ฮีลเลอร์ที่เปลี่ยนไป

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในโพรงจมูก ไม่ใช่กลิ่นแห่งความตาย... แต่มันคือกลิ่นอายของการเกิดใหม่ เสียงหอบหายใจของคินดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดินอันมืดมิดและอับชื้น แผลฉีกขาดเหวอะหวะบริเวณหน้าอกที่เกิดจากคมดาบของอาร์ค หัวหน้าปาร์ตี้ผู้ทรยศ บัดนี้ได้สมานตัวเข้าหากันอย่างน่าอัศจรรย์ ผิวหนังที่เคยถูกย้อมด้วยสีแดงฉานกลับมาเรียบเนียนไร้รอยแผลเป็น ราวกับว่าปาฏิหาริย์กำลังเล่นตลกกับความตาย ดวงตาคมกริบของอดีตฮีลเลอร์ระดับศูนย์ค่อยๆ ลืมขึ้น ความมืดมิดรอบตัวไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการมองเห็นอีกต่อไป ประสาทสัมผัสทุกส่วนในร่างกายถูกปลุกเร้าให้ตื่นตัวถึงขีดสุด ราวกับเซลล์ทุกอณูในร่างได้รับการยกระดับด้วยพลังงานลึกลับที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนัง [ ติ๊ง! ] [ ตรวจพบพลังชีวิตฟื้นฟู 100% ] [ ระบบ 'แพทย์สวรรค์' (Divine Healer System) ทำการผูกพันธะเสร็จสิ้น ] [ ผู้ถือครอง: คิน ] [ คลาสปัจจุบัน: ฮีลเลอร์บรรพกาล (ระดับ SSS) ] [ ค่าสถานะทั้งหมดถูกยกระดับขึ้น 500 เท่า ] หน้าต่างโปร่งแสงสีทองอร่ามลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า ตัวอักษรสีแดงฉานสลักเสลาด้วยความยิ่งใหญ่สะท้อนเข้าสู่ดวงตาของคิน ชายหนุ่มจ้องมองมันด้วยรอยยิ้มเยียบเย็น มุมปากหยักลึกขึ้นเล็กน้อย ปราศจากความหวาดกลัว ปราศจากความอ่อนแอ มีเพียงความเยือกเย็นดั่งห้วงน้ำลึกที่ถูกแช่แข็งมานานนับปี "ห้าปีที่พวกมันเหยียบย่ำ... ห้าปีที่ก้มหัวรับเศษเงินทานจากพวกสวะ... ถึงเวลาชำระบัญชีแล้วสินะครับ" คินพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่น่าเกรงขามจนบรรยากาศรอบกายหนาวเยือก เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กล้ามเนื้อที่เคยผอมแห้งตามประสาฮีลเลอร์สายสนับสนุน บัดนี้กลับสมส่วนและเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังมหาศาล เขาแบกรับความแค้นไว้เต็มอก แต่ในขณะเดียวกัน สมองกลับทำงานอย่างเฉียบคมและคำนวณทุกย่างก้าวอย่างแม่นยำ เมื่อครู่... อาร์คและพรรคพวกทิ้งเขาไว้ที่นี่ ปล่อยให้ตายอย่างสุนัขข้างถนน โดยคิดว่าร่างไร้วิญญาณนี้จะถูกมอนสเตอร์ระดับต่ำฉีกทึ้งจนไม่เหลือซาก พวกมันคงกำลังเฉลิมฉลองชัยชนะและแบ่งสมบัติที่เขาควรจะได้ร่วมกันอยู่ในหอคอยชั้นบน ช่างเป็นความโง่เขลาที่น่าสมเพชเสียจริง คินยกมือขึ้นช้าๆ ฝ่ามือข้างเดิมที่เคยทำได้เพียงแค่ฟื้นฟูแผลถลอกปอกเปิก บัดนี้มีออร่าสีทองบริสุทธิ์แผ่ซ่านออกมา เมื่อเขาลองส่งพลังไปที่กำแพงหินแกรนิตหนาทึบเบื้องหน้า ปรากฏว่าหินผาแข็งแกร่งกลับแหลกสลายกลายเป็นผุยผงในพริบตาโดยไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อย นี่น่ะหรือพลังของคลาสเทพที่โลกต้องกราบ? นี่น่ะหรือความรู้สึกของการเป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริง? ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังแว่วมาจากทางบันไดหินด้านบน "ฮ่าๆๆๆ! แกคิดว่าไอ้สวะคินมันจะไปรอดเหรอวะอาร์ค? โดนดาบอาบพิษขนาดนั้น ต่อให้เป็นฮีลเลอร์ระดับสูงก็ไม่รอดหรอก" เสียงของลูกน้องในปาร์ตี้ดังขึ้น พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ "มันก็แค่เครื่องมือชิ้นหนึ่งหมดประโยชน์ สมควรแก่เวลาที่ต้องถูกกำจัด เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องแบ่งเงินรางวัลส่วนของมันไงล่ะ" เสียงของอาร์คตอบกลับด้วยความเย่อหยิ่งและลำพองใจ คินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งทวีความน่ากลัว เขาไม่ได้หลบซ่อนตัว แต่เลือกที่จะยืนรออยู่ตรงกลางห้องใต้ดิน ร่างกายทาบทับด้วยเงาสลัว พร้อมต้อนรับแขกผู้มาเยือนที่กำลังเดินมาสู่หายนะของ1ชีวิตพวกมันเอง แอด... เสียงประตูเหล็กเก่าแก่ถูกผลักออก อาร์คก้าวเท้าเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเหยียดหยาม แต่รอยยิ้มนั้นกลับต้องแข็งค้างในทันที เมื่อดวงตาสบเข้ากับร่างของคนที่เขากลบฝังไว้ในความตายกำลังยืนจ้องมองเขาด้วยสายตาของพญาอินทรีที่กำลังมองเหยื่อ "แก... แกยังไม่ตายเรอะ! เป็นไปได้ยังไง!" อาร์คหน้าถอดสี ถอยหลังกรูดด้วยความตื่นตระหนก ดาบในมือสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ คินก้าวเท้าเดินเข้าไปหาช้าๆ ทีละก้าว... ทีละก้าว... แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายออกไปจนอาร์คและพรรคพวกแทบทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น "ตายเหรอครับ? ผมยังต้องอยู่ดูวันที่พวกคุณคลานสุนัขร้องขอชีวิต... ผมจะตายได้ยังไงล่ะครับ" ขณะที่คินกำลังจะยื่นมือออกไปสั่งสอนบทเรียนราคาแพงให้ไอ้พวกสวะลิ้นห้อย ทันใดนั้น เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ความเร็วสูงก็ดังสนั่นหวั่นไหวจากด้านนอก หน้าต่างห้องใต้ดินถูกแรงลมกระโชกจนแตกละเอียด ละอองฝุ่นตลบอบอวล แสงไฟสปอตไลท์สีขาวนวลสาดส่องเข้ามากลางห้อง และร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูทสั่งตัดพิเศษชั้นดี พร้อมบอดี้การ์ดสวมสูทดำนับสิบชีวิตก็ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่จอดนิ่งสนิทอยู่ลานกว้างหน้าดันเจี้ยน รินะ หัวหน้ากิลด์สาวผู้ทรงอิทธิพล กวาดสายตาคมกริบมองมาที่คิน ก่อนจะรีบเดินตรงเข้ามาคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าอาร์ค... ไม่ใช่สิ นางไม่ได้สนใจอาร์คเลยแม้แต่น้อย สายตาของรินะจับจ้องอยู่ที่คินด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น ก่อนที่เธอจะกล่าวประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องช็อคค้างจนแทบลืมหายใจ "ท่านคิน... ดิฉันมารับท่านตามคำสั่งซื้อหุ้นใหญ่ของกิลด์ทั้งหมดแล้วค่ะ... เชิญท่านกลับมารับตำแหน่งประธานผู้บริหารสูงสุดได้เลยค่ะ!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามความสะใจในตอนนี้ด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ