เกมชิงไหวชิงพริบ

เสียงคำรามทุ้มต่ำของคอมเพรสเซอร์ระบายความร้อนระดับสามดังสะท้อนก้องผ่านแผ่นโลหะใต้ฝ่าเท้า ราวกับเสียงเต้นของหัวใจจักรกลที่กำลังกระชั้นชิดในยามวิกาล เอเลียส วอล์คเกอร์ ไม่ได้มองหน้าทูตพิเศษแห่งสหพันธ์ในทันที นิ้วมือที่สวมถุงมือกันความร้อนกำลังบรรจงขันสกรูไทเทเนียมตัวสุดท้ายเข้ากับแผงวงจรควบคุมหลักของระบบ life support ประกายไฟสีฟ้าแล่บแปล๊บขึ้นทุกครั้งที่ประแจอัลเลนหมุนกระทบกับหัวน็อต กลิ่นโอโซนจางๆ คละคลุ้งปะปนกับกลิ่นเหงื่อและน้ำมันหล่อลื่นในห้องเครื่องยนต์อันอับทึบ "คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายมาก, ดร.วานซ์" เอเลียสเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เสียงของเขาราบเรียบ เย็นชา ไร้ซึ่งความลังเล ราวกับกำลังวินิจฉัยชิ้นส่วนเครื่องจักรที่ใกล้หมดอายุขัย มากกว่าจะพูดคุยกับมนุษย์ร่วมสายพันธุ์ ดร.ไอริส วานซ์ ยืนกอดอกพิงแผงคอนโซลตรวจวัดแรงดัน ส้นรองเท้าบูทหนังแท้กระทบกับพื้นเหล็กเป็นจังหวะเนิบนาบ เธอไม่ได้แสดงอาการหวาดหวั่นต่อบรรยากาศกดดันเบื้องหน้า แววตาหลังกรอบแว่นไร้กรอบฉายประกายคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด "ดิฉันไม่ได้เล่นเกม, คุณวอล์คเกอร์" ไอริสตอบกลับทันควัน น้ำเสียงของเธอราบเรียบพอๆ กัน แต่แฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่งอันทรงเกียรติ "ดิฉันกำลังปฏิบัติภารกิจในนามของสภาสูง และข้อมูลที่คุณกำลังถือครองอยู่... มันไม่ใช่สมบัติส่วนตัวที่คุณจะเก็บไว้ใช้ต่อรองกับความตายได้" เอเลียสหยุดมือ ประแจในมือถูกวางลงบนพื้นเหล็กส่งเสียงดังกระทบกันกริ๊ก เขาค่อยๆ ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง เงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวที่ยืนอยู่เหนือกว่าเล็กน้อยบนทางเดินลอยฟ้า ดวงตาคู่นั้นผ่านความสูญเสียมามากเกินกว่าจะหวั่นไหวต่อคำขู่จากเบื้องบน "สมบัติงั้นหรือครับ?" เอเลียสแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก "คุณเรียกล็อกไฟล์บันทึกการทำงานของระบบระบายความร้อนที่ถูกลบไปเมื่อสามปีก่อน ว่าเป็นเรื่องของการเมืองข้ามดวงดาวอย่างนั้นหรือครับ? หรือว่ามันเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยืนยันว่า... คำสั่งอพยพที่คุณเซ็นอนุมัติเมื่อวานนี้ คือการส่งคนนับร้อยไปตายเพื่อแลกกับโควตาแร่ไทเทเนียมของบริษัท?" บรรยากาศในห้องเครื่องยนต์ลดฮวบลงทันที แรงดันอากาศรอบตัวคล้ายจะบางเบาลงจนสัมผัสได้ถึงความอึดอัด ไอริสชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที กล้ามเนื้อรอบดวงตาขยับไหวเพียงเล็กน้อย เป็นปฏิกิริยาทางจิตวิทยาที่รวดเร็วเกินกว่าคนทั่วไปจะสังเกตเห็น แต่มันไม่รอดพ้นจากสายตาของวิศวกรผู้ใช้ชีวิตอยู่กับการสังเกตความผิดปกติของโครงสร้าง "คุณกำลังกล่าวหาองค์กรที่ค้ำจุนระเบียบของจักรวาลแห่งนี้, เอเลียส" ไอริสขยับตัวเข้าใกล้รอยต่อของแสงไฟสลัว ใบหน้าของเธออยู่ในระยะที่ห่างกันเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระคนกับกลิ่นอับของสถานีอวกาศลอยเข้าจมูก "ระเบียบไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนมีความสุข แต่มันสร้างขึ้นเพื่อให้เรา... 'รอดชีวิต' จากความโกลาหล คุณเข้าใจความหมายนี้ดีไม่ใช่หรือ? ในเมื่อคุณเองก็เคยทำลายชีวิตคนอื่นมาแล้วครั้งหนึ่งจากความผิดพลาดทางวิศวกรรม" คมมีดแห่งวาจาแทงทะลุเข้ากลางปมในใจของเอเลียสอย่างแม่นยำ ร่างของชายหนุ่มนิ่งค้างไป ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย รังสีความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ความทรงจำอันเลวร้ายเกี่ยวกับเสียงกรีดร้องในความว่างเปล่าเมื่ออดีตผุดวาบขึ้นมาในหัว แต่วินาทีต่อมา เขากลับเลือกที่จะใช้ความเงียบสยบความเร่าร้อนในแววตาของหญิงสาว เอเลียสไม่ถอยหลัง เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวไอริสแทน จนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับแผงคอนโซลโลหะเย็นเฉียบ ไอร้อนจากร่างกายของทั้งสองปะทะกันในพื้นที่แคบๆ "ถูกต้องครับ... ผมเคยผิดพลาด" เอเลียสโน้มใบหน้าลงกระซิบข้างใบหูของเธอ เสียงของเขาต่ำพร่า ทรงพลัง และเปี่ยมด้วยแรงดึงดูดประหลาด "เพราะผมเคยไว้ใจระบบ และไว้ใจคนที่อยู่เบื้องบนอย่างพวกคุณยังไงล่ะครับ... ดร.วานซ์" ไอริสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินงามนี้ทำให้หัวใจภายใต้ชุดทูตพิเศษเต้นผิดจังหวะ เธอไม่เคยเผชิญหน้ากับผู้ชายคนไหนที่กล้าท้าทายอำนาจของเธอในระยะประชิดเช่นนี้มาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ชายที่มีแววตาดึงดูดใจแต่มืดมนราวกับหลุมดำ "ถอยไป, เอเลียส..." ไอริสกระซิบเตือน เสียงของเธอขาดความมั่นคงไปชั่วขณะ มือเรียวบางยกขึ้นวางทราบไว้บนแผงอกกว้างของเขา มากกว่าจะผลักไส กลับกลายเป็นว่าเธอกลับสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่มั่นคงภายใต้เสื้อช็อปวิศวกร "ถ้าผมถอย... ความจริงก็จะถูกฝังกลบไปพร้อมกับเศษเหล็กเหล่านี้" เอเลียสไม่ยอมขยับ เขายื่นมืออีกข้างไปแตะแผงควบคุมหลักที่อยู่ด้านหลังของไอริส นิ้วมือเรียวยาวกดลงบนปุ่มปลดล็อกข้อมูลลับโดยที่เธอไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว "บอกผมมาสิครับ... ในฐานะทูตสันติภาพผู้สูงส่ง อะไรคือสิ่งที่อยู่เบื้องหลังภารกิจนี้กันแน่? โลกกำลังจะล่มสลาย หรือว่าบริษัทกำลังจะล้มละลาย?" หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าสว่างวาบขึ้นทันที ข้อมูลลับชั้น,สูงสุด (Class-A Clearance) ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับรายชื่ออาณานิคมดวงดาวที่ถูกกาเครื่องหมายกากบาทสีแดงนับสิบแห่ง ไอริสเบิกตากว้างเมื่อเห็นเอกสารชิ้นนั้นปรากฏต่อหน้าต่อตา มันไม่ใช่แค่เรื่องโควตาแร่ แต่มันคือแผนการล้างบางประชากรเพื่อลดภาระงบประมาณของสหพันธ์! "คุณ... คุณแฮกเข้าระบบความปลอดภัยหลักได้อย่างไร!" ไอริสหันขวับมามองหน้าเขา ความตกใจระคนหวาดกลัวฉายชัดในแววตา "ผมไม่ได้แฮกครับ" เอเลียสยิ้มมุมปากเล็กน้อย สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "ผมแค่ป้อนรหัสผ่านที่คุณเผลอพึมพำออกมาเมื่อกี้ต่างหาก... ดร.วานซ์" ทูตสาวชะงักค้าง สมองของเธอกำลังประมวลผลคำพูดของชายหนุ่ม ก่อนที่ตระหนักได้ว่า ตัวเองเพิ่งหลุดปากเผยรหัสผ่านความปลอดภัยระดับสูงสุดออกมาในระหว่างที่พวกเขากำลังปะทะคารมกันเมื่อครู่! เธอกำลังตกหลุมพรางทางจิตวิทยาของวิศวกรหนุ่มอย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนที่ไอริสจะได้เอ่ยคำแก้ตัวใดๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถานีอวกาศ แสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสลับกะพริบสาดส่องลงบนใบหน้าของทั้งคู่ *วี้—วี้—วี้!* "เกิดอะไรขึ้น?" ไอริสผละตัวออกจากอ้อมแขนของเอเลียส หันไปมองหน้าจอหลักที่ตอนนี้แสดงภาพจากกล้องวงจรปิดภายนอกตัวสถานี ภาพที่ปรากฏบนจอทำให้ลมหายใจของทูตสาวสะดุดกึก ยานขนส่งไร้สัญชาติสามลำกำลังพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง พร้อมกับรหัสสัญญาณการโจมตีทางทหารที่ไม่อาจปฏิเสธได้ และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น... บนตัวยานทุกลำ มีตราสัญลักษณ์ของ "องค์กรสหพันธ์" ที่เธอรับใช้ประทับอยู่เด่นชัด เอเลียสคว้าแขนของไอริสเอาไว้แน่น แรงบีบที่หนักแน่นดึงเธอกลับมาสู่ความเป็นจริงอันโหดร้าย "ดูเหมือนว่า... เบื้องบนไม่ได้ส่งคุณมาเพื่อเจรจาสันติภาพหรอกนะครับ, ดร.วานซ์" เอเลียสกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นกว่าเดิม ดวงตาคมกวาดมองไปรอบตัว "พวกเขาไม่ได้ส่งทูตมาคุย... แต่ส่งหน่วยเก็บกวาดมาฆ่าปิดปากพวกเราต่างหากล่ะครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านห้วงอวกาศอันหนาวเหน็บนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์