ผลกำไรที่คาดไม่ถึง

"เชิญครับ... ทางเราได้เตรียมเอกสารสิทธิ์ครอบครองอาคารพาณิชย์ย่านใจกลางเขตศูนย์กลางดันเจี้ยนไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านคินแค่เซ็นชื่อตรงนี้ ทุกอย่างก็จะโอนเข้าสู่พอร์ตโฟลิโอส่วนตัวของท่านทันทีครับ" เสียงของประธานธนาคารกลางแห่งสมาคมฮันเตอร์สั่นเครือเล็กน้อย ขณะที่เหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามไรผม แม้เขาจะเป็นผู้กุมอำนาจทางการเงินอันดับต้นๆ ของประเทศ แต่เมื่อต้องมานั่งอยู่เบื้องชายหนุ่มผู้กุมสิทธิ์ขาดในการฟื้นฟูเซลล์ระดับพระกาฬและถือครองทุนสำรองมหาศาลจากระบบลึกลับ เขากลับรู้สึกราวกับตัวเองเป็นเพียงเด็กน้อยที่กำลังยืนอยู่ปากเหว คินในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ปรายตามองเอกสารแผ่นนั้นด้วยแววตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความตื่นเต้นยินดีใดๆ ใบหน้าคมคายนั้นเยือกเย็นดั่งประติมากรรมน้ำแข็ง สำหรับเขา เงินหลายพันล้านและอสังหาริมทรัพย์ระดับพรีเมียมเหล่านี้เป็นเพียงเศษเงินที่ไหลเข้าบัญชีมาอย่างต่อเนื่องจากค่าบริการรักษาพยาบาลที่เขาตั้งราคาไว้สูงลิ่วชนิดที่ต่อให้เป็นกิลด์ระดับ S ก็ยังต้องกลืนน้ำลาย เขายกถ้วยชาเซรามิกขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความเงียบโรยตัวปกคลุมห้องรับรองพิเศษจนน่าอึดอัด รินะ ซึ่งนั่งอยู่เคียงข้างในฐานะที่ปรึกษาและผู้จัดการส่วนตัว ส่งยิ้มบางๆ ให้กับท่าทีอันทรงอำนาจนั้น แววตาของเธอยามที่มองคินเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงและประกายความหลงใหลที่ยากจะซ่อนเร้น ใครเลจะเชื่อว่าผู้ชายคนนี้คือฮีลเลอร์ไร้ค่าที่เคยถูกปาร์ตี้ของอาร์คถีบหัวส่งให้ออกไปตายกลางดันเจี้ยนเมื่อไม่กี่เดือนก่อน "ดูเหมือนว่า... ทางกิลด์อาร์คจะพยายามติดต่อขอเข้าพบผมเป็นครั้งที่สี่แล้วสินะครับ" คินวางถ้วยแบล็กทีลงกระทบจานรองเบาๆ เกิดเป็นเสียงกังวานน่าขนลุก รินะรีบเปิดแท็บเล็ตในมือทันที รายงานด้วยน้ำเสียงคล่องแคล่ว "ค่ะ... เอ้ย ครับ! ดิฉันต้องขออภัยด้วยครับคุณคิน ทางหัวหน้าปาร์ตี้อาร์คส่งตัวแทนมาขอร้องเราแทบทุกวัน พวกเขากำลังประสบปัญหาหนักหน่วง สมาชิกในกิลด์บาดเจ็บเรื้อรังจากการลงดันเจี้ยนระดับสูง และไม่มีฮีลเลอร์คนไหนในสมาคมที่สามารถรักษาอาการคำสาปมรณะนั่นได้ นอกจาก... ตัวท่านครับ" มุมปากของคินยกย่องขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังมองเหยื่อดิ้นรนอยู่ในกำมือ "ปล่อยให้พวกมันรอต่อไปครับ ให้เวลาพวกมันได้ลิ้มรสความสิ้นหวังของการสูญเสียอำนาจ เงินทอง และชื่อเสียงทีละน้อย คนพวกนั้นเคยเหยียบย่ำชีวิตคนอื่นมานับครั้งไม่ถ้วน การให้ความเมตตาก่อนเวลาอันควร คงเป็นเรื่องเสียมารยาทแย่" จังหวะนั้นเอง ประธานธนาคารรีบก้มโค้งตัวลงต่ำเพื่อแสดงความเคารพสูงสุด ก่อนจะเอ่ยเสริมด้วยความนอบน้อม "เรียนท่านคิน... ข้อมูลวงในรายงานมาว่า ทางสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติกำลังพิจารณายกระดับสถานะของท่านให้เป็น 'บุคคลทรงอิทธิพลระดับพิเศษ' ซึ่งจะทำให้ท่านได้รับสิทธิพิเศษในการยกเว้นภาษีและการเข้าถึงทรัพยากรระดับประเทศครับ ตอนนี้ไม่มีกิลด์ไหนในโลกที่ไม่เกรงใจชื่อของ 'หมอเทวะ' อีกแล้วครับ" คินไม่ตอบรับคำเยินยอนั้น เขาสרเซ็นชื่อลงบนเอกสารด้วยปากกาหมึกซึมราคาแพง น้ำหนักมือที่กดลงไปบนกระดาษมั่นคงและเด็ดขาด ราวกับกำลังประกาศิตชะตากรรมของโลกใบนี้ด้วยปลายปากกา ครืด... เสียงเลื่อนเก้าอี้ดังขึ้นเบาๆ คินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายที่เปี่ยมด้วยมัดกล้ามเนื้อภายใต้ร่มผ้าส่งกลิ่นอายกดดันอันทรงพลังออกมาจนคนในห้องแทบหยุดหายใจ รินะรีบก้าวเข้ามาถือเสื้อโค้ทตัวนอกให้เขาด้วยความนุ่มนวล "ไปกันเถอะครับ เรามีธุระต้องไปจัดการต่อที่อื่น" คินเอ่ยสั้นๆ พวกเขาก้าวออกจากห้องรับรองพิเศษของธนาคาร ท่ามกลางการต้อนรับอย่างสมเกียรติจากพนักงานนับสิบคนที่ยืนเรียงแถวโค้งคำนับจนแทบชิดพื้น สายตาของผู้คนรอบข้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความศรัทธาอันเปี่ยมล้น ไม่มีใครกล้าสบตาเขาตรงๆ แม้แต่คนเดียว ทว่า ในขณะที่คินกำลังก้าวเท้าขึ้นสู่รถยนต์ลักชูรีกันกระสุนที่จอดรออยู่หน้าธนาคาร เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็สั่นขึ้นพร้อมกัน *ติ๊ง!* ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีตามปกติ แต่เป็นข้อความเข้ารหัสลับจากระบบผู้กล้าที่หลับไหลมานาน [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการปลุกพลังงานดันเจี้ยนระดับภัยพิบัติ (SS-Rank) บริเวณใจกลางเขตการปกครองของกิลด์อาร์ค และเป้าหมายกำลังมุ่งหน้ามาทางที่คุณอยู่] คินหยุดชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวขึ้นรถ ดวงตาคมกริบหันไปมองท้องฟ้าเบื้องบนที่จู่ๆ ก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับหยดเลือด แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านลงมาจากเบื้องบนจนผู้คนรอบข้างเริ่มแตกตื่นและกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว และก่อนที่รินะจะได้เอמהถามอะไร เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่ก็กระหึ่มก้องฟ้า พร้อมกับร่างของใครบางคนที่ถูกโยนลงมาจากความสูงสิบเมตรตกลงกระแทกพื้นเบื้องหน้าคินอย่างแรง เสียงกระดูกหักดังกรอบท่ามกลางความเงียบงัน... นั่นคือร่างของหัวหน้าปาร์ตี้อาร์คที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะและเลือดสดๆ "คุณ... คุณคิน ช่วย... ช่วยผมด้วย..." เสียงแหบพร่าเอ่ยร้องขอชีวิต พร้อมกับมือที่ยื่นมาควชายกางเกงของเขาไว้แน่น คินก้มมองศัตรูเก่าที่เคยหยิ่งผยอง บัดนี้กลับนอนหมอบคลานแทบเท้า รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหมอเทวะแรงก์ SSS ขณะที่ประตูเฮลิคอปเตอร์ด้านบนเปิดออก พร้อมกับเงาร่างลึกลับอีกคนก้าวลงมาพร้อมรอยยิ้มอันตราย ติดตามตอนต่อไปในวันพรุ่งนี้... แล้วคุณจะรู้ว่าความตายยังใจดีกว่าการเจอหมอเทวะครับ!