คำดูแคลนจากกิลด์อันดับหนึ่ง

"ใบแจ้งหนี้มูลค่าเจ็ดหลักนี่... คงเป็นเศษเงินที่พวกเจ้าเก็บตกมาจากเศษทานข้างทางสินะ อาชวิน?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นก้องห้องรับรองกิลด์ 'ดราก้อนฟาง' กิลด์อันดับหนึ่งประจำมหานครเซเลสเทีย แสงไฟคริสตัลระยิบระยับสะท้อนบนใบหน้าของ 'วาลคาร์' รองหัวหน้ากิลด์ผู้สวมเกราะทองคำประดับอัญมณี เขากำลังใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงอย่างเสียมารยาท สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความดูแคลนและเหยียดหยาม ราวกับกำลังมองดูมดปลวกใต้รองเท้า รอบโต๊ะประชุมนั้นเต็มไปด้วยหัวหน้ากิลด์และตัวแทนจากกลุ่มอิทธิพลต่างๆ ที่มารวมตัวกันตามคำเชิญแกมบังคับของกิลด์อันดับหนึ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันและความสมเพชเวทนาที่ถูกส่งตรงมายังชายหนุ่มผมดำผู้มีแววตานิ่งสงบ และหญิงสาวร่างระหงในชุดเกราะหนังสีเงินที่นั่งอยู่ข้างกาย เซร่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด มือเรียวภายใต้ถุงมือหนังกำบังความสั่นเทาไว้ไม่อยู่ เธอรู้ดีว่ากิลด์ 'สกายมิลラー' ของเธอกำลังอยู่ในภาวะวิกฤต หนี้สินจากการลงดันเจี้ยนระดับสูงเมื่อเดือนก่อนบีบคั้นให้พวกเขาต้องยอมจำนนต่อเงื่อนไขการควบรวมกิจการที่เปรียบเสมือนการกลืนกินทั้งเป็น แต่วาลคาร์กลับฉีกสัญญาฉบับจริงทิ้งต่อหน้าต่อตา แล้วโยนสัญญาฉบับใหม่ที่ระบุเงื่อนไขทาสเข้ามาแทนที่ "พวกท่านทำเกินไปแล้วนะ" เซร่าเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาสีฟ้าคู่สวยฉายแววโกรธเกรี้ยว "สัญญาเดิมตกลงกันไว้ว่าจะเป็นการร่วมมือทางธุรกิจ ไม่ใช่การฮุบกิจการและลดสถานะกิลด์ของเราให้กลายเป็นแค่เด็กรับใช้!" "ธุรกิจเขาก็คุยกันด้วยผลประโยชน์และความแข็งแกร่งสิ เซร่า" วาลคาร์แสบยิ้มเหยียด "กิลด์อันดับแปดสิบอย่างพวกเธอ ใกล้จะล้มละลายเต็มทีแล้วไม่ใช่หรือไง? การที่กิลด์ดราก้อนฟางเมตตาซื้อหนี้ทั้งหมดไว้ ก็ถือว่าพวกเราใจบุญมากพอแล้ว... หรือว่าเธออยากจะพาพรรคพวกไปนอนหนาวตายข้างถนนในเขตสลัมกันล่ะ?" เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นจากเหล่าสมุนรอบห้อง ไม่มีใครกล้าออกตัวปกป้องสกายมิลラー ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยเงินตราและพลังแห่งพิกเซล ความอ่อนแอคือความผิดบาปที่ให้อภัยไม่ได้ แต่อาชวินยังคงนั่งไขว่ห้างอย่างเงียบสงบ เขายกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ ราวกับเสียงเห่าหủaของสุนัขรอบกายเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่าน สีหน้าของเขาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความหวาดกลัว หรือแม้แต่ความโกรธเคืองที่ควรจะมี ความนิ่งงันนี้กลับสร้างความหงุดหงิดให้กับวาลคาร์ยิ่งกว่าเดิม "ไอ้ขอทานนี่... หูหนวกเป็นใบ้หรือไงวะ?" วาลคาร์ตบโต๊ะเสียงดังลั่น ลุกขึ้นยืนค้ำหัวชายหนุ่ม "แกคิดว่าเกาะผู้หญิงกินไปวันๆ แล้วจะเท่รึไง? บอกไว้ตรงนี้เลยนะ อาชวิน ในเมื่อพวกแกไม่มีปัญญาจ่ายหนี้เจ็ดหลักภายในวันนี้ กิลด์สกายมิลラーจะถูกยุบอย่างเป็นทางการ และสิทธิ์ในดันเจี้ยนระดับ S ทั้งหมดจะตกเป็นของดราก้อนฟางโดยสมบูรณ์!" สิ้นคำประกาศนั้น แรงกดดันมหาศาลถูกปล่อยออกมาจากจิตสังหารของวาลคาร์ หมายจะกดให้อาชวินคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อประจานความอัปยศ ทว่า... อาชวินเพียงแค่เหลือบตามองเล็กน้อย ติ๊ง! [ระบบพิกเซล ตรวจพบเจตคติมุ่งร้ายระดับรุนแรงจากบุคคลภายนอก] [เปิดใช้งานฟังก์ชันป้องกันอัตโนมัติ: บับเบิ้ลโล่แห่งความมั่งคั่งระดับสูงสุด] [หักค่าใช้จ่าย: 1,000,000 เครดิต] คลื่นกระแทกสีทองจางๆ แผ่ขยายออกรอบตัวอาชวินเพียงเสี้ยววินาที แรงกดดันทั้งหมดสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหยดน้ำที่ตกลงบนใบบัว อาชวินค่อยๆ วางถ้วยชาลงกระทบจานรองเสียงดังฟังชัด ท่ามกลางความเงียบงันที่เริ่มคืบคลานเข้ามาในห้องประชุม "ประกาศสงคราม... งั้นหรือครับ?" อาชวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานบาดลึกถึงขั้วหัวใจของทุกคนในที่นั้น "ใช่! และพวกแกไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากก้มหัวยอมรับความพ่ายแพ้!" วาลคาร์ตะคอกกลับอย่างเหลืออด "น่าสนใจมากครับ" อาชวินยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้เซร่าที่นั่งมองอยู่ถึงกับใจเต้นระทึก มันไม่ใช่รอยยิ้มของคนแพ้ แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุมมืด "ในเมื่อพวกคุณบอกว่าโลกนี้ขับเคลื่อนด้วยเงิน และความยากจนคือความผิด... งั้นผมคงต้องขออนุญาตพิสูจน์ให้เห็นสักหน่อยนะครับว่า นิยามความรวยในพจนานุกรมของผม กับพวกกบในกะลาอย่างพวกคุณ มันแตกต่างกันขนาดไหน" มือเรียวของอาชวินล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบวัตถุสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟเป็นประกายระยิบระยับออกมา—บัตรเครดิตโลหะไร้ขีดจำกัด (Infinite Black Card) แบรนด์เอกสิทธิ์สูงสุดของมหานครพิกเซล ที่ทั่วทั้งทวีปมีผู้ถือครองไม่ถึงห้าคน วาลคาร์ขมวดคิ้ว "การ์ดพลาสติกปลอมๆ กับเศษเหล็กเก่าๆ นั่น คิดว่าจะเอามาหลอกใครได้วะ?" อาชวินไม่ได้ตอบคำถามโง่ๆ นั้น เขาเพียงแค่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เรียบร้อย แล้วเดินตรงไปยังเครื่องชำระเงินอัตโนมัติ (Terminal) ของสมาคมการค้าที่ตั้งอยู่มุมห้อง ซึ่งเชื่อมต่อตรงกับระบบบัญชีกลางของทุกกิลด์ในอาณาจักร เซร่ามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นในอก ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลซ่านเข้าสู่หัวใจที่หนาวเหน็บมานาน เธอยื่นมือออกไปหมายจะจับชายเสื้อเขาไว้ด้วยความกังวล แต่อาชวินกลับหันมาส่งสายตาอบอุ่นและมั่น 

"เชื่อใจผมนะครับ เซร่า" คำพูดเพียงสี่คำ แต่มันทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพนับหมื่น อาชวินเสียบบัตรสีดำสนิทลงในช่องอ่านข้อมูลของเครื่องชำระเงิน แสงไฟสีแดงกะพริบขึ้นเตือนการเชื่อมต่อ ก่อนที่หน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่จะปรากฏตัวเลขยอดหนี้ทั้งหมดของกิลด์สกายมิลラーขึ้นกลางห้องประชุม [ยอดหนี้คงค้างทั้งหมด: 7,540,000,000 เครดิต] เสียงสูดปากด้วยความตกใจดังขึ้นจากตัวแทนกิลด์รอบโต๊ะ เจ็ดพันล้านเครดิต! นั่นคือตัวเลขที่แม้แต่กิลด์ขนาดกลางยังต้องใช้เวลาสะสมนานนับสิบปี ไม่มีทางที่คนธรรมดาจะหามาจ่ายได้ในชั่วข้ามคืนแน่นอน วาลคาร์หัวเราะลั่นออกมาอีกครั้ง "ฮ่าๆๆๆ เจ็ดพันล้าน! ไหนล่ะวะเงินที่จะมาจ่าย? ต่อให้เอาชีวิตพวกแกไปขายทั้งเป็น ก็ยังไม่พอใช้หนี้ดอกเบี้ยเดือนนี้เลยด้วยซ้ำ! เตรียมตัวไปเป็นทาสขัดดอกในเหมืองพิกเซลซะเถอะไอ้สวะ—" ปึ้ง! อาชวินไม่สนใจเสียงเห่าหอน เขากดรหัสผ่านหหลักสองตัวสุดท้ายลงบนแป้นพิมพ์อย่างมั่นใจ ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองตัวเลขบนหน้าจอด้วยความเบื่อหน่าย นิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันการทำรายการแบบเต็มจำนวนทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว วิ้งงงงงง—! เสียงสังเคราะห์จากระบบดังขึ้นกังวานไปทั่วห้อง หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงที่เคยแสดงยอดหนี้มหาศาล พลิกเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตสว่างไสวอย่างรวดเร็ว ตัวเลขจำนวนเจ็ดพันล้านถูกหักล้างจนกลายเป็นศูนย์ในพริบตาเดียว! ไม่เพียงเท่านั้น... [ติ๊ง! ทำรายการชำระหนี้ทั้งหมดสำเร็จ] [ติ๊ง! ตรวจพบยอดเงินคงเหลือในบัญชีที่เกินขีดจำกัดระบบมาตรฐาน] [ระบบอัปเกรดสถานะ: อาชวิน ได้รับสิทธิ์ครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดของกิลด์ 'ดราก้อนฟาง' โดยอัตโนมัติ ผ่านการซื้อหุ้นใหญ่ 51% ด้วยเงินสดในบัญชีส่วนตัว] [ประกาศจากระบบกลาง: ขณะนี้ ท่านคือกิลด์มาสเตอร์ผู้มีอำนาจสูงสุดคนใหม่ของกิลด์อันดับหนึ่ง 'ดราก้อนฟาง' อย่างเป็นทางการ] สิ้นเสียงประกาศของระบบ ห้องประชุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันสนิท ชนิดที่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ วาลคาร์อ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างจนแทบถล่นออกจากเบ้า สีหน้าของเขาซีดเผือดราวกับศพไร้วิญญาณ กระดาษสัญญาในมือร่วงหล่นลงพื้นโดยไม่รู้ตัว อาชวินดึงบัตรเครดิตสีดำเก็บเข้ากระเป๋าอย่างใจเย็น เขาก้าวเข้าไปยืนประชิดตัววาลคาร์ที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ค่อยๆ โน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงสุภาพแฝงความเยือกเย็นที่ทำเอาอีกฝ่ายเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น "เมื่อครู่คุณพูดว่าอะไรนะครับ... พอดีว่าตอนนี้ ผมเพิ่งซื้อกิลด์อันดับหนึ่งของคุณมาเปลี่ยนเป็นสนามเด็กเล่นเรียบร้อยแล้วล่ะครับ" (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนความฟาดความฟินไปด้วยกันเสมอนะครับ - กิลด์มาสเตอร์เอส)