เสียงสะท้อนในห้องเครื่อง

คราบน้ำมันหล่อลื่นสังเคราะห์เกรดอากาศยานบนปลายนิ้วของเอเลียสไม่ได้ล้างออกง่ายนัก มันฝังตัวอยู่ตามรอยหยักของผิวหนังราวกับรอยสักทางพันธุกรรมของชนชั้นแรงงานวงโคจร เสียงโลหะขยายตัวและหดตัวจากความต่างของอุณหภูมิภายนอกดังขึ้น *ตึ้ง... ตึ้ง...* เป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องเครื่องยนต์หลัก (Main Reactor Core) กลิ่นอับของโอโซนและเหงื่อผสมปนเปกันจนกลายเป็นกลิ่นเฉพาะตัวของความอยู่รอด เอเลียสไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากแผงวงจรควบคุมแรงดัน แม้จะรับรู้ได้ถึงการมาเยือนของบุคคลที่สาม รองเท้าบูทหนA-Grip ของหล่อนกระทบกับพื้นตะแกรงเหล็กกล้าไร้สนิมเบาๆ เป็นสัญญาณเตือนที่สุภาพแต่ไร้ซึ่งเสียงกรอบแกรบของความลังเล "คุณกำลังทำผิดขั้นตอนปฏิบัติงานข้อที่สิบสี่ วรรคสาม, มร.วอล์คเกอร์" เสียงของดร.ไอริส วานซ์ ดังแทรกเสียงคำรามต่ำของเครื่องปฏิกรณ์ฟิวชั่น หล่อนยืนกอดอกอยู่ตรงข้ามกับช่องบำรุงรักษา แสงสีฟ้าอมเขียวจากหน้าจอโฮโลแกรมสาดกระทบกรอบหน้าคมคายและแว่นตาไร้กรอบของหล่อน ทำให้ดวงตาคู่สวยนั้นดูราวกับระบบปัญญาประดิษฐ์ที่กำลังคำนวณความน่าจะเป็นในการทำลายล้าง เอเลียสค่อยๆ วางประแจแรงบิดแม่เหล็ก0ลีย์ลงบนถาดเครื่องมือ เสียงโลหะกระทบกันดัง *กริ๊ก* เขาถอดถุงมือกันความร้อนออกทีละข้าง เผยให้เห็นรอยแผลเป็นจางๆ ที่ลากยาวผ่านข้อมือซ้าย—ของที่ระลึกจากความผิดพลาดเมื่อสามปีก่อนที่เขาเลือกจะแบกรับไว้คนเดียว "ขั้นตอนปฏิบัติงานจากส่วนกลางเหรอครับ, ดร.วานซ์" เอเลียสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นต่ออำนาจของทูตพิเศษ "ถ้าผมทำตามคู่มือเล่มหนาเตอะที่พวกคุณส่งมาจากดาวแม่ ป่านนี้สถานีอวกาศ 'โอเอซิส-7' คงกลายเป็นกลุ่มก๊าซลอยเคว้งคว้างไปนานแล้ว เครื่องระบายความร้อนตัวนี้ถูกใช้งานเกินขีดจำกัดมาหanderเดือนแล้วนะครับ" "มันคือระเบียบ" ไอริสขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าวหนึ่ง กลิ่นน้ำหอมจางๆ กลิ่นวานิลลาผสมความเย็นเยียบของอวกาศลอยแตะจมูก "และระเบียบถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้ระบบเสถียร ไม่ใช่เพื่อให้วิศวกรคนหนึ่งใช้สัญชาตญาณส่วนตัวมาตัดสินใจตามอำเภอใจ" เอเลียสแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมานาน "เสถียรสำหรับใครครับ? สำหรับพวกเบื้องบนที่นั่งจิบไวน์อุ่นๆ บนชั้นบรรยากาศชั้นสตราโตสเฟียร์ หรือสำหรับคนสามร้อยชีวิตที่หายใจอยู่ใต้พื้นเหล็กนี่" เขาสบตาหล่อน นัยน์ตาสีเทาเข้มของวิศวกรหนุ่มนิ่งสนิท ทว่าลึกซึ้งและคมกริบจนไอริสต้องเป็นฝ่ายเบนสายตาหลบไปเสมองานบัดกรีบนแผงวงจรแทน แม้ทั้งสองจะมีอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง ฝ่ายหนึ่งยึดมั่นในกฎหมายและโครงสร้างอำนาจ อีกฝ่ายเชื่อมั่นในฟันเฟืองและคณิตศาสตร์แห่งความจริง แต่แรงดึงดูดประหลาดบางอย่างระหว่างคนทั้งคู่กลับยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นทุกครั้งที่พวกเขาปะทะคารมกัน ไอริสเม้มริมฝีปากแน่น สมองอันปราดเปรื่องของหล่อนกำลังประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่เห็นในรอบสองชั่วโมงที่ผ่านมา การที่เอเลียสจงใจบายพาสวาล์วแรงดันหลัก การปิดกั้นการสื่อสารทางไกลกับศูนย์บัญชาการชั่วคราว และ... รายชื่อตารางการขนส่งแร่ไทเทเนียมไอโซโทปที่ถูกแก้ไขใหม่ทั้งหมด "คุณไม่ได้แค่ซ่อมบำรุงตามรอบปกติใช่ไหม" หล่อนถามเสียงต่ำลง ไร้ซึ่งความแข็งกร้าวเมื่อครู่ เหลือเพียงความสงสัยใคร่รู้ในฐานะนักเจรจาชั้นยอดที่อ่านเกมออก "ฉันเห็นรหัสผ่านการเข้าถึงระดับโอเมก้าในบันทึกระบบของคุณ มันไม่ใช่สิทธิ์ที่วิศวกรประจำสถานีควรจะมี... คุณกำลังดึงข้อมูลอะไรจากศูนย์กลางกันแน่, เอเลียส?" เอเลียสชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มจางๆ หายไปจากมุมปาก บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดที่เฉียบคมจนแทบจะตัดอากาศได้ด้วยมีด เขาย่างสามขุมเข้าไปใกล้หล่อน ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนเหลือเพียงก้าวเดียว ความสูงของเขาทำให้ทูตสาวต้องเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อสบตา "คุณฉลาดเกินกว่าจะเป็นแค่หุ่นเชิดให้พวกมันจริงๆ ด้วยสินะครับ, ไอริส" เขาเรียกชื่อหล่อนห้วนๆ เป็นครั้งแรก น้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจังจนหัวใจของทูตสาวกระตุกวูบ "ถ้าผมบอกคุณว่าคำสั่งอพยพที่ส่งมาจากส่วนกลางเมื่อวานนี้... ไม่ได้มีไว้เพื่อช่วยชีวิตคนบนสถานีนี้ล่ะครับ" ไอริสเบิกตากว้างเล็กน้อย สีหน้าของหล่อนเปลี่ยนไปชั่วพริบตา "คุณหมายความว่ายังไง? คำสั่งนั้นลงนามโดยสภาความมั่นคงสูงสุด..." "คำสั่งนั้นลงนามเพื่อให้สถานีนี้ระเบิด" เอเลียสตัดบทด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "เพื่อทำลายหลักฐานบางอย่างที่หลุดรอดเข้ามาในระบบจัดเก็บข้อมูลของผม และบังเอิญว่าหลักฐานชิ้นนั้น... กำลังอยู่ในมือของทูตพิเศษที่ซื่อสัตย์ที่สุดคนหนึ่งของสภา" ก่อนที่ไอริสจะได้เอ่ยปากแย้ง เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินก็ดังลั่นขึ้น *ปี๊ب... ปี๊บ... ปี๊บ...* แสงไฟสีแดงฉานกะพริบวาบไปทั่วห้องเครื่องยนต์หลัก พร้อมๆ กับหน้าจอโฮโลแกรมส่วนกลางที่ดับวูบลงเหลือเพียงข้อความแจ้งเตือนแปลกประหลาดที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน [WARNING: SYSTEM OVERRIDE DETECTED - SENDER: UNKNOWN (SECTOR 0)] ไอริสหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นชุดตัวเลขรหัสลับที่ปรากฏขึ้นบนจอ มันไม่ใช่รหัสของสภา... แต่มันคือลายเซ็นดิจิทัลของบุคคลที่ทางการประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน—หัวหน้าทีมนักวิทยาศาสตร์ผู้ล่วงลับของโครงการโอเอซิส เอเลียสคว้าแขนของไอริสไว้แน่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงพอที่จะบอกให้รู้ว่านี่ไม่ใช่การล้อเล่น "ดูเหมือนว่ามีใครบางคน... กำลังรอให้เราเปิดประตูบานนี้ร่วมกันนะครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงอวกาศอันหนาวเหน็บนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์