หลักฐานที่ไม่มีใครคาดคิด

"ถ้าวัตถุดิบในร้านของดิฉันต่ำกว่ามาตรฐานอย่างที่ท่านกล่าวหาจริง... เชิญตรวจสอบใบรับรองคุณภาพนำเข้าจากสมาคมพ่อครัวขนมหวานหลวงแห่งจักรวรรดิได้เลยค่ะ ท่านเลดี้วิקตอเรีย" น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าทรงพลังก้องกังวานไปทั่วห้องโถงจัดแสดงของร้าน 'เดอ ลา ครีม' เอเลน่า วาเลนไทน์ ยืนสงบนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้โอ๊กสีเข้ม ปลายเลิฟลิ่งซิกเนเจอร์สีเงินของเธอยังคงสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ รอยยิ้มบนเรียวปากบางไม่ได้บ่งบอกถึงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังรอให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับดัก รอบตัวพวกเขายืนล้อมด้วยเหล่าชนชั้นสูงและนักวิจารณ์ขนมหวานชื่อดังหลายสิบชีวิต เสียงซุบซิบนินทาก่อนหน้านี้เงียบกริบลงทันทีเมื่อเผชิญหน้ากับความมั่นเกินร้อยของอดีตคุณหนูผู้ตกอับ เลดี้วิกตอเรีย หญิงสาวผู้สวมชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูอ่อนสะบัดหน้าเชิดขึ้นอย่างถือดี หล่อนหัวเราะในลำคอด้วยความดูแคลน พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเรียวชี้ไปยังกล่องขนมมาการ์องรสกุหลาบและราสเบอร์รี่ที่วางอยู่บนถาดเงิน "ไม่ต้องมาอ้างใบรับรองปลอมๆ ของเธอหรอกค่ะ เอเลน่า! ทุกคนในที่นี้เห็นกับตา ว่ามาการ์องชุดนี้มีกลิ่นหืนของอัลมอนด์เก่า และเนื้อสัมผัสก็แข็งกระด้างจนกินไม่ได้ ร้านระดับพรีเมียมที่กล้าเอาของเน่าเสียมาหลอกขายลูกค้า สมควรถูกถอนใบอนุญาตประกอบการเสียด้วยซ้ำ!" คำกล่าวหานั้นร้ายกาจและมุ่งทำลายล้างชื่อเสียงที่เอเลน่าเพิ่งสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและเวทมนตร์สูตรโบราณ ลูกค้าหลายคนเริ่มขมวดคิ้วด้วยความลังเล ขณะที่ผู้ช่วยของเลดี้วิกตอเรียแอบยิ้มเยาะอยู่ที่มุมเสา เอเลน่าไม่ได้โกรธเคือง เธอเพียงแค่ก้าวเท้าช้าๆ ออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ กระโปรงยาวทรงสอบสีเอิร์ธโทนเข้ารูปช่วยขับเน้นสัดส่วนสง่างามและท่าทีเยือกเย็นราวกับราชinนี ดวงตาสีฟ้าครามราวกับมหาสมุทรลึกกวาดตามองกลุ่มคนเหล่านั้น ก่อนจะหยุดอยู่ที่จานขนมที่มีรอยกัดเพียงเล็กน้อย "น่าสนใจจริงๆ นะคะ..." เอเลน่าเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่ทุกลมหายใจของคนในห้องกลับสะดุด "ท่านเลดี้วิกตอเรียบอกว่าขนมชิ้นนี้มีกลิ่นหืนและแข็งกระด้าง ทั้งที่ความจริงแล้ว มาการ์องสูตร 'รอยยิ้มแห่งเวลเวท' ของดิฉัน ใช้แป้งอัลมอนด์นำเข้าพิเศษจากแคว้นใต้ และผ่านกระบวนการอบด้วยความร้อนต่ำเพื่อรักษาความชุ่มชื้นภายใน หากกินเข้าไป... เนื้อสัมผัสจะต้องละลายในปากทันทีภายในสามวินาที" "เธอกำลังจะบอกว่าฉันโกหกอย่างนั้นเหรอ!" เลดี้วิกตอเรียขึ้นเสียงสูง ใบเริ่มแดงก่ำด้วยความจำนนต่อหลักฐานทางทฤษฎีที่เธอไม่เข้าใจ "ดิฉันไม่เคยกล่าวหาใครลอยๆ ค่ะ..." เอเลน่าหันไปพยักหน้าเล็กน้อยให้กับพนักงานในร้าน ก่อนที่จอภาพเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่ติดอยู่ผนังด้านหลังจะสว่างวาบขึ้น ภาพจากลูกแก้วบันทึกความทรงจำและภาพมุมสูงภายในร้านถูกฉายซ้ำแบบสโลว์โมชั่นให้ทุกคนได้เห็นชัดๆ ตั้งแต่ช่วงบ่ายที่ผ่านมา ภาพในจอแสดงให้เห็นอย่างจะแจ้ง—เลดี้วิกตอเรียไม่ได้เพียงแค่เดินเข้ามาเลือกซื้อขนมตามปกติ แต่หล่อนแอบลอบวางผงแป้งเคmiบางอย่างลงบนถาดขนมของเอเลน่าด้วยความรีบร้อน แถมยังมีภาพตอนที่หล่อนจงใจสลับกล่องขนมของแท้ไปซ่อนไว้ใต้กระโปรงสุ่มของตนเองอีกด้วย! เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันทีในห้องโถง ใบหน้าของเลดี้วิกตอเรียซีดเผือดลงจนแทบไร้สีเลือด หล่อนก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวเมื่อสายตานับสิบคู่เปลี่ยนจากความเห็นใจเป็นความรังเกียจและดูแคลน "นี่มัน... ภาพตัดต่อ! พวกเธอกำลังใส่ร้ายฉัน!" เลดี้วิกตอเรียกรีดร้องออกมาด้วยความสติหลุด ยกมือขึ้นปัดป้องอากาศราวกับคนบ้า "ภาพจากลูกแก้วบันทึกความทรงจำของสมาคมเวทมนตร์ไม่เคยโกหกใครค่ะ เช่นเดียวกับหลักฐานชิ้นสำคัญอีกชิ้นหนึ่ง..." เอเลน่าเอื้อมมือไปหยิบบิลใบเสร็จที่ซ่อนอยู่ใต้ถาดขนมขึ้นมา ชูให้ทุกคนเห็นลายมือและตราประทับเวทมนตร์ที่คุ้นเคย "ตราประทับนี้เป็นของสำนักงานธุรกิจตระกูลวิกตอเรีย... ท่านจงใจส่งคนมาซื้อขนมตัดหน้า แล้วพยายามทำลายชื่อเสียงของ 'เดอ ลา ครีม' เพื่อเปิดทางให้ร้านขนมเครือญาติของท่านที่กำลังจะเปิดใหม่ในย่านนี้ใช่ไหมคะ?" คำถามนั้นทิ่มแทงทะลุกลางใจจนเลดี้วิกตอเรียทรรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พยายามอ้าปากแก้ตัวแต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา ความสะใจสายฟ้าแลบแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของคนดู ขณะที่เอเลน่ายังคงยืนสง่างามเหนือกว่าทุกเกมการแข่งขัน ทว่า... ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะตกเป็นของเธอนั้นเอง ประตูบานใหญ่แกะสลักลวดลายทองคำของร้านก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝ่ามือปริศนา กลิ่นอายเวทมนตร์อันทรงพลังและเยือกเย็นแผ่ซ่านเข้ามาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทัน ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทก้าวเข้ามาท่ามกลางความเงียบงัน เส้นผมสีรัตติกาลรับกับดวงตาคมกริบที่กวาดมองสถานการณ์ภายในร้านเพียงแวบเดียว คาร์ลอส ดาร์คเนส ประธานกลุ่มทุนข้ามชาติผู้ไม่เคยปรากฏตัวในสถานที่สาธารณะง่ายๆ กลับยืนตระหง่านอยู่ ณ ที่นี้ เขากวาดสายตาคมปลาบมาที่เอเลน่า ก่อนจะยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อยในแบบที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ "เกมตบหน้าคนสารเลวเมื่อครู่นี้... ทำได้ไม่เลวเลยนี่ เลดี้วาเลนไทน์" คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง แต่ประโยคต่อมาของเขากลับทำให้ทุกลมหายใจต้องหยุดชะงัก "แต่เกรงว่า... ปัญหาใหญ่กว่ากำลังรอคุณอยู่ที่หน้าประตูเมืองตอนนี้นะครับ" เอเลน่าขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มปริศนาบนใบหน้าของชายหนุ่ม ก่อนที่เสียงระฆังเตือนภัยเวทมนตร์ระดับสูงสุดของอาณาจักรจะดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องฟ้า! ม่านหมอกโรแมนซ์ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมดื่มด่ำความฟินและอินไปกับความสัมพันธ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นในบทนี้นะคะ