รักครั้งใหม่ที่ชัดเจนกว่าเดิม

รอยยิ้มพราวเสน่ห์บนริมฝีปากของเมย์ร่าไม่ได้ทำให้บรรยากาศในห้องทำงานของประธานบริหารอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับสร้างความระอุราวกับมีประกายไฟพ่นออกมาจากความเงียบงันที่เข้าปกคลุมทันที รินรดาขยับตัวถอยหลังออกจากวงแขนของพิมพิศาอย่างนุ่มนวล แม้ว่าความอุ่นจากอ้อมกอดนั้นจะยังคงหลงเหลืออยู่บนผิวเนื้อก็ตาม ดวงตากลมโตตวัดมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาคมกริบ ไม่มีความตื่นตระหนกเจือปน มีเพียงความรำคาญใจที่ฉายชัดผ่านหางตา "อุ๊ย... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทหวานกันสินะคะ พิม... แต่พอดีว่าเรื่องที่ฉันเอามาแจ้งวันนี้ มันสำคัญเกินกว่าจะรอให้พวกคุณบอกรักกันให้เสร็จเสียก่อนน่ะค่ะ" เมย์ร่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงลากยาวจงใจกวนประสาท ดวงตาสีเข้มกวาดมองสภาพที่เสื้อผ้าของพิมพิศายับยั้งเล็กน้อยจากการยื้อยุดก่อนหน้านี้ด้วยรอยยิ้มเยาะ พิมพิศาถอนหายใจออกมาเบาๆ ความหงุดหงิดพุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนสันจมูกรั้นเชิดขึ้นอย่างถือดี ใบหน้าสวยเฉียบตึงเครียดขึ้นในทันที ดวงตาคมดุจพญาเสือดาวจ้องเขม็งไปยังอดีตคนรักที่ยืนลอยหน้าลอยตาอยู่หน้าประตู "ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย ฉันแนะนำให้เธอเดินกลับออกไปทางเดิม แล้วเรียกเลขาฯ เข้ามาเชิญออกไปให้พ้นตึกซะ เมย์ร่า" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ไว้หน้า พิมพิศาก้าวเข้ามาขวางระหว่างเมย์ร่ากับรินรดาโดยอัตโนมัติ ราวกับต้องการปกป้องคนตัวเล็กกว่าจากสายตาคุกคามคู่นั้น "แหม ใจร้ายจังนะคะ ทั้งที่เราเคย..." "จบไปแล้วค่ะ" พิมพิศาตัดบทเสียงกร้าว ดวงตาเป็นประกายวับโรยด้วยความรำคาญ "และสถานะของเราตอนนี้คือประธานบริษัทกับคู่ค้าทางธุรกิจ กรุณารักษามารยาทด้วยค่ะ คุณเมย์ร่า" รินรดาที่ยืนมองอยู่เงียบๆ แอบอมยิ้มมุมปากกับความซึนและอาการหวงก้างแบบไม่ปิดบังของคนตัวสูง มือเรียวเอื้อมไปดึงชายเสื้อสูทของพิมพิศาเบาๆ เป็นเชิงปรามไม่ให้ใช้อารมณ์ ก่อนจะก้าวออกมายืนเคียงบ่าเคียงไหล่ในฐานะที่ “ชัดเจน” กว่าเดิม "มีอะไรก็ว่ามาค่ะคุณเมย์ร่า หรือว่าโปรเจกต์ที่ร่วมทุนกันมันกำลังจะเจ๊ง จนคุณต้องวิ่งโร่มาหาที่พึ่งถึงที่นี่คะ" รินรดาเอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงนิ่มนวลแต่เชือดเฉือน ทำเอาเมย์ร่าหุบยิ้มแทบไม่ทัน "ปากเก่งขึ้นเยอะนี่คะรินรดา สงสัยเกาะเก้าอี้ท่านประธานแน่นจนลืมตัวไปแล้วมั้งว่าตัวเองก็แค่วันทยาวันนี้" เมย์ร่ากัดฟันกรอด ยอมรับว่าโดนคำพูดแทงใจดำเข้าเต็มเปา "แต่ก็นะ... ฉันไม่ได้มาหาเรื่องไร้สาระหรอกค่ะ พอดีได้ข่าววงในมาว่า บอร์ดบริหารชุดใหญ่กำลังจะไม่พอใจที่คุณพิมใช้อำนาจส่วนตัวเอื้อประโยชน์ให้คนรัก... แถมยังเซ็นอนุมัติงบมหาศาลให้โปรเจกต์ของเด็กจบใหม่แบบเธออย่างไร้เหตุผลด้วยสิคะ" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที พิมพิศาขมวดคิ้วมุ่น ไม่ใช่เพราะตกใจข่าวลือ แต่เพราะโกรธที่เมย์ร่ากล้าเอาเรื่องนี้มาขู่โต้งๆ "เอกสารทุกฉบับผ่านการตรวจสอบตามกระบวนการของบริษัท และโปรเจกต์ของรินก็ทำรายได้ให้เรามากกว่าที่คาดไว้เสียอีก ถ้าเธอไม่มีหลักฐานอะไรนอกจากคำโคมลอย ก็เชิญไสหัวออกไปได้แล้วค่ะ!" "มั่นใจจังนะคะ..." เมย์ร่าหัวเราะในลำคอ หยิบแท็บเล็ตเครื่องหรูขึ้นมาสไลด์หน้าจอโชว์เอกสารบางอย่าง "แล้วถ้าเอกสารนี่มันหลุดไปถึงมือนักข่าว หรือหลุดเข้าที่ประชุมบอร์ดพรุ่งนี้เช้าล่ะคะ พิมคิดว่าบริษัทของคุณจะเสียหายน้อยแค่ไหน?" รินรดากวาดตามองหน้าจอที่เมย์ร่าชูขึ้น แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาที แต่ความทรงจำจากการเป็นเด็กจบใหม่ไฟแรงที่ผ่านการฝึกงานในฝ่ายกฎหมายก็ทำให้เธอจับพิรุธบางอย่างได้ทันที "เอกสารนั่น... ถูกตัดต่อค่ะ" รินรดาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่น เมย์ร่าชะงัก สีหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย "เธอพูดบ้าอะไร!" "ฉันตาไม่บอดค่ะคุณเมย์ร่า" รินรดาก้าวเข้าไปใกล้ ช1ี้จุดผิดพลาดบนหน้าจอด้วยท่าทีมั่นอกมั่นใจ "ฟอนต์ตัวเลขงบประมาณในหน้าสามไม่ใช่ฟอนต์มาตรฐานของระบบเรา และลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ของคุณพิมก็เป็นเวอร์ชันเก่าที่ถูกยกเลิกไปตั้งแต่ไตรมาสที่แล้ว คุณเอาเอกสารปลอมมาขู่กรรโชกทรัพย์บริษัทแบบนี้... รู้โทษทางอาญาไหมคะ?" พิมพิศาหันมามองคนข้างกายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งและความพึงพอใจ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย เสน่ห์และความฉลาดของรินรดานี่แหละที่ทำให้เธอหลงรักจนถอนตัวไม่ขึ้น "ได้ยินชัดเจนแล้วนะคะ" พิมพิศาเสียงเข้มขึ้น ก้าวเข้าไปประชิดเมย์ร่าจนอีกฝ่ายต้องผถอยหลังกรูดด้วยความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวประธานสาว "รินรดาไม่ได้แค่ทำงานเก่ง แต่เธอรู้ทันคนอย่างเธอทุก4ก้าว เมย์ร่า... ฉันให้เวลาเธอลบข้อมูลทั้งหมดในมือถือและแท็บเล็ตซะภายในสามวินาทีนี้ ก่อนที่ฉันจะให้ฝ่ายกฎหมายหิ้วปีกเธอส่งตำรวจข้อหาปลอมแปลงเอกสารและพยายามกรรโชกทรัพย์" "คุณ... คุณพิมกล้าทำกับฉันเหรอ!" เมย์ร่าหน้าซีดเผือด ไม่คิดว่าแผนการที่จะใช้บีบให้พิมพิศายอมถอนหมั้นและกลับมาหาเธอจะพังไม่เป็นท่าแถมยังย้อนศร "สาม... สอง..." พิมพิศานับถอยหลังด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม ดวงตาไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย "โอ๊ย! ฝากไว้ก่อนเถอะค่ะ!" เมย์ร่ากัดฟันกรอด รีบกดลบไฟล์ในแท็บเล็ตด้วยความลนลาน ก่อนจะสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระแทกส้นเท้าออกไปจากห้องทำงานอย่างหัวเสีย เสียงปิดประตูกระแทกดังปังสะท้อนความพ่ายแพ้ เมื่อความเงียบกลับคืนมาอีกครั้ง พิมพิศาก็ถอนหายใจยาวเหยียด ร่างสูงโปร่งหันกลับมามองรินรดาที่ยืนกอดอกมองตามหลังศัตรูด้วยรอยยิ้มผู้ชนะ "เก่งมากค่ะเด็กดื้อ" พิมพิศาเอ่ยชม เสียงทุ้มอ่อนลงจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ ร่างสูงก้าวเข้าไปหารินรดา วงแขนแข็งแรงรวบเอวบางเข้าหาตัวโดยไม่ปล่อยให้ตั้งตัว รินรดาแกล้งทำเป็นขัดขืนเล็กน้อย "ปล่อยเลยค่ะ ท่านประธานฉวยโอกาสอีกแล้วนะ" "ฉวยโอกาสอะไรแฟนตัวเองคะ" พิมพิศาเถียงหน้าตาย ปลายจมูกโด่งรั้นคลอเคลียอยู่แถวแก้มนุ่มอย่างออดอเซาะ ความเย็นชาเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความคลั่งรักที่ซ่อนไว้ไม่มิด "ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันจัดการยายตัวแสบนั่น" "ฉันไม่ได้ช่วยคุณสักหน่อย ฉันปกป้องชื่อเสียงของตัวเองต่างหากล่ะคะ โปรเจกต์นั้นฉันเหนื่อยแทบตาย จะยอมให้ใครมาทำลายไม่ได้หรอก" รินรดาเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี แต่ใบงดงามกลับขึ้นสีระเรื่อด้วยความเขินอายเมื่อฝ่ามืออุ่นเริ่มลูบไล้แผ่นหลังเบาๆ "ปากแข็งตลอด..." พิมพิศาหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก้มหน้าลงกระซิบชิดริมหูเล็กด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น "ในเมื่อเราเคลียร์ปัญหาหมดแล้ว งั้นเรามาคุยเรื่องสถานะของเราต่อดีกว่าค่ะ... พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปเปิดตัวกับคุณพ่อคุณแม่ ในฐานะ 'คนรู้ใจ' อย่างเป็นทางการ ห้ามปฏิเสธเด็ดขาดนะคะ" รินรดาเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจเต้นรัวระส่ำระสายไม่เป็นจังหวะกับความรุกฆาตที่รวดเร็วทันใจของคนตรงหน้า แต่ทว่า... ก่อนที่รินรดาจะได้ทันเอ่ยปากตอบตรรกะใดๆ ออกไป *ก๊อกๆๆ* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะเปิดผางเข้ามาโดยไม่รอให้อนุญาต ธันวาเพื่อนสนิทตัวดีของรินรดาก้าวเข้ามาพร้อมกับสีหน้าตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด และในมือถือโทรศัพท์มือถือที่กำลังเปิดหน้าจอข่าวซุบซิบดาราและแวดวงไฮโซค้างไว้ "ริน! พิม! พวกเธอแย่แล้วล่ะ..." ธันวาหอบหายใจเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "ตอนนี้รูปพวกเธอสองคนตอนกอดกันที่หน้าลิฟต์เมื่อวานหลุดว่อนโซเชียลแล้ว!แถมสำนักข่าวบันเทิงยังพาดหัวข่าวใหญ่โตว่า... 'ประธานสาวค่ายดังซุกเด็กเส้น ดีกรีแฟนเก่าเมย์ร่าร่วมแจมศึกรักสามเส้า!'" พิมพิศาและรินรดาชะงักค้างในอ้อมกอดของกันและกัน รอยยิ้มหวานเมื่อครู่เลือนหายไปในพริบตาเมื่อเผชิญหน้ากับคลื่นพายุลูกใหม่ที่กำลังโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างไร้ความปรานี ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!