ถูกเขี่ยทิ้งแต่ไม่ตาย

กลิ่นคาวเลือดและเศษซากอสูรเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้นหินอับชื้นภายในดันเจี้ยนระดับ S พื้นที่ชั้นลึกสุดที่มนุษย์ปกติไม่ควรเหยียบย่างเข้ามา เสียงคำรามต่ำๆ ของ 'ทาร์ทารัส บีสต์' สัตว์อสูรกลายพันธุ์ร่างยักษ์ยังคงก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาท มันคือมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกชีวิตให้แหลกเป็นจุล แต่สิ่งที่เจ็บปวดกว่ากรงเล็บของอสูร กลับไม่ใช่คมเขี้ยวเหล่านั้น... หากแต่เป็นรอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของชายผู้ยืนอยู่เบื้องหลัง "เสียสละหน่อยนะคิน นายเป็นแค่ฮีลเลอร์เกรดต่ำที่ไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากเป็นโล่เนื้อ ปาร์ตี้ของเราไปต่อได้โดยไม่มีนาย... ขอบใจสำหรับความตายล่วงหน้านะเพื่อนรัก" คำพูดของอาร์ค หัวหน้าปาร์ตี้ 'หัตถ์อัคคี' ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิด พร้อมกับแรงผลักอันไร้เยื่อใยที่ส่งร่างของผมกระเด็นเข้าหากลักษณนามแห่งความตาย อาร์คและสมาชิกคนอื่นถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้เวทมนตร์ปิดตายประตูทางออก ร่างของผมร่วงหล่นลงกระแทกพื้นหินอย่างแรง กระดูกซี่โครงหักร้าว อวัยวะภายในบอบช้ำจนรสชาติของเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่ความรู้สึกที่เด่นชัดที่สุดในอกเวลานี้คือความเยียบเย็นและความแค้น *หักหลังกันงั้นเหรอ... พวกแกคิดจริงๆ สินะ ว่าฉันจะตายอยู่ที่นี่* ผมแย้มยิ้มออกมาทั้งที่เลือดไหลอาบมุมปาก มันไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความสิ้นหวัง แต่เป็นรอยยิ้มของสัตว์ป่าที่รอวันเอาคืน ในห้วงเวลาแห่งความเป็นความตาย สติสัมปชัญญะที่ควรจะดับวูบกลับถูกกระชากให้ตื่นตัวอย่างรุนแรงด้วยเสียงก้องกังวานในหัวสมอง [ตรวจพบสภาวะใกล้ตายและจิตสังหารระดับสูงสุด...] [เงื่อนไขลับสมบูรณ์: ปลุกพลัง 'ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS' สำเร็จ] [เริ่มกระบวนการฟื้นฟูเซลล์ระดับรากฐาน... อัตราการฟื้นตัว 10,000%] พลังงานอุ่นวาบสายหนึ่งไหลทะลักเข้าสู่เส้นเลือดฝอยทั่วร่าง ราวกับเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกจุดขึ้นในความมืดมิด บาดแผลฉกรรจ์สมานเข้าหากันอย่างน่าอัศจรรย์ กระดูกที่หักร้าวเชื่อมต่อกันด้วยความเร็วที่เหนือสามัญสำนึก นัยน์ตาของผมที่เคยหม่นแสงแปรเปลี่ยนเป็นประกายสีทองอร่ามเรืองรอง ท่ามกลางความมืดของดันเจี้ยน ผมค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าด้วยท่าทีสุขุมราวกับไม่ได้เพิ่งเผชิญหน้ากับความตายมาหมาดๆ ในขณะที่ทาร์ทารัส บีสต์ กำลังอ้าปากคำรามเตรียมจะขย้ำเหยื่อชิ้นโอชะ ผมกลับเงยหน้าขึ้นสบตากับมันด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและเย็นชา นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปหยิบมีดสั้นขึ้นมาควงเล่นเบาๆ พลังออร่าสีดำทมิฬแผ่พุ่งออกมาจากร่างจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "แกคิดว่าฉันเป็นแค่โล่เนื้อเหรออาร์ค... น่าเสียดายจالب ที่หมอคนนี้ไม่ได้มีดีแค่รักษาคน" ผมพึมพำกับความว่างเปล่า ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าหาอสูรร้ายด้วยความเร็วที่แม้แต่สายตาของมันยังจับภาพไม่ทัน เพียงพริบตาเดียว คมมีดอาบพลังหมอเทวะก็ตัดผ่านลำคอหนาของทาร์ทารัส บีสต์ขาดสะบั้นในดาบเดียว เลือดพุ่งกระฉูด ทรราชแห่งดันเจี้ยนล้มลงสิ้นใจตายคาที่โดยไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้อง นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นครับ รินะที่คอยเฝ้ามองสถานการณ์ผ่านภาพสะท้อนเวทมนตร์จากภายนอกดันเจี้ยนคงกำลังเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ส่วนอาร์ค... เพื่อนรักผู้ทรยศ คงกำลังยิ้มร่าเริงบนความตายของผมโดยไม่รู้เลยว่า มัจจุราชในคราบหมอเทวะกำลังเดินออกจากดันเจี้ยนเพื่อไปทวงบัญชีเลือดกับพวกมันทีละคน ผมหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา หน้าจอปรากฏข้อความแจ้งเตือนจากบัญชีธนาคารระดับเวิลด์ไวด์ ยอดเงินในบัญชีหลักหมื่นล้านถูกปลดล็อกพร้อมใช้งานทันทีเมื่อระบบ SSS ทำงานสมบูรณ์ ปลายนิ้วเรียวแตะหน้าจอเพื่อส่งข้อความสั้นๆ หาใครบางคน... คนที่จะทำให้เกมการแก้แค้นนี้สนุกยิ่งขึ้นไปอีก *เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ... ความบันเทิงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว* --- ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งความสะใจไปกับผมในตอนนี้นะครับ