ความลับในแก้วไวน์

รอยยิ้มหวานหยดที่มาร์คจงใจส่งให้กับคิรากรเมื่อครู่ มันเปรียบเสมือนการจุดชนวนระเบิดเวลาท่ามกลางงานเลี้ยงฉลองความร่วมมือทางธุรกิจอันหรูหราแห่งนี้ให้พังครืนลงในพริบตาเดียวค่ะ บรรยากาศรอบกายของรินรดาแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบที่แผ่พุ่งออกมาจนผู้คนรอบข้างต่างพากันถอยร่น เวลานี้ดวงตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มไม่ได้กวาดมองไปที่ไหนอื่น นอกจากจดจ้องร่างโปร่งบางของคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้ามด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล "มองอะไรนักหนาเล่า คุณรินทร์ ตาจะทะลุร่างผมอยู่แล้วนะยะ" คินน์เลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างไม่เกรงกลัว ริมฝีปากบางเฉียบเคลือบด้วยความท้าทายตามประสาคนไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แม้ในใจจะแอบหวั่นไหวกับรังสีความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ตรงหน้าก็ตาม รินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันออกมาด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งทะดวงใจ "ห스… ปากดีนักนะคิรากร กล้ามากสินะที่ส่งยิ้มเรี่ยราดให้ไอ้ศัตรูตัวฉกาจของฉันถึงโต๊ะแบบนั้น อยากลองดีกับเสืออย่างฉันนักใช่ไหม?" "โอ๊ะ! พูดจาให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะค่ะ คุณมาร์คเขาแค่มารยาทงาม เดินมาทักทายตามประสาคนรู้จักต่างหาก หรือว่า..." คินน์จงใจลากเสียงยาว ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงแผนการที่ตนเพิ่งวางไว้ในหัว "กลัวเหรอคะ? หรือว่าคุณรินทร์กำลังหึงผมจนเนื้อเต้นกันแน่?" คำว่า 'หึง' กระแทกเข้ากลางใจของมาเฟียหนุ่มอย่างจัง รินรดาขบกรามแน่นจนสันนูนชัดเจน มือหนาเอื้อมไปคว้าขวดไวน์ราคาแพงระยับบนโต๊ะมารินใส่แก้วของตัวเองและของอีกฝ่ายจนเกือบปริ่ม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึกอย่างน่ากลัว "หึงเหรอ? ฝันไปเถอะเด็กน้อย" รินทร์ปัดเศษอารมณ์กรุ่นโกรธออกไปชั่วขณะ แล้วเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่แฝงไว้ด้วยความอันตราย "ในเมื่อบอกว่าไม่มีอะไร งั้นเรามาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจกันหน่อยดีกว่า... ดื่มแก้วนี้ให้หมดสิ ถ้ากล้าน่ะนะ" คินน์ก้มมองแก้วไวน์สีแดงเข้มที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นตรงหน้า สัญชาตญาณเตือนภัยร้องลั่นในหัวทันทีว่ามันต้องมีเล่ห์เหลี่ยมอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แน่ๆ แต่ด้วยศักดิ์ศรีที่ค้ำคอและนิสัยที่ไม่ยอมแพ้ใคร ทำให้ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้มหยันออกมา "ทำไมจะไม่อล่ะคะ แก้วแค่นี้ คิดเหรอว่าจะมอมคินน์คนนี้ได้" รินทร์มองรอยยิ้มอวดดีนั้นด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ในใจของมาเฟียหนุ่มไม่ได้คิดจะปล่อยให้อีกฝ่ายเมามายอย่างไร้เหตุผลหรอกค่ะ แต่เขาแค่อยากจะสั่งสอนเด็กดื้อคนนี้ให้รู้ซึ้งถึงความตื่นตระหนก เวลาที่ฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้าปากแล้วดวงตากลมโตคู่นั้นจะฉายแววยั่วเย้าโดยไม่รู้ตัว นั่นต่างหากคือสิ่งที่รินทร์ปรารถนาจะลิ้มลอง แก้วทรงสูงถูกชนกันเบาๆ เสียงกริ๊งกังวานท่ามกลางเสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ ในห้องวีไอพีส่วนตัว คินน์กระดกไวน์รวดเดียวหมดแก้วโดยไม่ลังเล รสชาติฝาดปนหวานซ่าแล่นพล่านไปทั่วลำคอ ก่อนที่ความร้อนผ่าวจะเริ่มแผ่ซ่านลงสู่ท้องน้อยอย่างรวดเร็ว รินทร์จิบไวน์ในแก้วของตัวเองช้าๆ สายตาคมปลาบจับจ้องปฏิกิริยาของร่างโปร่งตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา และไม่นานเกินรอ... ดảngตากลมโตที่เคยฉายแววท้าทายเริ่มฉ่ำเยิ้ม ปลายนิตเรียวเล็กยกขึ้นแตะพวงแก้มใสที่เริ่มขึ้นสีระเรื่ออย่างน่ามอง ลมหายใจที่พ่นออกมาเริ่มติดขัดและร้อนผ่าว ร่างกายของคินน์เริ่มบิดเร้าเล็กน้อยด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่ตีรวนขึ้นมาในอก "อื้ม... ไวน์บ้าอะไรเนี่ย ทำไมมัน... ร้อนแบบนี้ล่ะคะ" คินน์พึมพำเสียงพร่า ดวงตาฉ่ำน้ำช้อนขึ้นมองชายหนุ่มราวกับกำลังออดอ้อนโดยไม่รู้ตัว รินทร์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์บางอย่างที่กำลังตีตื้นขึ้นมาในอก แผนการที่ตั้งใจจะมอมเหล้าเพื่อแกล้งอีกฝ่าย กลับกลายเป็นว่าตัวเขาเองกำลังจะควบคุมไฟสวาทที่ลุกโชนขึ้นในกายไม่ได้เสียเอง ภาพตรงหน้าคือความเย้ายวนที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่มาเฟียหนุ่มเคยพบพานมา มือหนาตัดสินใจขยับเก้าอี้เข้าไปประชิดร่างที่กำลังพ่นลมหายใจร้อนผ่าว ปลายนิ้วแกร่งยื่นไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกลงบนหน้าผากมนเบาๆ สัมผัสแผ่วเบานั้นทำให้คินน์สะดุ้งเฮือก ร่างกายร้อนรุ่มโหยหาความเย็นชื่นจนต้องขยับเข้าไปหาไออุ่นจากร่างหนาโดยอัตโนมัติ "ไหนล่ะคะคนปากเก่ง... เมื่อกี้ยังท้าทายฉันอยู่เลยไม่ใช่เหรอ หืม?" เสียงกระซิบพร่าต่ำดังอยู่ชิดริมใบหู จนคินน์ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "คุณ... คุณรินทร์ ขี้โกง..." คินน์พยายามจะผลักอกแกร่งออกไป แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ยิ่งขยับเข้าใกล้ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกับกลิ่นไวน์จางๆ ยิ่งทำให้สติของหนุ่มน้อยหลุดลอยไปไกล รินทร์โน้มใบลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อจากการขบกัดของเจ้าตัว ความใกล้ชิดที่แนบแน่นจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นโครมครามทำให้บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกจุดไฟเผา ดวงตาทั้งสองคู่สบประสานกันอย่างมีความหมาย แรงปรารถนาที่ซ่อนเร้นมานานกำลังจะพังทลายกำแพงทั้งหมดลงในวินาทีนี้ ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะแนบชิดเข้าหากันตามแรงดึงดูดของสัญชาตญาณ *ปัง!* เสียงประตูห้องวีไอพีถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับร่างสูงของใครบางคนก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก รินทร์ชะงักก้างค้าง ดึงสติตัวเองกลับมาแล้วหันขวับไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยโทสะและจิตสังหารที่รุนแรงถึงขีดสุด! "คุณรินทร์ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ทางโกดังฝั่งตะวันออกถูก..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาดื่มด่ำความแซ่บในตอนนี้ด้วยกันนะคะ รับรองว่าตอนหน้าเดือดกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!