ดันเจี้ยนที่ไม่มีใครรอด

"ยินดีด้วยนะ... คิน หรือควรจะเรียกว่า 'หมอเทวะ' ดีล่ะ? ท่านแกรนด์ดยุกแห่งสภาสูงทรงส่งเทียบเชิญให้ท่านไปเยี่ยมเยียน... ณ บัดนี้" เสียงหัวeเราะเยือกเย็นของ อาร์ค หัวหน้าปาร์ตี้ผู้เคยเหยียบย่ำเขาจมดิน ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ทว่าในวินาทีต่อมา ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะของ ‘ดันเจี้ยนเขตสูญญากาศ’ ก็กระแทกปิดลงอย่างรุนแรง เสียงกลไกเวทมนตร์ล็อกหนาแน่นดัง *คลิก! กริ๊ก!* สะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงมืดทึบไร้ทางออก นี่คือกับดัก ไม่มีเทียบเชิญจากแกรนด์ดยุกที่ไหนทั้งสิ้น มีเพียงคำสั่งตายจากสภาสูงที่ต้องการกวาดล้างพยานปากสำคัญอย่างเขาให้พ้นทาง สถานที่แห่งนี้ถูกขนานนามในหมู่นักล่าว่า 'หลุมศพนิรนาม' ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่ไม่เคยมีมนุษย์คนใดรอดชีวิตกลับออกมาแม้แต่คนเดียว แรงกดดันมหาศาลจากบรรยากาศรอบตัวบีบอัดจนปอดแทบแตก อากาศเบาบางลงทุกวินาที กลิ่นอายของความตายคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นสนิมเหล็กเก่าคร่ำคร่า คินยืนนิ่งสงบอยู่ใจกลางความมืด แสงสลัวจากคบเพลิงเวทมนตร์กะพริบไหวสะท้อนใบหน้าคมคายที่ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ดวงตาคู่นคมองผ่านความมืดไปยังเงาสลัวเบื้องหน้า รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอย่างบางเบา ช่างน่าขันเสียจริง... พวกมันคิดว่าการโยนฮีลเลอร์ระดับศูนย์อย่างเขาเข้ามาในนี้ จะทำให้เขากลายเป็นอาหารของอสูรกายกระหายเลือดงั้นหรือ? พวกมันคงลืมไปแล้วว่า คนที่พวกมันกำลังขับไล่ไสส่งให้มาตาย คือผู้ที่กุมความลับทั้งหมดของระบบฮิลเลอร์อันไร้ขีดจำกัด "คิดว่าขังฉันไว้ในนี้แล้วจะจบสินะครับ..." คินพึมพำกับความว่างเปล่า น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบที่แผ่พุ่งออกมาจนอากาศรอบตัวแทบกลายเป็นน้ำแข็ง *โฮกกกกกกกก—!* เสียงคำรามสะเทือนเลื่อนลั่นดังสนั่นหวั่นไหวมาจากส่วนลึกของดันเจี้ยน พื้นหินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน เงาสมหึมาของอสูรกายแห่งความมืดเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วสูง ดวงตาสสีแดงฉานคู่ใหญ่คู่เลเซอร์พุ่งทะลุกำหนดความมืดตรงมายังเขา กรงเล็บมหึมาที่เคลือบด้วยพิษกรดเข้มข้นเงาวับพร้อมที่จะฉีกร่างของเขาเป็นชิ้นๆ ในพริบตาเดียว อาร์คและพรรคพวกคงกำลังยืนมองภาพนี้ผ่านกระจกเวทมนตร์จากห้องควบคุมด้านบนด้วยความสะใจ พวกมันคงรอดูวินาทีที่เขาถูกฉีกกระชากอย่างทรมาน แต่น่าเสียดาย... บทละครนี้ไม่ได้ดำเนินไปตามที่พวกมันวางแผนไว้ คินไม่ได้ขยับเขยื้อnหนีแม้แต่ก้าวเดียว มือเรียวยาวควักสมาร์ทโฟนระบบพิเศษที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายจักรวาลออกมา หน้าจอสีทองอร่ามส่องแสงสว่างวาบตัดกับความมืดมิด นิ้วเรียวกดหน้าจออย่างรวดเร็วและเด็ดขาดไร้ความลังเล [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบการใช้งานสิทธิ์พิเศษ 'บัตรดำไร้ขีดจำกัด' (Unlimited Black Card)] [จำนวนเงินในบัญชี: 999,999,999,999 Gold] [กรุณากรอกรายการที่ต้องการซื้อเพื่อสนับสนุนการต่อสู้] คินเหลือบมองอสูรกายยักษ์ที่พุ่งเข้ามาประชิดตัวในระยะไม่ถึงสิเมตร กรงเล็บแหลมคมเงื้อมขึ้นสูงเตรียมตะปบลงมาหมายปลิดชีพ "ซื้อสิทธิ์เรียกใช้งาน: 'เทพศาสตราแห่งการชำระล้าง' ระดับสูงสุด และเปิดใช้งาน 'เขตแดนอมตะ' ถาวรเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง" คินเอ่ยสั่งเสียงเรียบด้วยความมั่นใจ *ติ๊ง!* เสียงอนุมัติจากระบบดังขึ้นอย่างกังวาน หน้าจอสีทองขึ้นสถานะ **[ชำระเงินสำเร็จ]** ทันที ในเสี้ยววินาทีก่อนที่กรงเล็บมรณะจะสัมผัสโดนผิวหนัง ร่างของคินก็เปล่งแสงสีทองเจิดจ้าบาดตา แสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์แผ่ขยายออกไปดั่งคลื่นกระแทกทำลายล้าง ปัดเป่าความมืดมิดทั้งหมดในดันเจี้ยนให้มลายหายไปในพริบตา อสูรกายยักษ์ที่เคยน่าเกรงขามกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดเมื่อสัมผัสกับแสงนั้น ร่างมหึมาของมันสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองและหายวับไปกับตา ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ ความเงียบสงบกลับคืนสู่ดันเจี้ยนอีกครั้ง ทว่าคินรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเอาคืน ในขณะเดียวกัน ณ ห้องควบคุมลับชั้นบนสุดของสภาสูง อาร์คและเหล่าขุนนางกำลังจ้องมองหน้าจอภาพเวทมนตร์ด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม รอยยิ้มของพวกมันค้างเติ่ง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลอกจากเบ้า เมื่อภาพบนจอไม่ได้แสดงร่างที่ไร้วิญญาณของคินอย่างที่คาดคิด แต่กลับเป็นภาพของชายหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งท่ามกลางแสงสีทองอร่ามอย่างไร้รอยขีดข่วน "เป็น... เป็นไปได้ยังไง! นั่นมันดันเจี้ยนเขตสูญญากาศนะ! อสูรกายระดับ SSSตนนั้นฆ่าฮันเตอร์แรงก์ S มาแล้วนับไม่ถ้วน ทำไมมันถึง..." อาร์คผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มหน้าผาก ก่อนที่อาร์คจะได้ตั้งสติ ประตูห้องควบคุมเบื้องหลังก็ถูกระเบิดออกเป็นจุลด้วยแรงระเบิดมหาศาล แรงดันอากาศอันรุนแรงซัดร่างของเหล่าขุนนางและทหารยามลอยกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง ร่างสูงโปรสง่าของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเท้าเดินเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ รองเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นหินส่งเสียงก้องกังหัน ทุกย่างก้าวที่เขากล้าatเต็มไปด้วยอำนาจกดดันที่ทำให้ทุกคนในห้องแทบไม่กล้าหายใจ คินเงยหน้าขึ้นสบตากับอาร์คที่กำลังล้มลุกคลานอยู่บนพื้น ดวงตาคู่คมกริบเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก มุมปากหยักยิ้มเย้ยหยันขณะที่เอ่ยประโยคที่ทำให้อาร์คหัวใจหยุดเต้น "ตกใจอะไรกันครับท่านอาร์ค... แขกผู้มีเกียรติมาเยือนทั้งที ไม่คิดจะต้อนรับผมหน่อยหรือครับ?" อาร์คตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เขาทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ร่างกายสั่นระริกราวกับลูกนกตกน้ำ เมื่อตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า เหยื่อที่พวกมันจงใจส่งไปตาย... แท้จริงแล้วคือผู้กำหนดชะตากรรมของพวกมันทั้งหมดตั้งแต่แรก ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจครั้งนี้ด้วยกันนะครับ