ยกระดับสถานะ

หน้าจอสีทองอร่ามที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าของคินไม่ได้สะท้อนความตื่นเต้นใดๆ ในแววตาคู่คมนั้นเลย มีเพียงความว่างเปล่าและความเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ท่ามกลางซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ S ที่เพิ่งถูกกวาดล้างจนราบคาบด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เสียงแจ้งเตือนของระบบสากลยังคงดังระรัวอย่างต่อเนื่อง แต่มันกลับฟังดูน่ารำคาญมากกว่าน่าชื่นชมสำหรับชายหนุ่มผู้ผ่านจุดต่ำสุดของชีวิตมาแล้ว [ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ ฮีลเลอร์คลาสต่ำสุด 'คิน' ทำลายข้อจำกัดทางพันธุกรรมและระบบเรียบร้อย] [เงื่อนไขลับสมบูรณ์แบบ: บูชาชีวิตด้วยความตาย และฟื้นคืนด้วยเจตจำนงแห่งทราช] [ระบบกำลังทำการอัปเกรด... เปลี่ยนผ่านสู่คลาสสูงสุด: 'แพทย์เทวะแห่งปฐพี (Divine Healer - SSS Rank)'] "หึ..." เสียงหัวเราะในลำคอของคินดังขึ้นเบาๆ ช่างน่าขันสิ้นดี ในวันที่เขาถูกอาร์คและพรรคพวกหักหลัง ถีบลงสู่เหวแห่งความตายอย่างไร้ความปรานี พวกมันต่างคิดว่าเขาคือนักบวชปลายแถวที่ไม่มีค่าอะไรนอกจากเป็นกระสอบทรายรับดาเมจ แต่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... พันธุกรรมที่แท้จริงของตระกูลเขาคือนักปรุงยาและผู้ควบคุมความเป็นความตายที่ถูกผนึกไว้ "คิน... คุณ... คุณจริงๆ ด้วยใช่ไหมคะ" เสียงสั่นเครือของรินะดังขึ้นจากด้านหลัง หญิงสาวผู้เคยเป็นถึงหัวหน้ากิลด์ชื่อดัง ยามนี้สภาพของเธอดูไม่ได้เลย ชุดเกราะนักรบเต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยฉีกขาด ใบหน้าที่เคยเชิดมั่นด้วยความหยิ่งทะนงบัดนี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตาและรอยฟกช้ำ เธอกำลังคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ดวงตาคู่นั้นมองมาที่เขาด้วยความหวาดกลัวและสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง คินไม่ได้หันกลับไปมองทันที เขายังคงยืนนิ่งปล่อยให้ละอองแสงสีทองของระบบอาบไล้เรือนร่าง นิ้วเรียวยาวหยิบผ้าเช็ดหน้าสีดำสนิทขึ้นมาเช็ดคราบเลือดบนสันจมูกอย่างใจเย็น ท่าทีที่สุขุมและเย่อหยิ่งโดยธรรมชาติทำให้รินะยิ่งตัวสั่นเทา เธอรู้ดีว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ 'คินคนเก่า' ที่ยอมก้มหัวให้เธอและคนในกิลด์อีกต่อไปแล้ว "คุณรินะครับ" คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว แต่มันกลับทรงพลังจนกดทับบรรยากาศรอบตัวให้หนักอึ้ง "จำได้ไหมครับว่าตอนที่คุณไล่ผมออกจากปาร์ตี้ คุณพูดว่าอย่างไรบ้าง" รินะสะดุ้งสุดตัว น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมามากกว่าเดิม เธอยันกายลุกขึ้นด้วยเข่า คลานเข้ามาใกล้ชายหนุ่มราวกับสุนัขที่กำลังอ้อนวอนขอชีวิต มือที่สั่นเทาเอื้อมไปหมายจะจับชายเสื้อคลุมของเขา แต่คินกลับขยับถอยหลังหลบอย่างรังเกียจ "ฉัน... ฉันขอโทษค่ะคิน! ฉันถูกอาร์คมันหลอกใช้ พวกมันบังคับฉัน..." รินะละล่ำละลักแก้ตัว เสียงสะอื้นทำให้คำพูดแทบฟังไม่รู้เรื่อง "ได้โปรด... ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้กิลด์ของเราด้วยเถอะค่ะ กิลด์กำลังจะล่มสลายแล้ว... และ... และฉันยอมทำทุกอย่าง เพื่อไถ่โทษ!" คินก้มมองหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยเหยียดหยามเขาว่า เป็นแค่เศษสวะถ่วงแข้งถ่วงขา สายตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความสมเพชเวทนา "ทุกอย่างงั้นหรือครับ?" คินทวนคำ รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก "น่าเสียดายจงหนัก... เพราะต่อให้เธอเอาชีวิตเข้าแลก มันก็ไม่มีค่าพอที่จะซื้อ 'การรักษา' แม้แต่หยดเดียวจากผมหรอกครับ" คำพูดนั้นราวกับมีดคมกริบที่กรีดลงกลางใจของรินะ เธอหน้าซีดเผือก ล้มพับลงไปกองกับพื้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด พลังฮีลเลอร์ของคินในตอนนี้ไม่ใช่แค่การรักษาบาดแผลธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือพลังที่สามารถ 'กำหนดความเป็นความตาย' และ 'ชุบชีวิต' ตามบันทึกโบราณของระบบ SSS ที่เพิ่งปลดล็อก ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากปากทางเข้าดันเจี้ยน กลิ่นอายอันคุ้นเคยและน่าสะอิดสะเอียนพุ่งตรงเข้ามา อาร์ค... หัวหน้าปาร์ตี้ผู้ทรยศ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับดาบเวทมนตร์เล่มโตในมือ รอยยิ้มหยิ่งผยองบนใบหน้าของมันยังคงอยู่ แม้ว่าสภาพรอบกายจะเต็มไปด้วยลูกน้องระดับสูงที่บาดเจ็บสาหัส "โอ้... นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็คือเจ้าสวะคินนี่เอง" อาร์คหัวเราะลั่น ดึงดาบออกจากฝักด้วยท่าทางกร่าง "แกยังไม่ตายหรอกรึ? ดีเลย! ข้ากำลังตามหาตัวแกอยู่พอดี ความลับเรื่องระบบฮิลเลอร์แก... คายออกมาซะดีๆ ไม่งั้นข้าจะตัดหัวนังรินะนี่ทิ้งซะเดี๋ยวนี้!" อาร์คใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนแผ่นหลังของรินะที่นอนหมดแรง รินะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่อาร์คกลับไม่สนใจ เขาส่งสายตาดุดันมาที่คินราวกับผู้ล่ากำลังจ้องมองเหยื่อ คินถอนหายใจออกมาเบาๆ ราวกับรำคาญใจเต็มที เขาปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของตนเองอย่างใจเย็น ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย "อาร์ค... คนเราเนี่ย ถ้ามีความโลภจนบังตา ต่อให้ฉลาดแค่ไหน ก็มักจะทำเรื่องโง่ๆ เสมอสินะครับ" คินเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่าย แววตาสีดำสนิทคู่นั้นเปลี่ยนเป็นประกายแสงสีทองเรืองรอง [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบเป้าหมายคุกคาม ระดับ A+] [เปิดใช้งานสกิลเฉพาะ: 'คำพิพากษาแห่งแพทย์เทวะ' - สั่งปลิดชีพเป้าหมายทันทีโดยไม่ต้องสัมผัส] อาร์คชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นความผิดปกติในดวงตาของคิน สัญชาตญาณการเอาตัวรอดเตือนภัยดังลั่นหัว แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว คินยกมือขึ้นช้าๆ แล้วดีดนิ้วดัง *'เป๊าะ'* บรรยากาศรอบตัวหยุดนิ่งไปชั่วเสี้ยววินาที ร่างของอาร์คแข็งค้าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เส้นเลือดทั่วร่างปูดโปนขึ้นมาอย่างน่ากลัว ก่อนที่รอยแยกสีทองจะปรากฏขึ้นบนผิวหนังของมันทีละนิด... ทีละนิด... "แก... แกทำอะไร..." อาร์คเค้นเสียงออกมาได้เพียงเท่านั้น เลือดสีดำทะลักพุ่งออกมาจากปากของมัน คินก้าวเท้าเดินเข้าไปหาอาร์คช้าๆ ราวกับมัจจุราชที่กำลังเดินตรวจแถว เขาก้มตัวลงกระซิบข้างหูของคนที่กำลังจะตายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบถึงกระดูกดำ "ผมบอกแล้วไงครับ... ว่าความตาย มันยังง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างพวกคุณ" [ติ๊ง! เป้าหมาย 'อาร์ค' สูญเสียสัญญาณชีพถาวร ไม่สามารถคืนชีพด้วยไอเทมระดับใดได้ทั้งสิ้น] [สิทธิ์การควบคุมดันเจี้ยนทั้งหมดถูกโอนย้ายไปยัง: 'คิน'] เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายเงียบลง พร้อมๆ กับร่างของอาร์คที่สลายกลายเป็นละอองแสงสีทองปลิวหายไปกับสายลม ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัว รินะเงยหน้าขึ้นมองคินด้วยความหวาดผวาจนแทบสิ้นสติ ทว่า ในจังหวะนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องก็ดังสนั่นมาจากด้านบนเพดานดันเจี้ยนที่พังทลาย แสงไฟสปอตไลท์แรงสูงส่องตรงลงมายังจุดที่คินยืนอยู่ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวหรูหราลวดลายตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลผู้มีอิทธิพลสูงสุดแห่งมหานครร่อนลงจอดอย่างนิ่มนวล ประตูห้องโดยสารเปิดออกเผยให้เห็นร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เธอย่างก้าวลงมาด้วยความมั่นใจ พร้อมกับยื่นการ์ดสีดำสนิทขอบทองคำแท้ที่ไม่มีวงเงินจำกัดมาตรงหน้าคิน "ยินดีต้อนรับกลับสู่จุดสูงสุดค่ะ นายท่าน... ท่านประธานใหญ่แห่งสมาคมแพทย์เทวะ" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นด้วยความเคารพอย่างสูงสุด ________________________________________ *ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "หมอเทวะแรงก์ SSS" ด้วยดีเสมอมานะครับ*