บอสลับในสถานฝึก

กลิ่นฉุนของน้ำมันไฮดรอลิกที่รั่วไหลผสมกับกลิ่นโอโซนจากการลัดวงจรของแผงวงจรควอนตัม ลอยอบอวลจนแสบจมูก เสียงโลหะบิดตัวดังเอี๊ยดอาร์ดสะท้อนก้องไปทั่วห้องกักกันใต้ดิน "ถอยไป เซร่า!" คินคำรามลั่น พร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปคว้าเอวบางของเด็กสาวแล้วกระโหลกหลบคมดาบเลเซอร์ความร้อนสูงที่ฟาดเฉียดหัวไหล่ไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร แรงลมจากการเหวี่ยงดาบนั้นเฉือนเอาชายเสื้อผ้าของเขาขาดวิ่น ร่างของทั้งสองกลิ้งหลบไปกระแทกกับผนังห้องกักกันแรงๆ จนฝุ่นผงร่วงกราว เซร่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตาสีไพลินคู่สวยฉายแววตื่นตระหนกชั่วขณะก่อนจะกลับมาแข็งกร้าวตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เธอไม่ได้กล่าวคำขอบคุณ แต่ปลายนิ้วเรียวยาวกลับแตะลงบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมที่ข้อมืออย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์โครงสร้างของหุ่นยนต์รุ่นทดลองที่กำลังคลุ้มคลั่งอยู่เบื้องหน้า "มันไม่ใช่แค่ระบบรวนธรรมดา..." เสียงของเซร่าสั่นเล็กน้อยด้วยความโกรธปนตกใจ "แกนพลังงานของมันถูกแทนที่ด้วยซอร์ฟแวร์แปลกปลอม... ใครบางคนกำลังแฮกมันจากภายนอก!" เบื้องหน้าของพวกเขาคือหุ่นยนต์รบต้นแบบรุ่น 'อารบิเตอร์' (Arbitrator) สูงเกือบสามเมตร เกราะสีดำสนิทเคลือบสารนาโนคาร์บอนสะท้อนแสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉาน ดวงตากล้องสีฟ้าที่เคยนิ่งสงบ บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำพร้อมเสียงหัวเราะสังเคราะห์ที่ถูกบิดเบือนจนน่าขนลุก มันไม่ใช่หุ่นยนต์ที่ทำงานตามโปรแกรมอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือเครื่องจักรสังหารที่กระหายเลือด *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบ 'บุคคลที่สาม' แทรกแซงคลื่นสัญญาณควอนตัม... รหัสตอบรับตรงกับ... 'ตัวคุณเอง' ในไทม์ไลน์ที่สามสิบเจ็ด]* ข้อความเตือนสีแดงฉานยังคงค้างเติ่งอยู่บนเรตินาของคิน หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยจังหวะที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิม *ตัวเขาในไทม์ไลน์ที่สามสิบเจ็ดงั้นหรือ?* หมายความว่าการอาละวาดของบอสลับในสถานฝึกแห่งนี้ ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบ แต่เป็น 'แผนการ' ที่ถูกเซ็ตอัพไว้ล่วงหน้าจากอนาคตที่เขาเคยผ่านมาแล้วอย่างนั้นหรือ "คิน! ระวัง!" เสียงกรีดร้องเตือนของเซร่าดึงสติของคินกลับมา หุ่นยนต์อารบิเตอร์พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง ใบดาบเลเซอร์ในมือขวาฟาดลงมาหมายผ่าร่างของเขาเป็นสองซีก คินไม่หลบ เขาสูดหายใจเข้าลึก ใช้วิชาต่อสู้มือเปล่าของทหารผ่านศึกผสมผสานกับพลังจิตควอนตัมที่เพิ่งตื่น 20% พุ่งเข้าประชิดตัวหุ่นยนต์ยักษ์ มือหนาคว้าจับเข้าที่ข้อต่อแขนกลที่มีความร้อนสูงจนผิวหนังเริ่มพอง "อึก...!" ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นสมอง แต่คินไม่ยอมปล่อยมือ เขาใช้แรงเหวี่ยงมหาศาลจากกลไกข้อต่อของมันเองเป็นตัวส่งแรง ทุ่มร่างยักษ์สามตันให้กระแทกกับพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กอย่างจัง จนพื้นห้องสั่นสะเทือน ฝุ่นควันตลบอบอวล "เธอถือไอแพดควบคุมระบบหลักไว้ใช่ไหมเซร่า?" คินหันไปตะโกนถาม หอบหายใจถี่กระชั้น เหงื่อกาฬไหลโทรมใบหน้าคมคาย "อืม! แต่ระบบความปลอดภัยถูกล็อกด้วยรหัสผ่านสิบสองหลัก ฉันกำลังถอดรหัสอยู่ แต่มันต้องใช้เวลาอีก..." "เธอไม่มีเวลาเหลือแล้ว!" คินขัดขึ้น น้ำเสียงจริงจังจนเซร่าชะงัก "มองมาที่ตาฉัน... เชื่อใจฉันไหม?" เด็กสาวชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาสีไพลินสบเข้ากับดวงตาสีนิลที่ลึกล้ำและมั่นคงอย่างประหลาด ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายอยู่แค่เอื้อม แววตาของเด็กหนุ่มผู้กวนประสาทคนนี้กลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเด็ดเดี่ยวที่ทำให้อุ่นใจได้อย่างน่าประหลาด "ถ้าแกพังเครื่องนี้ ฉันจะหักเงินเดือนนายแน่ คิน!" เซร่าพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างหงุดหงิด แต่ปลายนิ้วกลับส่งข้อมูลการเข้าถึงระบบหลักทั้งหมดเข้าสู่ลิงก์ควอนตัมของคินทันที "ส่งพลังจิตของนายเข้าไปรีเซ็ตแกนกลางซะ!" "รับทราบครับ ท่านแม่ทัพในอนาคต" คินยิ้มมุมปาก ยิ้มแบบที่กวนประสาทที่สุดเท่าที่จะทำได้ในสถานการณ์วิกฤต ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะหายไปแทนที่ด้วยแววตาเฉียบคมดุจใบมีด ร่างของเขากระโจนขึ้นไปยืนบนอกของหุ่นยนต์อารบิเตอร์ที่กำลังจะดีดตัวลุกขึ้นมา หุ่นยนต์ยักษ์พยายามสะบัดเขาออก แต่มือทั้งสองข้างของคินกลับเรืองแสงสีฟ้าครามเข้มข้น พลังงานควอนตัมไหลทะลักผ่านปลายนิ้ว เจาะทะลุเกราะนาโนคาร์บอนเข้าไปยังแกนกลางหน่วยประมวลผลหลักโดยตรง ภาพความทรงจำ ไทม์ไลน์ที่ซ้อนทับ เสียงกระซิบจากอนาคต และรหัสลับที่ถูกซ่อนไว้ ไหลทะลักเข้ามาในหัวของเขาดั่งพายุหมุน คินกัดฟันกรอด ข้อมูลมหาศาลกำลังกัดกินสติสัมปชัญญะของเขา แต่นี่คือเดิมพันที่เขาต้องชนะ เพื่อปกป้องทั้งสถานฝึกแห่งนี้ และ... เด็กสาวผู้ดื้อรั้นที่ยืนถือข้อมูลอยู่เบื้องล่าง "กลับไปนอนในโปรแกรมซะ เจ้าเศษเหล็ก!" คินคำรามลั่น ประสานมือกระแทกพลังงานควอนตัมระลอกสุดท้ายลงใจกลางอกของหุ่นยนต์ *เปรี้ยงงงงงงง!* ประกายไฟสפרัตกระจายไปทั่วห้อง ร่างของหุ่นยนต์อารบิเตอร์กระตุกอย่างรุนแรงสามครั้ง ก่อนที่ดวงตาสีแดงฉานจะดับวูบลง เหลือเพียงความเงียบงันที่เข้าปกคลุมพื้นที่ พร้อมกับเสียงหอบหายใจของทั้งสองคนที่ดังประสานกัน คินทรุดตัวลงคุกเข่าบนซากหุ่นยนต์ ร่างกายอ่อนล้าจากการใช้พลังงานเกินขีดจำกัด เซร่ารีบวิ่งเข้ามาพยุงแขนเขาไว้ทันที สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความตกใจระคนโล่งอก แต่ปากก็ยังไม่วายเอ่ยแซะตามนิสัย "นาย... ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย เกือบตายรู้ตัวไหม..." "เป็นห่วงฉันเหรอครับ?" คินเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ แม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยเขม่าควัน "หลงตัวเอง!" เซร่าหน้าแดงซ่าน รีบปล่อยมือจากแขนเขาแล้วหันหลังหนี แต่ยังไม่ทันที่บรรยากาศจะผ่อนคลาย หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของคินก็สว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีคำสั่งจากเขา *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการเข้าถึง 'คลังข้อมูลต้องห้าม' สำเร็จ]* *[รหัสผ่านถูกปลดล็อกโดยตัวตนปริศนา: ยินดีต้อนรับกลับสู่... จุดเริ่มต้นของจุดจบ]* *[คำเตือน: บุคคลที่สามกำลังยืนอยู่ด้านหลังของคุณในตอนนี้]* คินชะงักกึก ความเย็นเยียบแล่นพล่านตั้งแต่ต้นคอลงไปถึงกระดูกสันหลัง เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งกำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จากความมืดมิดของมุมห้องกักกันที่ควรจะว่างเปล่า ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับคินและเซร่าในทุกๆ บทตอนนะครับ