กับดักของศรุต

แฟ้มเอกสารสีดำสนิทบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนเงาใบหน้าตึงเครียดของธีร์ธันย์ ทนายความหนุ่มผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ในชั้นศาล แต่ในวินาทีนี้ ปลายนิ้วที่ประสานกันอยู่กลับเย็นเฉียบจนไร้ความรู้สึก กลิ่นอายของความพ่ายแพ้ที่อบอวลอยู่ในห้องประชุมขนาดใหญ่ทำให้ลมหายใจของเขากลายเป็นเรื่องยากลำบาก "คุณประเมินเกมของศรุตต่ำเกินไปค่ะ ธีร์ธันย์" น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าเชือดเฉือนหัวใจดังขึ้นจากหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม รินรดาในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มส่งสายตานิ่งIงันมายังเขา แววตาคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความสะใจ มีเพียงความผิดหวังและความเหนื่อยหน่ายที่สะสมมาเนิ่นนาน เธอกำลังมองอดีตสามีผู้เคยเย่อหยิ่งและเชื่อมั่นในตรรกะของตนเองเหนือสิ่งอื่นใด บัดนี้กำลังติดอยู่ในกรงข้ามที่อีกฝ่ายจงใจสร้างขึ้นอย่างประณีต กระดาษสัญญาซื้อขายหุ้นมูลค่าหลายร้อยล้านที่วางอยู่ตรงหน้าไม่ใช่แค่ข้อตกลงทางธุรกิจ แต่มันคือ "กับดักมรณะ" ที่ศรุตใช้ความโลภของกลุ่มทุนเบื้องหลังมาล่อให้ธีร์ธันย์และบริษัทกฎหมายของเขาก้าวเข้ามาเซ็นค้ำประกันโดยไม่ทันตรวจสอบเงื่อนไขอนุญาโตตุลาการซ่อนเร้น "ผมตรวจสอบสัญญาฉบับนี้ด้วยตัวเองแล้วสามรอบ ริน... ช่องโหว่เรื่องเขตอำนาจศาลไม่ควรจะมีอยู่" ธีร์ธันย์เอ่ยเสียงแหบพร่า สันกรามของเขาขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน ความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจทำให้เขาไม่กล้าสบตาอดีตภรรยาตรงๆ "นั่นเพราะคุณมั่นใจในอำนาจและชื่อเสียงของตัวเองมากเกินไปไงคะ" รินรดายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความสุขโดยสิ้นเชิง "คุณคิดว่าไม่มีใครกล้าเล่นตุกติกกับทนายความมือหนึ่งอย่างคุณ แต่คุณลืมไปว่า... คนที่ไร้หัวใจอย่างศรุต ไม่เคยเล่นตามกติกาตั้งแต่แรก" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้คนทั้งคู่ราวกับอากาศกำลังจะหมดไป ธีร์ธันย์จำต้องยอมรับความจริงที่เจ็บปวด เขากับรินรดาถูกดึงเข้ามาในเกมเดียวกันโดยมีเป้าหมายเพื่อทำลายล้างชื่อเสียงที่เขาสั่งสมมาทั้งชีวิต แม้ว่าในอดีตเขาเคยผลักไสเธอออกไปจากชีวิตอย่างไร้เยื่อใย แต่วันนี้ ในวันที่เขากำลังจะสูญสิ้นทุกอย่าง กลับมีเพียงผู้หญิงคนนี้ที่ยังยืนอยู่เคียงข้าง—ไม่ใช่เพราะความรักหลงเหลืออยู่ แต่เพราะอุดมการณ์บางอย่างที่เธอถือ "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อคะ ในเมื่อตอนนี้บัญชีของบริษัทถูกอายัด และชื่อเสียงของคุณกำลังจะถูกเหยียบย่ำลงในโคลน" รินรดาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยร้าวของเขา "ศรุตไม่ได้ต้องการแค่เงินค่ะ... เขาต้องการให้คุณสูญสิ้นความเป็นคน" ธีร์ธันย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ แววตาที่เคยเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นระคนเจ็บปวด เขายื่นมือออกไปหวังจะสัมผัสมือของอNีตภรรยาที่วางอยู่บนโต๊ะ แต่รินรดากลับชักมือกลับอย่างรวดเร็วกราวกับถูกของร้อน ความห่างเหินนั้นบาดลึกยิ่งกว่าคมมีด "ผมจะไม่ยอมให้มันชนะ..." ธีร์ธันย์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น "แม้ว่าผมจะต้องแลกด้วยทุกสิ่งที่มี รวมถึงชีวิตของผมเองก็ตาม" "คำก็พูดได้ค่ะ ธีร์ธันย์" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กระเป๋าหนังราคาแพงถูกยกขึ้นคล้องไหล่ "แต่การกระทำต่างหากที่จะเป็นตัวพิสูจน์... หวังว่าคุณจะยังมีลมหายใจเหลือพอที่จะเห็นความพ่ายแพ้ของตัวเองนะคะ" ทว่า ก่อนที่รินรดาจะทันได้ก้าวเดินพ้นประตูห้องประชุม เสียงเคาะประตูก็กรีดแทรกบรรยากาศตึงเครียดขึ้นเสียก่อน ประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ โดยเลขาหน้าห้องที่มีสีหน้าซีดเผือดราวกับเจอผีสาง "คุณธีร์ธันย์คะ... มีแขกไม่ได้รับเชิญมารอพบค่ะ เขาบอกว่ามีหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะพลิกเกมทั้งหมด... และ..." เลขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะหลบทางให้ร่างสูงโปร่งของบุคคลที่ก้าวเข้ามาใหม่ ชายวัยกลางคนในชุดสูทราคาแพงเดินยิ้มเยาะเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ รอยยิ้มนั้นคือรอยยิ้มเดียวกับที่ศรุตใช้ในวันที่เขาประกาศสงครามทางกฎหมายกับธีร์ธันย์เมื่อสามปีก่อน แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของธีร์ธันย์และรินรดาต้องสะดุดกึก ไม่ใช่ตัวบุคคลที่ยืนอยู่ตรงหน้า... หากแต่เป็นเด็กชายตัวน้อยวัยราวๆ ห้าขวบที่เดินจูงมือชายแปลกหน้าคนนั้นเข้ามา ดวงตากลมโตและสันจมูกโด่งเป็นสันนั้นถอดแบบพิมพ์มาจากธีร์ธันย์ราวกับส่องกระจกเงา "สวัสดีครับคุณพ่อ... และคุณแม่" เด็กชายเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงใสซื่อ พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบของทนายความผู้ไร้หัวใจพังทลายลงในพริบตา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามความระทึกขวัญและปมลึกซึ้งนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ