คนรู้จักที่ทำเป็นจำไม่ได้

"ถ้าคิดว่ากราบกรานแล้วฉันจะคืนตำแหน่งให้... แกก็คงฝันกลางวันตื่นสายเกินไปแล้วล่ะมั้ง, หัวหน้าอาร์ค" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุด ศูนย์ฮันเตอร์มหานครโซล แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกจากร่างของชายหนุ่มในชุดสูทตัดเย็บพิเศษราคาแพงระยับ เนื้อผ้าสีดำสนิทขับเน้นรูปร่างสูงโปร่งและบุคลิกที่เยือกเย็นราวกับประติมากรรมน้ำแข็ง แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงกวาดมองร่างของชายวัยกลางคนผู้กำลังคุกเข่าตัวสั่นเทาอยู่เบื้องล่างด้วยความสมเพชเวทนา อาร์ค อดีตหัวหน้าปาร์ตี้ผู้เคยเหยียบย่ำและผลักไสคินลงไปตายในดันเจี้ยนระดับ SSS บัดนี้ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ร่างกายสั่นเทิ้มราวกับลูกนกตกน้ำ เขายังจำภาพของไอ้สวะฮีลเลอร์ไร้ค่าที่มันเคยอ้อนวอนขอชีวิตเมื่อครึ่งปีก่อนได้แม่นยำ แต่วินาทีนี้... ชายหนุ่มผู้ทรงอำนาจและกุมชะตากรรมของกิลด์ทั้งหมดไว้ในมือ กลับไม่ใช่ฮีลเลอร์ยากจนคนนั้นอีกต่อไป "ท่าน... ท่านคิน..." อาร์คเปล่งเสียงแหบพร่าริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตา "ได้โปรด... เมตตาผมด้วย... เรื่องในอดีต มันเป็นคำสั่งของสมาคม... ผมไม่ได้..." "หุบปากซะ" คินยกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ ราวกับกำลังปัดรังแคบนปกเสื้อ น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราใบมีดโกนบาดลึกเข้าที่ขั้วหัวใจของอีกฝ่าย "คำแก้ตัวของสุนัขจนตรอก มันน่ารำลึกความหลังเสียจริงนะว่าไหม? รินะ" รินะ หญิงสาวในชุดสูทสีขาวเข้ารูป ประธานบริหารคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่งหมาดๆ ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างกายคิน เธอเหลือบมองอาร์คด้วยสายตาเย็นชา ไร้ซึ่งเยื่อใยใดๆ ในฐานะอดีตสหายร่วมปาร์ตี้ที่เคยร่วมเป็นร่วมตาย รินะเรียนรู้บทเรียนราคาแพงแล้วว่า ความโลภและการมองคนแต่ภายนอก มันพาให้ชีวิตดิ่งลงเหวได้รวดเร็วเพียงใด "คุณอาร์คคะ" รินะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานและทรงอำนาจ "คุณคงลืมไปแล้วกระมังว่า สัญญาจ้างงานและหุ้นทั้งหมดของปาร์ตี้คุณ บัดนี้ถูกซื้อขาดโดยท่านประธานใหญ่คินเรียบร้อยแล้ว ในฐานะที่ทำผิดกฎของกิลด์และละเลยหน้าที่ฮีลเลอร์ประจำปาร์ตี้ คุณถูกไล่ออก... และทรัพย์สินทั้งหมดถูกอายัดเพื่อชดใช้หนี้สิน" "ไม่... ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้! ไวเบรเนียมในมือฉัน... หุ้นกิลด์ของฉัน..." อาร์คแผดเสียงโหยหวนด้วยความสติแตก เขาดีลธุรกิจสีเทามามากมายเพื่อไต่เต้าขึ้นมาจุดนี้ แต่เพียงชั่วข้ามคืน ทุกอย่างกลับถูกยึดเกลี้ยงด้วยลายเซ็นกระดาษแผ่นเดียวของคนที่เขาเคยเหยียบย่ำ คินไม่สนใจเสียงโหยหวนนั้นแม้แต่น้อย เขานั่งลงบนโซฟาหนังแท้ ไขว่ห้างอย่างสง่างาม นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ที่พนักพิงแขน สายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใสบานยักษ์ที่มองเห็นวิวทิวทัศน์ของศูนย์ฮันเตอร์เบื้องล่าง ฮันเตอร์ระดับสูงหลายคนที่เคยเดินเชิดหน้าชูตา บัดนี้ต่างก้มหัวให้กับการมาถึงของ "ประธานลึกลับ" ผู้ถือครองหุ้นใหญ่ 98% ของสมาคมฮันเตอร์โดยที่ไม่มีใครรู้หน้าค่าตามาก่อน ไม่มีใครจำได้เลยสักคน... ว่าภายใต้ชุดสูทราคาแพงและรัศมีอำนาจที่แผ่ออกมานี้ คือ "คิน" อดีตฮีลเลอร์เลเวล 1 ที่พวกเขาเคยผลักให้ตกเป็นเหยื่อของมอนสเตอร์ระดับราชา "จำไม่ได้จริงๆ งั้นเหรอ?" คินพึมพำกับตัวเองมุมปากยกยดรอยยิ้มเย้ยหยัน "ตอนที่ฉันกราบกรานขอเลือดฟื้นฟู... พวกแกบอกว่าฮีลเลอร์ชั้นต่ำแบบฉันมีค่าแค่ยาจก ตอนที่ฉันบาดเจ็บปางตายในรังของราชามังกรเพลิง... พวกแกทิ้งฉันไว้เบื้องหลังพร้อมรอยยิ้ม" คินค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้าไปใกล้อาร์คที่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี "วันนี้... ฉันแค่มารับสิ่งที่พวกแกเคย 'ยึด' ไปคืนมา ทั้งเกียรติยศ อำนาจ และ... ชีวิตของพวกแก" อาร์คตัวสั่นเทา น้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวัง เขาเงยหน้าขึ้นมองอดีตเพื่อนร่วมทีมด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "แก... แกต้องการอะไรจากฉันกันแน่? ฆ่าฉันเลยสิ! ฆ่าฉันให้ตายเหมือนหมาตัวหนึ่งเลย!" "ฆ่าเหรอ? มันง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างแก" คินย่อตัวลงเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในโสตประสาทของอีกฝ่าย "คนอย่างแก... ต้องอยู่เพื่อเห็นอาณาจักรที่แกสร้างมาพังทลายคามือ ต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน ไร้เงินทอง และไร้ศักดิ์ศรี... นั่นแหละคือการรักษาที่ 'หมอเทวะ' อย่างฉันจะมอบให้" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบคູ່ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องรับรอง ประตูเหล็กกล้าเปิดออกเผยให้เห็นหน่วยรักษาความลับพิเศษของสมาคมฮันเตอร์ในชุดเกราะยุทธวิธีเต็มรูปแบบ พวกเขายืนเรียงแถวตรงทำความเคารพชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของโครงสร้างทั้งหมดนี้อย่างพร้อมเพรียง รินะก้าวไปหยิบแฟ้มเอกสารสีดำสนิทขึ้นมาเปิดออก เธอยื่นปากกาหมึกซึมราคาแพงให้อาร์คที่กำลังเนื้อตัวสั่นเท The "เซ็นชื่อสละสิทธิ์ทุกอย่างซะ คุณอาร์ค... ไม่อย่างนั้น ตั๋วเที่ยวเดียวไปคุกใต้ดินระดับ SSS จะรอต้อนรับคุณตลอดชีวิต" อาร์คจ้องมองปากกาในมือสั่นระริก ความเย่อหยิ่งทระนงตนที่เคยมี มลายหายไปจนไม่เหลือซาก เขาจรดปลายปากกาลงบนกระดาษด้วยความจำยอม น้ำตารินไหลด้วยความเจ็บปวดและแค้นเคือง แต่ทำอะไรไม่ได้เลยภายใต้เงาอำนาจอันไร้ขีดจำกัดของชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า คินหันหลังให้ภาพอันสมเพชนั้น เขากวาดสายตามองออกไปเบื้องล่างผ่านกระจกใสอีกครั้ง แผนการแก้แค้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น สมาคมฮันเตอร์ระดับโลกที่เน่าเฟะแห่งนี้ จะต้องถูกชำระล้างให้สะอาดหมดจดด้วยมือของเขาเอง ทว่า... ในจังหวะที่คินกำลังจะก้าวเดินออกจากห้องเพื่อไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่จอดรออยู่บนดาดฟ้า เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากระบบลับในสมาร์ทโฟนหรูหราก็ดังขึ้น "ติ๊ง!" คินชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย เขาหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาดู ปรากฏว่าหน้าจอแสดงผลข้อความจากบุคคลที่ไม่คาดคิดที่สุด—เบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวของ "อดีตคู่หมั้น" หญิงสาวผู้สูงศักดิ์จากตระกูลขุนนางฮันเตอร์ชั้นสูง ที่เคยประกาศถอนหมั้นเขาอย่างไร้เยื่อใยในวันที่เขาหมดสภาพฮีลเลอร์ ข้อความสั้นๆ แต่ทำเอาคินต้องหรี่ตาลงด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย: *[ท่านประธานลึกลับแห่งศูนย์ฮันเตอร์... คืนนี้ ดิฉันมีข้อเสนอที่ท่านไม่อาจปฏิเสธได้เกี่ยวกับ 'ความลับการตายของพ่อคุณ' สนใจจะดื่มไวน์กับฉันสักแก้วไหมคะ คิน... ฉันรู้ว่านั่นคือคุณ]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" ด้วยดีเสมอมาครับ!