ข่าวดังในหน้าโซเชียล

"ผมคิดว่าเราคงต้องทบทวนนิยามคำว่า 'ความเป็นมืออาชีพ' ของคุณใหม่เสียแล้วครับ คุณน้ำนิ่ง" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ลอดผ่านไรฟันของทศกัณฐ์ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดินในห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศรอบตัวชายหนุ่มในเวลานี้ไม่ได้ต่างอะไรจากพายุฤดูร้อนที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ทว่าอัดแน่นไปด้วยกระแสลมหมุนวนรุนแรงที่พร้อมจะพัดทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากลอง สายตาคมกริบดั่งใบมีดกวาดมองร่างโปร่งที่ยืนอยู่ปลายโต๊ะประชุม โดยมีหน้าจอโปรเจคเตอร์ด้านหลังกำลังฉายภาพหน้าหนึ่งจากโซเชียลมีเดียแพลตฟอร์มดัง ซึ่งมียอดแชร์และคอมเมนต์ทะยานทะลุหลักแสนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ในภาพนั้น... คือภาพของน้ำนิ่งที่กำลังยืนคุยกับพีทอย่างสนิทสนมริมฟุตบาทหน้าตึกสำนักงานใหญ่เมื่อช่วงบ่ายวันก่อน ทว่ามุมกล้องและแสงเงากลับทำให้ภาพดังกล่าวออกมาดูราวกับฉากโรแมนติกในซีรีส์รักวัยรุ่น ไม่มีผิด พีทโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนแทบจะชิดกับแก้มเนียนของอีกฝ่าย ขณะที่น้ำนิ่งเองก็ไม่ได้ถอยหนีแต่อย่างใด รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนใบหน้าของเด็กหนุ่มในภาพ ช่างเป็นภาพบาดตาบาดใจสำหรับใครบางคนจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด น้ำนิ่งกอดอกมองหน้าคนหัวเสียผ่านแว่นตาไร้กรอบ ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายอย่างไม่คิดจะเกรงกลัวอำนาจมืดใดๆ ทั้งสิ้น เขากวาดสายตาสำรวจท่าทีของประธานหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็น ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกขัน "ถ้าคุณทศกัณฐ์จะกรุณาใช้เวลาว่างจากการเช็คเรตติ้งบริษัท มาอ่านแคปชันใต้ภาพนั้นสักนิด คุณก็จะรู้ว่ามันคือมุมกล้องปาินส์เฮงๆ ที่เพจซุบซิบดาราตัดต่อเอาไปเรียกยอดเอ็นเกจเมนต์ครับ" น้ำนิ่งตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใดๆ "ผมไม่ได้ตาบอด และผมก็ไม่ได้สนใจว่าแคปชันมันจะเขียนว่าอะไร!" ทศกัณฐ์กระแทกแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น จนเหล่าผู้บริหารที่นั่งล้อมรอบสะดุ้งเฮือกไปตามๆ กัน ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวตรงดิ่งเข้ามาหาคนตัวเล็กที่ยืนหยัดอย่างมั่นคง รัศมีคุกคามรอบตัวแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องประชุมลดฮวบลงทันที "สิ่งที่ผมสนใจคือ ทำไมคุณถึงปล่อยให้คนอื่นเข้าใกล้คุณในระยะประชิดขนาดนั้น... หืม?" ประโยคคำถามสุดท้ายถูกกดต่ำลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ ทว่ากลับเต็มไปด้วยแรงหึงหวงที่พุ่งพล่านจนฉุดไม่อยู่ ทศกัณฐ์หยุดยืนประชิดตัวน้ำนิ่ง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายเอาแต่ใจโชยเข้าจมูกจนเด็กหนุ่มเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ น้ำนิ่งแหงนหน้าขึ้นสบตาคมดุที่ตอนนี้กำลังลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ เขารู้ดีว่าหากถอยตอนนี้ จะเท่ากับยอมจำนนต่อความเผด็จการของอีกฝ่าย แต่ถ้าจะให้ก้าวร้าวใส่ในห้องประชุมต่อหน้าบอร์ดบริหารนับสิบชีวิต ก็คงไม่ใช่ความคิดที่ดีนักในแง่ของการทำงาน "นี่มันเรื่องส่วนตัวของผมนะครับ คุณทศกัณฐ์ไม่มีสิทธิ์มา..." "ไม่มีสิทธิ์เหรอ?" ทศกัณฐ์สวนกลับทันควัน ดวงตาคมกวาดมองริมฝีปากที่กำลังขยับเถียงฉอดๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปกระซิบชิดใบหูขาวสะอาด จนน้ำนิ่งรู้สึกได้ถึงไออุ่นร้อนผ่าวที่เป่ารดผิวเนื้อ "จำไม่ได้แล้วหรือไงครับว่าสถานะของเราตอนนี้คืออะไร หรือต้องให้ผมประกาศให้พนักงานทั้งตึกนี้ฟังใหม่ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของบัญชีเงินเดือนของคุณ" คำขู่กลายๆ นั้นทำให้น้ำนิ่งกัดริมฝีปากล่างด้วยความเจ็บใจ นัยน์ตาส่อแววพยศยิ่งกว่าเดิม มือเรียวเล็กเอื้อมขึ้นดันแผงอกกว้างของคนเอาแต่ใจให้ออกห่าง ทว่าทศกัณฐ์กลับนิ่งสนิทราวกับภูเขาหิน ยิ่งขัดขืน วงแขนแข็งแกร่งก็ยิ่งรวบเอวบางเข้ามาแนบชิด จนแผ่นอกของทั้งคู่แทบจะแนบติดกัน บรรยากาศในห้องประชุมตอนนี้ระอุยิ่งกว่าเตาหลอม เหล่าผู้บริหารต่างพากันก้มหน้ามองเอกสารในมือราวกับมีตัวอักษรสำคัญซ่อนอยู่ ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจแรง เพราะต่างรู้กิตติศัพท์ความคลั่งรักแบบเงียบๆ แต่เด็ดขาดของท่านประธานหนุ่มดีว่า น่ากลัวเพียงใด "ปล่อยผมนะครับ คนเขามองกันหมดแล้ว" น้ำนิ่งกระซิบลอดไรฟัน พยายามดึงสติกลับมาท่ามกลางความปั่นป่วนที่อีกฝ่ายจงใจสร้างขึ้น "ให้มองไปสิครับ ผมจะได้ประกาศให้รู้ทั่วกันว่าเด็กดื้อแถวนี้มีเจ้าของแล้ว จะได้ไม่มีไอ้หน้าไหนกล้าอาจหาญเข้ามาแตะต้องอีก" ทศกัณฐ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่มีเค้าลางของการล้อเล่นแม้แต่น้อย ความหึงหวงระดับปรมาณูที่สะสมมาตั้งแต่เห็นภาพนั้นบนหน้าฟีดโซเชียล กำลังกัดกินความสุขุมเยือกเย็นที่เขาสE'Sสวมใส่มาทั้งวันจนหมดสิ้น น้ำนิ่งหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ แม้ปากจะเก่งและเถียงเก่งแค่ไหน แต่เวลาที่คนตรงหน้าใช้สายตาหวานเชื่อมปนดุดันแบบนี้จ้องมองมาทีไร หัวใจเจ้ากรรมก็มักจะทรยศด้วยการเต้นรำผิดจังหวะทุกที ก่อนที่สถานการณ์ระหว่างคนทั้งสองจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับร่างของเลขาฯ หน้าห้องที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือถือในมือสั่นเทาเล็กน้อย "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เลขาฯ หนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะละล่ำละลักรายงานออกมาราวกับคนวิ่งหนีตาย "ตอนนี้มีนักข่าวจากสำนักข่าวบันเทิงเจาะลึก มารออยู่ที่ล็อบบี้ชั้นล่างแล้วครับ พวกเขาบอกว่าต้องการขอสัมภาษณ์คุณน้ำนิ่งเรื่องภาพหลุดกับคุณพีท... แถมตอนนี้แฮชแท็กชื่อของคุณน้ำนิ่งกำลังติดเทรนด์อันดับหนึ่งในทวิตเตอร์ไปเรียบร้อยแล้วครับ!" สิ้นคำรายงานนั้น ทศกัณฐ์ก็ผละออกจากตัวน้ำนิ่งช้าๆ ใบ หล่อเหลาที่เคยตึงเครียดด้วยความหึงหวงเมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ดวงตาคมกวาดมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือเลขาฯ แวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองเด็กหนุ่มที่ยืนนิ่งค้างไปเรียบร้อยแล้วด้วยความตกใจ "ดูท่าทาง... เรื่องนี้คงต้องเคลียร์กันยาวหน่อยแล้วล่ะครับ คุณน้ำนิ่ง" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ