ความลับที่ซ่อนอยู่ในหุ้นตกต่ำ

"คุณเมฆาครับ... สติครับคุณเมฆา! หุ้น 'โกลบอล โลจิสติกส์' ตัวนี้เพิ่งประกาศงบขาดทุนยับเยินสามไตรมาสติด แถมผู้บริหารเพิ่งโดน ปปง. อายัดทรัพย์สินข้อหาฟอกเงิน ราคาในกระดานตอนนี้มันร่วงลงมาเหลือหุ้นละสองบาทห้าสิบสตางค์แล้วนะครับ! ถ้าคุณเอาเงินสดห้าร้อยล้านไปทุ่มซื้อตอนนี้ เท่ากับเอาเงินไปละลายน้ำเล่นชัดๆ!" เสียงโวยวายของมาร์เก็ตติ้งหนุ่มรุ่นน้องดังลั่นทะลุโทรศัพท์มือถือจนรินลดาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับต้องวางแก้วกาแฟลง เธอช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่มผู้เป็นทั้งคู่ชีวิตและเจ้าของตึกครึ่งย่านการค้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความระอาปนเอ็นดู เมฆานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัว รอยยิ้มมุมปากของเขายังคงมีความกวนประสาทตามแบบฉบับที่เธอบริหารเสน่ห์ใส่จนหมั่นไส้มานับครั้งไม่ถ้วน นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกใสเบาๆ เป็นจังหวะเพลงที่ไม่มีใครคาดเดาอารมณ์ได้ "น้องกรณ์... ใจเย็นๆ ก่อนสครับ" เมฆาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "คนเราเวลามองตึก เขาไม่ได้มองแค่สีผนังที่ลอกล่อนหรอกจริงไหมครับ? เขาต้องมองดูโครงสร้างเหล็กข้างในว่ามันแข็งแกร่งพอจะสร้างตึกระฟ้าต่อได้หรือเปล่า... หุ้นตัวนี้ก็เหมือนกันครับ คนอื่นมองเห็นแค่ซากศพ แต่สายตาของผม... มองเห็นทองคำแท่งฝังอยู่ใต้ดินต่างหาก" [ติ๊ง!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบปริศนาดังขึ้นในโสตประสาทของเมฆา พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น [ภารกิจลับระดับตำนาน: 'ทองคำใต้ซากปรักหักพัง' เริ่มต้นขึ้น!] [เป้าหมาย: กว้านซื้อหุ้น 'โกลบอล โลจิสติกส์' ให้ได้ 51% ภายในเวลา 24 ชั่วโมง เพื่อครองสิทธิ์ขาดในการบริหาร] [รางวัลความสำเร็จ: ปลดล็อกมรดกชิ้นสุดท้าย 'ตระกูลลับ' เครือข่ายการเงินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และสิทธิ์การเข้าถึงกองทุนสำรองระหว่างประเทศแบบไม่จำกัดวงเงิน] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ไม่มี... เพราะคนอย่างท่านประธานเมฆาไม่มีทางพลาดอยู่แล้วครับ!] เมฆาแอบยิ้มในใจ ระบบนี่นับวันยิ่งประจบประแจงเก่งขึ้นทุกที สงสัยต้องหาโบนัสให้ AI ตัวนี้สักหน่อยแล้ว ในขณะเดียวกัน บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ของ 'กลุ่มบริษัทเคพีจี กรุ๊ป' กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ย ไตรภพ นักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านกำลังยืนเท้าแขนกับโต๊ะประชุมหินอ่อน สายตาคมกริบมองกราฟราคาหุ้นที่ดิ่งเหิรลงเหวด้วยความสะใจ "ไอ้เมฆา... แกมันก็แค่ไอ้พนักงานกระจอกที่โชคดีจับพลัดจับผลูได้เป็นเจ้าของตึกกระจอกๆ ย่านชานเมือง คิดเหรอว่าเอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเล่นหุ้นกาลกิณีแบบนี้แล้วจะพลิกชีวิตเป็นเศรษฐีได้?" ไตรภพแค่นเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความดูแคลน "ฉันล่ะอยากจะเห็นหน้าตอนที่มันหมดตัวจนต้องมาคุกเข่าขอทานขอเศษเงินหน้าตึกฉันจริงๆ!" "คุณไตรภพครับ มีรายงานด่วนเข้ามาครับ!" เลขาสาววิ่งหน้าตื่นพรืดเข้ามาในห้องประชุม สีหน้าของเธซีดเผือกราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ "มี... มีวอลุ่มซื้อบิ๊กล็อตเข้ามาผิดปกติครับ! หุ้น 'โกลบอล โลจิสติกส์' กว่าร้อยล้านหุ้นถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยงกระดานในเวลาไม่ถึงสิบนาทีครับ!" ไตรภพชะงัก รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าแข็งค้างทันที "ว่ายังไงนะ? ใครมันบ้ากล้าเอาเงินห้าร้อยล้านมาละลายกับหุ้นขยะแบบนั้น ตรวจสอบดูซิว่าเป็นกองทุนไหน!" "ป... ปรากฏว่าเป็นชื่อของบุคคลธรรมดาครับ... ชื่อของคุณ... เมฆา ครับผม!" สิ้นเสียงของเลขา ห้องประชุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า ไตรภพเบิกตากว้างจนแทบจะถסתออกจากเบ้า สมองของเขาขาวโพลนราวกับสัญญาณโทรทัศน์ไม่มีคลื่น มันเป็นไปไม่ได้! หุ้นตัวนั้นกำลังจะล้มละลาย! คนธรรมดาที่ไหนจะมีเงินสดก้อนโตขนาดนั้นมาทุ่มซื้อในพริบตาเดียว?! ตัดภาพกลับมาที่ห้องทำงานของเมฆา รินลวดยังคงนั่งมองหน้าสามีของเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าซื่อๆ นัยน์ตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "เมฆา... คุณบอกความจริงฉันมาดีกว่าค่ะ... เอ๊ย... ดีกว่านะครับ" รินลดาเผลอหลุดปากใช้คำพูดติดปาก แต่รีบแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อเห็นสายตาพราวระยับของสามี "คุณเอาเงินที่ไหนไปซื้อหุ้นตั้งหลายร้อยล้านบาทขนาดนั้น? อย่าบอกนะว่าไปปล้นธนาคารมา?" เมฆาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินอ้อมโต๊ะทำงานไปหยุดอยู่ตรงหน้าภรรยาคนสวยโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มชวนใจสั่น "ผมไม่เคยปล้นธนาคารหรอกครับที่รัก... แต่ถ้าธนาคารไหนบังجาญมาหาเรื่องภรรยาผม ผมแค่ซื้อธนาคารนั้นทิ้งแล้วเปลี่ยนเป็นลานจอดรถเล่นๆ ก็เท่านั้นเองครับ" รินลดาหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เธอตีแขนเขาเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ "คนบ้า! พูดจาอะไรก็ไม่รู้ น่าตีจริงๆ เลยเชียว" ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นจนมดแทบขึ้นนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของเมฆาก็ดังขึ้นขัดจังหวะ หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกที่ไม่ปรากฏชื่อ แต่มีสัญลักษณ์ตราประทับลับระดับประเทศกำกับอยู่ เมฆากดรับด้วยมือเดียว สายตาคมกริบมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสที่สะท้อนภาพตึกระฟ้าทั่วเมืองหลวง "เรียน ท่านประธานเมฆา... ทางเราได้ทำการตรวจสอบบัญชีมรดกชิ้นสุดท้ายเรียบร้อยแล้วครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังลอดออกมาจากปลายสาย "ตอนนี้ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวพร้อมคณะผู้บริหารระดับสูงของ 'ตระกูลลับ' กำลังบินลงจอดบนดาดฟ้าตึกของคุณแล้วครับ... โปรดเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการรับมอบอำนาจสูงสุดเหนือเศรษฐกิจทั้งประเทศได้เลยครับท่าน!" เมฆายกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น เขาหันไปมองรินลดาที่กำลังทำหน้าสงสัย ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบต้องสะเทือนเลือนลั่น "ที่รักครับ... เก็บกระเป๋าเตรียมตัวย้ายบ้านกันเถอะครับ พอดีว่ามีมรดกชิ้นใหญ่ระดับประเทศมาส่งถึงหน้าบ้านเราแล้วล่ะครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ฮาไม่จำกัด" มาจนถึงตอนนี้ สัญญาว่าจะเสิร์ฟความสะใจให้ฟินยิ่งกว่าเดิมในตอนหน้าแน่นอนครับ!