ค่าธรรมเนียมรักษาระดับพระเจ้า

กลิ่นคาวเลือดจางๆ และเสียงหอบหายใจรวยรินดั่งคนใกล้ตายดังสะท้อนไปทั่วห้องพักวีไอพีระดับหรูหราของโรงพยาบาลฮันเตอร์เซ็นทรัล บนเตียงสีขาวสะอาดปราศจากความอบอุ่น ร่างของ 'อาร์ค' อดีตหัวหน้าปาร์ตี้ผู้เคยเย่อหยิ่งและเหยียบย่ำชีวิตของผู้อื่น กำลังนอนบิดเร้าด้วยความทรมาน แขนข้างขวาขาดหายไปจนเหลือเพียงรอยแผลเหวอะหวะที่ถูกพันธนาการด้วยเวทมนตร์ห้ามเลือดขั้นต่ำ พิษร้ายจากมอนสเตอร์ระดับบอสกำลังกัดกินอวัยวะภายในทีละน้อย ลมหายใจของเขากระชั้นชิดและสั่นเทา ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความทะนงตน บัดนี้กลับเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวต่อความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "นะ... นายแพทย์... โปรดช่วยชีวิตผมด้วยเถอะครับ..." เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก อาร์คไม่เหลือศักดิ์ศรีใดๆ อีกแล้วเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่ว่า ชีวิตของเขากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย เบื้องหน้าของเขาคือชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ภายใต้เงาของหมวกฮู้ดและหน้ากากอนามัยสีดำสนิท แต่นัยน์ตาสสีนิลคู่นั้นกลับคมกริบราวกับใบมีดที่อาบยาพิษ—มันคือสายตาคู่เดียวกับที่อาร์คเคยผลักไสให้ตกลงไปในดันเจี้ยนแห่งความตายเมื่อหลายเดือนก่อน คินยืนกอดอกมองสภาพอันน่าสมเพชของอดีตสหายร่วมทีมด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความเวทนา ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความว่างเปล่าที่เย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลก นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนโต๊ะกระจกใส เสียง *ก๊อกๆ* นั้นดังบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของทุกคนในห้อง รวมถึงรินะ หัวหน้ากิลด์สาวสวยที่ยืนกุมมือแน่นอยู่มุมห้อง เธอไม่ได้ปริปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียวตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้ หน้าที่ของเธอในตอนนี้คือการเป็นสักขีพยานแห่งการชำระแค้นที่สมบูรณ์แบบที่สุด "จำได้ไหมครับ... อาร์ค ตอนที่นายถีบฉันลงไปในหลุมลาวา นายบอกว่าอะไรนะ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้อาร์คสะดุ้งสุดตัว อาร์คเบิกตากว้าง น้ำตาไหลพรากด้วยความตื่นกลัว ขาที่ใช้การไม่ได้พยายามถอยรอนไปจนชิดหัวเตียง "คะ... คิน! นาย... นายคือหมอเทวะแรงก์ SSS คนนั้นจริงๆ ด้วย! ฉัน... ฉันขอโทษ! ยกโทษให้ฉันเถอะ ฉันไม่อยากตาย!" "ความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัวหรอกครับ สิ่งที่น่ากลัวคือการมีชีวิตอยู่โดยไร้ซึ่งศักดิ์ศรีต่างหาก" คินก้าวเข้าไปใกล้เตียงผู้ป่วยทีละก้าว รองเท้าหนังขัดมันกระทบกับพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตาย "นายมาหาผมเพราะรู้ว่ามีเพียง 'ฮิลเลอร์ระดับศูนย์' อย่างผมเท่านั้นที่จะรักษาอาการติดพิษระดับตำนานนี้ได้สินะครับ" "ใช่! ใช่แล้ว! นายรักษาฉันสิ นายอยากได้อะไร ฉันให้หมดเลย! เงินทอง ชื่อเสียง อำนาจในกิลด์... ฉันยกให้แกหมด!" อาร์คตะโกนสุดเสียง ใบหน้าที่ซีดเผือดบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดทั้งกายและใจ คินหยุดยืนนิ่งอยู่ปลายเตียง เขาก้มมองชายผู้เคยเหยียบย่ำเขาด้วยสายตาที่เหยียดหยามยิ่งกว่า รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นภายใต้หน้ากากสีดำ "เงินทองงั้นเหรอครับ? ของแบบนั้น... นายคิดว่าผมยังขาดแคลนอยู่อีกหรือ?" คินสะบัดมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เผยให้เห็นตัวเลขยอดเงินในบัญชีส่วนกลางของศูนย์ฮันเตอร์ ยอดเงินมหาศาลที่มีศูนย์ต่อท้ายนับสิบตัว ทำให้อาร์คถึงกับลมหายใจสะดุด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สิ่งที่เขาคิดว่ายิ่งใหญ่และมั่งคั่ง กลับเป็นเพียงเศษเงินในสายตาของชายผู้ชายคนนี้ รินะที่ยืนมองอยู่เงียบๆ ลอบยิ้มมุมปาก เธอรู้ดีว่าเกมนี้ได้จบลงตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว อาร์คเป็นเพียงแมลงตัวเล็กๆ ที่กำลังดิ้นรนอยู่ในกำมือของราชสีห์ "ถ้าอย่างนั้น... นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่ คิน!" อาร์คคำรามออกมาอย่างหมดหนทาง เลือดสีดำทะลักออกจากมุมปากของเขามากขึ้น อาการกำเริบของพิษกำลังทำให้ร่างกายของเขาเริ่มชาทีละส่วน คินโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูของอาร์ค น้ำเสียงนุ่มนวลแต่กลับเยือกเย็นเสียจนกระดูกสันหลังของอาร์คเย็นวาบ "ผมต้องการ 'ค่าธรรมเนียมรักษาระดับพระเจ้า' ครับ..." คินผละตัวออกมายืนตรง แล้วชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว "หนึ่งพันล้านเครดิต... ชำระเป็นเงินสดหรือโอนผ่านระบบบล็อกเชนแบบเต็มจำนวนทันทีก่อนที่เข็มฉีดยาแรกจะแตะผิวหนังของนาย และที่สำคัญ... ต้องกราบลงแทบเท้าของรินะเพื่อขอขมาในสิ่งที่นายเคยทำไว้กับเธอด้วย" "อะ... อะไรนะ! หนึ่งพันล้าน! แถมยังต้องกราบผู้หญิงคนนี้เนี่ยนะ!" อาร์คแผดเสียงด้วยความโกรธและตกใจสุดขีด ศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่น้อยนิดของเขาพยายามต่อต้าน แต่เมื่อเหลือบไปเห็นเนื้อเยื่อที่กำลังเน่าเปื่อยลามขึ้นมาถึงลำคอ ความกลัวตายก็เข้าครอบงำจิตใจทันที "เลือกเอาครับ ระหว่างจ่ายเงินแล้วมีชีวิตอยู่ต่อในฐานะขอทานที่ไร้ซึ่งอำนาจ... หรือจะตายอย่างทรมานในห้องสี่เหลี่ยมนี้ โดยมีชื่อของนายถูกจารึกไว้ว่าเป็นแค่เศษขยะที่ไม่มีใครจดจำ" คินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความลังเล อาร์คตัวสั่นเทา ลมหายใจติดขัด ดวงตากลอกไปมาด้วยความสิ้นหวัง เขาหันไปมองรินะที่ยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตาสมเพช ก่อนจะค่อยๆ ใช้แรงเฮือกสุดท้ายพยุงร่างอันไร้เรี่ยวแรงกลิ้งตกลงจากเตียง คุกเข่าลงกับพื้นห้องเย็นเฉียบ ศีรษะโขกกระแทกพื้นเสียงดัง *ตุบ* "ทะ... ท่านรินะ... ผมขอโทษ... ผมมันโง่เขลาเอง ได้โปรด... เมตตาผมด้วย..." เสียงสะอื้นไห้ปะปนกับเลือดดังระงม อาร์คยอมทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีเพื่อแลกกับลมหายใจ รินะมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความสะใจ ความโล่งใจ และความเคารพที่มีต่อชายหนุ่มข้างกายพุ่งทะยานถึงขีดสุด เธอมองหน้าคินผู้ซึ่งยืนตระหง่านราวกับผู้บัญชาการชะตากรรมของโลกใบนี้ คินมองภาพอดีตหัวหน้าปาร์ตี้ที่เคยหยิ่งผยองกำลังหมอบกราบแทบเท้าด้วยแววตาที่เยาล์ยวน เขายื่นมือไปหยิบเครื่องรูดบัตรเครดิตสีดำสนิท—บัตรระดับแบล็กการ์ดที่ออกโดยสมาคมฮันเตอร์โลก—โยนลงตรงหน้าอาร์ค "รูดซะ... แล้วผมจะรักษาคุณเอง" อาร์คด้วยมือที่สั่นเทาคว้าเครื่องรูดบัตรขึ้นมา รูดบัตรวงเงินมหาศาลผ่านระบบอย่างจำยอม ทันทีที่เสียง *ติ๊ด* ดังขึ้น พร้อมกับไฟสีเขียวสว่างวาบยืนยันการทำธุรกรรมสำเร็จ รอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าภายใต้หน้ากากของคิน ทว่า ในวินาทีที่คินกำลังจะหยิบเข็มฉีดยาบรรจุพลังฮีลเลอร์บริสุทธิ์ขึ้นมานั้นเอง ประตูห้องพักวีไอพีก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงด้วยพลังจิตอันรุนแรง *โครม!* เศษไม้และกระจกกระจายเกลื่อนพื้น ร่างของหญิงสาวในชุดราตรีสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพรายที่ซ่อนความลับอันตรายไว้ภายใต้แววตาคู่คมกริบ กลิ่นอายของพลังเวทระดับมหาอำนาจแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนทุกคนต้องชะงัก "ขอโทษที่ขัดจังหวะการทำธุรกิจนะคะ... คุณหมอเทวะ" เสียงหวานหยาดเยิ้มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน "แต่ดูเหมือนว่า... ข้อเสนอเรื่อง 'ความลับการตายของพ่อคุณ' ที่ฉันถืออยู่ จะมีมูลค่ามากกว่าเงินหนึ่งพันล้านพวกนี้หลายร้อยเท่า... สนใจจะเปลี่ยนเป้าหมายมาคุยกับฉันแทนไหมคะ... คิน?"