อัปเกรดฐานทัพให้เหนือชั้น

เสียงถอนหายใจของเซร่าดังระคนกับเสียงไม้ผุพังของโครงสร้างกิลด์อันทรุดโทรม ภายในห้องโถงที่เคยรุ่งเรืองในอดีต บัดนี้เหลือเพียงฝุ่นหนาเตอะและโต๊ะไม้โยกเยกที่แทบจะรับน้ำหนักเอกสารกองโตไม่ไหว สายตาสีมรกตของกิลด์มาสเตอร์สาวทอดมองออกไปนอกหน้าต่างบานเก่า บรรยากาศรอบด้านเงียบเชียบวังเวงจนน่าใจหาย ไม่มีนักผจญภัยหน้าใหม่คนไหนกล้าเดินผ่านประตูรั้วที่เอียงกะเท่เร่ เพราะชื่อเสียงของกิลด์ "รุ่งอรุณดับสูญ" ในตอนนี้เป็นเพียงสถานะทางผ่านรอวันยุบสลายเท่านั้น "ถ้าเรายังหาเงินมาจ่ายค่าภาษีสิทธิ์พื้นที่ไม่ได้ภายในสัปดาห์นี้ กิลด์นี้คงต้องถูกยึดไปเป็นของสมาคมการค้าจริง ๆ สินะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นจากด้านหลัง อาชวินก้าวเท้าเข้ามาอย่างเงียบเชียบ มือใหญ่เอื้อมไปหยิบเอกสารทวงหนี้ฉบับล่าสุดขึ้นมาพิจารณาด้วยรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก แววตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและมั่นคง ชนิดที่สามารถสงบพายุคลั่งในใจของหญิงสาวให้สงบลงได้ในพริบตา เซร่าหันกลับมามองคู่หูของเธอ เม้มริมฝีปากแน่นอย่างไม่ยอมแพ้ แม้ร่างเพรียวจะเหนื่อยล้าจากการแบกรับภาระมาแรมเดือน "ฉันไม่ยอมให้มันจบแบบนี้หรอกค่ะ—เอ๊ย... ครับ อาชวิน กิลด์นี้คือหยาดเหงื่อและลมหายใจของพ่อฉัน ถึงใครจะมองว่ามันเป็นแค่เศษซาก แต่ฉันไม่มีวันปล่อยให้มันหายไปต่อหน้าต่อตาแน่" อาชวินหัวเราะในลำคอเบา ๆ เขาชอบความดื้อรั้นและแววตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟนักสู้ของเซร่าเสียจริง มันคือเสน่ห์ที่ทำให้เขาตัดสินใจทุ่มเงินหมดหน้าตักเพื่อผูกพันธะกับเธอก, ผ่านระบบพิกเซลในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ "ความพยายามเป็นสิ่งที่ดีครับเซร่า แต่ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยอำนาจและตัวเลข ความตั้งใจอย่างเดียวไม่สามารถเปลี่ยนเศษไม้ให้กลายเป็นทองคำได้หรอกครับ... แต่โชคดีที่พวกเรามีอย่างอื่นที่ดีกว่านั้น" นิ้วเรียวของชายหนุ่มแตะลงกลางอากาศเบา ๆ หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของ *ระบบเศรษฐีพิกเซล* รหัสผ่านและแถบเมนูสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางห้องโถงมืดทึบ ส่องประกายสะท้อนกับดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงของเซร่า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบพื้นที่เป้าหมาย "กิลด์รุ่งอรุณดับสูญ" รหัสพื้นที่ #089] [เงื่อนไขการอัปเกรดระดับสูงสุด: ปลดล็อก "สถาปัตยกรรมลอยฟ้าพิกเซลคอร์" (Pixel Core Sky Castle)] [ยอดใช้จ่ายสุทธิสำหรับการเนรมิตขั้นเด็ดขาด: 50,000,000 พิกเซลคอยน์] [ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? [ยืนยัน] / [ยกเลิก]] เซร่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ตัวเลขห้าสิบล้านเหรียญเป็นจำนวนที่กิลด์ระดับท็อปเท็นยังต้องใช้เวลาเก็บสะสมเป็นปี ๆ แต่วินาทีนี้ อาชวินกลับทำหน้าเหมือนกำลังเลือกซื้อกาแฟสักแก้วในยามบ่าย "คุณ... อาชวิน คุณกำลังจะทำอะไรน่ะครับ?" เซร่าถามเสียงสั่น ความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่นแล่นริ้วไปทั่วแผ่นหลัง "ก็แค่พาคุณย้ายบ้านขึ้นไปอยู่บนฟ้าไงครับ" อาชวินตอบด้วยรอยยิ้มสุภาพ ก่อนจะกดปุ่ม [ยืนยัน] ด้วยปลายนิ้วอย่างไร้ความลังเล *ติ๊ง!* เสียงระบบกังวานใสรา Bespoke ชวนฝันดังขึ้น ทันใดนั้น พื้นไม้เก่า1ๆ ใต้เท้าของพวกเขาก็เริ่มเรืองแสงสีฟ้าสดใส แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวขนาดเล็กทำให้เศษฝุ่นร่วงกราวลงมาจากเพดาน เซร่าตกใจจนเผลอคว้าชายเสื้อของอาชวินไว้แน่น ชายหนุ่มจึงถือโอกาสโอบเอวบางของเธอเข้ามาชิดกายเพื่อปกป้องจากแรงเหวี่ยงรอบทิศทาง กลิ่นอายบุรุษที่สะอาดและอบอุ่นทำเอาหัวใจของกิลด์มาสเตอร์สาวเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ เบื้องนอกหน้าต่าง ภาพที่ปรากฏทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาบนถนนใหญ่ต้องหยุดชะงักและอ้าปากค้างจนแทบกลืนกินแมลงวัน รากฐานของกระท่อมไม้ผุพังค่อย ๆ สลายกลายเป็นละอองพิกเซลสีทองสว่างจ้า ก่อนจะประกอบสร้างขึ้นใหม่ด้วยบล็อกพลังงานเวทมนตร์ความละเอียดสูง เสาหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ผุดขึ้นจากพื้นดิน ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วใสที่สะท้อนแสงอาทิตย์ยามบ่ายระยิบระยับ ตัวอาคารหลักขยายตัวออกและยกระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ แหวกผ่านชั้นเมฆสีเทาทะมึนขึ้นสู่ท้องนภาเบื้องบนอย่างสง่างาม แรงโน้มถ่วงรอบตัวถูกบิดเบือนด้วยพลังงานปริศนา จนในที่สุด "กิลด์รุ่งอรุณดับสูญ" ก็ไม่ได้เป็นเพียงสิ่งปลูกสร้างบนดินอีกต่อไป แต่ได้แปรสภาพกลายเป็น "ปราสาทลอยฟ้า" ขนาดมหึมาที่ล่องลอยอยู่เหนือเมืองหลวงอย่างยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ละอองแสงพิกเซลนับล้านโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า ราวกับฝนดาวตกกลางวันแสก ๆ สร้างความตื่นตะลึงให้กับเหล่าชนชั้นสูงและเจ้าสำนักกิลด์คู่อริที่ยืนมองตาค้างอยู่เบื้องล่าง พวกเขาต่างอ้าปากค้างจนคางแทบหลุด เพราะสิ่งก่อสร้างระดับตำนานเช่นนี้ ไม่เคยปรากฏขึ้นมาในประวัติศาสตร์ของเกมมาก่อน! ภายในห้องโถงใหม่ที่บัดนี้กลายเป็นห้องโถงหินอ่อนประดับคริสตัลระยิบระยับ อากาศบริสุทธิ์และกลิ่นอายมานาเข้มข้นไหลเวียนเข้ามาแทนที่ความอับชื้นเดิมอย่างสิ้นเชิง เซร่ายืนมองรอบตัวด้วยความรู้สึกเหมือนฝัน มือเรียวยังคงสัมผัสกับผนังกระจกใสที่มองเห็นวิวทิวทัศน์ของอาณาจักรได้แบบ 360 องศาจากมุมสูง "นี่มัน... เหลือเชื่อเกินไปแล้วครับ..." เสียงของเซร่าสั่นเครือด้วยความตื้นตัน ดวงตาสีมรกตเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใส เธอมองหน้าชายหนุ่มผู้เนรมิตปาฏิหาริย์นี้ขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่เกินกว่าคำว่าขอบคุณ อาชวินส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ มือหนายกขึ้นเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียแก้มเนียนอย่างทะนุถนอม "บอกแล้วไงครับว่าผมจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกหยาดเหงื่อของคุณเด็ดขาด นับจากวันนี้ไป ที่นี่คือปราสาทของเรา... และไม่มีใครหน้าไหนในโลกนี้ที่มีสิทธิมาแตะต้องมันได้อีก" บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนอบอวลไปด้วยความหวานล้ำที่ตัดกับความวุ่นวายภายนอกอย่างสิ้นเชิง ทว่าความสงบสุขนั้นดำรงอยู่ได้ไม่นานนัก *กริ๊งงงงง—!* เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานจากระบบป้องกันภัยปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนตัวอักษรสีเลือดที่สั่นกระตุกอย่างรุนแรง [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับวิกฤต: ตรวจพบกองกำลังไม่ทราบฝ่าย กำลังเทเลพอร์ตทะลุกำแพงเขตแดนเข้ามาในพื้นที่ชั้นในของปราสาทลอยฟ้า!] [ผู้บุกรุก: "มาสเตอร์กิลด์อัคคีทมิฬ" พร้อมสมุนระดับสูง 50 ชีวิต] [เป้าหมายของผู้บุกรุก: ทำลายแกนกลางพิกเซล และชิงกรรมสิทธิ์ปราสาทแห่งนี้ในทันที!] อาชวินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มอบอุ่นเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงแววตานิ่งSงันดั่งห้วงสมุทรลึกที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า ชายหนุ่มหันไปมองหน้าเซร่าที่ชักกระบี่ประจำตัวออกมาด้วยจิตสังหารพุ่งพล่าน "ดูท่าว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญจะรีบมาร่วมงานขึ้นบ้านใหม่เร็วกว่าที่คิดนะครับ" เซร่ายกยิ้มมุมปาก ความหวาดหวั่นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมของนักสู้สาว "ดีเลยครับ... ฉันกำลังมือไม้คันอยากลองของเล่นใหม่พอดีเลย!" ในจังหวะที่ประตูห้องโถงหลักกำลังถูกระเบิดออกด้วยพลังเวทมนตร์สีดำสนิท หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าอาชวินก็กะพริบขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับยอดเงินในบัญชีที่พร้อมจะถูกหักออกเพื่อเปิดใช้งานระบบป้องกันอัตโนมัติขั้นสูงสุด— *** (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนความฟาดความฟินไปด้วยกันเสมอนะครับ - กิลด์มาสเตอร์เอส)