เบื้องหลังรอยยิ้มของเซร่า

คราบน้ำตาบนใบหน้าของเซร่าถูกปัดเช็ดออกอย่างเร่งรีบ ทว่ารอยแดงก่ำรอบดวงตาคู่สวยนั้นไม่สามารถอำพรางความจริงจากสายตาของผมได้เลยครับ "อาชวิน... คุณเข้ามาในห้องพักส่วนตัวของกิลด์โดยไม่เคาะประตูก่อนแบบนี้ มันเสียมารยาทนะครับ" น้ำเสียงของเธอพยายามดัดให้แข็งกร้าวและราบเรียบอย่างถึงที่สุด แต่เสียงสั่นเครือที่ปลายประโยคกลับทรยศความรู้สึกที่แท้จริงของเธออย่างสิ้นเชิง ผมไม่ได้เอ่ยคำแก้ตัวใดๆ ออกไป ทำเพียงแค่ก้าวเท้าผ่านธรณีประตูห้องทำงานที่อัดแน่นไปด้วยกองเอกสารสัญญาว่าจ้างหนาเตอะ ใบประกาศหนี้สินจากสภาการค้าเมืองหลวง และสมุดบัญชีที่ตัวเลขติดลบแดงเถือกจนน่าตกใจ บรรยากาศรอบตัวในห้องนี้ช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์ "กิลด์มาสเตอร์สาวผู้ไร้พ่ายและแข็งแกร่งดั่งหินผา" ที่เธอปั้นหน้าแสดงให้คนนอกได้เห็นโดยสิ้นเชิง ความจริงมักจะโหดร้ายและเปราะบางกว่าที่เราคิดเสมอครับ "คุณแบกรับมันไว้คนเดียวมานานแค่ไหนแล้วครับ เซร่า" ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นพอที่จะทลายกำแพงความเย่อหยิ่งของเธอลงได้ในประโยคเดียว เซร่าชะงักมือที่กำลังพยายามจัดเรียงกองกระดาษบนโต๊ะ ไหล่บางทั้งสองข้างห่อเข้าหากันเล็กน้อยราวกับแผ่นหลังนั้นต้องแบกรับภูเขาไว้ทั้งลูก เธอกัดริมฝีปากจนซีดเซียว ดวงตาคู่นั้นหลบวูบไม่กล้าสบตากับผมโดยตรง "มันไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมาใส่ใจ... กิลด์ 'อรุณรุ่ง' ของเราเป็นธุระกิจส่วนตัว ลูกกิลด์อีกสิบชีวิตที่ยังเหลืออยู่พวกเขาฝากอนาคตไว้ที่ฉัน ถ้าฉันล้ม ใครจะดูแลพวกเขา" คำว่า 'สิบชีวิต' ถูกเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงที่สะท้อนถึงความรับผิดชอบอันหนักอึ้ง ในโลกแห่งเกมออนไลน์และแฟนตาซีที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ กิลด์ระดับต่ำที่ไม่มีทรัพยากรและไม่มีเงินทุนสนับสนุนก็ไม่ต่างอะไรกับซากศพที่รอวันย่อยสลาย สมาชิกส่วนใหญ่ทยอยย้ายสังกัดไปซบกิลด์ใหญ่ที่มีความมั่นคง เหลือเพียงเด็กฝึกหัดและเกมเมอร์รุ่นเก่าที่ไม่ยอมแพ้ ซึ่งฝากความหวังสุดท้ายไว้ที่เซร่า หญิงสาวผู้ยอมขายแม้กระทั่งอาวุธเวทประจำกายชิ้นสุดท้าย เพื่อนำเงินมาจ่ายค่าเช่าอาคารกิลด์และเสบียงประทังชีวิตให้คนในสังกัด ผมจ้องมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง หัวใจของสุภาพบุรุษคนนี้ไม่ยอมให้ผู้หญิงที่เขารักต้องแบกโลกทั้งใบไว้ด้วยลำแข้งเรียวเล็กเพียงคู่เดียวหรอกครับ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบพิกเซลในหัวสมองของผมดังขึ้น พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะสายตาของผมเท่านั้น [ระบบพิกเซลแจ้งเตือน: ตรวจพบสภาวะทางอารมณ์ที่เข้มข้นของตัวละครเป้าหมาย 'เซร่า'] [เงื่อนไขพิเศษปลดล็อก: 'น้ำตาแห่งพันธสัญญา'] [ตัวเลือกการใช้งานความมั่งคั่ง: ต้องการโอนเงินสดจำนวน 10,000,000 เหรียญทอง เข้าบัญชีกลางของกิลด์ 'อรุณรุ่ง' ทันทีหรือไม่? (อัตราแลกเปลี่ยนโลกจริง: หักเงินในบัญชีธนาคาร 1,000,000 บาท)] สำหรับคนอื่น นี่คือตัวเลขที่อาจทำให้ล้มละลายได้ในพริบตา แต่สำหรับผม อาชวิน ชายผู้ครอบครองสินทรัพย์ดิจิทัลและอสังหาริมทรัพย์มูลค่าประเมินไม่ได้ในโลกความจริง ตัวเลขนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวของดอกเบี้ยเงินฝากประจำสัปดาห์เท่านั้นครับ ผมยกย่องความเด็ดเดี่ยวของเซร่า แต่ผมรักที่จะใช้พลังแห่งความรวยในการเข้ามาเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเธอมากกว่า "เซร่า เงยหน้าขึ้นมามองผมสครับ" ผมสั่งด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจแต่นุ่มนวล เธอเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ ดวงตาคู่สวยฉายแววสับสนและเหนื่อยล้าจนน่าสงสาร "อะไรอีกเล่า อาชวิน? ถ้าคุณจะมาพูดจาซ้ำเติมสถานการณ์ล่ะก็ เชิญออกไป..." *พรึบ!* ผมไม่ปล่อยให้เธอพูดจบ มือขวาควักสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษที่เชื่อมต่อกับระบบเซิร์ฟเวอร์หลักของโลกเกมออกมา ปลายนิ้วเรียวกดเปิดหน้าต่างแอปพลิเคชันธนาคารระดับโลกที่แสดงยอดเงินในบัญชีอันยาวเหยียดจนนับศูนย์แทบไม่ถ้วน ก่อนจะกดเลือกฟังก์ชันโอนเงินด่วนแบบบล็อกเชนข้ามมิติไปยังกิลด์ของเธอ เสียงแจ้งเตือนระบบการเงินดังขึ้นก้องกังวานในห้องทำงาน *ติ๊ง! ยอดเงินฝากจำนวน 10,000,000 เหรียญทอง ได้ถูกโอนเข้าสู่บัญชีของกิลด์ 'อรุณรุ่ง' เรียบร้อยแล้วครับ* หน้าจอโฮโลแกรมของเซร่าที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง ตัวเลขสีแดงติดลบเมื่อครู่ พลิกกลับกลายเป็นสีทองอร่ามตาพร้อมกับยอดเงินมหาศาลที่เพิ่มขึ้นจนทะลุเพดานงบประมาณประจำปีของเมืองหลวง เซร่าอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนหยดน้ำตาที่ค้างอยู่ร่วงหล่นลงกระทบหลังมือ เธอมองหน้าจอ สลับกับมองหน้าผมด้วยความรู้สึกที่สมองประมวลผลตามไม่ทัน "ทะ...ร้อยล้าน...? หะ...เหตุใด... เงินจำนวนนี้มาจากไหนกัน อาชวิน! คุณไปปล้นคลังสมบัติของราชวงศ์มาหรือไงถึงมีเงินสดสำรองระดับนี้!" ผมยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทำงาน โน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เป็นเอกลักษณ์ "ผมไม่ได้ไปปล้นใครมาหรอกครับเซร่า... ผมแค่ใช้เงินซื้ออนาคตของคุณและลูกกิลด์ทุกคนคืนมาต่างหาก" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ ความกดดันและความสิ้นหวังที่เคยเกาะกุมหัวใจของเซร่าสลายหายไปราวกับควันไฟ ถูกแทนที่ด้วยความอุ่นซ่านที่เอ่อล้นขึ้นมาในอกจนเธอทำตัวไม่ถูก มือเรียวสั่นเทาเอื้อมมาจับชายเสื้อสูทของผมไว้แน่นราวกับกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเพียงความฝัน แต่ทว่า ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายไปในทิศทางที่งดงามนั้นเอง... เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังขึ้นที่โถงทางเดินด้านนอก ประตูห้องทำงานถูกถีบกระเด็นเปิดออกอย่างไรมารยาทเศษไม้กระจัดกระจายไปทั่วพื้น พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่ควรจะมาเหยียบที่นี่มากที่สุดในเวลานี้ "โอ้โห... กิลด์ใกล้เจ๊งอย่าง 'อรุณรุ่ง' จู่ๆ ก็มียอดเงินทุนปริศนาโอนเข้ามาสิบล้านเหรียญทองอย่างนั้นเหรอ?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยอันน่ารังเกียจดังขึ้น พร้อมกับร่างของ 'บารอนแวน' ผู้นำกิลด์อสรพิษทมิฬ ก้าวเข้ามาพร้อมกับทหารรับจ้างหุ้มเกราะเหล็กกล้าที่ปิดล้อมทางออกไว้ทุกด้าน รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าของมันเมื่อกวาดสายตามองมาที่ผมและเซร่า "ดูท่าทางพวกเราคงต้องมาตรวจสอบที่มาที่ไปของเงินก้อนนี้กันหน่อยแล้วล่ะนะ... ว่าไปขโมยมาจากแหล่งฟอกเงินผิดกฎหมายที่ไหนหรือเปล่า?" (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สัมผัสความฟาดความฟิน และความสะใจไปด้วยกันเสมอนะครับ - กิลด์มาสเตอร์เอส)