การเจรจาที่ต้องคุกเข่า

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดภายในห้องรับรองวีไอพีของโรงแรมระดับเจ็ดดาว กลิ่นอายของความตื่นตระหนกและความสิ้นหวังลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นหอมของชาคาโมมายล์ราคาแพงที่ไม่มีใครแตะต้อง บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิทร่างของ "อาร์ค" หัวหน้าปาร์ตี้อาร์คและผู้ทรงอิทธิพลแห่งกิลด์ตะวันออกกำลังสั่นเทา เหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากจนเส้นผมเปียกชุ่ม ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจในอดีต บัดนี้กลับเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ภาพเหตุการณ์เมื่อไม่กี่นาาทีก่อนยังคงฉายชัดอยู่ในหัว [ระบบตรวจพบเป้าหมายทั้งหมดอยู่ในสถานะ: สิ้นสิทธิ์การรักษาถาวร] [กำลังเริ่มต้นกระบวนการ: พิพากษาขั้นเด็ดขาด...] ข้อความสีแดงฉานจากหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเมื่อครู่ ไม่ใช่แค่คำขู่ แต่มันคือประกาศิตแห่งความตายสำหรับฮันเตอร์ที่ไม่เหลือค่าในสายตาของ "คิน" อีกต่อไป "คุณคิน... ได้โปรด... เมตตาพวกเราด้วยเถอะครับ" เสียงแหบพร่าของอาร์คเอ่ยขึ้นพร้อมกับทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นพรมราคาแพงอย่างไม่เหลือศักดิ์ศรี หัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยเหยียบย่ำคนอื่น บัดนี้กำลังก้มกราบแทบเท้าของชายหนุ่มผู้ที่ตนเคยขับไล่ไสส่งราวกับสุนัขตัวหนึ่ง คินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ตัวตรง แววตาสีดำสนิทคู่นั้นว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึก ไร้ความโกรธเกรี้ยว ไร้ความสะใจ แต่กลับน่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมด มันคือสายตาของแพทย์ผู้กำลังมองดูซากศพที่ไม่มีทางช่วยชีวิตได้อีกต่อไปแล้ว รินะ หัวหน้ากิลด์สาวที่ยืนอยู่เคียงข้างเงียบๆ มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เธอยังจำวันที่คินถูกหักหลังและเกือบเอาชีวิตไม่รอดจากดันเจี้ยนระดับ S ได้ดี วันนั้นเธอก็เป็นหนึ่งในคนที่เพิกเฉย แต่วันนี้... เธอกลับยืนอยู่ในจุดที่ได้เห็นการแก้แค้นอันงดงามและเด็ดขาดที่สุดในประวัติศาสตร์ของวงการฮันเตอร์ "เมตตา?" คินทวนคำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ "คำนี้มันอยู่ในพจนานุกรมของพวกคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ อาร์ค? ตอนที่คุณถีบผมลงไปในฝูงมอนสเตอร์เพื่อซื้อเวลาหนี คุณเคยนึกถึงคำนี้บ้างไหม?" "วันนั้น... มันเป็นความผิดพลาด! ผมถูกสถานการณ์บีบบังคับนะคิน!" อาร์คละล่ำละลักแก้ตัว มือทั้งสองข้างที่สั่นเทายื่นออกไปหมายจะควชายกางเกงของคิน แต่กลับถูกรินะก้าวเข้ามาขวางเอาไว้ด้วยสายตาเย็นชา "อย่าเอาความไร้ความสามารถของแกมาอ้างว่าเป็นสถานการณ์เลยดีกว่าครับ" รินะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น สมกับตำแหน่งหัวหน้ากิลด์ผู้กุมอำนาจ "ตอนที่พวกแกเหยียบย่ำคนอื่นเพื่อปีนป่ายขึ้นไปสู่จุดสูงสุด แกควรจะคิดถึงวันนี้ให้มากกว่านี้นะ" อาร์คหน้าซีดเผือกยิ่งกว่าเดิม ร่างกายสั่นสะท้านราวกับคนเป็นไข้ป่า เขาหันกลับมามองรินะด้วยแววตาเวทมนตร์ร้องขอชีวิต "คุณรินะ... ช่วยพูดอะไรกับคุณคินให้หน่อยเถอะครับ กิลด์ของเรา... มนุษยชาติยังต้องการพลังของผม..." "พลัง?" คินลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างกายสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษส่งกลิ่นอายกดดันมหาศาลจนอาร์คแทบหายใจไม่ออก ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาคมกริบมองทะลุผ่านความหวาดกลัวของอีกฝ่าย "พลังที่พึ่งพาไม่ได้แม้แต่จะป้องกันตัวเองจากคำสาปแห่งความตายเนี่ยนะที่คุณเรียกว่าพลัง?" "คุณ... คุณหมายความว่ายังไง..." อาร์คเสียงสั่น "อาการของพวกคุณทุกคนในปาร์ตี้ ไม่ได้เกิดจากพิษของมอนสเตอร์ธรรมดาหรอกครับ..." คินยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของอาร์คมืดบอดสนิท "แต่มันคือ [สาส์นจากระบบ] ที่ผมเป็นคนมอบให้เป็นของขวัญอำลา... ฮีลเลอร์ระดับศูนย์ที่พวกคุณดูถูกไงล่ะครับ" ความจริงที่ถูกเปิดเผยทำให้หัวหน้าปาร์ตี้อาร์คถึงกับตาค้าง สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น... คือฝีมือของชายหนุ่มตรงหน้าตั้งแต่ต้น ชายผู้กุมกุญแจแห่งความเป็นความตายของฮันเตอร์ทั่วทั้งโลก! "แก... แกมันปีศาจ..." อาร์คคำรามออกมาด้วยความสิ้นหวังเมื่อรู้ว่าหนทางรอดไม่มีเหลืออีกต่อไป "ปีศาจเหรอครับ?" คินจัดปกเสื้อสูทของตนเองให้เรียบร้อยด้วยท่าทางสบายๆ "ผมก็แค่หมอคนหนึ่ง... ที่คิดค่ารักษาแพงเกินกว่าที่พวกคุณจะมีปัญญาจ่ายก็เท่านั้นเอง" ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษในกระเป๋าเสื้อของคินก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ *ติ๊ง!* คินหยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาดูช้าๆ หน้าจอแสดงข้อความจากระบบการเงินระดับโลกที่เชื่อมต่อกับบัญชีลับของเขาโดยตรง ยอดเงินมหาศาลที่ถูกโอนเข้ามาจากตระกูลผู้มีอิทธิพลอีกแห่งเพื่อแลกกับการผูกขาดสิทธิ์การรักษาแต่เพียงผู้เดียว รินะเหลือบมองหน้าจอเล็กน้อยก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มขึ้นจากลานจอดดาดฟ้าของโรงแรม แรงลมมหาศาลพัดผ่านกระจกบานใหญ่จนเกิดเสียงสั่นสะเทือน ร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาพร้อมบอดี้การ์ดนับสิบคนก้าวเข้ามาในห้องรับรองผ่านทางประตูลับด้านหลังอย่างไม่มีใครคาดคิด "ขออภัยที่มารบกวนครับ... ท่านหมอเทวะ" ชายแปลกหน้าผู้มาใหม่ก้มศีรษะทำความเคารพอย่างนอบน้อมที่สุด ก่อนจะยื่นแท็บเล็ตสีทองคำเปลวให้คิน "เอกสารโอนกรรมสิทธิ์กิลด์ทั้งหมดตามที่ท่านต้องการ... จัดการเรียบร้อยแล้วครับ" คินรับแท็บเล็ตมาถือไว้ ปรายตามองเอกสารดิจิทัลแวบหนึ่งก่อนจะเหลือบมองอาร์คที่กำลังนอนหมดแรงอยู่กับพื้น และปิดท้ายด้วยการมองหน้าชายแปลกหน้าผู้มาใหม่ด้วยรอยยิ้มลึกลับ "ดีมาก..." คินเอ่ยเบาๆ "งั้นเราไปจัดการธุระที่เหลือกันต่อเถอะครับ" โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่สนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" มาโดยตลอดนะครับ!