ไหวพริบของอดีตทหารผ่านศึก

กลิ่นสนิมเหล็กและไอเย็นยะเยือกของไนโตรเจนเหลวรั่วไหล ปะปนมากับแรงสั่นสะเทือนของแผ่นพื้นคอนกรีตที่สั่นพ้องในความถี่ต่ำ เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาไม่ได้เร่งรีบแต่มันกลับสร้างแรงกดดันมหาศาลราวกับทั่งเหล็กที่กำลังกดทับลงบนทรวงอกของคิน *ก๊อก… ก๊อก… ก๊อก…* เสียงรองเท้าบูทหุ้มเกราะกระทบพื้นผิวโลหะในห้องกักกันร้าง บ่งบอกถึงตัวตนของ ‘ผู้มาเยือน’ ที่ไม่ได้รับเชิญ—หรืออันที่จริง นี่คือสถานที่ของมันตั้งแต่แรก และพวกเขากำลังบุกรุกอาณาเขตของมัจจุราช คินไม่ขยับเขยื้อน ร่างกายของอดีตทหารผ่านศึกถูกตรึงไว้ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด สายตาคมกริบกวาดมองผ่านความมืดไปยังเงาร่างมหึมาที่สูงตระหง่านเกินสองเมตรครึ่ง ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งกะพริบถี่ๆ ในความมืด ปลดปล่อยรังสีความร้อนและคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทำให้หน้าจออินเทอร์เฟซในเรตินาของคินกระพริบพร่า นั่นไม่ใช่หุ่นยนต์รบลาดตระเวนทั่วไป… แต่มันคือ ‘โกรธา-ซีโร่’ (Goliath-0) ต้นแบบจักรกลสังหารระดับยุทธวิธีที่ถูกลบชื่อออกจากสารบบของกองทัพสหพันธ์เมื่อสิบปีก่อน ในไทม์ไลน์เดิม หุ่นยนต์รุ่นนี้เคยคร่าชีวิตทหารกองพลของคินไปเกือบยกกองร้อยในยุทธการที่แอ่งกระทะเหล็ก และจุดอ่อนเดียวของมัน—จุดที่แม้แต่ทีมวิศวกรผู้สร้างยังไม่เคยล่วงรู้—ถูกบันทึกไว้ด้วยเลือดและคราบน้ำตาในความทรงจำที่คินแบกกลับมาจากอนาคต "ถอยไปข้างหลัง เซร่า" คินเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำลอดไรฟัน มือขวายกขึ้นกันร่างของเด็กสาวนักเรียนทุนที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ด้านหลัง "ทะ… ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้? ระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันบอกว่าชั้นนี้ไม่มีการใช้งาน!" เซร่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย แม้เธอจะเป็นอัจฉริยะด้านการคำนวณโค้ดดิ้ง แต่การเผชิญหน้ากับเครื่องจักรสงครามตรงหน้าด้วยมือเปล่านั้นเกินกว่าขีดจำกัดของมนุษย์จะรับมือไหว "เพราะพวกมันไม่ได้ถูกสร้างให้อยู่ในการควบคุมของสถาบันตั้งแต่แรกยังไงล่ะ" คินแค่นยิ้มเยдя มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นและความมั่น ในเสี้ยววินาทีนั้น โกรธา-ซีโร่คำรามก้อง เสียงมอเตอร์ไฮดรอลิกคำรามต่ำดั่งอสุนีบาต มันเงื้อมือจักรกลขนาดมหึมาที่ห่อหุ้มด้วยเกราะไทเทเนียมอัลลอยด์พุ่งตรงเข้าใส่พวกเขาทั้งสองด้วยความเร็วสูง แรงลมจากการเหวี่ยงแขนของมันกรีดผิวหน้าจนแสบแปลบ *ตูม!* เศษปูนและฝุ่นควันฟุ้งกระจาย คินกระชากร่างของเซร่าหลบออกด้านข้างได้อย่างเฉียดฉิว แรงปะทะทำให้กำแพงด้านหลังยุบลงไปเป็นหลุมลึก พื้นห้องสั่นสะเทือนจนแทบยืนไม่อยู่ “ระบบ… นายจะยืนดูอยู่เฉยๆ หรือไง?” คินส่งกระแสจิตโต้ตอบกับระบบสุ่มย้อนเวลาที่เชื่อมต่อกับจิตสำนึกของเขา [ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์วิกฤต: เผชิญหน้ากับบอสลับ ‘Goliath-0’ โหมดต่อสู้เต็มรูปแบบ] [คำเตือน: โอกาสรอดชีวิตต่ำกว่า 3.4%] [ระบบได้ทำการวิเคราะห์จุดอ่อนตามฐานข้อมูลอดีตของท่าน… ยืนยันเป้าหมาย: ข้อต่อไฮดรอลิกบริเวณใต้รักแร้ซ้าย และตัวแปลงพลังงานความร้อนที่หน้าอกส่วนล่าง] [ภารกิจเฉพาะกิจ: ‘ชัยชนะของอดีตทหาร’ (ระดับ S) — กำจัด Goliath-0 โดยไม่ใช้อาวุธหนัก ระยะเวลาจำกัด 180 วินาที] [รางวัลหากสำเร็จ: ปลดล็อกสิทธิ์อัปเกรดทักษะเนตรควอนตัมขั้นที่ 2 และแต้มสะสม 5,000 แต้ม] เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวพร้อมกับตัวเลขถอยหลังสีแดงฉ่านที่เริ่มนับถอยหลังอย่างไม่ปรานี 180… 179… 178… "หึ แจ่มแมว อย่างน้อยระบบก็ไม่ได้พิการสินะ" คินพึมพำเบาๆ ดวงตาหรี่ลงมองการเคลื่อนไหวของจักรกลยักษ์ที่กำลังหมุนตัวกลับมาตั้งหลัก มันเตรียมปล่อยลำแสงพลาสมาอัด "เซร่า ฟังคำสั่งผมนะ" คินหันไปมองเด็กสาวที่กำลังพยายามตั้งสติ แววตาของเธอฉายความตื่นตระหนกปนความสงสัยระคนกัน "หยิบแท่งไวเบรเนียมที่ตกอยู่ตรงกองซากเครื่องมือทางขวาของคุณ แล้ววิ่งไปที่แผงควบคุมหลักที่มุมห้อง… เชื่อใจผมไหม?" เซร่าชะงักไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตมองสบเข้ากับดวงตาที่นิ่งสงบราวน้ำลึกของคิน ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายอยู่แค่เอื้อม ชายหนุ่มคนนี้กลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความเด็ดเดี่ยวราวกับเขากisกำลังเดินหมากบนกระดานที่เขาเป็นผู้ควบคุมกฎทั้งหมด "ฉ… ฉันต้องทำอะไรที่แผงควบคุม?" เสียงของเธอขาดห้วง แต่ร่างกายกลับขยับไปตามสัญชาตญาณ "ป้อนคำสั่งลัดวงจรระบบระบายความร้อนด้วยรหัส ‘0-0-7-Delta-Omega’ ทันทีที่ผมให้สัญญาณ… เข้าใจไหม?" "แต่นั่นมันรหัสความปลอดภัยระดับสูงสุดของสมาพันธ์… นายรู้ได้ยังไง!" "เพราะผมเคยตายใต้รหัสนี้มาแล้วรอบหนึ่งยังไงล่ะ ไป!" สิ้นเสียงคำสั่ง คินไม่รอให้เซร่าได้ซักถามต่อ ร่างของอดีตทหารผ่านศึกพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าสวนทางกับวิถีกระสุนพลาสมาที่ถูกยิงกราดออกมา เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พื้นห้องถูกแผดเผาจนกลายเป็นหลุมหลอมละลาย แต่คินอาศัยความรวดเร็วและทักษะการเคลื่อนไหวทางยุทธวิธีที่ผ่านการฝึกฝนจากสมรภูมิจริง ม้วนตัวหลบหลีกละอองความร้อนได้อย่างไร้ที่ติ โกรธา-ซีโร่คำรามด้วยความหงุดหงิดที่เหยื่อตัวจ้อยยังคงหลบหนีไปได้ มันยกแขนซ้ายขึ้นเตรียมกวาดทำลายบริเวณวงกว้าง *จังหวะนี้แหละ!* ดวงตาของคินเปล่งประกายสีฟ้าครามด้วยพลังของเนตรควอนตัม เขามองเห็นการไหลเวียนของพลังงานภายในโครงสร้างเหล็กกล้าได้อย่างชัดเจนราวกับมองผ่านกระจกใส จุดอ่อนใต้รักแร้ซ้ายกำลังเปิดออกชั่วเสี้ยววินาทีเพื่อระบายความร้อน คินไม่ลังเล เขาสไลด์ตัวไปกับพื้น หลบหมัดเหล็กที่ทุบลงมาเฉียดเส้นผม แล้วดีดตัวขึ้นสุดแรง เกิดเป็นแรงส่งมหาศาล มือขวาซัดมีดสนามเคลือบนانوไวเบรเนียมพุ่งตรงเข้าไปยังจุดเชื่อมต่อไฮดรอลิกใต้รักแร้ของจักรกลยักษ์อย่างแม่นยำราוניจับวาง! *ฉึก!* เสียงโลหะฉีกขาดดังลั่น พร้อมกับของเหลวหล่อเย็นสีเขียวเรืองแสงที่พุ่งทะลักออกมาดั่งน้ำพุ โกรธา-ซีโร่ชะงักกึก ระบบการทรงตัวของมันเริ่มรวน แขนซ้ายที่เคยทรงพลังตกลงข้างลำตัวอย่างไม่อาจควบคุม "เซร่า! ตอนนี้แหละ!" คินตะโกนสุดเสียงขณะกระโดดถอยหลังหลบสะเก็ดไฟที่ระเบิดออกมา ที่แผงควบคุม เซร่ากัดฟันกรอด นิ้วมือเรียวยาวรัวแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูงสุด โค้ดคำสั่งถูกป้อนเข้าไปตามที่คินบอก แม้ในใจจะกังวลระคนหวาดหวั่น แต่เธอก็เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มแปลกหน้าคนนี้ *Enter!* [ระบบหลักตรวจพบการแฮก: ปิดการทำงานระบบระบายความร้อนฉุกเฉินสำเร็จ] [อุณหภูมิแกนกลางพุ่งสูงเกินขีดจำกัด 500%… เริ่มต้นกระบวนการทำลายตัวเอง] สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานสว่างวาบไปทั่วห้องกักกัน โกรธา-ซีโร่ส่งเสียงกรีดร้องทางคลื่นความถี่สูงที่ทำเอาแก้วหูแทบแตก ร่างยักษ์เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากภายใน พลังงานความร้อนมหาศาลแผดเผาเกราะเหล็กจนกลายเป็นสีแดงฉาน คินสาวเท้าถอยหลังกลับมาคว้าแขนของเซร่าที่ยืนขาอ่อนแรง แล้วออกแรงดึงร่างของเธอให้วิ่งหนีตายไปหลบหลังแนวแท่งคอนกรีตหนาพร้อมกับแรงระเบิดมหาศาลที่กวาดล้างทุกสิ่งในห้องให้ราบเป็นหน้ากลอง *ตูมมมมม!* คลื่นกระแทกซัดสาดฝุ่นควันและเศษเหล็กกระจายไปทั่วบริเวณ ความเงียบงันกลับมาเยือนอีกครั้งท่ามกลางกลิ่นไอความร้อนและควันสีเทาที่ลอยคลุ้ง [ติ๊ง! ภารกิจ ‘ชัยชนะของอดีตทหาร’ สำเร็จ] [ท่านได้รับ แต้มสะสม 5,000 แต้ม และปลดล็อก ‘เนตรควอนตัม ขั้นที่ 2’ สำเร็จ] [สถานะปัจจุบัน: ค่าความสัมพันธ์กับเซร่าเพิ่มขึ้น 15% (ความเชื่อใจระดับพิเศษ)] คินหอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมคาย เขาก้มลงมองมือตัวเองที่ยังคงสั่นเล็กน้อยจากแรงปะทะ ก่อนจะหันไปมองเด็กสาวข้างกายที่กำลังนั่งพิงกำแพงด้วยความตกตะลึง ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองเขาด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง—มันไม่ใช่ความหวาดระแวงหรือความเย็นชาอีกต่อไป แต่มีความประหลาดใจและความเคารพซ่อนอยู่ลึกๆ "นาย… นายเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงรู้จุดอ่อนของเครื่องจักรรุ่นนั้นได้?" เซร่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะที่ดวงตาคู่สวยจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา ราวกับต้องการค้นหาความลับทั้งหมดที่ถูกซ่อนไว้เบื้องหลังรอยยิ้มขี้เล่นนั้น คินเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก ยื่นมือออกไปตรงหน้าเธอเพื่อช่วยพยุงให้ลุกขึ้นยืน พร้อมกับเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง "เอาไว้ผมจะเล่าให้ฟังทีหลังนะครับ… แต่ตอนนี้ เราคงต้องรีบไปก่อนที่ ‘เจ้าของตัวจริง’ ของหุ่นตัวนี้จะรู้ตัวว่าของเล่นของมันพังแล้ว" ทว่า ก่อนที่มือของทั้งสองจะสัมผัสกัน เสียงสัญญาณเตือนภัยรูปแบบใหม่ก็ดังขึ้นกังวานไปทั่วตึก—ไม่ใช่เสียงสัญญาณกันขโมยของสถาบัน แต่เป็นเสียงรหัสลับทหารที่คินคุ้นเคยดีจนกระดูกสันหลังเย็นวาบ หน้าจออินเทอร์เฟซตรงหน้าคินกะพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นโดยไร้การควบคุมจากระบบ: [คำเตือนฉุกเฉินระดับโอเมก้า: ตรวจพบร่องรอยการใช้งาน ‘ระบบสุ่มย้อนเวลา’ ภายนอก… เป้าหมายปริศนาล็อกอินเข้าสู่พิกัดปัจจุบันแล้ว และกำลังยืนอยู่หลังประตูห้องนี้] -------------------------------------------------- *ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานด้วยดีเสมอมาครับ*