รอยร้าวในอาณาจักร

กลิ่นอายของกาแฟพรีเมียมราคาแพงระยับคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นควันบุหรี่จางๆ ในห้องประชุมใหญ่ชั้นห้าสิบของอาคารศิลาทัศน์ บรรยากาศยามบ่ายที่ควรจะอบอุ่นกลับเยียบเย็นเสียยิ่งกว่าห้องเก็บศพ เมื่อสายตาทุกคู่ของคณะกรรมการบริหารและกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในห้อง ศิลานั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสงبนิ่ง ทว่ากรามที่ขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูนกับเส้นเลือดที่ปูดโปนบริเวณขมับกำลังฟ้องว่าความอดทนของเขากำลังเดินทางมาถึงขีดจำกัด เอกสารรายงานผลประกอบการไตรมาสล่าสุดถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกใส เสียงกระแทกนั้นดังสะท้อนก้องกفاจนทุกคนต้องกลั้นหายใจ "นี่มันหมายความว่ายังไงครับคุณศิลา โครงการร่วมทุนกับกลุ่มทุนต่างชาติมูลค่าหมื่นล้าน ทำไมถึงหลุดมือไปได้ง่ายดายขนาดนี้?" เสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของ 'ประวิทย์' ผู้ถือหุ้นอาวุโสเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันราวกับมีดกรีดลงบนผิวเนื้อ ศิลาปรายตาคมกริบมองชายวัยกลางคนผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท เขายังคงรักษาท่าทีเย่อหยิ่งไว้ได้อย่างแนบเนียน แม้ในใจจะรู้ดีว่าความผิดพลาดครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย "มันเป็นแค่ความผิดพลาดเชิงกลยุทธ์ชั่วคราวครับประวิทย์ ผมกำลังแก้ไขสถานการณ์อยู่" "แก้ไข? คำนี้คุณพูดมาสามรอบแล้วนะศิลา!" เสียงของกรรมการอีกคนแทรกขึ้นด้วยความฉุนเฉียว "หุ้นของบริษัทร่วงลงติดต่อกันสามวันทำการ มูลค่าหายไปหลายพันล้าน ลูกค้าเริ่มลังเล สถาบันการเงินก็เริ่มส่งสัญญาณเตือน ถ้าคุณยังบริหารด้วยความมั่นใจสูงเกินไปแบบนี้ เก้าอี้ประธานบริหารของคุณคงต้องสั่นคลอนแน่" ความกดดันถาโถมเข้าใส่ศิลาจนแทบหายใจไม่ออก ความผิดพลาดครั้งนี้เกิดขึ้นจากการที่เขาประเมินคู่แข่งต่ำเกินไป และที่เจ็บปวดที่สุดคือ... เขามารู้ทีหลังว่าเกมการเงินทั้งหมดถูกชักใยจากเงาสีดำที่คุ้นเคย เงาของอดีตภรรยาผู้เคยถูกเขากลบฝังความสำคัญไว้ใต้ฝ่าเท้า... รินรดา ในขณะเดียวกัน ที่ห้องทำงานหรูหราอีกมุมหนึ่งของเมือง รินรดากำลังยืนมองทัศนียภาพมหานครเบื้องล่างผ่านกระจกใสบานยักษ์ ชุดสูดเข้ารูปสีดำสนิทขับเน้นรูปร่างระหงและออร่าแห่งอำนาจที่แผ่ออกมาจนน่าเกรงขาม ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชา ดวงตากลมโตคู่สวยสะท้อนภาพตึกสูงตระหง่านของอาคารศิลาทัศน์ "เกมแรกเริ่มต้นได้สวยทีเดียวค่ะคุณริน" เสียงทุ้มของดนัยดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับแก้วไวน์สีทับทิมที่ถูกยื่นมาให้ เขาก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพง "หุ้นของศิลากำลังดิ่งลงเหว กรรมการเริ่มกระด้างกระเดื่อง ถ้าปล่อยไว้อีกนิด อาณาจักรที่เขาก่อร่างสร้างมาทั้งชีวิตคงพังทลายคามือคุณแน่" รินรดารับแก้วไวน์มาถือไว้เรียวเร้า นิ้วเรียวเกลี่ยขอบแก้วเบาๆ รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอย่างน่ามอง "มันเพิ่งเป็นแค่จุดเริ่มต้นค่ะดนัย ความเจ็บปวดที่เขาเคยฝากไว้ในอดีต ฉันจะทยอยคืนให้เขาทีละนิด จนกว่าเขาจะรู้ซึ้งถึงคำว่า... สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง" ดนัยจ้องมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความลุ่มหลงและความยำเกรง ผู้หญิงตรงหน้าช่างงดงามและอันตรายราวกับกุหลาบอาบยาพิษ กลีบดอกนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยหนามแหลมที่พร้อมจะทิ่มแทงทุกคนที่เข้าใกล้ โดยเฉพาะศิลา... อดีสามีผู้โง่เขลาที่ทำเพชรเม็ดงามหลุดมือไป "แล้วคุณจะเดินหมากตาต่อไปยังไง?" ดนัยถามพลางจิบไวน์ "ทำให้เขารู้ว่า... คนที่เขาเคยคิดว่าไม่มีค่า พัดพาเอาลมหายใจทางธุรกิจของเขาไปได้ทั้งหมด" รินรดาหันกลับมาสบตาคมกริบ รอยยิ้มของเธองดงามแต่เยียบเย็นจนดนัยยังต้องเสียวสันหลังวาบ ตัดกลับมาที่ห้องประชุมใหญ่ ศิลาจำต้องอดกลั้นความอัปยศอดสูไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เมื่อที่ประชุมมีมติเสียงข้างมากให้ "พักงาน" การตัดสินใจเด็ดขาดบางประการของเขาชั่วคราว เพื่อรอการตรวจสอบจากคณะกรรมการอิสระ นั่นเท่ากับว่าอำนาจในมือของเขาถูกบั่นทอนลงครึ่งหนึ่งในพริบตา เมื่อประตูห้องประชุมปิดลง ศิลาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังราคาแพง ลมหายใจหอบกระชั้นด้วยความโกรธเกรี้ยว มือหนาทุบลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่นจนเอกสารกระจัดกระจาย ความพ่ายแพ้ที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อนกำลังแผดเผาหัวใจเขาให้มอดไหม้ แต่ความพ่ายแพ้งานนี้ยังไม่น่ากลัวเท่ากับสิ่งที่เลขาฯ ส่วนตัวของเขารีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาแจ้งในวินาทีต่อมา "ท่านประธานครับ... มีเรื่องด่วนที่สุดครับ!" ศิลาเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาแดงก่ำ "มีอะไรอีกวะ!" "คือว่า... ผู้ถือหุ้นใหญ่ลึกลับที่เพิ่งกว้านซื้อหุ้นของบริษัทเราไปสิบล้านหุ้นในช่วงบ่ายวันนี้... เขาเพิ่งส่งเอกสารแสดงตัวตนมาถึงสำนักงานเลขาฯ แล้วครับท่าน" หัวใจของศิลาเต้นกระหน่ำรัวด้วยความสังหรณ์ใจที่แปลกประหลาด เขายื่นมือไปรับซองเอกสารสีน้ำตาลที่สั่นเทาเล็กน้อยจากเลขาฯ ก่อนจะดึงกระดาษแผ่นสำคัญออกมาอ่าน ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นทีละน้อย ลมหายใจสะดุดกักค้างอยู่ในลำคอ เมื่อลายเซ็นบรรจงที่ปรากฏอยู่ท้ายเอกสารการครอบครองหุ้นก้อนโตนั้น... ไม่ใช่ใครอื่นเลยนอกจากชื่อของอดีตภรรยาที่เขาเคยคิดว่าเธอเป็นเพียงดอกไม้ประดับบ้านที่ไร้พิษสง **รินรดา ศตวรรษ**... หรือในนามใหม่ที่ถือครองอำนาจเหนือบริษัทของเขาในตอนนี้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เพลิงกุหลาบดำ