ความมั่งคั่งมหาศาล

"ถ้าผลประกอบการประจำไตรมาสนี้ของ 'เดอ วาเลนไทน์' ยังคงย่ำแย่อย่างต่อเนื่อง เกรงว่าที่ดินแปลงงามใจกลางย่านการค้า รวมถึงสิทธิ์การถือครองสูตรขนมหลวง... คงต้องถูกยึดมาเป็นของสภาตระกูลใหญ่เพื่อชดใช้หนี้สินตามกฎหมายนะคะ, คุณหนูเอเลน่า" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังลอดผ่านรอยยิ้มเคลือบยาพิษของ เลดี้เบียทริช สตรีผู้ทรงอิทธิพลแห่งตระกูลขุนนางเก่าแก่ นางจงใจกดเสียงให้ดังพอดีเพื่อให้แขกเหรื่อในงานเลี้ยงน้ำชาประจำฤดูของสมาคมการค้าได้ยินกันทั่ว ภายในห้องโถงประดับด้วยโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับ บรรยากาศที่ควรจะหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของชาเอิร์ลเกรย์และมาการองรสละมุน กลับถูกแผ่ซ่านด้วยความเย็นเยียบของสายตาหลายคู่ที่มองมายังหญิงสาวในชุดเดรสยาวสีเขียวมรกต เอเลน่า วาเลนไทน์ ไม่ได้สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ร่างระหงยังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสง่างามราวกับราชนิกุลชั้นสูง ปลายนีวเรียวขาวจิบชาจากถ้วยพอร์ซเลนลายครามช้าๆ ก่อนจะวางลงบนจานรองด้วยเสียงกังวานใสที่น่าขนลุก "หนี้สินที่ท่านว่า... หมายถึงยอดเงินกู้ยืมสามแสนเหรียญทองที่ตระกูลดาร์กเนสเคยอนุมัติให้เมื่อหห้าปีก่อนหรือเปล่าคะ, ท่านเลดี้?" เอเลน่าเอ่ยทวนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าดวงตาสองสีคู่สวยกลับฉายประกายคมกริบราวกับใบมีดอาบน้ำผึ้ง เบียทริชแค่น ริมฝีปากหยักยิ้มเยาะ "รู้ตัวก็ดีค่ะ! อีกไม่กี่นาทีตัวแทนจากธนาคารหลวงจะมาถึง พร้อมกับประกาศล้มละลายกิจการร้านขนมกระจ่อยร่อยของคุณ เตรียมเก็บข้าวของแล้วออกไปจากสังคมชั้นสูงนี่ได้เลยนะคะ!" เสียงซุบซิบนินทาดังระงมรอบทิศทาง บรรดาคุณหญิงคุณนายต่างพากันปิดปากหัวอกสั่นด้วยความสะใจที่ได้เห็นอดีตคุณหนูผู้เคยหยิ่งยโสต้องตกต่ำถึงขีดสุด เอเลน่าเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของคนที่จ้องมองกระตุกวูบอย่างประหลาด นางไม่ได้ตอบโต้อะไรด้วยวาจา เพียงแค่ปรายตาไปยัง คาร์ลอส ดาร์คเนส ชายหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีดำสนิท ซึ่งยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่มุมเสาหินอ่อน ดวงตาคมกราบดั่งพญาอินทรีของเขาคู่นั้นทอดมองมาที่นางด้วยแววตาพึงพอใจและ... ตามใจสปอยล์ขั้นสุด ราวกับเสือร้ายที่กำลังรอให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับดัก "ถ้าท่านมั่นใจนักว่าตระกูลวาเลนไทน์กำลังจะล้มละลาย..." เอเลน่าเอ่ยขึ้น พร้อมกับแบมือเรียวบางออก สมุดบัญชีหนังปลาสีดำสนิทประทับตราโลโก้ทองคำแท้ของธนาคารกลางจักรวรรดิถูกเลื่อนไปกลางโต๊ะน้ำชา "ทำไมไม่ลองเปิดหน้าสุดท้าย อ่านตัวเลขสรุปสุทธิให้ทุกท่านในที่นี้ฟังด้วยตัวท่านเองล่ะคะ?" เบียทริชขมวดคิ้วย่นด้วยความหงุดหงิด นางหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมาด้วยท่าทีรังเกียจราวกับมันเป็นสิ่งสกปรก "อวดเก่ง! คิดว่าทำขนมชิ้นละไม่กี่เหรียญทองแล้วจะพลิกฟื้น—" พรึบ! เสียงพลิกหน้ากระดาษดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ทว่า... ทันทีที่สายตาของเลดี้เบียทริชกวาดผ่านบรรทัดสุดท้ายของยอดเงินฝากสุทธิและผลกำไรสะสม มือที่ถือสมุดบัญชีอยู่ถึงกับสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างจนแทบทะลักออกจากเบ้า สีหน้าที่เคยเหิมเกริมแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องโถงในชั่วพริบตา ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ "นะ... นี่มัน..." เบียทริชพึมพำเสียงสั่น ร่างท้วมเซถอยหลังไปชนกับพนักงานเสิร์ฟจนถ้วยชาเกือบคว่ำ "ยอดเงินสดหมุนเวียนแปดหลัก... กำไรสุทธิจากอาณาจักรขนมหวานในเครือเดอ วาเลนไทน์... มากกว่างบประมาณแผ่นดินของสามหัวเมืองไกลรวมกันเสียอีก! เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้อย่างไรกัน!" เอเลน่าลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างระหงก้าวเข้าไปใกล้เบียทริชทีละก้าว เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังความพินาศของอีกฝ่าย "ในโลกธุรกิจ ไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ เลดี้เบียทริช" เอเลน่าโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "สิ่งที่ท่านเรียกว่า 'ขนมกระจ่อยร่อย' เมื่อครู่... ตอนนี้มันกวาดส่วนแบ่งทางการตลาดไปแปดสิบเปอร์เซ็นต์ทั่วทั้งทวีปแล้วนะคะ และที่สำคัญที่สุด..." นางเว้นจังหวะ ปรายตามองตรายางหนี้สินในมือของเบียทริช "หนี้สามแสนเหรียญทองที่ท่านเอามาขู่ดิฉัน... ถูกซื้อขาดโดยกลุ่มทุนดาร์กเนส เรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อวานนี้ค่ะ" ปัง! สิ้นคำพูดนั้น ประตูบานคู่แกะสลักทองคำของห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของผู้อำนวยการธนาคารกลางจักรวรรดิในชุดสูททางการ พร้อมกับแฟ้มเอกสารสีทองอร่ามในมือ เขาเดินตรงเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าเอเลน่าด้วยความเคารพสูงสุด "เรียนท่านประธานเจ้าหน้าที่บริหารแห่งเดอ วาเลนไทน์ และท่านหญิงผู้ถือหุ้นใหญ่สูงสุดแห่งจักรวรรดิ... ทางเรามารับคำสั่งซื้อกิจการสมาคมการค้าของเลดี้เบียทริชตามที่ท่านคาร์ลอส ดาร์คเนส ได้ทำสัญญาโอนสิทธิ์ไว้ทั้งหมดแล้วครับ!" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน บรรดาขุนนางที่เคยดูถูกเหยียดหยามต่างหน้าถอดสี คุกเข่าลงแทบไม่ทันเมื่อตระหนักว่าพวกตนเพิ่งหาญกล้าไปหาเรื่องกับสตรีที่รวยที่สุดในอาณาจักร เบียทริชทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ลมหายใจติดขัด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับเอเลน่าที่ยืนมองนางจากเบื้องสูง เอเลน่าแย้มยิ้มหวานหยด ยิ้มที่งดงามราวกับเทพธิดา แต่กลับทรงพลังและเด็ดเดี่ยวจนไม่มีใครกล้าสบตา "ยินดีต้อนรับสู่ยุคสมัยใหม่ของพวกเรานะคะ... หวังว่าท่านจะชอบรสชาติของความพ่ายแพ้ ที่หวานซึ้งจนไม่มีวันลืม" ทว่า... ในจังหวะที่ความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุดนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ของตระกูลดาร์กเนสก็บินมาจอดสนิทบนลานดาดฟ้าเหนือห้องโถง พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์สีนวลที่ส่องทะลุกระจกโดมลงมาจับGร่างของคาร์ลอส ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้เอเลน่า ถอดถุงมือหนังสีดำออกช้าๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบข้างใบหูของนางด้วยเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้หัวใจของเอเลน่าเต้นผิดจังหวะ "เกมธุรกิจในเมืองหลวงจบแล้ว... สนใจไปจดทะเบียนสมรสบนเกาะส่วนตัวของผมที่อยู่อีกซีกโลกเลยไหมครับ? เครื่องบินพร้อมออกเดินทางแล้ว... ที่รัก" ม่านหมอกโรแมนซ์ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมดื่มด่ำความฟินและความสะใจในตอนนี้มากๆ นะคะ