิตวิทยาที่ยัยบอสจอมเผด็จการตั้งใจงัดขึ้นมาเพื่อตบหน้าเธอกลายๆ ข้อหาที่เธอดันไปต่อปากต่อคำเมื่อวานนี้ "ค่ะ? ดิฉันต้องทำความเคารพ 'คนพิเศษ' ของท่านประธานด้วยไหมคะ หรือต้องเตรียมแฟ้มประวัติส่วนตัวของเธอเพิ่มดี?" รินรดาเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาคมกริบมองตรงไปยังดวงตาสีนิลคู่สวยที่กำลังหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ พิมพิศาปรายตามองเลขาป้ายแดงที่ดูเหมือนจะไม่เคยกลัวเกรงใครเลยสักนิด รอยยิ้มบนเรียวปากสวยหุบลงฉับพลัน บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบในชั่วพริบตา "ไม่ต้องเตรียมแฟ้มอะไรทั้งนั้นค่ะคุณรินรดา เพราะหน้าที่ของคุณในฐานะเลขาคนสนิท มันมีอะไรที่ 'ท้าทาย' กว่าการนั่งบริหารแฟ้มเอกสารเยอะ" พิมพิศาก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวทีละน้อย กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงลอยแตะจมูก พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวผู้บริหารสาว "ในเมื่อคุณมั่นอกมั่นใจในความสามารถนัก ฉันก็เลยร่าง 'กฎเหล็ก' สำคัญที่จะกำหนดชะตากรรมการทำงานของคุณที่นี่มาให้ท่องจำขึ้นใจค่ะ" นิ้วเรียวยาวหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาจากโต๊ะทำงาน ก่อนจะวางมันลงตรงหน้าเธออย่างจงใจ รินรดากวาดสายตามองกระดาษแผ่นนั้น ตัวอักษรพิมพ์ดีดสีดำสนิทเรียงรายกันอยู่ 5 ข้อถ้วน และทันทีที่สมองประมวลผลเสร็จ รินรดาก็แทบจะปรี๊ดแตกจนควันออกหู! **กฎเหล็ก 5 ข้อสำหรับเลขาจำเป็น (ฉบับพิมพิศาเด็ดขาด):** 1. ห้ามเข้าใกล้ท่านประธานในระยะประชิดเกินหนึ่งเมตร ยกเว้นได้รับอนุญาต 2. ห้ามมีข้อแม้ ห้ามเถียง และห้ามทำหน้าบึ้งใส่ท่านประธานเด็ดขาด ไม่ว่าสถานการณ์ใดๆ 3. ทุกครั้งที่ท่านประธานเรียกหากṣตย์ต้องปรากฏตัวภายในสามวินาที 4. ห้ามรับโทรศัพท์หรือพูดคุยกับผู้ชายคนไหนก็ตามในเวลางาน (รวมถึงเพื่อนสนิทชื่อธันวาด้วย) 5. หน้าที่นอกเวลางานคือการเป็น 'เบ๊' ส่วนตัว คอยตามสแตนด์บายรับใช้ท่านประธานตลอด 24 ชั่วโมง "นี่มัน... บ้าชัดๆ!" รินรดาหลุดอุทานออกมาด้วยความเหลืออด ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความโกรธ "คุณพิมพิศาคะ นี่มันกฎระเบียบสำนักงานหรือว่าสัญญาขายทาสฉบับปรับปรุงใหม่คะเนี่ย ข้อสี่นี่มันละเมิดสิทธิส่วนบุคคลชัดๆ แล้วธันวาเกี่ยวอะไรด้วย!" พิมพิศายกมือขึ้นกอดอก ปล่อยให้รินรดาแสดงอาการฟُดฟิดใส่ด้วยความพึงพอใจลึกๆ ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มเยาะอย่างเหนือกว่า "ถ้าคิดว่ามันคือสัญญาขายทาส คุณก็มีสิทธิ์ฉีกมันทิ้งแล้วเดินออกไปจากห้องนี้ได้เลยนะคะ... แต่ก็หมายความว่าคุณยอมแพ้ และประวัติการทำงานของคุณในวงการนี้คงจะจบลงตั้งแต่เริ่มต้นพอดี" คำขู่ที่แฝงมากับรอยยิ้มนั้นทำเอารินรดากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอเดือดจนตัวสั่น ภาระทางบ้านที่รออยู่ข้างหลังทำให้เธอเดินออกไปตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด! ยัยปีศาจน้ำแข็งนี่รู้จุดอ่อนของเธอดี ช่างเจ้าเล่ห์และไร้ความปรานีเสียจริง "ฉัน... รับทราบค่ะ!" รินรดาเค้นเสียงลอดไรฟันทีละคำ ดวงตาจ้องมองเจ้านายสาวอย่างอาฆาตมาดร้าย "ฉันจะท่องจำกฎพวกนี้ใส่สมองอันชาญฉลาดของฉันไว้ทุกตัวอักษรเลยค่ะท่านประธาน!" เมย์ร่าที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดหัวเราะคิกคักเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "อุ๊ย ดูท่าทางน้องเลขาคนนี้จะไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่เลยนะคะพิม... ระวังนะ ระวังจะทนอยู่ไม่ถึงสิ้นเดือน" รินรดาหันขวับไปมองเมย์ร่าทันที เตรียมจะสวนกลับให้หน้าชา แต่ยังไม่ทันจะได้อ้าปาก เสียงเคาะประตูก็รัวขึ้นติดต่อกันสามครั้งก่อนที่มันจะถูกผลักเปิดออกโดยฝีมือของใครบางคนที่ไม่มีใครคาดคิด "ขอโทษทีครับ พอดีผมบังเอิญผ่านมาแถวนี้ เลยแวะเอาเอกสารสำคัญมาให้... คุณรินรดาครับ" ร่างสูงโปรดของธันวา เพื่อนสนิทตัวแสบก้าวเข้ามาในห้องทำงานด้วยรอยยิ้มกวนประสาท ในมือถือซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น แต่สายตากลับกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่พิมพิศาและเมย์ร่าด้วยแววตาท้าทายที่อ่านไม่ออก พิมพิศาหน้าตึงขึ้นทันทีเมื่อเห็นหน้าผู้ชายที่เธอเพิ่งออกกฎห้ามรินรดาคบหาโผล่เข้ามาในถ้ำเสืออย่างอุกอาจ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวประธานสาวจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อมองสลับระหว่างใบหน้าถมึงทึงของเจ้านายสาวกับรอยยิ้มระรื่นของเพื่อนสนิท... ชิบหายแล้วค่ะงานนี้ เกมกำลังจะเดือดกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ!