"จ้าวเหวิน... เอกสารพวกนี้ ท่านเอามาจากไหนกันแน่?"
น้ำเสียงของหลินฟางราบเรียบ ไร้คลื่นอารมณ์ แต่แววตาที่จ้องมองกระดาษป,กหนังสีน้ำตาลเข้มบนโต๊ะไม้เนื้อหยาบกลับลẫกซึ้งและคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับคมมาหมาดๆ บนแผ่นกระดาษเหล่านั้นมีตราประทับลับของหน่วยข่าวกรองทหารเขตมณฑลเหนือ ซึ่งเป็นสิ่งที่ชาวบ้านธรรมดาไม่มีทางเข้าถึงได้ แม้กระทั่งผู้ใหญ่บ้านยังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ
จ้าวเหวินในชุดเสื้อกันหนาวสีเขียวเข้มทหารเก่าๆ ขยับตัวเล็กน้อย ร่างสูงใหญ่ของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายความดุดันที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความอ่อนโยนยามที่เขามองภรรยา มือหนาที่ผ่านการจับปืนและไถนามาอย่างโชกโชนยื่นรินน้ำชาอุ่นๆ ใส่ถ้วยกระเบื้องเคลือบสีหม่นส่งให้หลินฟางอย่างระมัดระวัง
"ทานชาก่อนเถอะครับ ฟางฟาง... เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่ตาเห็น แต่ผมสัญญาว่ามันจะไม่กระทบกับสวนผักและแผนการค้าขายของเราอย่างแน่นอน" เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มเจือความเว้าวอนเล็กน้อย เป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งจากนายทหารผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดในค่าย
หลินฟางรับถ้วยชามาจิบเบาๆ กลิ่นหอมกรุ่นของชาป่าช่วยบรรเทาความตึงเครียดในอากาศลงได้บ้าง นางไม่ได้เซ้าซี้ต่อ เพราะรู้ดีว่าสามีคนนี้มีภาระหน้าที่ที่ไม่อาจเปิดเผยได้ทั้งหมด เช่นเดียวกับที่เขาก็ไม่เคยซักถามถึงที่มาของเมล็ดพันธุ์ประหลาดหรือพืชผลที่เติบโตข้ามคืนจากมิติในห้วงจิตสำนึกของนาง ความลับแลกกับความลับ นี่คือข้อตกลงโดยปริยายที่ทำให้คนทั้งสองอยู่ร่วมกันได้อย่างสนิทใจ
ทว่า... ปมปริศนาที่เขานำติดตัวมาด้วยในวันนี้ จะไม่ใช่แค่เรื่องผักพื้นๆ หลังบ้านเสียแล้ว เพราะในเอกสารลับแผ่นสุดท้าย มีรายชื่อของพ่อค้าคนกลางจากเมืองหลวงที่กำลังกว้านซื้อ "ผักดองสูตรโบราณ" และ "ผลไม้แปรรูป" ในปริมาณมหาศาล ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับคนที่เคยส่งคนมาป่วนตลาดมืดในอำเภอเมื่อเดือนก่อน
เป้าหมายของพวกมันไม่ใช่แค่การผูกขาดตลาดอาหาร แต่เป็นการตัดเส้นทางลำเลียงเสบียงของกองทัพผ่านการควบคุมผลผลิตทางการเกษตรระดับรากหญ้า!
หลินฟางวางถ้วยแคว้งลงบนโต๊ะ เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในห้องโถงเล็กๆ ริมปากบางหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ แววตาฉายประกายความแสบสันที่มักจะปรากฏขึ้นเสมอยามที่นางเจอ "เหยื่อ" ที่น่าสนุก
"พวกมันอยากเล่นเกมผูกขาดสินค้าเกษตรอย่างนั้นหรือ?" หลินฟางแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ในเมื่อพวกมันอยากได้ผักดองนัก ข้าก็จะจัดให้... แต่ต้องเป็นผักดองที่ทำให้ลิ้นของพวกมันชาจนพูดไม่ออก และราคาที่จะต้องจ่าย ก็ต้องแพงจนกระเป๋าฉีกทีเดียว"
จ้าวเหวินมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคลั่งรักและความระอาใจระคนกัน เขารู้ดีว่าเมื่อใดก็ตามที่รอยยิ้มนี้ปรากฏขึ้น จะต้องมีคนกลุ่มหนึ่งในตลาดมืดหรือตระกูลใหญ่ต้องนอนไม่หลับไปหลายคืนอย่างแน่นอน
"คุณจะเริ่มทำแผนแปรรูปผักและผลไม้เลยใช่ไหมครับ?" จ้าวเหวินถามพร้อมกับขยับเข้าไปใกล้ขึ้น กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นดินและไอน้ำฝนจางๆ จากตัวเขาทำให้หลินฟางรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด
"ใช่! ในเมื่อเรามีวัตถุดิบชั้นยอดจากมิติหลังบ้าน ทั้งผักกาดขาวหัวใหญ่เท่าท่อนขา หัวไชเท้ารสหวานฉ่ำ และลูกพีชป่าที่กำลังสุกงอมเต็มต้น ถ้าปล่อยให้มันสดแล้วขายแค่ในตลาดตำบล ก็คงได้กำไรแค่เศษเงิน ลำพังแค่รับมือกับพวกญาติหน้าเลือดตระกูลจ้าวที่คอยมาแอบส่องรั้วบ้านเราก็เสียเวลาพอแรงแล้ว"
หลินฟางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง นางปัดเศษฝุ่นบนเสื้อผ้าเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงไปยังห้องเก็บของด้านหลัง ซึ่งเชื่อมต่อกับมิติลับของนาง ทันทีที่ประตูไม้เก่าๆ ถูกผลเปิดออก กลิ่นหอมสดชื่นของพืชพรรณนานาชนิดก็พวยพุ่งออกมาทันที ผักกาดขาวนับร้อยหัววางเรียงรายราวกับกองทัพทหารสีเขียวมรกต ลูกพีชสีชมพูระเรื่อส่งกลิ่นหอมหวานเย้ายวนใจ
ภารกิจในวันนี้ไม่ใช่แค่การทำอาหารกินเองในครอบครัวอีกต่อไป แต่เป็นการ "ขยายธุรกิจสู่การแปรรูป" เพื่อเตรียมรับมือกับสงครามการค้าที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่วันข้างหน้า!
ตลอดช่วงบ่ายจนถึงยามเย็น กลิ่นหอมฉุนของน้ำส้มสายชูหมัก พริกแห้งคั่ว และน้ำตาลเคี่ยวเคี่ยวจนเหนียวข้น เริ่มลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณบ้านหลังน้อย หลินฟางสวมผ้ากันเปื้อนสีซีด มือเรียวบางจัดการหั่นหัวไชเท้าและผักกาดขาวด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ ทุกท่วงท่าราวกับเชฟใหญ่ในภัตตาคารหรู ไม่ใช่แค่หญิงชาวบ้านธรรมดา
จ้าวเหวินทำหน้าที่เป็นลูกมือที่แข็งขันที่สุด เขาแบกไหเคลือบดินเผาใบใหญ่เกือบสิบใบเข้ามาเรียงรายไว้ตามคำสั่งของภรรยา ดวงตาคมกริบคอยเหลือบมองใบหน้างามที่มีเหงื่อซึมบางๆ ตามไรผมด้วยความรักใคร่ระคนห่วงใย บางครั้งเขายื่นผ้าสะอาดไปซับเหงื่อให้เงียบๆ โดยไม่เอ่ยคำใด หลินฟางเพียงแค่ช้อนตาขึ้นมองพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้วับหนึ่ง ก่อนจะหันไปจัดการกับน้ำดองสูตรลับที่นางปรุงขึ้นเองโดยผสมสมุนไพรจากมิติพิเศษลงไปด้วย
"สูตรนี้ ข้าเรียกว่า 'ผักดองสะท้านโลกันตร์'..." หลินฟางพึมพำกับตัวเองขณะเทน้ำเกลือเคี่ยวกับเครื่องเทศลงในไหที่มีผักกาดอัดแน่นอยู่ภายใน "ใครที่คิดจะฮุบกิจการของเรา จะต้องได้ลิ้มรสความแสบสันนี้จนลืมไม่ลงแน่"
ส่วนผลไม้กวน นางเลือกใช้ลูกพีชป่าเนื้อแน่น เคี่ยวกับน้ำตาลอ้อยและน้ำผึ้งป่าแท้จนกลายเป็นแยมเนื้อเนียนสีอำพัน บรรจุใส่ขวดแก้วปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งอย่างแน่นหนา สินค้าล็อตแรกนี้ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับส่งให้พ่อค้าเครือข่ายลับในตลาดมืดที่จ้าวเหวินติดต่อไว้ ซึ่งให้ราคาสูงกว่าปกติถึงห้าเท่า!
พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีส้มอมแดง แสงสุดท้ายของวันสาดส่องกระทบกับไหผักดองนับสิบใบที่เรียงรายอยู่หน้าบ้าน กลิ่นหอมเปรี้ยวเค็มเผ็ดนิดๆ ของผักดองและกลิ่นหอมหวานของผลไม้กวนลอยไปตามสายลมยามเย็น แผ่ขยายปกคลุมไปทั่วทั้งหมู่บ้าน จนชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดยืนสูดดมด้วยความสงสัยและน้ำลายสอ
ทว่า ความเงียบสงบยามเย็นกลับถูกทำลายลงด้วยฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ที่กำลังมุ่งตรงมายังรั้วบ้านของพวกเขา เงาร่างของคนกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นภายใต้แสงสลัว นำ ดยชายร่างท้วมสวมเสื้อคลุมผ้าไหมจีนเนื้อดีที่ดูแปลกแยกจากชาวบ้านทั่วไป ใบหน้าของเขาอวบอิ่มแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
จ้าวเหวินหรี่ตาลงทันที ร่างสูงก้าวออกไปยืนขวางหน้าประตูบ้านโดยสัญชาตญาณ มือหนาแตะอยู่ที่ด้ามมีดพกข้างเอวอย่างระแวดระวัง
"ดูท่าทาง... แขกที่ไม่ได้รับเชิญ จะมาเร็วกว่าที่คิดสินะครับ" หลินฟางพูดเบาๆ รอยยิ้มมุมปากของนางไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับมีประกายความสนุกสนานระยิบระยับราวกับแมวที่กำลังรอตะครุบเหยื่อ
ชายร่างท้วมหยุดยืนหน้าประตู กวาดสายตามองไหผักดองและขวดผลไม้กวนด้วยความโลភโมจโทส ก่อนจะหัวเราะฮี่ๆ ออกมาเสียงดัง
"ฮ่าๆๆ ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของแม่ครัวหลินมานาน ไม่นึกเลยว่าจะมาแอบซุกซ่อนสินค้าดีๆ ไว้ที่นี่คนเดียว... เกรงว่าสินค้าล็อตนี้ทั้งหมด จะต้องถูกยึดไปตรวจสอบตามคำสั่งของทางการเสียแล้วกระมัง?"
หลินฟางก้าวเท้าออกมาเคียงข้างสามี นางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องมองชายร่างท้วมด้วยแววตานิ่งสนิท ก่อนจะเอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ
"ตรวจสอบหรือเจ้าคะ? เกรงว่าท่านคงต้องถาม 'มีดอีโต้' ในมือข้าเสียก่อน ว่ามันยินยอมให้สุนัขตัวไหนมาเห่าหอนหน้าบ้านหรือไม่!"
ทันทีที่สิ้นเสียงพูด หลินฟางก็คว้ามีดสับกระดูกเล่มโตขึ้นมาฟันฉับลงบนเขียงไม้เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เศษไม้กระเด็นหลุดออกCอต่อหน้าต่อตาแขกผู้ไม่ได้รับเชิญจนอีกฝ่ายสะดุ้งโหยงถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของหลินฟางและจ้าวเหวินด้วยดีเสมอมาครับ
- ใบชาหอมหมื่นลี้ -
แม่ครัวสายสตรองกับกองทัพผักหลังบ้าน•ตอนที่ 21
ขยายธุรกิจสู่การแปรรูป
ผลงานโดย ใบชาหอมหมื่นลี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ใบชาหอมหมื่นลี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แม่ครัวสายสตรองกับกองทัพผักหลังบ้าน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!