คินรับภาระแทนเซร่า

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอความร้อนจากปืนพลาสมาอัดประจุคละคลุ้งไปทั่วห้องควบคุมใต้ดิน การสั่นสะเทือนระดับเจ็ดริกเตอร์ทำให้เศษปูนจากเพดานร่วงหล่นลงมากระทบกับไหล่ของคินจนเกิดเสียงดังแกรก แต่ร่างสูงของอดีตทหารผ่านศึกกลับไม่มีทีท่าว่าจะสะทกสะท้าน สายตาคมกริบของเขายังคงจดจ้องไปยังหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กระพริบเตือนสถานะวิกฤต "วิ่งไปซะ เซร่า" คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนไม่อนุญาตให้มีบทสนทนาโต้แย้ง มือขวาของเขากำด้ามปืนกระบอกเก่าแน่นจนข้อต่อกระดูกขึ้นสีขาว เซร่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ดวงตากลมโตคู่สวยที่มักจะเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและความเย็นชาในอนาคต บัดนี้กลับสั่นระริกด้วยความตระหนก มือเล็กของเธอสั่นเทาขณะพยายามกดรหัสผ่านระบบนิรภัยเพื่อเปิดประตูทางออกฉุกเฉิน "แต่ว่า... นายจะตายนะคิน! หน่วยจู่โจมเงาเหล็กมันไม่ได้มีแค่สิบคน!" เสียงของเธอขาดห้วง ความหวาดกลัวที่เธอพยายามเก็บซกดึงมันไว้ใต้ท่าทีเยือกเย็นมาตลอดพังทลายลงในวินาทีนี้ คินเหลือบมองเด็กสาวหางตา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเย้ยหยัน—ไม่ใช่เย้ยหยันเธอ แต่เป็นโชคชะตาบ้าๆ ที่บีบให้เขาต้องมารับบทเป็นโล่มนุษย์ให้อดีตจักรกลสังหารเลือดเย็นที่ในตอนนี้เป็นเพียงเด็กสาวมัธยมปลายอัจฉริยะ "ผมไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า... คุณก็รู้ว่าผมเป็นพวกเสียดายชีวิตจะตายไป" คินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะดีดตัวพุ่งออกไปจากที่กำบัง สาดกระสุนพลังงานแสงเข้าใส่กลุ่มโดรนรบที่ลอยเข้ามาทางช่องระบายอากาศ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์ *ปัง! ปัง! ตู้ม!* แรงสะท้อนจากการยิงทำให้กล้ามเนื้อหัวไหล่ของคินแปลบปلم แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจความเจ็บปวด ระบบประเมินสถานการณ์ในสมองของเขาคำนวณวิถีกระสุนและอัตราการรอดชีวิตอย่างรวดเร็ว—0.03 เปอร์เซ็นต์ หากสู้แบบซึ่งหน้า แต่ถ้าซื้อเวลาอีกสามนาที โอกาสที่เซร่าจะหลุดพ้นรัศมีสัญญาณรบกวนและเรียกกำลังเสริมได้จะเพิ่มขึ้นเป็นสิบสองเปอร์เซ็นต์ ตัวเลขสิบสองเปอร์เซ็นต์... สำหรับคนอย่างคิน มันมากเกินพอที่จะเดิมพัน "เซร่า! ถ้าไม่อยากให้ความพยายามทั้งหมดสูญเปล่า ก็ไสหัวออกไปซะ!" คินตะโกนลั่น เสียงของเขาข่มขวัญทหารรับจ้างกลุ่มแรกที่พังประตูเข้ามาจนพวกมันต้องชะงัก เด็กสาวสะดุ้งสุดตัว หยดน้ำตาใสไหลอาบแก้มเนียนอย่างไม่รู้ตัว เธอไม่เคยเข้าใจผู้ชายคนนี้เลยสักครั้ง ตั้งแต่วันแรกที่เขาเข้ามาปأسเป้าชีวิตเธอ เข้ามาทำตัวกวนประสาท และตอนนี้... เขากลับเอาชีวิตของตัวเองมาขวางกั้นระหว่างเธอกับความตาย "ฉัน... ฉันเกลียดนาย..." เซร่ากระซิบสั่นเครือ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่อัดแน่นอยู่ในอก ก่อนที่เธอจะตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งหายลับไปในความมืดของอุโมงค์เบื้องล่าง เมื่อเสียงฝีเท้าของเซร่าเงียบหายไป คินก็ผ่อนลมหายใจยาวเหยียด รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงแววตาดุดันและเยือกเย็นของนักฆ่าผู้ผ่านสมรภูมิเดือดมานับไม่ถ้วน "เอาล่ะ... ทีนี้ก็ตาเราสินะ" คินพึมพำกับตัวเองขณะเปลี่ยนแมกกาซีนพลังงานชุดสุดท้าย ดวงตาจับจ้องไปยังเงาดำนับสิบที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยจากระบบก็ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างเฉียบพลัน— *[ระบบตรวจพบความเสี่ยงระดับวิกฤต: ผู้ใช้กำลังเผชิญหน้ากับ "หน่วยล่าสังหารเงาเหล็ก" ระดับ SSS]* *[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ยอมแลกเปลี่ยนพลังชีวิต 50% เพื่อเปิดใช้งานโหมด "ควอนตัม โอเวอร์โหลด" เป็นเวลา 180 วินาทีหรือไม่?]* คินแสยะยิ้มกว้าง ดวงตาข้างหนึ่งฉายแสงสีฟ้าเจิดจ้าขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของอุโมงค์ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ควอนตัมคอร์" มาโดยตลอดครับ