แผนซ้อนแผนขององค์กร

“หลักฐานชิ้นนี้... มันดูสะอาดเกินไปนะคิน” เสียงเรียบเย็นของเซร่าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องแล็บใต้ดิน แสงไฟนีออนสีขาวนวลกระทบลงบนแผ่นชิปหน่วยความจำที่วางอยู่บนโต๊ะโลหะ เธอมองมันด้วยสายตาที่ไม่ได้เปี่ยมไปด้วยความไว้วางใจอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันคือสายตาของนักล่าที่กำลังแกะรอยเหยื่อตัวฉกาจ คินหยุดมือที่กำลังพิมพ์รหัสผ่านเข้าสู่ฐานข้อมูลกลางขององค์กร เขาไม่ได้หันกลับไปทันที แต่เลือกที่จะปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ของมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ หันเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาว “สะอาดเกินไป? ในโลกที่เต็มไปด้วยร่องรอยดิจิทัล การที่ข้อมูลมัน ‘สะอาด’ นั่นแหละคือสิ่งที่บ่งบอกว่ามันคือของจริงที่ผ่านการคัดกรองมาอย่างดีแล้ว หรือเธอจะให้ฉันยัดเยียดไวรัสขยะลงไป เพื่อให้มันดู ‘สมจริง’ ขึ้นมาหน่อย?” คินตอบกลับด้วยน้ำเสียงขี้เล่นพลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาดูผ่อนคลายเกินกว่าจะเป็นคนที่เพิ่งลักลอบเข้ามาในฐานที่มั่นระดับสูงขององค์กร เซร่าเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ จากเสื้อกาวน์ของเธอ เธอวางมือลงบนขอบโต๊ะ โน้มตัวเข้ามาจนระยะห่างระหว่างใบหน้าเหลือเพียงคืบ “นายรู้อยู่แก่ใจว่าฉันหมายถึงอะไร ข้อมูลชุดนี้มันไม่ใช่แค่สะอาด แต่มัน ‘ถูกปรับแต่ง’ มาเพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของฉันโดยเฉพาะ... เหมือนกับว่าใครบางคนรู้ว่าฉันจะถามหาอะไร ตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะเริ่มสงสัยเสียอีก” คินยิ้มบางๆ เขาไม่ขยับหนี เขารู้ดีว่าหากแสดงท่าทีลนลานแม้เพียงนิด เซร่าผู้นี้—ผู้ที่จะกลายเป็นแม่ทัพจักรกลที่ไร้ความปรานีในอนาคต—จะขยี้เขาด้วยตรรกะและสัญชาตญาณอันเฉียบแหลมของเธอทันที “เธอคิดว่าฉันเป็นใครล่ะ เซร่า? สปายสองหน้า? หรือแค่คนโง่ที่พยายามทำตัวฉลาดเกินไป?” คินถามกลับ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง เซร่าเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลในหัวที่ทำงานเร็วกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทั่วไป “ฉันยังไม่รู้ แต่ความรู้สึกบอกว่า... นายไม่ใช่ ‘คิน’ คนเดิมที่ฉันรู้จักในสถาบัน นายมีร่องรอยของคนที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน ไม่ใช่แค่นักเรียนทุนที่วันๆ เอาแต่นั่งอ่านตำราในหอสมุด” *ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงแจ้งเตือนจากระบบนาโนพัลส์ในข้อมือของคินดังขึ้นเบาๆ เป็นรหัสลับที่เตือนว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยขององค์กรกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่เร็วกว่ากำหนด 3 นาที แผนการของเขาถูกรบกวนด้วยปัจจัยภายนอกที่ไม่คาดคิด “งั้นเราก็คงต้องเลิกเล่นเกมเดากันก่อนดีกว่า” คินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางคว้าชิปข้อมูลบนโต๊ะเก็บเข้ากระเป๋า “องค์กรไม่ได้ส่งใครมาต้อนรับเราในฐานะแขกนะเซร่า พวกเขากำลังส่ง ‘หน่วยกวาดล้าง’ มาปิดปากทุกคนที่รู้ความลับนี้” เซร่าชะงักไปชั่วครู่ แววตาที่สงสัยในตัวเขามลายหายไป เปลี่ยนเป็นความเฉียบคมแบบทหารในทันที เธอไม่ได้ถามว่าเขาไปเอาข้อมูลนี้มาจากไหน แต่นั่นคือการยอมรับโดยปริยายว่าเขาพูดความจริง “ทางออกสำรอง?” “ระเบียงทิศเหนือ ห้องควบคุมระบบทำความเย็น” คินตอบสั้นๆ “ถ้าเธอเชื่อใจฉัน ให้รีบไปที่นั่น แต่ถ้าเธออยากเก็บฉันไว้สอบสวนต่อ... เราอาจจะต้องกลายเป็นศพคู่กันในห้องนี้” เซร่ามองเขาเพียงวินาที ก่อนจะตัดสินใจเลือกทางที่สมเหตุสมผลที่สุด “นำทางไป” ทั้งสองวิ่งผ่านทางเดินที่มืดมิดของฐานลับ คินใช้ไหวพริบและข้อมูลที่ได้จากการย้อนเวลาล่วงหน้าในการหลบหลีกเซนเซอร์ตรวจจับความร้อนและเลเซอร์สแกนม่านตา การเคลื่อนไหวของเขาเป็นจังหวะและแม่นยำอย่างเหลือเชื่อ จนเซร่าอดไม่ได้ที่จะลอบสังเกตแผ่นหลังของชายหนุ่มตรงหน้า... ชายที่ดูเหมือนจะกุมความลับของโลกใบนี้เอาไว้ทั้งหมด แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะถึงทางออก เสียงไซเรนเตือนภัยระดับสูงสุดก็แผดดังสนั่นไปทั่วทั้งอาคาร กำแพงเหล็กกล้าทางด้านหลังเริ่มเลื่อนปิดลงขังพวกเขาไว้ในพื้นที่จำกัด และจากเงามืดเบื้องหน้า—ร่างของชายในชุดเกราะสีดำทมิฬที่คุ้นเคยก็ก้าวออกมา “นั่นมัน...” เซร่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือเป็นครั้งแรก “หนึ่งในหัวหน้าหน่วยสังหารที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน...” คินหยุดฝีเท้า ดวงตาของเขาฉายแวววูบไหวราวกับเห็นภาพความตายของตัวเองในอดีตซ้ำรอย ระบบสุ่มย้อนเวลาที่เคยเงียบหายไป กลับส่งข้อความเด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาอย่างรุนแรง **[แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจระดับ SSS - 'รอดพ้นจากเงื้อมมืออดีต' เริ่มต้นขึ้น]** **[เงื่อนไข: หากท่านรอดชีวิตได้ ท่านจะได้รับ 'พิมพ์เขียวแกนพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า' แต่หากท่านพ่ายแพ้... วงจรชีวิตของท่านจะถูกรีเซ็ต ณ จุดเริ่มต้นของเวลา]** คินกัดฟันแน่น เขารู้ดีว่าศัตรูตรงหน้าไม่ใช่คน แต่เป็นหุ่นจักรกลสังหารที่ถูกควบคุมโดย 'บุคคลที่สาม' ที่เขายังไม่เคยเห็นหน้า ชายในชุดเกราะสีดำยกปืนลำแสงขึ้นเล็งที่หัวของคิน พร้อมกับเสียงสังเคราะห์ที่ดังออกมาจากหน้ากาก “แกไม่ใช่คิน... แกเป็นใครกันแน่... สิ่งแปลกปลอมจากอนาคต?” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ควอนตัมคอร์" มาโดยตลอดครับ