คุณอาที่น่าสงสัย

“โกหกครับ” เสียงของคินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องสมุดส่วนตัวของตระกูลวาลีเรีย เขาไม่ได้ตะโกน แต่น้ำเสียงที่ราบเรียบนั้นกลับหนักแน่นจนเซร่าที่กำลังเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสารชะงักงัน ร่างเล็กของเด็กสาวแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมามองเขาด้วยสายตาที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็งขั้วโลก “คุณเอาสิทธิ์อะไรมาตัดสินว่าสิ่งที่ฉันพูดคือเรื่องโกหก คิน?” เธอถาม เสียงของเธอไร้ความสั่นเครือ เป็นทักษะการควบคุมอารมณ์แบบที่คนธรรมดาไม่มีทางทำได้ คินวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะไม้โอ๊คเก่าแก่ เสียงกระทบเบาๆ ของมันดังสะท้อนกังวาน เขาไม่ตอบคำถามนั้นทันที แต่กลับเดินไปที่ชั้นวางหนังสือซึ่งเต็มไปด้วยตำราประวัติศาสตร์ดัดแปลงทางพันธุกรรม เขาใช้นิ้วไล่ไปตามสันหนังสืออย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยุดที่เล่มหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะถูกเปิดอ่านบ่อยครั้งกว่าเล่มอื่น “การตรวจสอบประวัติของตระกูลวาลีเรียไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนที่มีสิทธิเข้าถึงฐานข้อมูลระดับโลก แต่สิ่งที่ยากคือ… ทำไมข้อมูลย้อนหลังสิบปีของตระกูลคุณถึงถูกลบเลือนจนเกลี้ยง” คินหันมาเผชิญหน้ากับเธอ “เหมือนกับว่าไม่ได้มีใครลบมันทิ้ง แต่มีคนตั้งใจสร้าง ‘หลุมดำ’ ขึ้นมากลางประวัติศาสตร์” เซร่าเม้มปากแน่น ดวงตาสีเทาเข้มของเธอวูบไหวราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัด “โลกใบนี้มีเรื่องราวมากมายที่คุณไม่จำเป็นต้องรู้ และการรู้มากเกินไป... มักจะนำมาซึ่งความตายเสมอ” คินก้าวเข้าหาเธอในระยะประชิด กลิ่นอายของความกดดันที่เขาสั่งสมมาจากการผ่านสนามรบในอนาคตแผ่ออกมาโดยไม่ตั้งใจ เขาไม่ได้ต้องการคุกคาม แต่เขากำลังต้องการคำตอบ เพื่อที่จะช่วยชีวิตเธอ—หรือในกรณีที่แย่ที่สุด คือการจัดการกับภัยคุกคามที่เขาอาจจะเผลอไปหลงรักเข้า “งั้นลองตอบผมมาสิว่า ‘คุณอา’ คนนั้นของคุณไปอยู่ที่ไหน” คินถามพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ “คนที่คุณแอบไปพบในโกดังร้างเขต 7 เมื่อคืนนี้ คนที่มอบชิปข้อมูลสีดำนั่นให้คุณ ผมเห็นร่องรอยการต่อสู้ที่นั่น เซร่า ผมไม่ใช่คนโง่ที่จะมองไม่ออกว่ารอยกระสุนนั่นเป็นของอาวุธรุ่นต้นแบบที่ยังไม่ได้วางจำหน่าย” บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบจะกลายเป็นสุญญากาศ เซร่าถอยหลังจนแผ่นหลังพิงกับตู้หนังสือ เธอสั่นสะท้าน ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความรู้สึกผิดและตื่นตระหนกที่ความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดกำลังถูกฉีกกระชากออกทีละชั้น “เขา... เขาไม่ใช่คุณอาของฉันจริงๆ หรอก” เซร่าเอ่ยเสียงแผ่ว ความแข็งกร้าวในแววตาพังทลายลงเหลือเพียงเด็กสาวผู้โดดเดี่ยว “เขาเป็นแค่ ‘ผู้ควบคุม’ ที่ได้รับคำสั่งให้มาเฝ้าดูการทดลองที่เรียกว่า... ฉัน” คินชะงักไป คำว่า ‘การทดลอง’ กระตุกใจเขาทันที หากเซร่าคือผลลัพธ์ของโครงการวิจัยลับ ก็นับว่าตรรกะของระบบย้อนเวลาที่เขาสุ่มได้เริ่มเผยให้เห็นโครงสร้างที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเปลี่ยนนางเอกให้เป็นเมียเก็บเพียงอย่างเดียว แต่นี่คือการกู้ภัยที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคาดคิด เขากำลังจะเอ่ยปากปลอบโยน แต่ทันใดนั้น เสียงเตือนโทนต่ำที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของคิน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นความถี่พลังงานระดับสูงในระยะ 50 เมตร... ระบบตรวจพบ 'การแทรกแซงจากมิติภายนอก'] [ภารกิจระดับ SSS: ปกป้องตัวทดลองรหัส 'เซร่า-00' จากหน่วยลบความทรงจำที่กำลังมาถึง!] [เวลาที่เหลือ: 180 วินาที] คินเบิกตากว้าง เขารู้ทันทีว่าสิ่งที่เขาคาดเดาไว้เป็นจริง บัดนี้ศัตรูไม่ได้อยู่แค่ในประวัติศาสตร์ แต่อยู่ที่นี่... นอกหน้าต่างห้องสมุดบานนั้น เงาดำสายหนึ่งกำลังเกาะอยู่บนกระจก กรงเล็บจักรกลของมันค่อยๆ กรีดลงบนเนื้อกระจกนิรภัยจนเกิดรอยร้าวราวกับใยแมงมุม “เซร่า! ก้มลง!” คินตะโกนสุดเสียง ก่อนจะพุ่งตัวเข้ากระชากร่างของเธอให้หลบเข้าหลังโต๊ะทำงานเหล็กกล้าในเสี้ยววินาทีที่กระจกบานใหญ่ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เศษแก้วคมกริบปลิวว่อนไปทั่วห้อง ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ร่างหนึ่งในชุดสูทสีเทารัดกุมกระโดดลงมาจากเพดาน ดวงตาจักรกลของมันเปล่งแสงสีแดงฉานสแกนไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งที่ตัวของคิน “เป้าหมายคิน... รหัสยืนยันตัวตนผิดพลาด... ดำเนินการกำจัดตามมาตรการขั้นเด็ดขาด” เสียงสังเคราะห์ที่เย็นชาของมันดังขึ้น พร้อมกับที่แขนจักรกลของศัตรูเริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นปืนพลาสม่าขนาดเล็กที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างตรงหน้าให้เป็นเถ้าถ่าน คินเหลือบมองเซร่าที่ยังคงตกตะลึง และรู้ตัวทันทีว่าวันนี้... เกมของเขาได้เปลี่ยนจากความสัมพันธ์เชิงชู้สาวไปสู่ความตายที่เดิมพันด้วยจักรวาลเสียแล้ว ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในหน้ากระดาษแห่งอนาคตนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ควอนตัมคอร์